Καλαβρός: Κορυφαία γεωπολιτική και γεωοικονομική εξέλιξη για τη χώρα και τη Θράκη ο TAP

Κορυφαία γεωπολιτική και γεωοικονομική εξέλιξη για την Ελλάδα και ειδικότερα για τη Θράκη αποτελεί σύμφωνα με τον Ομότιμο Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, Γρηγόριο - Ευάγγελο Καλαβρό η επίλυση της λεγόμενης «μάχης των αγωγών» υπέρ του αγωγού ΤΑΡ.

Μιλώντας στον «Παρατηρητή της Θράκης», ο κ. Καλαβρός δήλωσε ότι «αυτός ο αγωγός, ο οποίος διοχετεύει το φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη», σημείωσε, «αλλάζει τα γεωπολιτικά δεδομένα της περιοχής».

«Πέραν της δημοσιονομικής θετικής πτυχής της κατασκευής αυτού του αγωγού», συνέχισε, «αναδεικνύεται η κορυφαία σημασία της Θράκης, ως περιοχής, που έχει ανάγκη αυξημένης και μείζονος σταθερότητας και ειρήνης, για την προστασία της οποίας εφεξής θα ενδιαφέρονται αυτοτελώς όχι μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και οι ΗΠΑ. Πάντοτε η Θράκη ήταν μια ευαίσθητη περιοχή, για ευνόητους λόγους, και πάντοτε προσπαθούσαμε ως χώρα και ως εξωτερική πολιτική να την κρατήσουμε μακριά από τις ελληνοτουρκικές διαμάχες. Βέβαια με αρκετές θυσίες προς αυτή την κατεύθυνση, οι οποίες πολλούς δεν τους βρίσκουν σύμφωνους. Θυσίες που επιτρέπουν μια πολιτική από τη γείτονα στην περιοχή, η οποία δεν συνάδει ούτε με τη Συνθήκη της Λωζάνης, ούτε με το σύγχρονο διεθνές δίκαιο. Διότι βεβαίως η ιστορία, λόγω της συνθήκης ειρήνης η Συνθήκη της Λωζάνης- που ήταν μια από τις συνθήκες ειρήνης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά από τη Συνθήκη των Σεβρών- κατέστησε την Τουρκία συμβαλλόμενο μέρος για την προστασία μιας μειονότητας, η οποία είναι θρησκευτική και η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι εν τω συνόλω τουρκογενής ή τουρκόφωνη, όπως γίνεται διάκριση. Η ιστορία λοιπόν κατέστησε την Τουρκία «κηδεμόνα», λόγω της Συνθήκης της Λωζάνης, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η χώρα μας έπρεπε στη συνέχεια να εφαρμόσει μια πολιτική, τουλάχιστον μέχρι το 1990, η οποία επέτρεψε να δημιουργηθεί μια μη παραγωγική κατάσταση στην περιοχή. Αυτή τη στιγμή λοιπόν η ανατροπή των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών δεδομένων, είναι μια εξαιρετικά ευνοϊκή εξέλιξη, για την οποία έχουν εργαστεί πολλές κυβερνήσεις ελληνικές και ευρωπαϊκές και οι ΗΠΑ. Όταν γίνεται ένα τέτοιο έργο όλοι θέλουν σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή».

Αναφερόμενος στη στάση, που πρέπει να κρατήσει η ελληνική εξωτερική πολιτική κατά την τρέχουσα συγκυρία, ο κ. Καλαβρός έσπευσε να διακρίνει ότι «αυτή τη στιγμή στην περιοχή μας εξελίσσεται μια «μάχη» δικτύων φυσικού αερίου και υδρογονανθράκων», επισημαίνοντας πως και αυτός είναι ένας λόγος, που υπάρχει μια αυξημένη δραστηριότητα από τη γείτονα στο Αιγαίο, «ακριβώς για να καταδείξει την ανάγκη οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, αποβλέποντας στο να γίνει μια ρύθμιση εξωδικαστηριακή».

«Να γίνει δηλαδή η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και κυρίως της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με κριτήρια τη μέση γραμμή», εξήγησε, «πράγμα το οποίο η χώρα μας δεν μπορεί να το δεχθεί, διότι η αρχή της μέσης γραμμής γίνεται δεκτή μόνο εκεί όπου έχουμε νησιά, των οποίων η απόσταση από την γείτονα είναι μικρότερη των χωρικών υδάτων, των 6 μιλίων».

«Τούτων δοθέντων», συνέχισε, «η προσπάθεια της χώρας μας πρέπει να είναι να αντέξει, να δείξει υπομονή και ψυχραιμία, ώστε να αποτραπεί η διαπραγμάτευση και η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών κάποια στιγμή να γίνει ή δια της προσφυγής στο Δικαστήριο του Αμβούργου ή στο Δικαστήριο της Χάγης, αλλά σε καμία περίπτωση με διαπραγμάτευση ή με διαιτησία».