Πηνελόπη Μητρούλια: Δύσκολη υπόθεση η αποκρατικοποίηση των ΔΕΗ και ΔΕΠΑ

Σε «μητέρα των μαχών» του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση αναδεικνύεται η διάθεση του 17% των μετοχών της ΔΕΗ, αν και εξίσου προβληματική φαίνεται ότι θα είναι και η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, η οποία επίσης έχει συμπεριληφθεί στο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα που θα κατατεθεί στη Βουλή στις 15 Μαΐου.

Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ έχει προαναγγείλει ήδη σύγκρουση μέχρις εσχάτων εγκαλώντας τον ίδιο τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για ανακολουθία σε σχέση τόσο με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις όσο και με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησής του όλο το προηγούμενο διάστημα μέχρι τη δημοσιοποίηση του σχεδιαζόμενου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ από τους εκπροσώπους της τρόικας τον Φεβρουάριο.

Στην περίπτωση της ΔΕΗ το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στη στάση των εργαζομένων. Μπορεί η πώληση του 17% των μετοχών της να σηματοδοτεί για τις αγορές τη βούληση της κυβέρνησης να προχωρήσει το πρόγραμμα, ωστόσο έντονες είναι οι αμφιβολίες που εκφράζονται ακόμη και από μέλη του Yπουργικού Συμβουλίου, αλλά και από την ίδια την εποπτεύουσα υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Τίνα Μπιρμπίλη για το όφελος που θα αποφέρει στο Δημόσιο.

Σύμφωνα με υπολογισμούς που βασίζονται στην τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία των μετοχών της ΔΕΗ, στα ταμεία του Δημοσίου δεν θα εισέρρεαν περισσότερα από 400-450 εκατ. ευρώ, ενώ όπως υποστηρίζει η ΓΕΝΟΠ, το 15% από τα έσοδα αυτά θα πρέπει με βάση το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο να αποδοθεί στον ασφαλιστικό φορέα των εργαζομένων της ΔΕΗ. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η ΓΕΝΟΠ εγείρει και ζήτημα ηθικής τάξεως υπενθυμίζοντας ότι ο προϋπολογισμός μόνο μιας μονάδας της ΔΕΗ, αυτής της Πτολεμαΐδας, είναι της τάξεως του 1,3 δισ. ευρώ. «Πώς είναι δυνατόν να πωληθεί το 17% μιας επιχείρησης έναντι 400 εκατ. ευρώ όταν μια μόνο νέα μονάδα της προϋπολογίζεται να κοστίσει ένα τέτοιο ιλιγγιώδες ποσό;», ρωτάει ρητορικά ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Νίκος Φωτόπουλος και προσθέτει: «Δεν μπορεί παρά να δουν το θέμα οι εισαγγελείς αυτής της χώρας».

Πέραν αυτών η απόφαση της κυβέρνησης να διατηρήσει όχι μόνο την καταστατική μειοψηφία στην εταιρία, δηλαδή το 34%, αλλά και το management στερούν, στη φάση αυτή τουλάχιστον, τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί ένα σημαντικό premium επί της τιμής των μετοχών. Ανοιχτό φυσικά παραμένει το ενδεχόμενο αναζήτησης στρατηγικού εταίρου, που θα αποκτήσει το 17% των μετοχών της ΔΕΗ, αλλά σε αυτή την περίπτωση είναι βέβαιο ότι θα απαιτηθεί και το management της επιχείρησης.

Πέραν όμως της χρηματιστηριακής συγκυρίας, ανοιχτά παραμένουν και κάποια άλλα ζητήματα που σχετίζονται με το μέλλον της ΔΕΗ και τα οποία θα πρέπει να ξεκαθαριστούν ώστε να γνωρίζει η κυβέρνηση «τι πουλάει» και οι υποψήφιοι επενδυτές «τι αγοράζουν». Συγκεκριμένα, τα ανοιχτά ζητήματα είναι:

Η διάθεση του 40% της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ, την οποία απαιτούν η Κομισιόν και η τρόικα.

Η υδροηλεκτρική παραγωγή, για την οποία υπάρχουν ανάλογες πιέσεις και υποχρέωση από το μνημόνιο για τη δημιουργία ειδικού φορέα που θα τη διαχειρίζεται.

Ο διαχωρισμός της ΔΕΗ σε επιμέρους εταιρίες στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς, που μάλλον απαξιώνει παρά ενισχύει τη ΔΕΗ, σε συνδυασμό με την απώλεια μεριδίων αγοράς λόγω της δραστηριοποίησης ιδιωτών τόσο στην παραγωγή όσο και στην προμήθεια.

Το επιπλέον κόστος των ρύπων από το 2013, που θα επιβαρύνει τόσο το κόστος λειτουργίας της ΔΕΗ όσο και την τελική τιμή του ρεύματος.

Η περίπτωση της ΔΕΠΑ

Με το μέλλον της ΔΕΗ σχετίζεται και η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, όπου το κράτος κατέχει το 65% και τα ΕΛΠΕ το 35% του μετοχικού κεφαλαίου, ενώ η ΔΕΗ διαθέτει option για ένα 30%. Η αξία της ΔΕΠΑ σχετίζεται άμεσα με τη σύμβαση πώλησης φυσικού αερίου προς τη ΔΕΗ, η οποία έχει λήξει και δεν έχει υπογραφεί ακόμη νέα παρά τις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν επί της προηγούμενης κυβέρνησης. Oμως, η ύπαρξη μιας τέτοιας σύμβασης θεωρείται απαραίτητη για επιτυχή πώληση του 35% των μετοχών που διαθέτει το κράτος. Και ασφαλώς η ΔΕΗ δεν πρόκειται να συναινέσει στην υπογραφή μιας τέτοιας σύμβασης παρά μόνο με απόλυτα συμφέροντες για τη ΔΕΗ όρους και με απαίτηση για άσκηση του option χωρίς καταβολή μετρητών, αλλά με τη σταδιακή παρακράτηση χρημάτων από την ετήσια αγορά φυσικού αερίου.

Και βέβαια αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ αφού θα πρέπει να αποφασιστεί τι θα γίνει με τα δίκτυα, τα οποία σήμερα ανήκουν στη διαχωρισμένη μεν αλλά θυγατρική της ΔΕΠΑ, τον ΔΕΣΦΑ.

(Εξπρες, 30/4/2011)