Μ. Πίου: Γιατί ναυάγησε η πώληση του ΔΕΣΦΑ μετά από τρία χρόνια

Aδοξο τέλος είχε μετά από τρία χρόνια το σίριαλ του ΔΕΣΦΑ, καθώς ναυάγησε η πώληση του 66% των μετοχών στην αζέρικη Socar μετά το αδιέξοδο στο οποίο κατέληξαν χθες οι διαπραγματεύσεις. Την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ για να αποφασίσει τα επόμενα βήματα, με έγκυρες πηγές να μιλούν για επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού και την κυβέρνηση να εξετάζει σενάρια για την πώληση μικρότερου ποσοστού, ακόμα και μειοψηφικού.

Χθες το απόγευμα το υπουργείο Περιβάλλοντος - Ενέργειας ανακοίνωσε ότι δεν έγιναν δεκτές από τους αγοραστές οι προτάσεις της κυβέρνησης για «τη βελτίωση της οικονομικής θέσης της εταιρείας με βάση την αύξηση της ανακτήσιμης διαφοράς παρελθόντων ετών στο πλαίσιο της υφιστάμενης νομοθεσίας, με αποτέλεσμα οι συζητήσεις να ολοκληρωθούν».

Χθες εξέπνευσε η εγγυητική επιστολή που είχε καταθέσει η Socar. Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο αναφέρει ακόμα ότι: « Το κλίμα στις συζητήσεις ήταν εποικοδομητικό. Εν τούτοις, η πρόταση που κατατέθηκε από την πλευρά των υποψήφιων αγοραστών σχετικά με την απομείωση του τιμήματος (αποπληρωμή σε δόσεις) ήταν νομικά ανέφικτη και θα ακύρωνε τον διαγωνισμό. Εξετάστηκαν εναλλακτικές προτάσεις που έκαναν οι υποψήφιοι αγοραστές (η Socar και η ιταλική Snam) για τη βελτίωση της αξίας μέσω εγγυοδοτικών μηχανισμών, οι οποίες διαπιστώθηκε τελικά ότι είναι ανεφάρμοστες εντός του κοινοτικού θεσμικού πλαισίου».

Νέος διαγωνισμός 
Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι πέραν της επαναπροκήρυξης του διαγωνισμού για την πώληση του 66% του ΔΕΣΦΑ θα μπορούσε να εξεταστεί εναλλακτικά η πώληση μικρότερου μεριδίου ακόμα και μειοψηφικού. Πρόσθεταν δε ότι κατά την περίοδο των διαβουλεύσεων υπήρξαν επαφές και με άλλες εταιρείες, ορισμένες εκ των οποίων όπως ο βελγικός διαχειριστής του συστήματος αερίου, η Fluxys, φάνηκε να ενδιαφέρεται για το 51% του ΔΕΣΦΑ.

Η κυβέρνηση πάντως φαίνεται ότι θα προτιμούσε μία αποκρατικοποίηση τύπου ΑΔΜΗΕ, να διατηρηθεί δηλαδή υπό τον έλεγχο του Δημοσίου το 51% και να παραχωρηθεί το υπόλοιπο.

Το ζήτημα είναι αν οι δανειστές θα συμφωνήσουν με την αλλαγή των όρων ιδιωτικοποιήσης του ΔΕΣΦΑ, καθώς είναι κοινό μυστικό ότι και το τελευταίο χρονικό διάστημα πίεζαν για την ολοκλήρωση του deal.

Eξάλλου, το 66% των μετοχών του ΔΕΣΦΑ, εκ των οποίων το 31% ανήκει στο Δημόσιο και το 35% στα ΕΛΠΕ, έχει μεταβιβαστεί προς πώληση στο ΤΑΙΠΕΔ και τα έσοδα από τη συγκεκριμένη πώληση, τα 400 εκατ. ευρώ (τα 188 εκατ. ευρώ για το Δημόσιο και τα υπόλοιπα για τα ΕΛΠΕ) ρολάρουν από χρόνο σε χρόνο.

Κομισιόν 
Η συμφωνία με τους Αζέρους για την πώληση του 66% του ΔΕΣΦΑ είχε κλείσει τον Δεκέμβριο του 2013, αλλά στη συνέχεια διάφορα γραφειοκρατικά εμπόδια και κυρίως η εμπλοκή της Κομισιόν είχαν ως αποτέλεσμα να παγώσει η μεταβίβαση, μέχρι η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε. να δώσει το πράσινο φως, με την προϋπόθεση το μερίδιο της Socar στον ΔΕΣΦΑ να πέσει κάτω από το 51%. Στο στάδιο αυτό ενεπλάκη η ιταλική Snam, η οποία είχε συμφωνήσει να αγοράσει μερίδιο τουλάχιστον 17% από τους Αζέρους. Ομως τον Ιούλιο, με τη νομοθετική ρύθμιση Σκουρλέτη μειώθηκε η περιουσιακή βάση του ΔΕΣΦΑ και τα προς ανάκτηση έσοδα για την περίοδο 2006-2015, πράγμα που οδηγουσε ε σε πολύ χαμηλότερη αύξηση των τιμολογίων του ΔΕΣΦΑ, γύρω στο 23%, σε σχέση με το περίπου 68%, στο οποίο υπολόγιζε η Socar και προσέφερε ως τίμημα τα 400 εκατ. ευρώ. Τότε η Socar και η Snam ζήτησαν τη μείωση του τιμήματος ή την αναθεώρηση της ρύθμισης Σκουρλέτη αλλά παρά τη νομοθετική διόρθωση που έγινε στη συνέχεια και τις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν σε συμφωνία.

(Ημερησία)