Skip to main content
Menu
English edition

Δεν είναι ώρα για ρίσκα με τα πετρέλαια

Άνθρωπος της αγοράς που ξέρει πολλά από όσα συμβαίνουν στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκήνιο των διεργασιών για τους υδρογονάνθρακες, εκφράζει τον προβληματισμό του σε σχέση με τις αλλαγές που φαίνεται να προωθεί η κυβέρνηση. Μου γράφει λοιπόν: "Προφανώς είναι δικαίωμα κάθε κυβέρνησης να σκεί την πολιτική της σε κάθε τομέα - άρα και στους υδρογονάνθρακες -και, βεβαίως, να κρίνεται για αυτή. Αλλά βλέποντας τις προθέσεις του ΥΠΕΝ να κινηθεί η χώρα προς το μοντέλο διάθεσης της παραγωγής σε σχέση με το σημερινό μοντέλο, είναι προφανές ότι εδώ υπάρχει ένα ρίσκο: με το σημερινό μοντέλο,  (βασικά σημεία, η μίσθωση των περιοχών, ο φορολογικός συντελεστής 25% και η καταβολή δικαιωμάτων από ένα ύψος παραγωγής και πάνω), παρά την πολύ σύντομη, χρονικά, διάρκεια εφαρμογής του (ουσιαστικά τέσσερα χρόνια, από την αναθεώρηση της σύμβασης του Πρίνου και, μετά, σε όλες τις νέες συμβάσεις της Δυτικής Ελλάδας), η Ελλάδα έχει επιτύχει να προσελκύσει ήδη την Total, την Repsol, την Edison αλλά και την ExxonMobil, η οποία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για περιοχές νοτίως της Πελοποννήσου και της Κρήτης, χωρίς καν να έχει υπάρξει έστω μία νέα ανακάλυψη! Ακόμη, στις πετρελαιοπηγές του Κόλπου της Καβάλας, της μόνης περιοχής που δίνει πετρέλαιο, "τρέχουν" σημαντικά επενδυτικά προγράμματα. Είμαστε βέβαιοι ότι η αγορά θα ακούσει θετικά ένα μοντέλο με πιο ενεργό την ανάμιξη του Δημοσίου; Θα ακούσουμε την αγορά, αν έχει αντιρρήσεις ή θα μας πιάσουν ιδεοληψίες; Λεπτά ζητήματα, οι έρευνες υδρογονανθράκων ενέχουν έτσι κι αλλιώς μεγάλο ρίσκο για τις εταιρείες. Τι θα γίνει αν προστεθεί περισσότερο και σε θεσμικό επίπεδο;"



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα