Η Ostpolitik σε στεροειδή

Η κακή διπλωματία είναι πάντα μια επιλογή στην ΕΕ, και δεν υπάρχει καμία ημερομηνία λήξης για παλαιές ιδέες στην ένωση των 28. Ποτέ δεν ήταν αυτό πιο εμφανές από την εντυπωσιακή ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 31 Μαρτίου στην Χάγη από τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών, Frank Walter Steinmeier, τον Ολλανδό ομόλογό του Bert Koenders και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Donald Tusk, η ουσία της οποίας είναι ένα πολύ κακό αστείο και ένας πιθανός γεωπολιτικός εφιάλτης για την Ευρώπη.

Είναι ασφαλώς, μια αίσθηση. Στις 6 Απριλίου, την ημέρα του ολλανδικού δημοψηφίσματος για την Συμφωνία Σύνδεσης της ΕΕ με την Ουκρανία, θα διεξαχθεί μια έκτακτη σύνοδος κορυφής μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, η πρώτη από το 2014 που ανεστάλησαν οι συγκεντρώσεις. Για να γίνει ακόμη χειρότερο, η Σύνοδος θα λάβει χώρα στο Μινσκ από τον Λευκορώσο πρόεδρο Alexander Lukashenko, έναν από τους πιο πιστούς υποτελείς της Ανατολικής Ευρώπης στην Ρωσία, και ίσως ο τελευταίος καλόπιστος δικτάτορας της Ευρώπης.

"θα βάλουμε την Ostpolitik στα στεροειδή”, δήλωσε ένας εμφανώς ενεργός Steinmeier κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στην ολλανδική πόλη, αναφερόμενης στην γερμανική πολιτική του Ψυχρού Πολέμου για την προσέγγιση προς τη Μόσχα. "ΟΙ επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων έχουν συμφωνήσει να συγκαλέσουν μια έκτακτη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Ρωσίας για να αποδείξουν την προθυμία τους να συμμετάσχουν σε νέο και αληθινά ουσιαστικό διάλογο με τους Ρώσους φίλους και εταίρους μας”.

Εάν οι παρατηρητές πίστεψαν ότι αυτό ήταν ήδη αρκετά κακό, αποδείχθηκαν λάθος λίγα λεπτά αργότερα όταν επιβεβαιώθηκε πως η σύνοδος κορυφής είναι το αποτέλεσμα εβδομάδων διαπραγματεύσεων πίσω από τις σκηνές, από τον πρώην Καγκελάριο Gerhard Schroeder. Ο Schroder, του οποίου οι στενοί προσωπικοί δεσμοί με τον Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin είναι θρυλικοί, φαίνεται να έχει εργαστεί σε μια μυστική αποστολή από τον Steinmeier, με την σιωπηρή συγκατάθεση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Angela Merkel.

Οι γνώστες των Βρυξελλών δηλώνουν ότι ο Tusk ήταν εμβρόντητος όταν το διαπίστωσε. "Έπεσε πάνω του όπως η τουρκική συμφωνία (για τους πρόσφυγες) έπεσε σε αυτόν”, δήλωσε ένας σχολιαστής. "Σχεδόν φρίκαρε”.

Γιατί ο Tusk δεν παραιτήθηκε, έγινε σαφές πριν από λίγα βράδια, όταν η πολωνική πλευρά της συμφωνίας αποκαλύφθηκε. Αρχικά, η Πολωνή πρωθυπουργός Beata Szydlo ήταν κατηγορηματική αντίθεση σε οποιαδήποτε διπλωματική προσέγγιση ΕΕ και Ρωσίας. Αλλά την προηγούμενη εβδομάδα, ο Schroder φέρεται να της έδωσε ένα προσωπικό σημείωμα από τον Putin δηλώνοντας πως το Κρεμλίνο είχε συμφωνήσει να παραχωρήσει μια έδρα στο δ.σ. του Nord Stream AG, σε έναν "πολύ ανώτερο Πολωνό πολιτικό". Οι φήμες λένε ότι ο πρώην πρωθυπουργός Jaroslaw Kaczynski έχει συμφωνήσει να αποδεχθεί την θέση, η οποία λέγεται ότι αμείβεται αρκετά πλούσια. Η πολωνική κυβέρνηση και ο Tusk, του οποίου τα χέρια είναι δεμένα, έσφιξε τα δόντια, αλλά η σχέσεις τους με την Merkel αναμένεται να υποστούν πλήγμα μετά από αυτή την προσβολή.

Επομένως, τι θα συζητηθεί στην έκτακτη σύνοδο στο Μινσκ; Εάν θέλετε τον γεωπολιτικό ίλιγγο να σας χτυπήσει πραγματικά άσχημα, ακούστε τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Sergei Lavrov: "Η κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα φέρει στο Μινσκ μια φιλόδοξη πρόταση σχετικά με μια νέα, ενισχυμένη αρχιτεκτονική δομή ασφάλειας για την Ευρώπη. Θα λάβει πλήρως υπόψη την φυσική ισορροπία ισχύς της κοινής μας ηπείρου. Θα επαναπροσδιορίσει εποικοδομητικά τα κυριαρχικά δικαιώματα τόσο των προστατών, όσο και των προστατευόμενων. Θα είναι χωρίς αποκλεισμούς από προηγουμένως αδιανόητους τρόπους, και θα είναι ελεύθερη από ψευδή βέτο και ανιστόρητες εμπλοκές που έχουν μπει στον δρόμο της ειρήνης για τόσο καιρό".

"Το άκουσες αυτό; Είπε εμπλοκή. Μπορείς να το πιστέψεις;", φώναξε ο Douglas Lute, πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, από το τηλέφωνο την προηγούμενη εβδομάδα. "Επικαλείται την ομιλία του George Washington και δεν κοκκινίζει καν!". Ο Lute προσπάθησε να εξηγήσει την θέση της κυβέρνησης του προέδρου Obama για την έκτακτη σύνοδο. Ο ϊδιος ο Obama, σε αντίθεση με τον υπουργό Εξωτερικών John Kerry, είχε προφανώς ενημερωθεί για τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις. Του προέδρου "δεν του άρεσε", αλλά αποφάσισε να μην παρέμβει.

Ο Obama ωστόσο, συμβουλεύθηκε τον προκάτοχό του George W. Bush, σχετικά με το πώς να χειριστεί την ανέντιμη διπλωματία τύπου Schroder, και τις επιπτώσεις της. Στη συνέχεια αποφάσισε να στείλει τον Kerry στην Πολωνία κατά τη διάρκεια της Συνόδου, να είναι standby σε ένα από τους πυρήνες του ΝΑΤΟ κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία, έτοιμος να μεταβεί στο Μινσκ σε σύντομο χρονικό διάστημα, εάν κληθεί. Το State Department δεν ήθελε να σχολιάσει.

Το πόσο inclusive θα είναι στα αλήθεια η σύνοδος ΕΕ-Ρωσίας, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η ουκρανική ηγεσία δεν έχει καν προσκληθεί στο Μινσκ. Ο εκπρόσωπος του προέδρου Petro Poroshenko τουήταρε ότι το αφεντικό του θα βρίσκεται αντί αυτού στις ολλανδικές πόλεις Zaandam, Wormerveer, Purmerend, Volemand στις 6 Απριλίου, σε μια εκστρατεία για το "ναι" στο ολλανδικό δημοψήφισμα, που μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο για την χώρα του. "Έχουμε πραγματικά ζητήματα να συζητήσουμε με τους φοβερούς ανθρώπους των Κάτω Χωρών και καθόλου χρόνο για διπλωματικές καλλιτεχνίες", αναφέρεται το ξερό σχόλιο του Ουκρανού εκπροσώπου.

Αλλά το αποκορύφωμα του κυνισμού της συνόδου κορυφής πρέπει να είναι η ανακοίνωση ότι θα υπάρξει μια πλευρά του προγράμματος στη διάρκεια της οποίας οι ηγέτες θα συνεργαστούν με αρκετές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Μεταξύ αυτών, ένα τοπικό σχολείο Montessori στο Μινσκ, γνωστό ως ένα φυτώριο εναλλακτικής σκέψης στη Λευκορωσία, και μετά από ειδικό αίτημα του Putin, μια τοπική ΜΚΟ ασφάλειας τροφίμων που έλαβε ένα βραβείο ειρήνης του Carnegie Foundation το 1994.

Μπορεί ένας απασχολούμενος σε think tank να παραιτηθεί ως ένδειξη διαμαρτυρίας; Είναι πουθενά αυτό κοινή πρακτική, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη; Ή θα ήταν απλώς μια γελοία πράξη ενός δικαστηρίου με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του; Τι μπορεί να γίνει για να σταματήσει αυτό το ξεπούλημα; Πώς μπορεί να αναιρεθεί αυτό το τεράστιο λάθος προτού θέσει την σταθερότητα της Ευρώπης σε κίνδυνο; Και γιατί οι Βρυξέλλες είναι τόσο σιωπηλές όσο το κάποιο όμορφο project ενοποίησης της ηπείρου, συνεχίζει να ξεγλιστρά;

Η μόνη παρηγοριά για την ώρα είναι πως εμείς στο Carnegie Europe γνωρίζαμε για τη Σύνοδο νωρίτερα από την ελίτ των ξένων ανταποκριτών στην πόλη, οι οποίοι (όλοι) ήταν απασχολημένοι το προηγούμενο βράδυ να τρώνε πίτσα στο La Brace. Ή είναι πραγματικά αλήθεια ότι δεν μπορεί κάτι να είναι είδηση εάν δεν το ξέρει πρώτα ο Peter Spiegel;

(Carnegie, capital.gr)