Τους εμπόδιζε το πλαφόν να προσελκύσουν… αφισοκολλητές!

Και μιας και μιλάμε για ημετέρους με αφορμή τον Αργυρίου και τη στελέχωση της ΔΕΠΕΝΕ, νομίζω ότι περισσότερη ουσία έχει μια άλλη είδηση που, επειδή προφανώς «έσκασε» μέσα στις γιορτές, δεν έχει πάρει τη δημοσιότητα που της αναλογεί. Μιλάω για την απόφαση εξαίρεσης από το καθεστώς του «πλαφόν στις αμοιβές» που ισχύει από το 2010 για όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, των προέδρων, διοικητών, υποδιοικητών, μελών διοικητικών συμβουλίων ΔΕΚΟ και άλλων Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. εφόσον «η πλειοψηφία του Δ.Σ. έχει διοριστεί ή εκλεγεί από το Δημόσιο ή το ΤΑΙΠΕΔ» κι εφόσον « το Δημόσιο ή το ΤΑΙΠΕΔ έχουν την πλειοψηφία των μετοχών». Είναι γεγονός ότι για να προσελκύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στελέχη «από την αγορά», όπως συνηθίζουμε να λέμε, δηλαδή που να μετράνε λόγω της επαγγελματικής τους αξιοσύνης και καθιέρωσης και όχι λόγω της κομματικής τους ένταξης, πρέπει να τα πληρώσεις. Και το πλαφόν στις αμοιβές ήταν ένα πρόβλημα. Αλλά εγώ δεν βλέπω να φέρνουνε στελέχη «από την αγορά». Εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, αφισοκολλητές και κομματικά στελέχη βλέπω στις διοικήσεις. Άτομα που υπό άλλες συνθήκες ούτε στο όνειρό τους δεν θα βλέπανε αυτές τις θέσεις. Δεν θέλω να αρχίσω να λέω ονόματα, αλλά για κάποιους που έχω υπόψη μου, τα λεφτά που όριζε το πλαφόν ήταν ήδη πολλά. Σκανδαλωδώς πολλά…