Θετικό πρόσημο για τον ανταγωνισμό είχε η τιμολογιακή στρατηγική αγοράς της Gazprom

Η στρατηγική της ρωσικής εταιρείας για προσαρμογή της τιμής σύμφωνα με τους κανονισμούς της αγοράς φυσικού αερίου είχε θετικό πρόσημο για τον ανταγωνισμό.

Η τιμή βάσει αγοράς επικράτησε από την ιστορική φόρμουλα σύνδεσης της τιμής με το πετρέλαιο. Ένα τρίτο των συμβολαίων της Gazprom εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένο στην τιμή του πετρελαίου (oil-linked), το άλλο τρίτο με βάση την τιμή αγοράς (hub-price) και το υπόλοιπο τρίτο με υβριδικά συμβόλαια (επιλογή χαμηλότερης τιμής των δύο). Η ευρωπαϊκή τιμή αγοράς (TTF) είναι περίπου $6 / MMBtu.

Η προμήθεια φυσικού αερίου στην ΕΕ είχε το 2017 το ακόλουθο μείγμα: Ενδογενής Παραγωγή (47%), Εισαγωγές μέσω αγωγών (43%) και Εισαγωγές LNG (10%).

Μέχρι το 2030 αναμένεται αυξημένος ανταγωνισμός μεταξύ του ρωσικού αερίου έναντι του υγροποιημένου (shalegas) LNG των ΗΠΑ.

Η τιμή $2,60 / MMBtu (Φεβ 2018) στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ (HenryHub) μαζί με μεταφορικό κόστος στην ΕΕ $1/MMBtu καθορίζει το κόστος LNG των ΗΠΑ γύρω στα $4,30/MMBtu (περιλαμβανομένου $0,30/MMΒtu χρέωση αεριοποίησης), που θεωρείται ανταγωνιστικό έναντι του ρωσικού αερίου το οποίο επηρεάζεται από την τιμή του πετρελαίου (1/3 των συμβολαίων συνδεδεμένα με το πετρέλαιο) και τη συναλλαγματική τιμή του Ρουβλιού. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, μακροπρόθεσμα η ανταγωνιστική τιμή θα κυμαίνεται περίπου στα $5-7 /MMBtu.

Επιπρόσθετα ο περιορισμός των υποδομών αγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς την Ευρώπη, λόγω πολιτικών ανησυχιών για εξάρτηση, θα επηρεάσει τον όλο ανταγωνισμό.

Τέλος η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να αυξήσει τις επιλογές της στην προμήθεια φυσικού αερίου, όπως της Μαύρης Θάλασσας (Turkstream), της Κασπίας Θάλασσας (ΤΑΝΑP και ΤΑP), της Βαλτικής Θάλασσας (Nordstream 1 και 2), μελλοντικά της Νοτιοανατολικής Μεσογείου (EastΜed) και ίσως από το Ιράν - Ιράκ όμως με γεωπολιτικά /γεωλογικά ρίσκα.