Ο κίνδυνος της ακυβερνησίας

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων εν όψει των εκλογών αποτελούν συνταγή ακυβερνησίας, ασχέτως των λόγων που επικαλούνται όσοι έχουν αποφασίσει, ή προτίθενται να στρέψουν την πλάτη στα λεγόμενα κόμματα εξουσίας. Για τον απλούστατο λόγο ότι αν στις 6 Μαΐου επαληθευτεί ο πολιτικός χάρτης που αποτυπώνεται σήμερα στις δημοσκοπήσεις, δεν θα υπάρχουν κόμματα εξουσίας.

Φυσικά, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός σε μία δημοκρατική χώρα να εκφράζει τις απόψεις του και να κάνει τις πολιτικές επιλογές του. Ωστόσο, οι επιλογές των πολιτών οδηγούν μία χώρα σε κάποια κατεύθυνση, έχουν συνέπειες και αμφισβητείται έντονα το «αξίωμα» ότι ο λαός είναι σοφός και δεν κάνει ποτέ λάθη. Οι χώρες πορεύονται και μέσα από τα λάθη τους, που άλλες φορές είναι μικρά και διορθώσιμα και άλλες φορές μπορούν να χαρακτηρισθούν ακόμη και εγκληματικά ή αυτοκτονικά. Στη δεύτερη περίπτωση η διόρθωση, αν είναι δυνατή, είναι δύσκολη, επώδυνη και απαιτεί μεγάλο χρόνο.

Σύμφωνα με τα ποσοστά που δίνουν οι δημοσκοπήσεις, στην επόμενη Βουλή θα συνωστίζονται εννιά ή δέκα κόμματα. Ακόμη περισσότερο, φαίνεται ότι κανένα δεν θα έχει αυτοδυναμία, ίσως και δεν θα βρίσκεται κοντά σ’ αυτήν. Αν πάρουμε στα σοβαρά όσα διακηρύττουν σήμερα οι αρχηγοί των κομμάτων, στην πλειοψηφία τους αποκλείουν τη μετεκλογική συνεργασία με άλλα κόμματα. Είτε για λόγους τακτικής, είτε γιατί είναι ευκολότερο να φωνάζουν παρά να είναι αναγκασμένοι να παίρνουν επώδυνες αποφάσεις, είτε τέλος, γιατί τους χωρίζει χάσμα με όμορα κόμματα, όσον αφορά το μνημόνιο και την αντιμετώπιση της κρίσης.

Ενδεχομένως, μετά τις εκλογές η πραγματικότητα θα οδηγήσει σε συμβιβασμούς για να δημιουργηθεί ένα κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας. Σε μεγάλο βαθμό αυτό θα εξαρτηθεί από τους συσχετισμούς των κομματικών δυνάμεων μέσα στη Βουλή, αλλά και από τα ποσοστά της λαϊκής ψήφου που θα πάρουν, ώστε η κυβέρνηση να είναι βιώσιμη. Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα θα πρέπει να αναλογισθούν τα προεκλογικά συνθήματα και τις διακηρύξεις τους, για να διατηρήσουν κάποια στοιχειώδη αξιοπιστία. Αν το πολιτικό σκηνικό που θα προκύψει μετά τις εκλογές οδηγεί αντικειμενικά σε νέες εκλογές σύντομα, θα δυσκολευτούν να ξεφύγουν από τις σημερινές θέσεις τους.

Ο άλλος παράγοντας που θα παίξει σημαντικό ρόλο μετά τις εκλογές, ανάλογα και με το αποτέλεσμα, είναι οι διαθέσεις των δανειστών μας. Αν επικρατήσουν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, είναι πολύ αμφίβολο κατά πόσον θα δεχθούν να εκταμιεύσουν τα ποσά που προβλέπει η δανειακή σύμβαση και το ίδιο θα ισχύει, ακόμη και αν επικρατήσουν, αλλά με ασθενή πλειοψηφία, οι δυνάμεις της ευρωπαϊκής προοπτικής, όπως συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε τα κόμματα που τάσσονται στα λόγια και στην πράξη υπέρ της ανάγκης να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Σε αυτές τις δύο περιπτώσεις, πραγματικά δεν είναι δυνατή η οποιαδήποτε πρόβλεψη για τη συνέχεια.

Πάντως, με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα, η Ν. Δ. επιζητεί την αυτοδυναμία και τάσσεται υπέρ της διενέργειας νέων εκλογών, αντί νέας κυβέρνησης συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, πρέπει να αποκλεισθεί η πιθανότητα συνεργασίας με τη «Χρυσή Αυγή», εφόσον η τελευταία μπει στη Βουλή και φαντάζει πολύ δύσκολη η συνεργασία με τους «Ανεξάρτητους Ελληνες», αλλά θεωρητικά λιγότερο δύσκολη με τον ΛΑΟΣ και τη «Δημοκρατική Συμμαχία» -αν μπει και αυτή στη Βουλή-, όμως έτσι και αλλιώς, τα ποσοστά δεν φτάνουν. Το ΠΑΣΟΚ πάλι, δεν αποκλείει τη συνεργασία με τη Ν. Δ. για τον σχηματισμό κυβέρνησης, υπό την προϋπόθεση ότι τα ποσοστά τους είναι επαρκή και σε ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να συμμετάσχει και η Δημοκρατική Συμμαχία.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης θα επιθυμούσε συμμετοχή και της «Δημοκρατικής Αριστεράς» σε κυβερνητικό σχήμα, αλλά είναι γνωστό ότι η πρότασή του έχει ήδη απορριφθεί. Αν ωστόσο, προκύψει τέτοιο θέμα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η «Δημοκρατική Αριστερά» θα διασπαστεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του παίζει σε δύο ταμπλό. Επιζητεί ψήφο πλειοψηφίας και ταυτόχρονα προτείνει κυβέρνηση συνεργασίας αριστερών δυνάμεων, αλλά κάτι τέτοιο απορρίπτεται κατηγορηματικά από το ΚΚΕ.

Ετσι έχουν τα πράγματα, και αν προστεθούν οι διαδικασίες που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ο κίνδυνος να περιπέσει σε ακυβερνησία η χώρα μετά τις εκλογές, είναι πραγματικός.

Πηγή: "Καθημερινή", 23.04.2012