Το deja vu του 2008 και οι οιωνοί για την τιμή του μαύρου χρυσού το 2016

Όπως υπενθύμιζε χθες το Reuters, το 2008 η χρονιά έδειχνε να κλείνει στα 35 δολάρια το βαρέλι, ωστόσο εν μέσω διακοπών, οι μαζικές παραγγελίες από traders έφεραν μια απότομη ανοδική κίνηση της τάξης των 15 δολαρίων. Αποτέλεσμα τα 35 δολάρια αποτέλεσαν τον πάτο του βαρελιού για την τότε κρίση που είχε διαρκέσει πέντε μήνες οδηγώντας την τιμή του πετρελαίου στα ίδια επίπεδα που βρέθηκε και στις αρχές της εβδομάδας.

Σύμφωνα πάντως με την έρευνα Reuters, οι traders και οι αναλυτές δεν πιστεύουν ότι μπορούμε να έχουμε επανάληψη του φαινομένου αν και οι περισσότεροι ποντάρουν σε μια ανάκαμψη μερικών δολαρίων που μπορεί να οδηγήσει το brent  στα επίπεδα των 38 – 42 δολαρίων το βαρέλι.

Πιο πολύ σημασία πάντως από την τιμή στις γιορτές, έχει η εξέλιξη των τιμών για την αγορά, το 2016, μια χρονιά γρίφος λόγω των πολλών νέων παραμέτρων στην ούτως ή άλλως δύσκολη εξίσωση της αγοράς πετρελαίου.

Καταρχάς έχουμε την ειλημμένη απόφαση του ΟΠΕΚ να διατηρήσει αμετάβλητη την παραγωγή του, παρά τις εσωτερικές διαφωνίες στο καρτέλ, όπως αποτυπώθηκαν στην πρόσφατη σύνοδο, όπου για πρώτη φορά δεν είχαμε την έκδοση ανακοινωθέντος για την παραγωγή.

Πίσω από αυτήν την εξέλιξη, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι βρίσκεται η δεύτερη σημαντική αλλαγή για το 2016, δηλαδή η επιστροφή του Ιράν στις αγορές. Πρόσφατες δηλώσεις ιρανών αξιωματούχων φανέρωσαν την πρόθεση της Τεχεράνης να αποκαταστήσει μετά την άρση του εμπάργκο το μερίδιο αγοράς που είχε πριν τις κυρώσεις. Συγκεκριμένα το Ιράν στοχεύει να φτάσει σε ημερήσια παραγωγή έως και 1 εκατομμύριο βαρέλια, σε μια παγκόσμια αγορά που ήδη υποφέρει από υπερπροσφορά.

Ο τρίτος παράγοντας που αναμένεται να επηρεάσει την αγορά είναι η προσφορά. Διότι μπορεί ο ΟΠΕΚ να επιμένει να κρατά ψηλά τη δική του παραγωγή, κατακλύζοντας με αργό τις αγορές, ωστόσο δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο και οι αμερικανοί παραγωγοί shale oil, οι οποίοι εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα κόστη παραγωγής και άρα αδυνατούν να ακολουθήσουν την επιθετική πολιτική υπεράσπισης των μεριδίων πρωτίστως της Σαουδικής Αραβίας. Ήδη η  πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση την παραγωγή αμερικανικού shale oil, το οποίο τον Ιανουάριο αναμένεται να καταγράψει νέα υποχώρηση κατά 600 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα συγκριτικά με τα υψηλά του περασμένου Μαρτίου. Πάντως την κατάσταση περιπλέκει και η απόφαση για άρση των περιορισμών στις εξαγωγές πετρελαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο τέταρτος παράγοντας που μπορεί να δημιουργήσει νέα δεδομένα στην αγορά είναι η ζήτηση. Μάλιστα κάποιοι αναλυτές θεωρούν η πρόσφατη απόφαση για εγκατάλειψη της πολιτικής  ποσοτικής χαλάρωσης από τη FED , μπορεί να εκληφθεί ως σήμα για ισχυρότερη παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη και άρα για οιωνό για αύξηση της ζήτησης. Βεβαίως μια τέτοια εξέλιξη δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί άμεσα, ωστόσο εφόσον όντως βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο ανοδικό κύκλο για την παγκόσμια οικονομία τότε πράγματι μέσα στο 2016 είναι πιθανόν να δούμε, από τα μέσα της χρονιάς και ύστερα μια ανοδική κίνηση στις τιμές του πετρελαίου.

Πάντως εκτός από τα θεμελιώδη της αγοράς, υπάρχουν πάντα και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν όπως οι γεωπολιτικές εξελίξεις κλπ. Ενδεικτική της αβεβαιότητας είναι και η διακύμανση των προβλέψεων για τις τιμές με την Goldman να υποστηρίζει ότι στο χειρότερο σενάριο μπορούμε να δούμε τιμές ακόμη και στα 20 δολάρια, την ίδια στιγμή που η Citi βλέπει τιμές ακόμη και στα 60 δολάρια ενώ από την πλευρά της η UBS ποντάρει το δικό της στοίχημα στα 55 δολάρια το βαρέλι για τα τέλη του 2016.