Β. Κώτσης: Πανικός από τη φυγή εταιρειών

«Η πρόθεση μας για μεταφορά της έδρας στο Βέλγιο με στόχο την εξεύρεση φθηνών δανειακών κεφαλαίων που θα εξασφάλιζαν τη βιωσιμότητα των θυγατρικών στην Ελλάδα μετετράπη σε πολιτικό ζήτημα και βρεθήκαμε στη δίνη του κυκλώνα».

Αυτό αναφέρουν ανώτατα στελέχη της Βιοχάλκο και ίσως έχουν δίκιο σε ό,τι αφορά το γεγονός ότι μια καθαρά επιχειρηματική πρωτοβουλία έλαβε πολιτικές διαστάσεις αλλά ταυτόχρονα υποτιμούν το ειδικό βάρος του ομίλου που μετά την Coca-Cola και τη ΦΑΙΈ, οι οποίες ήδη είχαν κουνήσει το μαντίλι και είχαν μεταφέρει τις έδρες τους σε Ελβετία και Λουξεμβούργο αντίστοιχα ήρθε με την πρωτοβουλία του αυτή να διαψεύσει τις προσδοκίες της κυβέρνησης για ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Η έξοδος

«Όταν ένας γνωστός επιχειρηματίας, όπως ο κ. Νίκος Στασινόπουλος, άριστος γνώστης της παραγωγικής διαδικασίας και των κινδύνων που την απειλούν, αποφασίζει να μεταφέρει την έδρα της εταιρείας στο εξωτερικό, ανεξάρτητα αν διατηρεί τα εργοστάσια στην Ελλάδα, εκπέμπει ένα μήνυμα απαισιοδοξίας και έρχεται σε κόντρα με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για έξοδο από το τούνελ της ύφεσης» υποστηρίζουν παράγοντες της αγοράς και επισημαίνουν ότι το πιο πιθανό είναι ο ισχυρός άνδρας του μεγαλύτερου μεταλλουργικού ομίλου της χώρας να γνώριζε ότι μετά την ανακοίνωση για μεταφορά της έδρας θα άνοιγε ο ασκός του Αιόλου.

Η κυβέρνηση δέχθηκε βολές από την αντιπολίτευση, ακόμη και φίλια πυρά, καθώς της χρέωναν την αδυναμία του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος να βοηθήσει τις ελληνικές επιχειρήσεις αλλά της καταλόγιζαν κυρίως αδιαφορία στις εκκλήσεις των βιομηχάνων για φθηνότερο ενεργειακό κόστος που μετά την επιβολή ειδικών φόρων κατανάλωσης είναι το ακριβότερο σε όλη την Ευρώπη.

Οι πληροφορίες που έφταναν στο Μέγαρο Μαξίμου ότι το παράδειγμα της Βιοχάλκο θα ακολουθούσαν και άλλα βιομηχανικοί όμιλοι οδήγησαν την κυβέρνηση σε μια κίνηση πανικού. Με μια τροπολογία σε άσχετο με την Κεφαλαιαγορά νομοσχέδιο που έγινε γνωστή την περασμένη Τρίτη, αυστηροποίησε τα κριτήρια εξόδου εταιρειών από το ελληνικό χρηματιστήριο όταν αυτές απορροφούνται από άλλες εταιρείες χωρίς να υποβληθεί δημόσια πρόταση. Υπενθυμίζεται ότι η αλλαγή έδρας της Βιοχάλκο θα γινόταν με απορρόφηση της εισηγμένης εταιρείας στο ΧΑ από την εισηγμένη στο Euronext Viohalco SA με ανταλλαγή μετοχών χωρίς μετρητά εφόσον η συνέλευση της Βιοχάλκο με πλειοψηφία 67% έδινε την έγκρισή της.

Δεν έπεισαν

Με την τροπολογία το ποσοστό πλειοψηφίας ανέβαινε στο 95%, γεγονός που θα υποχρέωνε την εταιρεία να υποβάλει δημόσια πρόταση με μετρητά αφού θα ήταν αδύνατο να παρευρεθούν τόσοι μέτοχοι στη συνέλευση, «Θέλουμε να προστατέψουμε τους μετόχους μειοψηφίας» ήταν η επωδός των Αρχών αλλά δεν έπεισαν την επενδυτική κοινότητα που χρόνια ζητούσε την αλλαγή του νόμου αλλά δεν έβρισκε ανταπόκριση.

Σύσσωμη η αγορά έκανε λόγο για νόμο-τιμωρία στα σχέδια της διοίκησης της Βιοχάλκο που έχει στόχο να περιορίσει ή ακόμη και να εξαλείψει το επικείμενο κύμα φυγής και άλλων επιχειρήσεων από την Ελλάδα. Οι αντιδράσεις ήταν έντονες και έθεταν θέμα αξιοπιστίας της Ελλάδας αφού με τέτοιες πρωτοβουλίες κανένας ξένος δεν θα επένδυε ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα. Υπό το βάρος των αποδοκιμασιών το υπουργείο Οικονομικών υποχρεώθηκε σε αναδίπλωση την περασμένη Πέμπτη αναδιατυπώνοντας την επίμαχη τροπολογία.

Το 95% υποχώρησε στο 90% αλλά ταυτόχρονα άνοιγε και ένα πελώριο παράθυρο στη Βιοχάλκο ή σε όποια άλλη εταιρεία επιθυμούσε τη μεταφορά έδρας: αν η απορροφούσα εταιρεία (στη συγκεκριμένη περίπτωση η Viohalko SA) εκτός από τη διαπραγμάτευση σε ξένο χρηματιστήριο εισήγαγε ταυτόχρονα τις μετοχές της και στο ελληνικό χρηματιστήριο, θα αρκούσε η πλειοψηφία του 67%.

Παρασκήνιο

Προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο και πολύωρη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών κ Γιάννη Στουρνάρα για να λυθεί η «παρεξήγηση». Από το υπουργείο αφήνουν να διαρρεύσει ότι επαναδιατύπωσαν την τροπολογία με αντάλλαγμα την επίσπευση των επενδύσεων ύψους 300 εκατ. ευρώ που έχει προγραμματίσει ο όμιλος για τις μονάδες του στην Ελλάδα Από τη Βιοχάλκο με τη σειρά τους υποστηρίζουν ότι «εμείς ακολουθούμε το θεσμικό πλαίσιο που θέτει n πολιτεία, όποιο και αν είναι αυτό» και εκτιμούν ότι δεν επικοινώνησαν σωστά τις προθέσεις τους αφού ποτέ δεν τέθηκε θέμα φυγής της Βιοχάλκο από την Ελλάδα.

«Βασικό μας μέλημα παραμένει η εξεύρεση φθηνού χρήματος για να χρηματοδοτήσουμε τις επενδύσεις μας στις θυγατρικές του ομίλου στην Ελλάδα. Από το 2000 ως σήμερα έχουμε επενδύσει στη χώρα 1,5 δια. ευρώ και ήδη έχει αρχίσει η υλοποίηση επενδύσεων 300 εκατ. ευρώ Περίπου 2,5 δισ. ευρώ από τις πωλήσει μας προέρχονται από το εξωτερικό. Τις ροές αυτές θα τις αξιοποιήσουμε ως κάλυψη για τα δάνειά μας αλλά σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει η αγορά να μας εκλάβει ως διεθνή όμιλο, εξού και η απόφαση για τη μεταφορά της έδρας της εταιρείας συμμετοχών. Ήδη, με την ανακοίνωση των προθέσεων μας μεγάλες τράπεζες μας προσέγγισαν για να αναλάβουν τη διοργάνωση ομολογιακών δανείων. Είμαστε ταυτισμένοι με τη χώρα» δηλώνουν στο «Βήμα της Κυριακής».

Η πρώτη κόντρα

Μπορεί οι θυγατρικές του ομίλου Βιοχάλκο να αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τις άλλες ενεργοβόρες βιομηχανίες σχετικά με το κόστος της ενέργειας και να βρίσκονται σε κόντρα με την κυβέρνηση που δεν αντιλαμβάνεται το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που δημιουργεί με την υπέρμετρη φορολογία, ωστόσο κάποιοι σπεύδουν να υπενθυμίσουν ότι ειδικά ο όμιλος έχει από πέρυσι ένα ακόμη ανοικτό μέτωπο με την πολιτική ηγεσία.

Ο λόγος για τον διαγωνισμό του ΑΔΜΗΕ για την υποβρύχια διασύνδεση των Κυκλάδων με το ηπειρωτικό σύστημα, ύψους πάνω από 400 εκατ. ευρώ, στον οποίο συμμετείχε η θυγατρική του ομίλου Ελληνικά Καλώδια μαζί με το τελευταίο της απόκτημα, την εξειδικευμένη εταιρεία σε τέτοια απαιτητικά έργα Fulgor Η προσφορά της εταιρείας πέρυσι τον Νοέμβριο κρίθηκε τεχνικά μη αποδεκτή και φάνηκε να παίρνει προβάδισμα η αντίπαλη κοινοπραξία των Siemens Prysmian Nexans. Ο όμιλος προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά τελικά ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος με αποτέλεσμα να παγώσουν και όλες οι ενέργειες της «Ελληνικά Καλώδια».

Τώρα ο διαγωνισμός θα επαναληφθεί σπασμένος σε κομμάτια. Ήδη έχει προκηρυχθεί το έργο για την υποβρύχια διασύνδεση Σύρου, Τήνου, Μυκόνου και Πάρου, συνολικού προϋπολογισμού 240 εκατ. ευρώ, και μέσα στον Οκτώβριο θα πρέπει να έχουν υποβληθεί οι προσφορές.

Η ακριβή ενέργεια διαλύει τη βαριά βιομηχανία

Δυσβάστακτο είναι το ενεργειακό κόστος (ρεύμα, φυσικό αέριο) των μεγάλων βιομηχανιών στην Ελλάδα, αφού πολλές φορές κατά τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας αντιπροσωπεύει το 50% του συνολικού κόστους.

Στην Ελλάδα τα τιμολόγια της υψηλής τάσης απελευθερώθηκαν το 2008 και η ΔΕΗ αμέσως, χωρίς να διαβουλευθεί με τους πελάτες της, όπως την υποχρέωνε η ΡΑΕ, προχώρησε σε αυξήσεις 10%. Το ίδιο έγινε με την απελευθέρωση της αγοράς στη μέση τάση τον Φεβρουάριο του 2008, όταν και εκεί αυθαίρετα η ΔΕΗ αύξησε τα τιμολόγια κατά 20%.

Σύμφωνα όμως με τους επιχειρηματίες, «για το πανάκριβο τιμολόγιο που πληρώνουν δεν φταίει μόνο η ΔΕΗ».

Από το 2010 επεβλήθη σειρά φόρων πάνω στις ήδη αυξημένες τιμές του ρεύματος ώστε να κλείσουν τρύπες του προϋπολογισμού και του ελλείμματος στο σύστημα ενέργειας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνοι οι έκτακτοι φόροι που ενσωματώνονται στην τελική τιμή την οποία πληρώνουν οι έλληνες βιομήχανοι αγγίζουν την τελική τιμή που πληρώνει ο γάλλος συνάδελφος τους. Αναλυτικά η υψηλή τάση πληρώνει Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης 2,5 ευρώ, τέλη ΑΠΕ 3,5 ευρώ, τέλη διοξειδίου του άνθρακα 3,5 ευρώ και Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) 4 ευρώ. Στη μέση τάση οι χρεώσεις είναι διπλάσιες. Για ΕΦΚ καταβάλλουν 5 ευρώ, για τέλη ΑΠΕ 8 ευρώ, για τέλη διοξειδίου του άνθρακα 5 ευρώ και για ΥΚΩ 7,5 ευρώ.

Σύμφωνα με μελέτη της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας το ετήσιο όφελος της Πολιτείας από τους έκτακτους αυτούς φόρους ανέρχεται σε 50 60 εκατ. ευρώ ετησίως.

Για το ποσό αυτό η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα σε συνδυασμό με τα υψηλά τιμολόγια της ΔΕΗ χάνει την ανταγωνιστικότητά της, μειώνει την παραγωγή της, κόβει μισθούς και απολύει εργαζομένους.

(Βήμα της Κυριακής, 29/9/2013)