Θωμαδάκης στο energypress: Προς μόνιμο “αγκυροβόλιο” η Ρεβυθούσα για το νέο FSU - Κρισιμες οι νέες υποδομές αερίου για την ασφάλεια της Ευρώπης

Στη στρατηγική σημασία του νέου fsu για την Ελλάδα, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, ο Μιχάλης Θωμαδάκης, Διευθυντής Στρατηγικής και Ανάπτυξης του ΔΕΣΦΑ, μιλώντας στο energypress, στο περιθώριο του 22nd World LNG Summit, εκφράζοντας την πρόθεση του διαχειριστή να αποτελέσει μια μόνιμη λύση, για την αύξηση της δυναμικότητας της Ρεβυθούσας, η νέα πλωτή δεξαμενή.

Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε:

“Καταρχήν το FSU αυξάνει πολύ την δυνατότητα της Ρεβυθούσας να εισάγει και επομένως να εξάγει φυσικό αέριο, κάτι που είναι πολύ κρίσιμο, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την γειτονιά μας. Αυτό είναι το βασικότερο. Κατά συνέπεια αναδεικνύει ακόμα περισσότερο το ρόλο του ΔΕΣΦΑ, αλλά και της χώρας, για την ασφάλεια εφοδιασμού της ευρύτερης περιοχής. Χάρη στη νέα δεξαμενή δηλαδή, η οποία σκοπεύουμε να δεθεί επ αόριστον στη Ρεβυθούσα, αποτελώντας μία μόνιμη λύση, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε μία από τις πολύ σημαντικές χώρες της Ευρώπης".

Η εξοικονόμηση και ο ρόλος του φυσικού αερίου στην Ευρώπη

Όσον αφορά την ευρωπαϊκή στρατηγική και τα σχέδια για τη μείωση της κατανάλωσης φυσικού αερίου, σημείωσε: “Η ενεργειακή αποτελεσματικότητα είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Άρα σαφώς θα μειωθεί η κατανάλωση φυσικού αερίου, μόνο όμως στο βαθμό που είναι εφικτό ή απαραίτητο. Μέχρι στιγμής τα σχέδια αυτά δεν επαρκούν για να καλύψουν την έλλειψη του ρωσικού αερίου, που ήταν και ο βασικότερος λόγος που η Ευρώπη ακολούθησε αυτή την κατεύθυνση.

Έτσι, αυτή η έλλειψη υποχρεώνει την Ευρώπη να εισάγει αέριο από αλλού. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει γρήγορα να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρεται το φυσικό αέριο στην ήπειρο. Θα πρέπει να κινείται πλέον προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από τη Δύση προς την Ανατολή και από το Νότο προς το Βορρά. Αυτό προϋποθέτει ότι θα πρέπει να επανασχεδιάσουμε το σύστημα, ώστε να ενισχύσουμε τους υφιστάμενους διασυνδετήριους αγωγούς μεταξύ των κρατών της Ευρώπης, να φτιαχτούν νέα τερματικά LNG, όπως αυτά που κατασκευάζονται ανά την Ευρώπη -η Γερμανία έχει 6, η Ιταλία και η Γαλλία άλλα 3, στην Ελλάδα έχουμε 5 αιτήσεις- και να σχεδιάσουμε αγωγούς που θα μεταφέρουν το LNG στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Γι’ αυτό χρειάζονται νέες μακροχρόνιες επενδύσεις, που να ξεκινήσουν από τώρα, σε αγωγούς, που θα μπορούν να να μεταφέρουν και υδρογόνο στο μέλλον, αλλά και φυσικό αέριο σε μακροχρόνια βάση στην Ευρώπη.

Συνεπώς, παρά την ανάγκη για μείωση της κατανάλωσης φυσικού αερίου γενικά και ρωσικού ειδικότερα, η ανάγκη για υποδομές φυσικού αερίου στην Ευρώπη είναι πιο έντονη από ποτέ και μάλιστα για να υλοποιηθούν πολύ γρήγορα. Αυτό είναι μία πολύ μεγάλη πρόκληση για όλους. Ειδικά για όσους “χτίζουν” τις υποδομές, όπως τον ΔΕΣΦΑ, το ρίσκο είναι μεγάλο, για τους ρυθμιστές επίσης, που θα πρέπει να στηρίξουν την ανάπτυξη αυτών των υποδομών και φυσικά για τις κυβερνήσεις, που θα τις χρηματοδοτήσουν.

Παρά λοιπόν τη σωστή απόφαση της Ευρώπης, ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση και μακροπρόθεσμα να επιτευχθούν οι στόχοι της μετάβασης, η επένδυση σε τέτοιες υποδομές είναι κρίσιμη για την ασφάλεια εφοδιασμού και του ευρωπαϊκού συστήματος ενέργειας”.

Ασφάλεια εφοδιασμού και τιμές στην ΕΕ

Στη συνέχεια, ερωτώμενος σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη και την εξέλιξη των τιμών, σχολίασε: “Όσο περισσότερη ανάγκη για κατανάλωση φυσικού αερίου έχουμε, τόσο περισσότερο θα δοκιμάζεται η ασφάλεια εφοδιασμού της Ευρώπης, δηλαδή η ικανότητα να προμηθεύεται τις ποσότητες που χρειάζεται, και βέβαια αυτό θα σπρώχνει προς τα πάνω τις τιμές.

Με χαρά διαπιστώνουμε ότι η απόφαση που λήφθηκε το Μάιο, για να γεμίσουν οι αποθήκες έχει αποδώσει καρπούς και αυτό θα βοηθήσει πολύ. Γι’ αυτό θα επιμένω να λέω ότι έχουμε μεγάλη ανάγκη να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα αποθήκη φυσικού αερίου. Αυτό το χειμώνα θα περάσουμε δύσκολα αλλά θα τα καταφέρουμε.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα κάνουμε τον επόμενο, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητα του LNG, τον πόλεμο στην Ουκρανία, άρα τη μελλοντική διαθεσιμότητα του ρωσικού αερίου, ακόμα και αν δεν το χρησιμοποιήσει η Ευρώπη και βέβαια το τί θα κάνει η Κίνα. Είναι μια πολυπαραμετρική εξίσωση που πρέπει να λυθεί.

Προς το παρόν η Ευρώπη, παρά τα “μπρος-πίσω” που κάνει, δείχνει ότι έχει τη δυνατότητα να τα καταφέρει, όμως θα υπάρξει αυξημένο κόστος και θα χρειαστεί στήριξη από τις κυβερνήσεις. Νομίζω είμαστε σε καλό δρόμο και καθώς προχωράμε μαθαίνουμε. Προσωπικά είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε".