Κερδίζει τη μάχη εναντίον του τέλους διανομής στο φυσικό αεριο η βιομηχανία
Υπέρ της βιομηχανίας κλείνει όπως όλα δείχνουν η μάχη για τις τελικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για το άνοιγμα της αγοράς φυσικού αερίου που βρίσκεται στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Επειτα από τις σοβαρές ενστάσεις που προέβαλε η βιομηχανία, (και σε επίπεδο ΣΕΒ), περιορίζεται κατά πολύ η επιβάρυνση στο τελικό κόστος του φυσικού αερίου, μέσω της αύξησης του τέλους διανομής, όπως προέβλεπε αρχικά το νομοσχέδιο όταν τέθηκε σε διαβούλευση.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Energypress, το τέλος διανομής από 0,75 ευρώ η μεγαβατώρα που είναι σήμερα αυξάνεται στα 1,2 ευρώ η μεγαβατώρα για τους υφιστάμενους επιλέγοντες πελάτες της ΔΕΠΑ και των ΕΠΑ. Οσο για όλες τις υπόλοιπες βιομηχανίες- αυτές δηλαδή που θα γίνουν μελλοντικά επιλέγοντες πελάτες των ΕΠΑ- το τέλος διανομής αυξάνεται στα 3,5 ευρώ η μεγαβατώρα.
Στο αρχικό κείμενο του νομοσχεδίου (παράγραφος 2 του άρθρου 12), το τέλος διανομής αυξανόταν οριζόντια για όλες τις βιομηχανίες στα 4 ευρώ η μεγαβατώρα, γεγονός που είχε προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων από την ΕΒΙΚΕΝ, μεμονωμένες επιχειρήσεις, αλλά και το ΣΕΒ.
Στην ουσία δηλαδή το ΥΠΕΚΑ έκανε το “χατήρι” της βιομηχανίας.
Ποιοί χάνουν ; Η ΔΕΠΑ και κυρίως οι ΕΠΑ. Διότι η η διαφορά των 3 ευρώ η μεγαβατώρα (από το 1 στα 4 ευρώ) αποτελούσε στην ουσία ένα από τα ανταλλάγματα που προσέφερε η κυβέρνηση στις τρεις εταιρείες (Αττικής, Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας), έναντι της κατάργησης του μονοπωλίου τους στην προμήθεια φυσικού αερίου. Εννοείται ότι σε πρώτη φάση το αυξημένο αυτό κόστος θα μετακυλίονταν στη βαριά βιομηχανία που είναι ήδη εκτεθειμένη στο διεθνή ανταγωνισμό και πληρώνει ακριβότερα το φυσικό αέριο έναντι των ανταγωνιστών της. Σταδιακά ωστόσο, θα μετακυλίονταν και στους μελλοντικούς επιλέγοντες πελάτες. Τέτοιοι για παράδειγμα είναι οι οικιακοί καταναλωτές που από την 1η/1/2018 θα αποκτήσουν δικαίωμα επιλέγοντα πελάτη, δυνατότητα δηλαδή να επιλέγουν τον προμηθευτή τους.
Σημειωτέον ότι στο email που απέστειλε προ ημερών στην τρόικα ο υπ. Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, ως ημερομηνία κατάθεσης στη Βουλή του νομοσχεδίου για το φυσικό αέριο, αναφερόταν η Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου. Δεν είναι ωστόσο σαφές αν κάτι τέτοιο γίνει σήμερα. Το νομοσχέδιο βρίσκεται στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αλλά έρχεται Προυπολογισμός και η Βουλή, καλώς εχόντων των πραγμάτων, κλείνει στις 19 Δεκεμβρίου. Κάποιοι εκτιμούν ότι η ψήφιση του πριν τις γιορτές δεν θα καταστεί δυνατή, σενάριο που θα παρατείνει την αγωνία για τη βιομηχανία αλλά και για τους μετόχους των ΕΠΑ ως προς την τελική μορφή που θα έχει η τροποποίηση για το τέλος διανομής.
Τα σενάρια αποχώρησης
Η τροποποίηση αυτή στο νομοσχέδιο αποτελεί για κάποιους ένα επιπλέον στοιχείο που κάνει πιθανό το σενάριο αποχώρησης από την ελληνική αγορά της Shell, του στρατηγικού επενδυτή της ΕΠΑ Αττικής, στην οποία κατέχει το 49% μαζί με το μάνατζμεντ, έναντι μεριδίου 51% της ΔΕΠΑ. Λέγεται ότι δεν ισχύει το ίδιο με τον άλλο στρατηγικό εταίρο των ΕΠΑ Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας, (49% συν μάνατζμεντ), της ιταλικής ENI.
Θυμίζουμε ότι το βασικό αντάλλαγμα του νομοσχεδίου προς Shell και ENI για την κατάργηση του μονοπωλίου στην προμήθεια φυσικού αερίου, είναι η 20ετή παράταση που προβλέπει το νομοσχέδιο στις άδειες των Εταιρειών Διανομής που θα συστήσουν οι τρεις ΕΠΑ και η ΔΕΠΑ, μαζί με την επέκταση των γεωγραφικών τους ορίων.
Εδώ και μήνες πάντως, από τότε που η τρόικα έθεσε θέμα κατάργησης του αποκλειστικού δικαιώματος που διατηρούν στην Ελλάδα κατ’ εξαίρεση της κοινοτικής νομοθεσίας οι τρεις ΕΠΑ (Αττικής, Θεσσαλίας και Θεσσαλονίκης), η Shell προέβαλε προς το Δημόσιο απαιτήσεις για αποζημίωση.
Παρ’ ότι ο αρμόδιος υφυπουργός Ενέργειας Α.Παπαγεωργίου που χειρίστηκε το θέμα ξεκαθάρισε από την αρχή ότι δεν υφίσταται θέμα αποζημιώσεων, εντούτοις η Shell επέμεινε να τηρεί την ίδια στάση, δηλώνοντας ενοχλημένη για τη μεγάλη καθυστέρηση στην κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Εφέρετο μέχρι και πρόσφατα να συνεχίζει να θέτει θέμα ρητής αναφοράς στο νομοσχέδιο μελλοντικών οικονομικών υποχρεώσεων του Δημοσίου ως αποζημίωσης για την κατάργηση του μονοπωλιακού δικαιώματος στην προμήθεια φυσικού αερίου στη γεωγραφική περιφέρεια της ΕΠΑ Αττικής.
Μπροστά στην εμμονή της, λέγεται ότι έχει τεθεί θέμα συναινετικής εξόδου της Shell από την ελληνική αγορά, μέσα από την κοινή εξαγορά του μεριδίου της στην ΕΠΑ Αττικής από τη ΔΕΠΑ και την ENI, στρατηγικό εταίρο με 49% (συν μάνατζμεντ) στις ΕΠΑ Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας.
Εννοείται ότι η αποδοχή ή όχι μιας τέτοιας πρότασης από τη Shell θα κριθεί από το τίμημα που θα της προταθεί, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι τα πάντα να είναι ακόμη ανοιχτά.