Κι όμως, λεφτά υπάρχουν για την διακοψιμότητα στις βιομηχανίες!

Η νέα συμφωνία της ΔΕΠΑ με την Gazprom για την προμήθεια φυσικού αερίου είναι “και με την βούλα” γεγονός και, πλέον, οι καταναλωτές, μεγάλοι και μικροί, περιμένουν να δουν στην πράξη τα οφέλη της. Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί για επιστροφή ενός ποσού της τάξης των 100 εκατ. ευρώ συνολικά, το οποίο αντιστοιχεί στην αναδρομική μείωση των χρεώσεων από τον περσινό Ιούλιο ως σήμερα.

Το όφελος είναι προφανές για όλους τους καταναλωτές, ωστόσο θεωρώ ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει αναίμακτα και χωρίς να θιγεί κάποιος ακόμη και στη χρηματοδότηση του μέτρου της διακοψιμότητας, η εφαρμογή του οποίου θα δώσει πραγματική ανάσα στις εγχώριες βιομηχανίες. Διευκρινίζω εδώ -για όσους έχουν σχηματίσει διαφορετική αντίληψη- ότι από πουθενά δεν προκύπτει ότι η Τρόικα έχει αντιταχθεί στο μέτρο. Απλώς η Τρόικα έχει ζητήσει να δημιουργηθεί μια ουσιαστική αγορά εφεδρικών μονάδων -τώρα απλώς πληρώνουμε Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος για όλες τις μονάδες παραγωγής χωρίς κριτήρια και προγραμματισμό- για να ισορροπεί συνολικά η λειτουργία της αγοράς ηλεκτρισμού.

Με βάση υπολογισμούς της αγοράς, από αυτά τα 100 εκατ. ευρώ που θα επιστραφούν, τα περίπου 70 εκατ. ευρώ αφορούν τους ηλεκτροπαραγωγούς, δηλαδή την ΔΕΗ και τους ιδιωτικούς ομίλους, οι οποίοι είναι και οι μεγαλύτεροι καταναλωτές φυσικού αερίου. Όμως εδώ υπάρχει μια ουσιαστικότατη λεπτομέρεια: οι παραγωγοί έχουν ανακτήσει με τον γνωστό Μηχανισμό Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους όλο το κόστος του φυσικού αερίου που έχουν προμηθευθεί, συν φυσικά το 10% που προβλέπει η νομοθεσία. Αυτός ο Μηχανισμός βαίνει προς κατάργηση.

Ουσιαστικά, με την αναδρομική επιστροφή αυτής της έκπτωσης, οι μονάδες φυσικού αερίου διπλοεπιδοτούνται! Έχουν ήδη λάβει τα προβλεπόμενα από τον Μηχανισμό και θα λάβουν και την αναδρομική έκπτωση. Νομίζω, λοιπόν, ότι αν αυτή η αναδρομική έκπτωση δεν δινόταν στους ηλεκτροπαραγωγούς -επαναλαμβάνω, έχουν ήδη αποζημιωθεί για το κόστος του φυσικού αερίου +10% επιπλέον- αλλά έμενε στην ΔΕΗ, η οποία έχει το 99% της προμήθειας ηλεκτρισμού στην εγχώρια αγορά, η τελευταία θα μπορούσε να εισφέρει αυτό το ποσό για το μέτρο της διακοψιμότητας χωρίς, προφανώς, να επιβαρύνονται ούτε οι ηλεκτροπαραγωγοί ούτε φυσικά και οποιοσδήποτε άλλος καταναλωτής.

Θα αναρωτηθεί κανείς “μα καλά, από την αναδρομική μείωση της τιμής του φυσικού αερίου δεν ευνοούνται οι βαριές βιομηχανίες;” Όπως το δει κανείς… Γιατί αν μιλήσεις με στελέχη ενεργοβόρων βιομηχανιών, θα σου πουν ότι λ.χ. για τις χαλυβουργίες το συνολικό όφελος από την αναδρομική έκπτωση της τιμής του φυσικού αερίου στο ενεργειακό τους κόστος είναι ουσιαστικά αμελητέο.

Τώρα, βέβαια, μπορεί σε μία τέτοια εξέλιξη να εμφανιζόταν και πάλι η γνωστή “καραμέλα” περί κρατικών ενισχύσεων κλπ. Κοιτάξτε, άλλο τι συνέβαινε λ.χ. πριν 10 χρόνια, άλλο τώρα. Χώρες όπως λ.χ. η Ιταλία και η Γερμανία περνούν συνεχώς μέτρα ενίσχυσης της βιομηχανίας τους (ακόμη και πλήρη κάλυψη του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας από τη στιγμή που αυτή ξεπεράσει μια τιμή και πάνω έχουμε δει το τελευταίο διάστημα!) καθώς η κρίση συνολικά στον παραγωγικό ιστό της Γηραιάς Ηπείρου είναι προφανής - η ένταση διαφέρει από χώρα σε χώρα. Οπότε, μάλλον είναι θέμα διαπραγμάτευσης και θέλησης  να γίνει, επιτέλους, κάτι το ουσιαστικό για την βιομηχανία μας.

Αν, φυσικά, την αντιλαμβανόμαστε ως “βιομηχανία μας” και εξακολουθούμε να θέλουμε την ύπαρξή της…

(* του Σωτήρη Χιωτάκη)