Το Ιράν και το ερώτημα με τα πυρηνικά

Μια έκθεση του Αμερικανικού Πενταγώνου από τον Ιανουάριο του 2014 (η οποία ωστόσο έχει δοθεί στη δημοσιότητα μόλις στις αρχές Ιουλίου) φαίνεται να έχει αναθεωρήσει προηγούμενες αξιολογήσεις σχετικά με το ότι το Ιράν θα μπορούσε να προχωρήσει σε δοκιμή διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου (ICBM) μέχρι το 2015. Πραγματικά, αν και το Ιράν έχει ένα προηγμένο πυραυλικό πρόγραμμα, η κατάσταση της τωρινής βιομηχανικής βάσης της, της έρευνας και της ανάπτυξης και οι δεκαετίες που βρέθηκε υπό καθεστώς κυρώσεων, οδήγησε το IISS να εκτιμήσει σε ένα Στρατηγικό Φάκελο το 2010 γα τις «δυνατότητες των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων», ότι η Τεχεράνη δεν θα έχει ένα στρατιωτικά βιώσιμο ICBM πριν από το τέλος της δεκαετίας. Το IISS επιβεβαίωσε την εκτίμηση σε ένα «σχόλιο στρατηγικής» το Νοέμβριο του 2013.

Όπως περιγράφθηκε λεπτομερώς από τον Φάκελο του 2010, το Ιράν έχει αναπτύξει με επιτυχία μια σειρά μικρών και μεσαίων πυραύλων, βασιζόμενο σε εισαγόμενα Scud. Το πιο προηγμένο σύστημα του Ιράν είναι ένα μεσαίου βεληνεκούς με πυραύλους υγρών καυσίμων, το Sajjil-2 το οποίο είναι δυνητικά ικανό να εκτοξεύσει μια κεφαλή 750 κιλών σε μια απόσταση περίπου 2.200 χιλιομέτρων. Καμία άλλη μη πυρηνική χώρα έχει αναπτύξει έναν πύραυλο τέτοιου βεληνεκούς. Αλλά το Sajjil-2 δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί πλήρως και αναπτυχθεί στις στρατιωτικές μονάδες. Η τελευταία γνωστή δοκιμή ήταν τον Φεβρουάριο του 2011.

Η Τεχεράνη έχει την τεχνογνωσία και την υποδομή να συναρμολογήσει ένα ICBM, αλλά το IISS εκτιμά ότι είναι απίθανο πως το Ιράν θα είναι έτοιμο για ICBM πριν από το 2020. Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν προχωρήσει σε σειρά δηλώσεων, επαναδιατυπώνοντας ότι δεν θέλουν να αναπτύξουν πυραύλους με μια κλίμακα μεγαλύτερη των 2.200 χιλιομέτρων. Ακόμη κι αν αλλάξουν οι προθέσεις του Ιράν, οι κυρώσεις και οι έλεγχοι στις εξαγωγές έχουν καταστήσει δύσκολο για την Τεχεράνη να αποκτήσει μια αξιόπιστη πηγή συστατικών για τα καύσιμα του Sajjil και για άλλα ξένα μέρη και εξαρτήματα για τα πυραυλικά του προγράμματα.

Η αλλαγή της αξιολόγησης του Πενταγώνου έρχεται καθώς το Ιράν και οι έξι μεγάλες δυνάμεις συναντώνται στη Βιέννη και προσπαθούν να διαπραγματευτούν μια τελική συνολική συμφωνία που αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μέχρι το τελεσίγραφο της 20ης Ιουλίου. Οι ΗΠΑ επιμένουν ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει επίσης να χειριστεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, διότι το ψήφισμα 1929 του συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καλεί το Ιράν να αναστείλει οποιαδήποτε δραστηριότητα συνδέεται με τις δοκιμές και την ανάπτυξη των βαλλιστικών πυραύλων που μπορεί να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα. «Η αντιμετώπιση» του ζητήματος δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρέπει να κλείσει το πυραλικό πρόγραμμα του Ιράν. Τον Φεβρουάριο του 2014, ο υφυπουργός Εξωτερικών Wendy Sherman δήλωσε «εάν μπορέσουμε να φθάσουμε στην επαληθεύσιμη εξασφάλιση ότι η Τεχεράνη δεν μπορεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο… τότε ένας μηχανισμός διανομής, όσο σημαντικός κι αν είναι, καθίσταται λιγότερο σημαντικός».

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.iiss.org/en/iiss%20voices/blogsections/iiss-voices-2014-b4d9/...

(capital.gr)