Το ενεργειακό-κλιματικό σχέδιο του Μπάιντεν συναρτάται άμεσα με τους εκλογικούς του υπολογισμούς

Το σχέδιο των 2 τρις. δολαρίων για την ενεργειακή μετάβαση της αμερικανικής οικονομίας που παρουσίασε πρόσφατα ο υποψήφιος πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, δεν στερείται φιλοδοξίας, καθώς επιδιώκει να απανθρακοποιήσει τον τομέα του ηλεκτρισμού ως το 2035.

Επί της ουσίας, το σχέδιο "πατάει" πάνω στο Green Deal που πρότεινε το χειμώνα μια ομάδα προοδευτικών βουλευτών και ασφαλώς ο Μπάιντεν έσπευσε να υιοθετήσει αρκετές από τις προτάσεις τους προκειμένου να ικανοποιήσει την αριστερή πτέρυγα του κόμματος των Δημοκρατικών ενόψει των εκλογών του Νοέμβρη.

Όσον αφορά τους μακροπρόθεσμους στόχους, το σχέδιο του Μπάιντεν προβλέπει απανθρακοποίηση του ηλεκτρισμού ως το 2035 έναντι του 2030 που ζητούσαν οι βουλευτές και πλήρη απανθρακοποίηση της οικονομίας ως το 2050, όπως προβλέπει νομοσχέδιο που προώθησαν οι Δημοκρατικοί προηγουμένως.

Επίσης, περιλαμβάνει επενδύσεις για την ενεργειακή ανακαίνιση κτηρίων και αναβάθμιση των ενεργειακών υποδομών της χώρας, ενώ το 40% των χρημάτων θα στραφούν στις ΑΠΕ, στη μείωση της ρύπανσης από τις συμβατικές πηγές και στην ενίσχυση φτωχών κοινοτήτων. Επίσης, προβλέπονται μέτρα για την ηλεκτροκίνηση και τον τομέα της γεωργίας.

Για τον υποψήφιο πρόεδρο τα παραπάνω αποτελούν ένα παιχνίδι ισορροπιών, καθώς από τη μια θέλει να δείξει ότι είναι φιλόδοξος όπως απαιτεί η νεαρή προοδευτική βάση του κόμματος και από την άλλη δεν θέλει να αποξενώσει εντελώς τους εργαζόμενους σε παραδοσιακές ενεργειακές βιομηχανίες, πολλοί εξ αυτών σε πολιτείες με πιθανώς μεγάλο βάρος για την εκλογική διαδικασία, όπως η Πενσυλβάνια και το Τέξας, όπου οι πιθανότητες νίκης του έχουν αυξηθεί εσχάτως.

Προκειμένου να διατηρήσει τις ισορροπίες, ο Μπάιντεν απέφυγε π.χ. να συμπεριλάβει μέτρα καταπολέμησης του fracking ή μια απαγόρευση των πιο ρυπογόνων μορφών άνθρακα. Αντί αυτού, ποντάρει περισσότερο στη γενική πτώση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων και στην προώθηση των εναλλακτικών τους, δηλαδή πιο αποδοτικά οχήματα, δημόσιες μεταφορές, αναβαθμίσεις κτλ.

Ταυτόχρονα, στηρίζει την πυρηνική ενέργεια σε αντίθεση με αρκετούς αντιπάλους του στα προκριματικά και σαφέστατα εμφανίζεται κεντρώος στην ενεργειακή πολιτική, όπως άλλωστε ήταν πάντα η ταυτότητά του στον πολιτικό στίβο.

Αυτό που απομένει να φανεί είναι το πως θα βρεθούν τα χρήματα που απαιτεί το σχέδιο, αν και είναι προφανές ότι θα χρειαστεί μεταξύ άλλων υψηλότερη φορολόγηση.