Τη συγκέντρωση του κλάδου εξετάζουν Ευρωπαίοι κατασκευαστές ανεμογεννητριών για να ανταγωνιστούν το Πεκίνο – Φόβοι για ένα deja vu από την κυριαρχία των κινεζικών πάνελ

Το ενδεχόμενο συγχωνεύσεων εξετάζουν Ευρωπαίοι κατασκευαστές ανεμογεννητριών, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τον κινεζικό ανταγωνισμό.

Οι κατασκευαστές της Ευρώπης κατέχουν εδώ και καιρό κυρίαρχη θέση στη εγχώρια αγορά, ωστόσο οι Κινέζοι ανταγωνιστές αποκτούν πλεονέκτημα σε περιοχές με ταχεία ανάπτυξη, όπως η Λατινική Αμερική και η Μέση Ανατολή, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκουν να κερδίσουν έδαφος και στη ευρωπαϊκή αγορά.

Όπως μεταδίδουν οι Financil Times, αυτή η επέκταση σε ευρύτερες αγορές έχει εντείνει τις ανησυχίες της Ευρώπης σχετικά με τη θέση της σε στρατηγικούς τομείς, έχοντας οδηγήσει ορισμένα στελέχη να προτείνουν συγχωνεύσεις, ώστε να αναπτυχθεί ο κλάδος σε μεγαλύτερη κλίμακα.

«Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην ευρωπαϊκή βιομηχανική παραγωγική ικανότητα», δηλώνει ο Χοσέ Μανουέλ Εντρεκανάλες, διευθύνων σύμβουλος της Acciona, του μεγαλύτερου μετόχου της Nordex, η οποία πέρυσι πούλησε τις περισσότερες ανεμογεννήτριες σε όρους ισχύος στην Ευρώπη.

«Έχουμε αρκετές ευκαιρίες — μία από αυτές είναι η αιολική ενέργεια. Όμως η μεγέθυνση είναι το βασικό», ανέφερε, συμπληρώνοντας: «Πιστεύουμε ότι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε αυτή τη διαφορά κλίμακας είναι η συνένωση».

Οι παρατηρήσεις του αντικατοπτρίζουν την ευρύτερη συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ των ευρωπαίων υπευθύνων χάραξης πολιτικής και των στελεχών του επιχειρηματικού κόσμου σχετικά με τον τρόπο δημιουργίας ευρωπαϊκών κορυφαίων επιχειρήσεων και το κατά πόσον οι κανόνες περί συγχωνεύσεων είναι υπερβολικά περιοριστικοί.

Τον περασμένο Απρίλιο, η Κομισιόν δημοσίευσε τις πολυαναμενόμενες νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στα οφέλη της εταιρικής κλίμακας και προτρέποντας τις αρχές ανταγωνισμού να αποδίδουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην καινοτομία, τις επενδύσεις και την ανθεκτικότητα της εσωτερικής αγοράς.

Μετά από αρκετές συγχωνεύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, ο ευρωπαϊκός κλάδος των ανεμογεννητριών είναι ήδη σχετικά συγκεντρωμένος — μεταξύ των εταιρειών Nordex, Vestas, Siemens Gamesa και Enercon — γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το ποιες περαιτέρω συγχωνεύσεις θα επιτραπούν.

«Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να διευκρινίσουμε τι ακριβώς θέλουμε από πολιτική άποψη», δήλωσε ο Εντρεκανάλες. Πρόσθεσε ότι «δεν έχει νόημα» να γίνουν συζητήσεις με ανταγωνιστές μέχρι τότε. «Μόλις το κάνουμε αυτό, τότε θα μπορέσουμε να δούμε ποιες πιθανές ιδέες είναι εφικτές».
 

Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις συγχωνεύσεις ήταν μία από τις πρωτοβουλίες που προέκυψαν από την ιστορική έκθεση του Μάριο Ντράγκι του 2024, με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας και την αποτροπή της υστέρησης των χωρών της Ένωσης τόσο στην ψηφιακή όσο και στην ενεργειακή μετάβαση.

«Οι εταιρείες του κλάδου αυτού θα αξιοποιήσουν σίγουρα τις κατευθυντήριες γραμμές για να προωθήσουν τα σχέδιά τους για ενοποίηση», δήλωσε ένας αξιωματούχος της ΕΕ. «Μένει να δούμε αν αυτό θα αποδώσει καρπούς.»

Εντούτοις, δεν πιστεύουν όλοι οι ειδικοί ότι οι συγχωνεύσεις είναι η λύση. «Η Ευρώπη πρέπει να προσέξει να μην συγχέει το μέγεθος με την ανταγωνιστικότητα», δήλωσε ο Σιμόνε Ταλιαπιέτρα, ανώτερος ερευνητής στο κέντρο μελετών Bruegel. «Η ιστορία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας δείχνει ότι η συνένωση από μόνη της σπάνια μπορεί να αντικαταστήσει την καινοτομία, την παραγωγικότητα και μια πραγματική ενιαία αγορά».

Όσον αφορά όμως την αιολική ενέργεια, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιδιώκουν απεγνωσμένα να αποφύγουν μια επανάληψη της κατάρρευσης μεγάλου μέρους της βιομηχανίας φωτοβολταϊκών πάνελ λόγω του κινεζικού ανταγωνισμού, η οποία άφησε την Ένωση σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τις εισαγωγές. Η Κίνα κυριαρχεί επίσης στην κατασκευή μπαταριών.
 

Όπως και στον τομέα της ηλιακής ενέργειας, οι κινεζικοί κατασκευαστές ανεμογεννητριών επωφελούνται από μια τεράστια εγχώρια αγορά. Προμηθευτές όπως οι Goldwind, Envision, Windey και Ming Yang κατέχουν το 99,96% της αγοράς και εγκατέστησαν 120 γιγαβάτ ανεμογεννητριών πέρυσι — δηλαδή πάνω από το 70% της νέας παγκόσμιας ισχύος.