Η... μπανιέρα του υπουργού και η ενεργειακή μετάβαση στη Σουηδία

Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ισχυρές διαφωνίες για τους στόχους της ενεργειακής μετάβασης μέχρι το 2030, ομως η Σουηδία αποτελεί ένα ξεχωριστό παράδειγμα χώρας που από νωρίς εστίασε στην επίτεξυη φιλόδοξων στόχων.

Ο Υπουργός Ενέργειας της Σουηδίας, Ιμπραήμ Μπέιλαν, μίλησε στην εκπομπή Real Economy του Euronews και την Μαϊτρέι Σιθαράμαν για την πολτική που ακολούθησε η Σουδία, πως αντιλαμβάνεται τις προκλήσεις και ποιές θεωρεί ότι είναι οι λύσεις για τη μετάβαση.

Κύριε Υπουργέ, σας θέσαμε την πρόκληση να φέρετε ένα αντικείμενο, που να συμβολίζει την ενεργειακή μετάβαση. Σε σας και στη Σουηδία. Ποιο είναι αυτό;

Έφερα μια μπανιέρα. Γεννήθηκα στην Νοτιοανατολική Τουρκία, σε ένα επαρχιακό χωριό. Το να κάνουμε μπάνιο, στη περίπτωσή μου, 3 αδέλφια, οι γονείς μου, οι παππούδες μου, η οικογένεια του θείου μου ήταν πάντα κάτι δύσκολο. Αν πλενόσουν πρώτος, το νερό έκαιγε. Αν ήσουν στο τέλος δεν ήταν μόνο κρύο, αλλά δεν ήταν και καθαρό. Ερχόμενος λοιπόν σε μια κοινωνία όπως η Σουηδική, που είναι πολύ μοντέρνα, τότε γνωρίζεις καλά το ζήτημα. Ο μέσος Σουηδός κάνει μπάνιο ή ντους, με ζεστό νερό που προέρχεται σχεδόν κατά 90, κατά 97% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Αλλά δεν μπορούν όλοι στην Ευρώπη να έχουν αυτά που εσείς έχετε πετύχει. Η χώρα έχει πετύχει.

Αυτό που κάνουμε τα τελευταία χρόνια, είτε η εισαγωγή του φόρου διοξειδίου του άνθρακα, είτε η εφαρμογή πολλών μέτρων και προδιαγραφών, που στην εποχή τους φαίνονταν πολύ αυστηρά, είναι ότι ενισχύσαμε την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας μας, της οικονομίας μας. Ο άνθρακας δεν είναι πλέον ο φθηνότερος τρόπος για να παράξουμε ηλεκτρισμό ή ενέργεια. Η ηλιακή ενέργεια είναι. Φέτος παρατηρούμε να κατασκευάζονται παράκτιες ανεμογεννήτριες, χωρίς καμιά επιδότηση. Όσες χώρες ασχολούνται ακόμη με τα ορυκτά καύσιμα, με τον άνθρακα, δεν μπορώ να τις καταλάβω πλέον από οικονομικής άποψης.

Ίσως είναι πολιτικό ζήτημα. Είναι θέμα ψήφων; Είναι οι εργαζόμενοι που πρέπει να επανεκπαιδευτούν; Δεν έχουν τα κονδύλια;

Έτσι νομίζω. Αλλά πρέπει να δουν ότι δημιουργούνται πολλές θέσεις εργασίας, όταν κάνεις την ενεργειακή μετάβαση. Ας χρησιμοποιήσω το παράδειγμα της μπανιέρας εδώ. Στη Σουηδία, εισάγαμε τεράστιες ποσότητες πετρελαίου. Όταν κάναμε τη μετάβαση, δημιουργήθηκαν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας κατά τόπους, γιατί σήμερα χρησιμοποιούμε υπολείμματα από τη δασοκομία. Πράγματα που τότε βλέπαμε ως σκουπίδια. Ως πολιτικός, δεν πρέπει να βλέπεις μόνο τις δουλειές του παρόντος. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτές οι δουλειές θα χαθούν ούτως ή άλλως.

Η τελευταία μου ερώτηση είναι: αν έπρεπε να δώσετε μια συμβουλή στις χώρες που έχουν μείνει πίσω, με μια πρόταση, τι θα τους λέγατε;

Αν δούμε την ιστορία, πότε θυμάστε μια χώρα να αναπτύσσεται με παλιές τεχνολογίες; όταν έχουν μάλιστα εμφανιστεί νέες, πιο αποτελεσματικές και στην περίπτωσή μας πιο καθαρές;
Μπορώ να έχω το τηλέφωνό μου; Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα εμφανίστηκε πριν από 10 χρόνια. Την εποχή που εμφανίστηκε, η εταιρία είχε το 40% στην παγκόσμια αγορά. Δεν το πίστευαν. Στο τέλος, θέλετε να γίνετε iPhone ή θέλετε να γίνετε η Nokia του μέλλοντος;