Λέμε τα ίδια και τα ίδια αλλά…

«Συντονισμένο και ολοκληρωμένο σχέδιο για την συνέχεια». Αυτό αποτελεί την κοινή συνισταμένη της αγοράς για το «τι μέλει γενέσθαι» στην αγορά των ΑΠΕ που αν θέλετε την γνώμη μου, δεν το ακούμε πρώτη φορά από τους εκπροσώπους των ΑΠΕ, ωστόσο δεν παύει να έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι το ακούμε για ακόμη μια φορά όπως συνέβη χθές στο συνέδρο RENPOWER. Ενδεικτικά ορισμένα σχόλια που ακούσαμε: 

...Το ρίσκο είναι υψηλότερο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, να βάλουμε την ζήτηση στην εξίσωση (ως το πλέον κρίσιμο), αν πάμε εκ νέου σε επιδοτήσεις «ξεχνάμε» το liquidity της αγοράς, χρειάζεται ένα «roadmap semi-regulated» όπου να αποτυπωθεί τι έργα χρειαζόμαστε, τι τεχνολογίες με ορατότητα για τους στόχους που θέτουμε, θα πρέπει να επιταχύνουμε στην ενσωμάτωση της αποθήκευσης, να δούμε πως θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στις ΑΠΕ αλλά να κοιτάξουμε και τις παλιές επενδύσεις γιατί μπορεί να "τιμωρηθούν" αν δεν διορθωθούν κάποια πράγματα, να αξιοποιήσουμε μηχανισμούς και πλαίσιο που θα είναι βιώσιμα στο μέλλον, λαμβάνοντας υπόψη ότι οδεύουμε προς τον εξηλεκτρισμό...

Δεν έλλειψαν και τα πιο δηκτικά σχόλια όπως «ήμασταν από τους πρώτους στους διαγωνισμούς για project αποθήκευσης και βρεθήκαμε τελευταίοι πίσω από Βουλγαρία και Ρουμανία» αλλά και η «αισιοδοξία» ότι «δεν ξεκινάμε από το μηδέν».

Συμπέρασμα πέρα από το προφανές «Επανάληψις, μήτηρ πάσης μαθήσεως»: Ότι έχουμε την «επανάληψη» και δυσκολευόμαστε στη «μάθηση» με δεδομένο πλέον, όπως αναφέρουν στελέχη της αγοράς και συμμερίζονται ευρύτερα, ότι πρέπει κανείς (μάλλον το αρμόδιο Υπουργείο) να δει πρώτη την «μεγάλη εικόνα» τόσο σε έκταση όσο και σε ορίζοντα κι ύστερα να περάσει στα επιμέρους που θα «κουμπώσουν» σε αυτή την «μεγάλη εικόνα».

Εύκολο δεν είναι σίγουρα, είναι όμως, όπως φαίνεται, αναγκαίο…