Στο 50% η βασική «φόρμουλα» χρηματοδότησης των τραπεζών για merchant standalone μπαταρίες – «Παρών» από όλους τους παίκτες της αγοράς στην πρόσκληση του ΥΠΕΝ

Στα επίπεδα του 50% κυμαίνονται, όπως αναφέρουν αρμόδια τραπεζικά στελέχη στο energypress, οι μη δεσμευτικές προσφορές δανειοδότησης των τραπεζών για merchant έργα αποθήκευσης, «προδικάζοντας» ότι σε ανάλογο ύψος θα κινηθούν αύριο-μεθαύριο και οι δεσμευτικές προσφορές.

Ως γνωστόν, οι επενδυτές που επιθυμούν να λάβουν μέρος στην εν εξελίξει πρόσκληση ανάπτυξης standalone merchant μπαταριών αποκλειστικά με αδειοδοτικά κίνητρα που έχει προκηρύξει το ΥΠΕΝ και τελεί υπό παράταση μέχρι 31 Οκτωβρίου, καλούνται να συμπεριλάβουν στο φάκελο της αίτησης και προέγκριση δανείου από τραπεζικό ίδρυμα.

Υπενθυμίζεται, όπως έχει γράψει το energypress (δείτε εδώ και εδώ), ότι το η εν λόγω πρόβλεψη εξαρχής αποτέλεσε βασικό πρόβλημα για μια σειρά επενδυτές και δη τους μικρότερους στην αγορά που δεν διατηρούν ανοικτές πιστωτικές γραμμές στις τράπεζες με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη δυσκολία να εξασφαλίσουν έστω και αυτή την μη δεσμευτική προέγκριση δανείου.

Αν και δεν πρόκειται για δεσμευτική προσφορά δανείου και μένει να αποδειχθεί πως θα ισχύσει κατά την δεσμευτική φάση, εντούτοις, η προέγκριση δανείου, όπως υπογραμμίζουν αρμόδια τραπεζικά στελέχη, δεν συνιστά «κενό γράμμα» που χορηγείται «απλόχερα» από τις τράπεζες. Προφανώς δεν δεσμεύει τα δύο μέρη και κυρίως την τράπεζα ωστόσο υποδηλώνει προθέσεις που σε καμία περίπτωση, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, δεν αναμένεται να αποδειχθούν επί το θετικότερον από την πλευρά της τράπεζας κατά την διαπραγμάτευση της οριστικής δανειακής σύμβασης.

Στο «ναι μεν αλλά» οι τράπεζες

Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι οι τράπεζες, αν και επιδεικνύουν μεγαλύτερη εξοικείωση με τα έργα αποθήκευσης, εντούτοις, διατηρούν τις επιφυλάξεις τους ως προς αυτά, εστιάζοντας κύρια στην αβεβαιότητα περί των εσόδων μιας και δεν υπάρχουν πολυετή «ιστορικά δεδομένα» που να τεκμαίρουν το ένα ή το άλλο συμπέρασμα στο ελληνικό περιβάλλον.

Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη που συνομίλησαν με το energypress, ο γενικός «σκεπτικισμός» εντοπίζεται ακόμη και στην περίπτωση έργων που αναμένεται να τύχουν αυξημένων εσόδων κατά τα πρώτα χρόνια συμμετοχής στην αγορά, εκμεταλλευόμενα τις υψηλές επιδόσεις του arbitrage.

Ωστόσο, όπως διευκρινίζουν οι ίδιες πηγές, η τράπεζα επιδιώκει να εξετάζει και αναλόγως να συμπεραίνει για το σύνολο της περιόδου της δανειακής σύμβασης, χωρίς να αρκείται στα πρώτα 3-4 χρόνια που πράγματι, όπως δείχνουν τα διάφορα «μοντέλα», οι «first comers» θα τύχουν αυξημένων απολαβών από την συμμετοχή τους στην αγορά.

Υπό αυτό το πρίσμα, η γενική «φόρμουλα», όπως εκτιμάται, των δανειακών συμβάσεων αναμένεται να κινηθεί κατά μέγιστο στα 50-60% με το υπόλοιπο να συνιστά ίδια κεφάλαια, απέχοντας σημαντικά από αναλογίες έως και 80-20 που εφαρμόζονταν στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών. Η στροφή των τραπεζών έρχεται σε συνέχεια ενός νέου «κύκλου εργασιών» που διαμορφώνεται και τις υποχρεώνει να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα της αγοράς, επιχειρώντας ωστόσο, στο μέτρο του δυνατού, να προχωρήσουν σε προσεκτικά βήματα προς περιορισμό του ρίσκου.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η προσέγγιση των τραπεζών παραμένει εξατομικευμένη, επιχειρώντας ειδική εξέταση για το κάθε έργο αποθήκευσης ξεχωριστά, συνυπολογίζοντας προφανώς το προφίλ του κάθε επενδυτή, με άλλους να διατηρούν ανοικτές πιστωτικές γραμμές στη βάση και άλλων δραστηριοτήτων του χαρτοφυλακίου τους και άλλους να προσέρχονται για πρώτη φορά στα «γκισέ» των τραπεζών με ότι αυτό συνεπάγεται για την εμπιστοσύνη και την διευκόλυνση που δύναται να λάβουν εν συγκρίσει με την πρώτη περίπτωση.

Αξίζει να σημειωθεί, όπως επισημαίνουν παράγοντες του κλάδου, ότι το σύνολο της αγοράς εκπέμπει επενδυτικό ενδιαφέρον με πρόθεση να λάβει μέρος στην πρόκληση του ΥΠΕΝ είτε πρόκειται για εγχώριες ελληνικές εταιρείες «μικρού» και «μεγάλου» βεληνεκούς είτε για ξένες εταιρείες που έχουν ήδη κατοχυρώσει την παρουσία τους στην ελληνική αγορά με τις τελικές συμμετοχές να φτάνουν τις 60-70 εταιρείες.

Να προσθέσουμε ότι για την ώρα δεν εντοπίζονται παραδείγματα ξένων εταιρειών που να επιχειρούν «παρθενική» εμφάνιση στην ελληνική αγορά μέσα από την πρόσκληση του ΥΠΕΝ, πράγμα που ωστόσο είναι λογικό, αν συνεκτιμήσει κανείς το συνολικότερο περιβάλλον της ελληνικής αγοράς που σε καμία περίπτωση δεν εκπέμπει για την ώρα θετικό momentum άνευ προϋποθέσεων και όρων.

Ερωτηματικό τα τελικά χρονοδιαγράμματα

Ένα πρόσθετο ζήτημα που αναμένεται να απασχολήσει έντονα την «επαύριο» της πρόσκλησης και της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων αφορά το κομμάτι της υλοποίησης των έργων με την πρόσκληση αρχικά να προβλέπει αυστηρά χρονοδιαγράμματα για την περάτωση των μονάδων (υποβολή δήλωσης ετοιμότητας εντός 18 μηνών από την λήψη Οριστικής Προσφοράς Σύνδεσης), γεγονός που υπηρετεί συνολικότερα την στρατηγική προσέγγιση του Υπουργείου για ταχεία εισαγωγή των μονάδων αποθήκευσης στο σύστημα προς επίτευξη μεγαλύτερης ισορροπίας του πράσινου μείγματος.

Το πρόβλημα, όπως επισημαίνουν πηγές της αγοράς, αφορά στους «πραγματικούς χρόνους» με το πρώτο ερωτηματικό να αφορά την χορήγηση των οριστικών προσφορών σύνδεσης, διαδικασία που αναμένεται περί το 2ο μισό του 2026, με το δεύτερο ερωτηματικό να αφορά την εκτέλεση των εργασιών, ιδίως όταν πρόκειται για υποσταθμούς, όταν σήμερα τα σχετικά έργα, λόγω φόρτου εργασίας και περιορισμένου εξειδικευμένου προσωπικού και εταιρειών, γνωρίζουν μεγάλες καθυστερήσεις στην υλοποίησή τους.

Στα παραπάνω χρειάζεται να προσθέσουμε και το κομμάτι της χρηματοδότησης, καθώς όπως προαναφέρθηκε και επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, η απόσταση από την μη δεσμευτική συμφωνία χρηματοδότησης έως το κλείσιμο της δανειοδότησης είναι σημαντική που δύναται να κοστίσει και σε χρόνο, παρασέρνοντας αναλόγως τα συνολικότερα χρονοδιαγράμματα των έργων.