Τι αλλάζει στην αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ

Νέα δεδομένα δημιουργούνται γύρω από την υπόθεση της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ, καθώς υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις στο κείμενο του ενεργειακού νομοσχεδίου που τέθηκε σε διαβούλευση. Η βασικότερη όλων, που πιθανόν να οδηγήσει ακόμη και σε ουσιαστική αλλαγή πλεύσης γύρω από την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, αφορά στην πρόβλεψη ότι η ιδιοκτησία και η διαχείριση των δικτύων θα παραμείνει στο Δημόσιο.

Κατά συνέπεια, μπορεί το μοντέλο ΙΤΟ που περιγράφεται στα άρθρα του ν/σ για την αγορά του αερίου, να προϊδεάζει για πώληση πακέτο της ΔΕΠΑ με το ΔΕΣΦΑ, κάτι τέτοιο ωστόσο δε θα πρέπει πλέον να θεωρείται ως δεδομένο. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι το τελικό κείμενο για το φυσικό αέριο δεν έχει «κλείσει» και είναι πολύ πιθανόν ανάλογα και με τις παρατηρήσεις που θα υποβληθούν στη διαβούλευση να υπάρξουν ουσιώδεις τροποποιήσεις.

Αλλά και χωρίς καμία αλλαγή, τα άρθρα του νομοσχεδίου όπως παρουσιάστηκαν χθες, οδηγούν σε ανατροπή των δεδομένων γύρω από την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ. Να θυμίσουμε ότι το ν/σ που τέθηκε σε διαβούλευση προβλέπει ότι ο ΔΕΣΦΑ τελεί πάντοτε υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο του Δημοσίου ενώ και οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από το Δημόσιο.

Η διατύπωση αυτή, όπως παρατηρούν πηγές της αγοράς, αποτελεί και ένα είδους «οδηγό» για ξεχωριστή αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ. Στην αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, ο νέος μέτοχος, πιθανότατα θα είναι στρατηγικός εταίρος και θα έχει σημαντικό ρόλο στο μάνατζμεντ και τη χάραξη στρατηγικής της εταιρείας. Το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση του ΔΕΣΦΑ, όπου η είσοδος ενός νέου μετόχου στην εταιρεία δε συνοδεύεται από «προνόμια» στη διοίκηση και το μάνατζμεντ, που παραμένουν στον έλεγχο του Δημοσίου. Πιθανή είσοδος νέου εταίρου στα δίκτυα θα προσφέρει άνεση κεφαλαίων στην εταιρεία και σταθερό εισόδημα στον επενδυτή, αλλά – τουλάχιστον με τη μορφή που περιγράφεται στο νομοσχέδιο – δεν αλλάζει επί της ουσίας τη δομή του διαχειριστή.

Μια ακόμη ουσιαστική αλλαγή που έχει συντελεστεί στο κείμενο του νόμου είναι ότι έχει απαλειφθεί η πρόβλεψη που απαγόρευε σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην προμήθεια και εμπορία, να αποκτήσουν μετοχική σχέση με την εταιρεία που διαχειρίζεται τα δίκτυα.

Και την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι ο ΔΕΣΦΑ παραμένει ως εταιρική οντότητα θυγατρική της ΔΕΠΑ, στο πλαίσιο του ΙΤΟ, σημαίνει ότι προκειμένου να προχωρήσει η λύση των δύο χωριστών αποκρατικοποιήσεων, θα πρέπει πρώτα να υπάρξουν και άλλες διευθετήσεις.

Όλα αυτά προδιαθέτουν, ότι ακόμη και στην παρούσα φάση δεν έχει ληφθεί η οριστική απόφαση για το μοντέλο της αποκρατικοποίησης εάν δηλαδή θα παραχωρηθεί πακέτο η ΔΕΠΑ με το ΔΕΣΦΑ ή θα γίνει χωριστή αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ.

Το υπουργείο οικονομικών που επιδιώκει άμεσα και μεγαλύτερα έσοδα, πιέζει για τη λύση πακέτο, ωστόσο δεν αποκλείεται τελικώς να προκριθεί η ορθότερη αναπτυξιακά λύση των χωριστών εταιρειών και η συγκεκριμένη επιλογή να αποτυπωθεί στο τελικό κείμενο του νόμου, που θα πάει προς ψήφιση στη βουλή. Στην αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει η κυβέρνηση να «πείσει» τη βουλή για την παραχώρηση της ιδιοκτησίας των δικτύων και των υποδομών του φυσικού αερίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε σχέση με τη γεωπολιτική διάσταση των συγκεκριμένων δικτύων – αγωγών .