Σε «πάγο διαρκείας» η ανακύκλωση φωτοβολταϊκών εν αναμονή της μελέτης ΕΟΑΝ για την τιμή – Πλέον δεν πληρώνει κανείς τέλος ανακύκλωσης - Σε «κενό» και οι μπαταρίες

Οριζόντια «στάση πληρωμών» φέρεται να ακολουθεί η αγορά ως προς το τέλος ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών μετά την πρόσφατη απόφαση του ΕΟΑΝ να επαναφέρει την ελάχιστη τιμή χρηματικής εισφοράς για την εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων ηλιακών πλαισίων στα 300 ευρώ τον τόνο.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές με γνώση του θέματος που συνομίλησαν με το energypress, πλέον είναι ελάχιστοι αυτοί που συμμορφώνονται με το ισχύον πλαίσιο και καταβάλουν την εισφορά των 300 ευρώ τον τόνο με τους περισσότερους, υπό το βάρος του μεγάλου κόστους, να το παραβλέπουν, αναμένοντας τόσο την νέα τιμή όσο και νεότερες αποφάσεις που θα ξεκαθαρίσουν το τοπίο.

Μάλιστα, όπως εκτιμάται, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω, καθώς ακόμη και όσοι συμμορφώνονταν μέχρι πρότινος με την καταβολή του τέλους ανακύκλωσης και είχαν συνάψει σχετικές συμβάσεις με τα συστήματα διαχείρισης, «παγώνουν» πλέον κάθε ενέργεια μέχρι νεοτέρας, θεωρώντας «μη βιώσιμη» την χρέωση των 300 ευρώ τον τόνο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να συμβαίνει μια επανάληψη του ιστορικού προβλήματος με εξοπλισμό να καταφθάνει στην Ελλάδα και να εγκαθίσταται, χωρίς κανείς να πληρώνει τέλος ανακύκλωσης.

Υπενθυμίζεται ότι η τιμή είχε υποχωρήσει στα 150 ευρώ τον τόνο την διετία 2023-2024 για να έρθει τον περασμένο Μάιο να αποφασίσει προσωρινή τιμή στα 300 ευρώ τον τόνο, όσο δηλαδή ίσχυε και στην αρχή, παραπέμποντας τυχόν αλλαγές μετά την εκπόνηση σχετικής μελέτης που έχει αναθέσει σε συμβουλευτική εταιρεία.

Η εν λόγω μελέτη, όπως αναφέρουν πληροφορίες του energypress, αναμένεται να ολοκληρωθεί περί τον Μάρτιο με το μεσοδιάστημα να μένει στο «κενό» το όλο θέμα, «εγκλωβίζοντας» τον κλάδο σε μια στάση αναμονής αποφάσεων και χωρίς να έχουν εκλείψει από το κάδρο τα προβλήματα των ιστορικών αποβλήτων που προέκυψαν προτού υπάρξει σύστημα ανακύκλωσης στην Ελλάδα.

Σημειώνεται ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα φωτοβολταϊκά αλλά ακουμπάει και τον κλάδο των μπαταριών με την χώρα να μετράει συν τω χρόνω τις πρώτες εγκαταστάσεις εξοπλισμού χωρίς να έχει γίνει κάποια πρόβλεψη περί του θέματος της ανακύκλωσης. Με άλλα λόγια, η κατάσταση με τις μπαταρίες εξελίσσεται για την ώρα κατ’ ανάλογο τρόπο με την περίπτωση των φωτοβολταϊκών όταν και, κατά τα προηγούμενα χρόνια, πολλά πάρκα βρήκαν μια θέση στην ελληνική επικράτεια, χωρίς ποτέ να υπάρξει κάποια μέριμνα για την ανακύκλωση του εξοπλισμού μετά το πέρας του κύκλου ζωής.

Χρειάζεται να σημειωθεί ότι η τιμή των 300 ευρώ τον τόνο ισχύει οριζόντια και για τα 4 εν λειτουργία συστήματα ανακύκλωσης παρά το γεγονός ότι κατά μόνας έχουν καταθέσει business plan, προσδιορίζοντας χαμηλότερο κόστος ανακύκλωσης με τις τιμές να κυμαίνονται από 80 μέχρι 120 ευρώ τον τόνο.

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα της ανακύκλωσης παραμένει ανοικτό με το αμέσως επόμενο «ορόσημο» να αποτελεί η μελέτη που έχει αναθέσει ο ΕΟΑΝ, ενώ σε εκκρεμότητα παραμένει το νομοθετικό πλαίσιο τόσο για τα φωτοβολταϊκά όσο και για τις μπαταρίες. Από εκεί και πέρα, το πραγματικό κομμάτι της ανακύκλωσης, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές του κλάδου, κινείται με πολύ αργούς ρυθμούς, επαπειλούμενο ωστόσο από την παράνομη διαχείριση αποβλήτων. Το πρόβλημα εμφανίζεται ιδιαίτερα εκτεταμένο με παράγοντες της αγοράς να κρούουν «καμπανάκι» για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Υπενθυμίζεται, όπως έχει γράψει το energypress, ότι αυτή την στιγμή λειτουργούν 3 εργοστάσια ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα, γεγονός που έχει συμβάλει στην απομείωση του συνολικού κόστους ανακύκλωσης και έχει επιτρέψει στα συστήματα διαχείρισης να επεξεργαστούν πιο ανταγωνιστικές τιμές ανά τόνο.

Τα εργοστάσια βρίσκονται σε Δυτική Μακεδονία, Στερεά Ελλάδα και Κρήτη με πληροφορίες να αναφέρουν ότι ανταποκρίνονται επιτυχώς στην ανακύκλωση φωτοβολταϊκών. Συγκεκριμένα, τα πρώτα αποτελέσματα κρίνονται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά ως προς τα ποσοστά ανακύκλωσης που φτάνουν το 85% με το συνολικό ποσοστό ανάκτησης να προσεγγίζει το 95%, συνυπολογίζοντας και την ενεργειακή αξιοποίηση ενός μέρους των υλικών που προκύπτουν από την διαδικασία της ανακύκλωσης.

Σημειώνεται ότι η «αλυσίδα» της ανακύκλωσης κλείνει με την διάθεση του προϊόντος σε κάποιον αποδέκτη που θα το αξιοποιήσει καθώς σε διαφορετική περίπτωση, ακόμη και το πλέον καθαρό προϊόν να προκύψει, αυτό δεν προσμετράται στο προαναφερόμενο ποσοστό ανακύκλωσης αν για παράδειγμα καταλήξει σε χωματερή.

Υπό αυτό το πρίσμα, η διάθεση του ανακυκλωμένου προϊόντος συνιστά βασικό κρίκο στην όλη αλυσίδα με τα προαναφερόμενα εργοστάσια να ανταποκρίνονται με επιτυχία στο κομμάτι αυτό, αξιοποιώντας τους διαύλους επικοινωνίας που έχουν αναπτύξει από την ανακύκλωση ηλεκτρικών συσκευών, γεγονός που καθιστά ευκολότερη των διοχέτευση των υλικών που προκύπτουν από την ανακύκλωση ενός φωτοβολταϊκού πλαισίου.