Καλώδιο: Το σίριαλ συνεχίζεται με νέο επεισόδιο στις 23 Ιουλίου - Δίχως «λευκό καπνό» και η 2η σύσκεψη με Κομισιόν, υπαρκτός πάντα ο κίνδυνος παύσης εργασιών από Nexans

Στον αστερισμό των άκαρπων συσκέψεων υπό τη Κομισιόν έχει μπει ξανά το καλώδιο, θυμίζοντας εν πολλοίς τα όσα συνέβαιναν πέρυσι το καλοκαίρι, όταν και πάλι είχαν εμπλακεί στο παιχνίδι οι κοινοτικοί, με τη κυπριακή πλευρά να καθυστερεί την έγκριση για τα πρώτα 25 εκατ. ευρώ και την άμμο στη κλεψύδρα του έργου να έχει μέχρι σήμερα αδειάσει αρκετές φορές.

Το νέο επεισόδιο στο σίριαλ θα παιχτεί την επόμενη Τετάρτη μετά τη νέα σύσκεψη που συγκάλεσε για τις 23 Ιουλίου η Κομισιόν, αφού και η χθεσινή, δεύτερη κατά σειρά, με ΡΑΑΕΥ, ΡΑΕΚ και ΑΔΜΗΕ, έπεσε στο κενό, δίχως κάποιος από τους εμπλεκόμενους να ρισκάρει να μιλήσει για αχνές ελπίδες ότι οδεύουμε σε λύση ως προς το οικονομικό κουβάρι της υπόθεσης.

Στο βαθμό που έχει κάποια σημασία, κατά τη χθεσινή συνάντηση η κυπριακή πλευρά λέγεται ότι συμφώνησε πως θα εγκρίνει το ετήσιο έσοδο των 25 εκατ ευρώ (είπε ότι δεν χρειάζεται επιπλέον στοιχεία για τις δαπάνες που της προσκόμισε ο ΑΔΜΗΕ), χωρίς ωστόσο και πάλι να δεσμευτεί πότε θα το ανακοινώσει.

Κληθείς να απαντήσει για τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης σε σχέση με την υπόθεση, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος ανέφερε χθες από το βήμα του INVESTGR Forum ότι η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με την κυβέρνηση της Κύπρου, προκειμένου να βρεθεί τρόπος να διευθετηθούν οι ρυθμιστικές εκκρεμότητες.

Στη πραγματικότητα η κυπριακή πλευρά, παρ’ ότι δεν φέρεται να το δηλώνει ανοικτά, αναμένει πότε το ελληνικό ΥΠΕΞ θα εκδώσει τις Navtex για τη συνέχιση των ερευνών βυθού στη Κάσο (κάτι που δεν διαφαίνεται), γεγονός που καθιστά αβέβαιη την έκβαση και της επόμενης σύσκεψης.

Αν αυτό το παιχνίδι των καθυστερήσεων συνεχιστεί και αποβεί άκαρπη και η επόμενη telco, το πιθανότερο είναι ότι ο Ιούλιος θα παρέλθει χωρίς να πληρώσει ο ΑΔΜΗΕ τη κατασκευάστρια του καλωδίου Nexans (έχει πληρωθεί μέχρι και τον Ιούνιο), γεγονός που με τη σειρά του θα ανεβάσει τις πιέσεις της Αθήνας προς τη Λευκωσία για εξεύρεση λύσης, και τα καμπανάκια θα αρχίσουν να ηχούν πιο δυνατά.

Τι θα σήμαινε το σενάριο της «παύσης παραγωγής» από τους Γάλλους

Στο υπαρκτό αυτό σενάριο, κάποια στιγμή νομοτελειακά οι Γάλλοι θα ανακοινώσουν παύση των εργασιών παραγωγής του καλωδίου και θα γραφτεί έτσι ο επίλογος ενός έργου που αποδείχθηκε μεγαλύτερο από το γεωπολιτικό «μπόι» της Ελλάδας.

«Εμείς λέμε το προφανές. Ο ΑΔΜΗΕ έχει επενδύσει ίδια κεφάλαια 250 εκατ. ευρώ σε ένα ρυθμιζόμενο έργο και για να συνεχίσει να επενδύει απαιτεί να υπάρχει ένα σταθερό και ασφαλές πλαίσιο. Κανείς δεν το αρνείται αυτό, ούτε οι ρυθμιστές. Απλώς υπάρχει μια διαδικασία που πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθεί», ανέφερε χθες ο επικεφαλής του Διαχειριστή Μάνος Μανουσάκης από το βήμα του INVESTGR Forum. 

Στο ερώτημα για τον γνωστό κίνδυνο να ανακοινώσει η γαλλική εταιρεία ότι διακόπτει τις εργασίες, απάντησε ότι δεν μπορεί να προδικάσει τη στάση της, διευκρινίζοντας ότι η σχέση με την Nexans είναι μακρόχρονη και καλή και προσθέτοντας ότι «γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να προχωρήσει το έργο και στη βάση αυτής της συνεργασίας θα ληφθούν οι αποφάσεις στο μέλλον, ανάλογα πάντα με τις ρυθμιστικές εξελίξεις».

Αν και φυσικά μένει να αποδειχθεί στην πράξη το σενάριο της «παύσης παραγωγής» από τους Γάλλους που έχουν μέχρι τώρα κατασκευάσει 160 χιλιόμετρα καλωδίου (απομένουν άλλα 140 χλμ), εντούτοις παραμένει στο τραπέζι ως ένα από τα πιθανά.

Στο καλό σενάριο που ο ΑΔΜΗΕ θα ανακτήσει, μέσω των Κυπρίων καταναλωτών, τα 13 εκατ. ευρώ που υπολογίζει για τη φετινή χρονιά, τότε μαζί με τα 7 εκατ. ευρώ που του ενέκρινε πρόσφατα η ΡΑΑΕΥ, θα καταβάλει 20 εκατ. ευρώ στη Nexans, ώστε η τελευταία να συνεχίσει τη παραγωγή των υπόλοιπων 140 χιλιομέτρων.

Στο κακό σενάριο, ενός οριστικού ναυαγίου του GSI, πέραν από τη προφανή γεωπολιτική ζημιά για τα εθνικά μας συμφέροντα, ο ΑΔΜΗΕ θα «πατήσει» πάνω στη διακρατική συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου που ψήφισε τον περασμένο Σεπτέμβρη η ελληνική Βουλή, ότι αν το έργο μπλοκάρει για λόγους ανωτέρας βίας, χωρίς ευθύνη του promoter και των εργολάβων του, το μέχρι τότε κόστος επιμερίζεται 50% στη μια χώρα και 50% στην άλλη. Και θα απαιτήσει από τη Λευκωσία το 50% των συνολικών μέχρι τώρα δαπανών, δηλαδή τα 125 εκατ. από τα 250 εκατ. ευρώ.