Στις νέες πετρελαϊκές επενδύσεις στρέφεται η προσοχή μετά την "ουκρανοποίηση" του Περσικού Κόλπου

Η "ουκρανοποίηση" του Περσικού Κόλπου είναι ίσως το χειρότερο από όλα τα πιθανά αποτελέσματα για την παγκόσμια αγορά ενέργειας σε ό,τι αφορά τους καταναλωτές.

Η παγίωση της διαμάχης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν είναι πλέον εμφανής και το αδιέξοδο αποκτά μακροχρόνια χαρακτηριστικά. Κυβερνήσεις και επιχειρήσεις ανά τον πλανήτη τοποθετούνται πλέον εμπράκτως για ένα μέλλον όπου η συγκεκριμένη πληγή θα μείνει ανοιχτή, όπως ακριβώς συμβαίνει στην Ουκρανία.

Αν ο πόλεμος στον Περσικό κλιμακωνόταν, τουλάχιστον αυτό θα μπορούσε να φέρει ένα αποφασιστικό αποτέλεσμα μέσω της ήττας της μιας πλευράς ή της άλλης. Το γεγονός ότι απέχουμε από μια σαφή διέξοδο, σημαίνει ότι το γεωπολιτικό premium και η απώλεια εφοδιασμού θα συνεχιστούν επ αόριστον.

Σε ενεργειακούς όρους, τα μέτρα που έλαβε η Σ. Αραβία, τα Εμιράτα και οι ΗΠΑ σημαίνουν ότι η απώλεια εξαγωγών πετρελαίου μέσω του Περσικού είναι μάλλον πιο κοντά στα 4 εκατ. βαρέλια/ημέρα, παρά στα 10-12 εκατ. όπως σε προηγούμενους μήνες. Το ακριβές νούμερο είναι αδύνατον να προσδιοριστεί σε πραγματικό χρόνο και θα αποκαλυφθεί μήνες αργότερα, με βάση την πορεία των αποθεμάτων, εμπορικών και στρατηγικών.

Η μικρότερη του αναμενομένου απώλεια πετρελαίου δεν παύει, όμως, να συνιστά μείζον πρόβλημα. Αναγκαστικά, η προσοχή στρέφεται στη δυνατότητα της παραγωγής σε άλλες περιοχές του πλανήτη να καλύψει το κενό και παράλληλα τη νέα ζήτηση που τα τελευταία χρόνια διεύψευσε τις προβλέψεις, βαίνοντας διαρκώς αυξανόμενη.

Τα μηνύματα από την Αμερική είναι ανάμεικτα. Έκθεση της Baker Hughes που δημοσιεύτηκε προ ημερών δείχνει ότι σε ετήσια βάση οι γεωτρήσεις στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 41 στις 588 και στον Καναδά κατά 25 στις 216.

Στην παραγωγή τα τελευταία επίσημα στοιχεία των ΗΠΑ για το Μάιο έδειξαν 425 εκατ. βαρέλια, έναντι 416 εκατ. ένα χρόνο νωρίτερα, δηλαδή μια μικρή μόνο άνοδο 0,3 εκατ. βαρελιών ανά ημέρα.

Σε γενικές γραμμές, οι πετρελαϊκές είναι πολύ ικανοποιημένες με τις σημερινές τιμές. Παράλληλα, γνωρίζουν ότι αν ρίξουν δισεκατομμύρια σε νέα έργα, η όποια ανατροπή συμβεί στον Περσικό και η επαναφορά της εκεί παραγωγής, θα οδηγήσει τις τιμές και πάλι στα τάρταρα.

Όπως είδαμε και στο παρελθόν, τα υπερκέρδη του κλάδου στρέφονται περισσότερο σε επαναγορά μετοχών και άλλους τομείς, παρά στην εξερεύνηση και τη νέα παραγωγή. Διοικήσεις πετρελαϊκών, όπως η ΒΡ, επανέλαβαν την έμφαση στην αξία, παρά στους όγκους, σε φετινές τους δηλώσεις μετά το ξέσπασμα της νέας κρίσης.

Τα πράγματα δεν βοηθάει ούτε ο αδυσώπητος γεωλογικός παράγοντας, εν απουσία μιας νέας τεχνολογικής επανάστασης όπως ήταν το σχιστολιθικό πετρέλαιο στη δεκαετία του 2000.

Μια πιο σαφής εικόνα για τις επενδύσεις θα διαμορφωθεί στα τέλη του φετινού έτους, όταν θα υπάρχει ένα απτό δείγμα για τις νέες στρατηγικές των επιχειρήσεων του κλάδου.