Ember: Η ώρα των φωτοβολταϊκών έχει φτάσει - Ηλιοφάνεια... αλλά και θεσμικό πλαίσιο οι δύο παράμετροι για την επιτυχία του κλάδου

Η επέκταση και ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών σε χώρες με μέτρια ηλιοφάνεια ή τουλάχιστον όχι τέτοια όσο σε άλλες χώρες της Ευρώπης, υπογραμμίζει εμφατικά την παράμετρο «θεσμικό πλαίσιο» και την σημασία που έχει για την ανάπτυξη του κλάδου. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η Γερμανία και όχι μόνο, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία του Χρηματοοικονομικού think-tank Ember για το 2021, όπου φαίνεται πως καταγράφονται σοβαροί ρυθμοί ανάπτυξης τόσο στη νότια Ευρώπη (μεγαλύτερη ηλιοφάνεια) όσο και στην Βόρεια Ευρώπη (συγκριτικά λιγότερη ηλιοφάνεια).

stigmiotypo_othonis_2022-02-03_194533.png

Για πρώτη φορά πέρυσι, συνδυαστικά τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά παρήγαγαν περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια, ήτοι 547 TWh, σε σχέση με το φυσικό αέριο που έφτασε τις 524 TWh. Σε μια χρονιά με μέτριο αιολικό δυναμικό, η ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας υπήρξε καθοριστική για να συμβεί κάτι τέτοιο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έκθεση, τα αιολικά παρήγαγαν 25% περισσότερη ενέργεια το 2021 σε σχέση με το 2019 και τώρα συνεισφέρουν το 6% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης. Πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν θέσει της βάσεις για ισχυρή ανάπτυξη του κλάδου και όχι μόνο οι νότιες χώρες της Ευρώπης όπου το ηλιακό δυναμικό καταγράφεται το υψηλότερο.

Ενδεικτικά αναφέρεται το παράδειγμα της Ισπανίας, η οποία κατόρθωσε να διπλασιάσει την ηλιακή παραγωγή από 2019, από τις 15 TWh σε 26 TWh σήμερα. Όπως υπογραμμίζεται, η Ισπανία διαθέτει τόσο την ηλιοφάνεια όσο και το θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει την συνέχιση τέτοιων ρυθμών ανάπτυξης, θέτοντας ταυτόχρονα, φιλόδοξους στόχους για την συνέχεια, όπως το μερίδιο των ηλιακών στο μίγμα ηλεκτροπαραγωγής της χώρας να φτάσει το 30% μέχρι το 2030.

Αντίστοιχα θετικά παραδείγματα μπορεί κανείς να δει στην περίπτωση της Ολλανδίας (+6TWh/ +115% από το 2019), της Πολωνίας (από 1 TWh το 2019 σε 4 TWh σήμερα) και της Ουγγαρίας. Στην τελευταία, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η αύξηση ισχύος φτάνει το +67%, τουτέστιν +1TWh. Σε ανάλογη «ρότα» με την Ισπανία βρίσκεται και η Πορτογαλία.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της έκθεσης είναι ακριβώς πως η ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας δεν εξαρτάται μονάχα από την παράμετρο «ηλιοφάνεια». Όπως αποτυπώνεται στον παρακάτω πίνακα, χώρες με υψηλότερη ηλιοφάνεια (Ισπανία και Κύπρος) και χώρες με μικρότερη ηλιοφάνεια (Ολλανδία και Γερμανία) παράγουν περίπου το 1/10 της εθνικής τους κατανάλωσης από ηλιακά, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το θεσμικό πλαίσιο και η εφαρμοζόμενη πολιτική προώθησης της τεχνολογίας είναι ο κινητήριος μοχλός ανάπτυξης και όχι απλώς η ηλιοφάνεια. 

stigmiotypo_othonis_2022-02-03_194450.png

Με βάση τα παραπάνω, οι συντάκτες της έκθεσης τονίζουν πως «η κυβερνητική πολιτική, αν διατηρηθεί, μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία μιας ηλιακής αγοράς σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης». Μάλιστα, οι αναλυτές της δεξαμενής σκέψης Ember εκτιμούν περισσότερες χώρες θα ακολουθήσουν την «πεπατημένη» άλλων χωρών και θα αυξήσουν τους στόχους ηλιακής ενέργειας με ορίζοντα το 2030 αλλά και μεταγενέστερα χρονικά «ορόσημα».