Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Κύπρος, Τουρκία και Υδρογονάνθρακες - Η ευόδωση του ενεργειακού προγράμματος της Μεγαλοννήσου

Παρά την πάροδο 4 και πλέον  μηνών από το επεισόδιο της βίαιης παρεμπόδισης της εκτέλεσης της γεώτρησης Σουπιά-1, με το γεωτρύπανο SAIPEM 12000 της ΕΝΙ,  στο τεμάχιο 3 της κυπριακής ΑΟΖ, από τον τουρκικό στόλο, θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω τα βασικά σημεία προηγούμενου άρθρου μου στο Energyppress, διότι το γεγονός κάθε άλλο παρά τυχαίο ήταν και προβλέπεται να έχει νέα επεισόδια. Η Τουρκία θα επιμείνει στις επιδιώξεις της και η Κύπρος θα συνεχίσει την προσπάθεια της για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και την ευόδωση του ενεργειακού της προγράμματος. Μόνο που οι παίκτες δεν θα είναι όλοι οι ίδιοι και  ισορροπίες θα είναι διαφορετικές. H EXXON-MOBIL δεν είναι ENI και οι ΗΠΑ δεν είναι Ιταλία, όσον αφορά την γεωπολιτική ισχύ.

Η κρίση, η οποία δημιουργήθηκε από το παραπάνω γεγονός από την Τουρκία, τον περασμένο Φεβρουάριο,όπως θα αναλύσω στην συνέχεια,ήταν προϊόν εφαρμογής μακροχρόνιου σχεδιασμού της χώρας αυτής. Κάτι παρόμοιο έγινε την δεκαετία του ’50 όταν ο καθηγητής Νιχάτ Ερίμ σχεδίασε για λογαριασμό του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας την διχοτόμηση και τουρκοποίηση της Κύπρου. Αφού πρώτα σχεδίασαν, στη συνέχεια ξεκίνησαν την υλοποίηση την σχεδίων τους. Ναυπήγησαν τον αποβατικό τους στόλο την δεκαετία του ΄60 και έβαλαν σε εφαρμογή το τελικό τους στόχο το 1974, αφού τους δόθηκε η κατάλληλη ευκαιρία με  επιπολαιότητες Κύπριων πολιτικών, την διχόνοια και το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών. Οι Τούρκοι έδειξαν για ακόμα μια φορά ότι ξέρουν να έχουν υπομονή, να περιμένουν και να αρπάζουν τις ευκαιρίες.

Έτσι και τώρα με την δημιουργία της κρίσης στο τεμάχιο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ, η Τουρκία έκανε ακόμα ένα βήμα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης των σχεδίων  της για συνεκμετάλλευση (μέσω των Τουρκοκυπρίων) των υδρογονανθράκων της Κυπριακής Δημοκρατίας και μεταφοράς τους στην Τουρκία. Αν αυτό δεν γίνει άμεσα κατορθωτό, για οποιοδήποτε λόγο, η εναλλακτική λύση(και πρώτο βήμα) της Τουρκίας θα είναι το πάγωμα ή η ματαίωση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Αυτό είναι απόλυτα προβλεπόμενο διότι η Τουρκία το έχει ήδη κάνει με επιτυχία στο Αιγαίο, μετά τις ανακαλύψεις των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων Θάσου-Καβάλας το 1971-1974. Υπενθυμίζω την κρίση που δημιούργησε το 1976 με την έξοδο του σεισμογραφικού σκάφουςΧΟΡΑ στο Αιγαίο για διεξαγωγή σεισμικών ερευνών στο Αιγαίο. Ήταν τότε που ο Α. Παπανδρέου, σαν  αντιπολίτευση, είπε το περίφημο ‘’βυθίσατε το Χόρα’’. Είχαν προηγηθεί τον Νοέμβριο του 1973 και τον Ιούλιο του 1974, οι εκδόσεις χαρτών από την Τουρκία , όπου παραχωρούσε στην κρατική της εταιρία TPAO ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται ανατολικά από την μέση γραμμή μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών (χάρτης-1).

Χάρτης-1 Παραχωρήσεις Τουρκίας στην TPAO 1973-1974

Με την κρίση του 1976 η Τουρκία κατάφερε (με το πρωτόκολλο της Βέρνης), να παγώσει τις ελληνικές ερευνητικές δραστηριότητες ανατολικά από την μέση γραμμή του Αιγαίου. Στόχος της Τουρκίας ήταν (και είναι) ο διαμοιρασμός του Αιγαίου και η συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων τα οποία πολύ πιθανόν  βρίσκονται στο υπέδαφος του. Η Τουρκία δεν έμεινε μόνο με την δημιουργία της κρίσης του 1976. Με απειλή πολέμου (casus belli) με ψήφισμα της τουρκικής εθνοσυνέλευσης ματαίωσε κάθε σκέψη της Ελλάδας να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της, σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας και να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Μια δεκαετία μετά, τον Μάρτιο του 1987 δημιούργησε νέα κρίση με την έξοδο του σεισμογραφικού ΣΕΙΣΜΙΚ στο Αιγαίο. Αποτέλεσμα ήταν το πάγωμα των ερευνών πέραν των χωρικών υδάτων των έξι μιλίων, με την συμφωνία στο Νταβός, ένα χρόνο μετά την κρίση (‘’Mea Culpa’’ του Α. Παπανδρέου). Και έκτοτε το Αιγαίο παραμένει ‘’παγωμένο’’ στις έρευνες υδρογονανθράκων πέραν των 6 μιλίων ακόμα και μέσα στον Θερμαϊκό κόλπο.

Η Τουρκία έχει αποδείξει ότι έχει γραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων της το διεθνές δίκαιο της Θάλασσας και τις Διεθνείς Συνθήκες, τα οποία ερμηνεύει κατά το δοκούν, χρησιμοποιώντας την ισχύ της. Παρέθεσα τα παραπάνω για να μαθαίνουμε μαθήματα από την ιστορία, (την οποία θέλουμε να αγνοούμε όταν δεν μας συμφέρει) γιατί η τωρινή κρίση στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι επανάληψη προηγούμενων κρίσεων στο Αιγαίο, τις οποίες δημιούργησε, σε εφαρμογή του σχεδιασμού της, η Τουρκία.

Ας δούμε όμως τι γίνεται με την κρίση στην ΑΟΖ της Κύπρου. Η Τουρκία, είτε απευθείας είτε μέσω του ελεγχόμενου από αυτήν ψευδοκράτους των Τουρκοκυπρίων, στο κατεχόμενο από το 1974, βόρειο κομμάτι της Κύπρου, εξέδωσαν σειρά χαρτών με παραχωρήσεις στην τουρκική κρατική εταιρία πετρελαίων (TPAO ) οι οποίες επεκτείνονται ακόμα και στην νότια ΑΟΖ της Δημοκρατίας της Κύπρου! (Χάρτης-2)

Χάρτης 2 - Παραχωρήσεις Τουρκίας και ψευδοκράτους των Τουρκοκυπρίων στην TPAO

Οι Τούρκοι δεν έμειναν μόνο  στους χάρτες. Εκτέλεσαν παράλληλα διαδοχικές σεισμικές έρευνες με δικά τους σεισμογραφικά σκάφη (Barbaros, Tsesme ), πάντοτε με συνοδεία πολεμικών πλοίων, βόρεια, ανατολικά, νότια και δυτικά του νησιού. Επίσης σε κάθε ευκαιρία γεώτρησης στην Κυπριακή ΑΟΖ από τις μεγάλες εταιρίες, οι οποίες δραστηριοποιούνται εκεί, η Τουρκία αρχικά εκτόξευσε απειλές, μετά έστειλε πολεμικά πλοία και παρενοχλούσε τις εργασίες.  Δεν τόλμησε όμως να παρεμποδίσει τις γεωτρήσεις γαλλικών, αμερικανικών και ισραηλινών εταιριών. Υπενθυμίζω ότι το 2011 ανακαλύφθηκε το κοίτασμα Αφροδίτη από την αμερικανική εταιρία Noble Energy και την Ισραηλινή Delek. To 2015 έγιναν δύο ακόμα γεωτρήσεις (Ονασαγόρας-1 , Αμαθούσα-1).από την ΕΝΙ στο τεμάχιο 9. Αλλά και τότε, παρά τις έντονες παρενοχλήσεις από τον Τουρκικό στόλο, που είχε αποκλείσει με ιδιότυπο τρόπο την νότια θαλάσσια ζώνη της Κύπρου, για παροχή δήθεν προστασίας στο σεισμογραφικό Barbaros (αλήθεια φοβόντουσαν τις ψαρόβαρκες της Λεμεσού;),  η ΕΝΙ συνέχισε το πρόγραμμα της μέχρι τέλους. Το 2017 έγινε από την Γαλλική εταιρία Total η γεώτρηση Ονησίφορος -1 στο τεμάχιο 11 και στο τέλος του 2017, αρχές του 2018 έγινε από τις ENI/TOTAL η επιτυχής γεώτρηση Καλυψώ-1 στο τεμάχιο 6. (Παραθέτω πιο κάτω τον χάρτη-3 για να μπορεί ο αναγνώστης να βλέπει τα τεμάχια στην Κυπριακή ΑΟΖ στα οποία δραστηριοποιούνται οι διεθνείς εταιρίες πετρελαίου). Η παρουσία της TOTAL και η έμπρακτη στήριξη της Γαλλίας, με παρουσία του στόλου της στην Ανατολική Μεσόγειο, φαίνεται ότι ελήφθησαν σοβαρά υπόψη από την Τουρκία, η οποία απέφυγε  την εμπλοκή του στόλου της και παρέμεινε σε φραστικές απειλές και παληκαρισμούς εντυπώσεων.

Χάρτης-3. Παραχωρήσεις Κυπριακής Δημοκρατίας στις διεθνείς εταιρίες 2018

Η πρόσφατη παρεμπόδιση του γεωτρυπάνου SAIPEM 12000 και της γεώτρησης Σουπιά της ENI μόνο τυχαία δεν ήταν διότι:

α) Η Ιταλική ΕΝΙ θεωρείται ο πιο αδύνατος, από γεωπολιτική ισχύ, κρίκος μεταξύ των μεγάλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Στην περίπτωση του τεμαχίου 3 είναι μαζί με την Κορεάτικη εταιρία Kogas. Όμως η εταιρία αυτή δεν έχει ουσιαστικό  ρόλο και η Ν. Κορέα είναι πολύ μακριά. Στην τελευταία γεώτρηση Καλυψώ-1 η ΕΝΙ ενεργούσε μαζί με την Γαλλική Total, οπότε οι δύο εταιρίες (και κυρίως η Γαλλία) αποτελούσαν υπολογίσιμο αντίπαλο για την Τουρκία η οποία απέφυγε την δημιουργία κρίσης με ‘’κανονιοφόρους’’ με σκοπό την ματαίωση της γεώτρησης.

β) Η Ιταλία στην κρίση του Φεβρουαρίου βρισκόταν μία εβδομάδα πριν από εκλογική διαδικασία για ανάδειξη νέας κυβέρνησης, οπότε η μεταβατική κυβέρνηση δεν είχε ισχύ για λήψη σημαντικών αποφάσεων εξωτερικής πολιτικής. Αυτό φυσικά είχε ληφθεί υπόψη στους σχεδιασμούς και την δράση της Τουρκίας.

γ) Σε περίπου πέντε μήνες από τώρα, αναμένεται να αρχίσει τις γεωτρητικές εργασίεςστο τεμάχιο 10 η αμερικανική EXXON- MOBIL σε συνεργασία με την Quatar Petroleum. Στην περίπτωση αυτή η Τουρκία γνωρίζει ότι θα δυσκολευτεί, να παρέμβει με τον στόλο της (‘’διπλωματία των κανονιοφόρων’’) για να εμποδίσει το γεωτρύπανο της εταιρίας αυτής, διότι γνωρίζει ότι ο 6ος αμερικανικός στόλος είναι  στην περιοχή και οι ΗΠΑ έχουν πάγια τακτική να προστατεύουν τις εταιρίες τους στο εξωτερικό.

δ) Εφόσον τελικά δεν υπάρξει αλλαγή του σχεδιασμού της EXXON- MOBIL και  οι γεωτρήσεις της το προσεχές φθινόπωρο ανακαλύψουν κοιτάσματα στο τεμάχιο 10 τότε η Τουρκία θα βρεθεί προ τετελεσμένων με περιορισμένες δυνατότητες αντίδρασης, οπότε θα διακινδυνεύσει ο σχεδιασμός της. Υπογραμμίζω ότι τα προσδοκόμενα κοιτάσματα στο τεμάχιο 10 αναμένεται να είναι πολύ μεγάλα και εφάμιλλα του αιγυπτιακού Zohr, οπότε το διακύβευμαγια την EXXON- MOBIL είναι εξαιρετικά μεγάλο από απόψεως οικονομικού αντικειμένου αλλά και από απόψεως παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, από την οποία μέχρι πρόσφατα ήταν απούσα. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι οι μέχρι σήμερα δαπάνες της εταιρίας αυτής για την απόκτηση και διερεύνηση του τεμαχίου 10 θα πρέπει ήδη να ξεπερνούν τα 100 εκ. ευρώ, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο και που δεν θα ήθελε να απωλέσει. Αξιωματούχοι της εταιρίας τονίζουν  κατά καιρούς ότι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν δεν είναι καθόλου γεωπολιτικός, …. αλλά περισσότερο γεωλογικός, δηλαδή αν θα ανακαλυφθούν και σε τι ποσότητες υδρογονάνθρακες. Έτσι δείχνουν την αποφασιστικότητα τους να εκτελέσουν το πρόγραμμα εργασιών που προβλέπονται στην σύμβαση τους με την Κυπριακή Δημοκρατία.

ε) Έχοντας υπόψη τα παραπάνω η Τουρκία σχεδίασε και επέλεξε την δυναμική παρέμβαση της στην χρονική συγκυρία του Φεβρουαρίου 2018. Είναι προφανές  ότι προσπάθησε (και προσπαθεί) με απειλές και δημιουργία φόβου και τετελεσμένων να ‘’σύρει’’ την Κυπριακή Δημοκρατία σε συνομιλίες, (μέσω των Τουρκοκυπρίων) και να βάλειστο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τον διαμοιρασμό των κοιτασμάτων  υδρογονανθράκων, πριν από την συνολική λύση του Κυπριακού προβλήματος και … πριν το γεωτρητικό πρόγραμμα τηςEXXON- MOBIL μπει σε εφαρμογή . Γνωρίζει η Τουρκία ότι μετά θα της είναι εξαιρετικά δύσκολο. Αν τα σχέδια της για λύση του Κυπριακού, όπως αυτή επιθυμεί, δεν ευοδωθούν δεν θα μπορέσει να πείσει μετά την διεθνή κοινότητα ότι έχει τα όποια ‘’δικαιώματα’’  στην νότια ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαιώματα ασκεί διά της βίας στο κατεχόμενο με τον στρατό της βόρειο μέρος της Δημοκρατίας. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι αμέσως μετά το επεισόδιο με την γεώτρηση Σουπιά-1, Τουρκοκύπριοι και Τουρκία ζητούν από την Κυπριακή Δημοκρατία δημιουργία μικτών επιτροπών διαχείρισης και απαιτούν να έχουν λόγο στις συμβάσεις. Σθεναρά όμως η Κυπριακή Κυβέρνηση αρνείται να  πράξει κάτι το οποίο θα ήταν αυτοχειριασμός της οντότητας της.

στ) Οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι, αν πετύχουν τους στόχους τους τώρα και οι υδρογονάνθρακες μπουν στο τραπέζι των συνομιλιών  για συνεκμετάλλευση, πριν την λύση του Κυπριακού, οι εταιρίες δεν θα έχουν πρόβλημα διαχείρισης των συμβάσεων τους διότι θα έχουν εξασφαλίσει την συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία έχει τα νόμιμα δικαιώματα στην ΑΟΖ της. Αυτά τα δικαιώματα έχουν ήδη αναγνωρίσει οι εταιρίεςκαι οι χώρες προέλευσης τους με την υπογραφή των συμβάσεων. Οι εταιρίες όμως ενδιαφέρονται για την  κατοχύρωση των συμβατικών τους δικαιωμάτων και των μελλοντικών τους κερδών και λιγότερο αν η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μόνη της ή σε συνεταιρισμό (με την θέληση της) με τους Τουρκοκύπριους.

ζ) Παράνομη κατάληψη από την Τουρκία (άμεσα ή μέσω των Τουρκοκυπρίων), μέρους της διακηρυγμένης ΑΟΖ  της Κύπρου αναμένεται να απωθήσει τις διεθνείς εταιρίες πετρελαίου. Οι διεθνείς εταιρίες πετρελαίου αποφεύγουν να  δραστηριοποιούνται σε παράνομες ή αμφισβητούμενες περιοχές. Για αυτό μέχρι σήμερα δεν ανάλαβαν δραστηριότητες έρευνας  σε περιοχές της Τουρκίας οι οποίες δεν καλύπτονται από το διεθνές δίκαιο. Η Τουρκία για να αντιμετωπίσει την άρνηση των εταιριών  χρησιμοποιεί την κρατική της εταιρία ΤΡΑΟ. Έτσι έδωσε εντολή σε αυτήν και αγόρασε πρόσφατα το μεγάλο γεωτρητικό σκάφος DEEP METRO II,με δυνατότητα γεωτρήσεων σε  βαθιές θάλασσες, με σκοπό να υλοποιήσει τα παράνομα σχέδια της στην ΑΟΖ της Κύπρου (και αλλού), όπου δεν δέχονται να δραστηριοποιηθούν διεθνείς εταιρίες πετρελαίου. Κάτι παρόμοιο έκαναν με την εξαγορά του σεισμογραφικού Barbaros, για να διεξαγάγουν σεισμικές έρευνες στις περιοχές που αυθαίρετα όρισε σαν δικές της Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και οι οποίες σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας ανήκουν σε γειτονικές της χώρες.

η) Κράτησα για το τέλος την στοιχειοθέτηση της πρεμούρας της Τουρκίας να ‘’βάλει χέρι’’ στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία είναι ταχύτητα αναπτυσσόμενη χώρα, με πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, που  συνεπάγεται αντίστοιχη αύξηση των ενεργειακών της αναγκών, οι οποίες απαιτούνται για την κίνηση της βιομηχανίας και της ευρύτερης οικονομικής δραστηριότητας. Στον πίνακα -1 παρουσιάζουμε τους βασικούς ενεργειακούς δείκτες

Πίνακας -1 Πρωτογενής κατανάλωση ενέργειας κ.α. ενεργειακοί δείκτες της Τουρκίας

(Πηγή EPPEN (Turkish Institute for Energy Markets)

Από τον πίνακα -1 φαίνεται ότι η Τουρκία κατανάλωσε το 2014,  125,3 εκ. τόνους ισοδύναμου πετρελαίου (Toe). (σήμερα καταναλώνει πάνω από 135 εκ. Toe). Tο 92% της πρωτογενούς ενέργειας είναι ορυκτά καύσιμα. Το φυσικό αέριο (50 BCM/έτος) καλύπτει  το 35% των πρωτογενών αναγκών της Τουρκίας σε ενέργεια και το πετρέλαιο το 28% (σύνολο Υδρογονανθράκων 63%!).

Η δε εξάρτηση της Τουρκίας, από εισαγόμενα καύσιμα, ξεπερνά το 75%! Η Τουρκία λοιπόν δεν διαθέτει εγχώριους ενεργειακούς πόρους για την κάλυψη των τεράστιων ενεργειακών της αναγκών και την κίνηση της οικονομίας της. Στον πίνακα -2 παρουσιάζονται οι πηγές τροφοδοσίας της Τουρκίας και η χρήση του Φυσικού Αερίου ανά τομέα.

Πίνακας-2. Πηγές τροφοδοσίας ΦΑ στην Τουρκία και καταναλώσεις ανά τομέα.

(Πηγή EPPEN (Turkish Institute for Energy Markets)

 

Από τον πίνακα φαίνεται η τεράστια  εξάρτηση της Τουρκίας για την προμήθεια ΦΑ από την Ρωσία (55%) και το Ιράν (18%)! Το  48% του εισαγόμενου ΦΑ χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε την Τουρκία χωρίς το ρωσικό ΦΑ και χωρίς Ηλεκτρισμό;  Είναι βέβαιο ότι τόσον η οικονομία της και η Χώρα θα κατέρρεαν την επόμενη στιγμή.

Από τους παραπάνω πίνακες φαίνεται η τεράστια εξάρτηση της Τουρκίας από εισαγόμενα καύσιμα και ιδίως από το φυσικό αέριο το οποίο προμηθεύεται από την Ρωσία και το Ιράν, μέχρι πρότινος αντιπάλους της στον πόλεμο της Συρίας. Αυτό πιστεύω θα πρέπει να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναπροσαρμογή της πολιτικής της Τουρκίας στην Συρία,  μετά την κατάρριψη ρωσικού αεροπλάνου από τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος στον εναέριο χώρο της Συρίας. Λίγο μετά το συμβάν η Τουρκία άλλαξε την μέχρι τότε πολιτική στην Συρία. Υποχώρησε στις απαιτήσεις της Ρωσίας και συντάχθηκε με το στρατόπεδο της σπάζοντας τις μέχρι τότε συμμαχίες της. Στράφηκε εναντίον του παλαιού δημιουργήματος των μυστικών της υπηρεσιών δηλαδή του ISIS και  διέκοψε την συμμαχία της με τους Αμερικανο-ευρωπαίους και Σαουδάραβες.

Καταλήγοντας σαν συμπέρασμα των παραπάνω και συνδέοντας τα γεγονότα, θέλω να τονίσω ότι η  απόλυτη εξάρτηση της Τουρκίας από εισαγόμενους υδρογονάνθρακες, η εξάρτηση της απότην Ρωσίας και του Ιράν, σε συνδυασμό με τα νέο-οθωμανικά της σχέδια να γίνει περιφερειακή δύναμη στην περιοχή, την καθιστούν εξαιρετικά επιθετική στην διεκδίκηση εναλλακτικών πηγών τροφοδοσίας όπως θα μπορούσαν να είναι οι  υδρογονάνθρακες της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Φαίνεται όμως ότι η Τουρκία κινείται εκ του ασφαλούς και δεν θα διακινδυνεύσει σύγκρουση, με αβέβαιο αποτέλεσμα, με μεγάλες εταιρίες υποστηριζόμενες από μεγάλες χώρες.

Η μικρή Κύπρος τέλος απέδειξε ότι γνωρίζει να μάχεται, να διεκδικεί τα δίκαια της και να τονίζει την παρουσία της και την κυριαρχία της στην Κυπριακή ΑΟΖ με την εφαρμογή του ενεργειακού της προγράμματος, ενισχύοντας το πλέγμα των συμμαχιών της, στηριζόμενη πάντοτε στους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

------------------------

Δρ. Κωνσταντίνος Νικολάου ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Έρευνα και Παραγωγή Υδρογονανθράκων το 1976 από την Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου (ΔΕΠ ΑΕ).Το 1998 ο όμιλος εταιριών της ΔΕΠ ΑΕ συγχωνεύτηκε στην ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ και από την οποία ο Δρ. Νικολάου αποχώρησε το 2009 από τη θέση του Τεχνικού Διευθυντή.

Από το 2009 είναι Τεχνικός Σύμβουλος της Εnergean Oil & Gas και από τον Μάρτιο του 2014 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρίας Υδρογονανθράκων Κύπρου (EYK).

Έχει λάβει μέρος, από διάφορες θέσεις, σε έρευνες υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, την Αίγυπτο, Λιβύη, Ιράν, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Κύπρο, Ισραήλ, χώρες της τ. ΕΣΣΔ και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Δρ. Νικολάου, υπηρέτησε επίσης σαν ειδικός σύμβουλος Υπουργών Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης Την περίοδο 1991-1993, διετέλεσε Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Ενέργειας, του τότε Υπουργείου Βιομηχανίας και Ενέργειας, ενώ από το 2004 έως το 2006 υπήρξε Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρίας Διανομής Αερίου της Αττικής. Είναι μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Γεωλόγων Πετρελαίου(AAPG) , της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρίας (ΕΓΕ), του Ελληνικού Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου και συνιδρυτής και μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ).

Η μακροχρόνια εμπλοκή του στις έρευνες υδρογονανθράκων στην περιοχή του δίνει σημαντικά εφόδια για την έκφραση και τεκμηρίωση των απόψεων του.  

- Το άρθρο περιλαμβάνεται στον τόμο GREEK ENERGY 2018 που εκδίδει για έβδομη χρονιά το επιτελείο του energypress



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα