Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Διεκδίκηση τόκων υπερημερίας από παραγωγούς ΑΠΕ και συμβατικούς ηλεκτροπαραγωγούς – Οι νομικές παράμετροι

Στο τελευταίο Μηνιαίο Δελτίο Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ & ΣΗΘΥΑ (Ιανουάριος Φεβρουάριος 2018), το οποίο δημοσίευσε ο ΛΑΓΗΕ στις 4.4.2018 σχετικά με τη λογιστική πορεία του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ και ΣΥΘΗΑ (ΕΛΑΠΕ), προβλέπεται η επίτευξη σημαντικού πλεονάσματος του ΕΛΑΠΕ στο τέλος του έτους 2018, ύψους 226,80 εκατ. ευρώ, υπό την προϋπόθεση της διατήρησης του ΕΤΜΕΑΡ και της ΠΧΕΦΕΛ («χρέωσης προμηθευτή»), ως ισχύουν, καθώς και της μη μεταβολής βασικών ποσοτικών παραμέτρων άλλων σημαντικών μεγεθών, όπως οι τιμές των ρύπων, τα επίπεδα της Οριακής Τιμής Συστήματος και της διείσδυσης νέων μονάδων ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα της χώρας.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τον τρόπο προσέγγισης σειράς κρίσιμων θεμάτων που απασχολούν επί της παρούσης την εγχώρια ενεργειακή αγορά, είναι σαφές ότι στην εξίσωση για τον προσδιορισμό του ποσού του όποιου «πλεονάσματος» του ΕΛΑΠΕ δεν λαμβάνονται υπόψη ληξιπρόθεσμες και απαιτητές υποχρεώσεις του ΛΑΓΗΕ έναντι Παραγωγών ΑΠΕ, λ.χ. για καταβολή τόκων υπερημερίας από τις πολύμηνες διαχρονικές καθυστερήσεις στις πληρωμές των τιμολογίων των Παραγωγών σε αντίθεση με τις ρητές συμβατικές προβλέψεις στις οικείες συμβάσεις. Τούτη η προσέγγιση, ήτοι η μη λήψη υπόψη συμβατικών υποχρεώσεων κατά τον υπολογισμό «πλεονασμάτων», θα ήταν εξόχως νομικά προβληματικό να υιοθετηθεί εντός του πλαισίου της ενεργειακής αγοράς. Είναι σαφές ότι αν οιοσδήποτε θεσμικός λειτουργός ή φορέας της ενεργειακής αγοράς θεωρεί ότι «δικαιούται» να μην εξοφλεί ποσά που αντιστοιχούν στις ρητές συμβατικές του υποχρεώσεις, πιθανότατα πράγματι θα παρουσιάζει «πλεονάσματα». Ο μείζων νομικορυθμιστικός προβληματισμός, που αναφύεται σε αυτό το σημείο, απορρέει από το γεγονός ότι στη βάση αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων, άμβλυνσης ή και πλήρους αναίρεσης της κανονιστικής τους εμβέλειας δεν δύναται να δομηθεί μια τόσο ευαίσθητη αγορά ως η ενεργειακή, όπου έκαστος επιχειρηματικός παίκτης που επενδύει κεφάλαια προφανώς αναμένει  να γίνονται σεβαστές οι εκατέρωθεν ανειλημμένες συμβατικές υποχρεώσεις και οι συμφωνηθείσες συμβατικές ρήτρες να μην καθίστανται κενές περιεχομένου. Τούτο δεν ισχύει προφανώς μόνο για τους παραγωγούς ΑΠΕ αλλά και για τους λοιπούς ηλεκτροπαραγωγούς και επιχειρηματικούς παίκτες που δραστηριοποιούνται εντός της εν ευρεία εννοία ενεργειακής αγοράς.

Ο προβληματισμός που γεννάται ως προς το ανωτέρω ζήτημα ενισχύεται μάλιστα από την προοπτική πιθανής τελεσφόρησης δικαστικών επιδιώξεων παραγωγών ΑΠΕ σε σχέση με οφειλόμενους τόκους υπερημερίας. Ενδεικτικά αναφέρεται προσφάτως εκδοθείσα δικαστική απόφαση αρμοδίου δικαστηρίου που δικαιώνει παραγωγό ΑΠΕ, κατόπιν άσκησης σχετικής αγωγής από τη δικηγορική εταιρεία «Μεταξάς & Συνεργάτες», επιδικάζοντας σε αυτόν τους οφειλόμενους από τον ΛΑΓΗΕ τόκους υπερημερίας βάσει ρητών συμβατικών προβλέψεων. Εν γένει, η σε βάθος χρόνου προσπάθεια αποσόβησης της τελεσφόρησης της δικαστικής επιδίωξης τόκων υπερημερίας οφειλομένων βάσει ρητών expressis verbis συμβατικών όρων που περιέχονται στις συμβάσεις πώλησης των παραγωγών με τον ΛΑΓΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ αντίστοιχα, οι οποίοι (τόκοι) θα ωφείλοντο βάσει κειμένων διατάξεων του αστικού δικαίου ακόμη κι αν δεν υφίσταντο σαφείς συμβατικές προβλέψεις, κρίνεται ως μάλλον αλυσιτελής. Και τούτο διότι κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε την «εφεύρεση» αλλά και εν συνεχεία υιοθέτηση από τα αρμόδια δικαστήρια της χώρας όλων των βαθμών νομικών κατασκευών μη συμβατών με το εν γένει πλαίσιο του εν Ελλάδι υφισταμένου δικαίου αλλά και με κάθε δόκιμο κανόνα ερμηνείας συμβατικών όρων, ειδικά όταν τούτοι δεν καταλείπουν οιοδήποτε περιθώριο ερμηνευτικών αλμάτων ή ατοπημάτων.

Τέλος, μια δικαιοπολιτική επισήμανση: Τα προαναφερθέντα, σε συνδυασμό με την διαπιστούμενη επίταση των δικαστικών διεκδικήσεων εκ μέρους των Παραγωγών ΑΠΕ υπό το φόβο οριστικής τους απώλειας λόγω παραγραφής, οφείλουν να ληφθούν σοβαρά υπόψη από όλους τους ιθύνοντες ούτως ώστε να μην οδηγηθεί το σύστημα σε αδιέξοδο δια της αγνόησης σαφών συμβατικών υποχρεώσεων των θεσμικών φορέων της αγοράς. Το αυτό ισχύει και για αντίστοιχες αξιώσεις συμβατικών ηλεκτροπαραγωγών έναντι του ΛΑΓΗΕ και του ΑΔΜΗΕ για τόκους υπερημερίας επί αντίστοιχων καθυστερήσεων καταβολής οφειλομένων. Μακροπρόθεσμα, η κρίσιμη νομική και επενδυτική ασφάλεια στην όλως ευαίσθητη ενεργειακή αγορά μπορεί να διασφαλισθεί μόνο μέσω της ενιαίας, απαρέγκλιτης και όχι επιλεκτικής, τήρησης βασικών νομικών κανόνων.

Επιμέλεια: «Μεταξάς & Συνεργάτες – Δικηγόροι & Νομικοί Σύμβουλοι» (www.metaxaslaw.gr)

 



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα