Η καθαρή ενέργεια δεν είναι διά πάσαν νόσον...
Μπορούν από μόνα τους τα ορυκτά καύσιμα να «προκαλούν γεωπολιτικές εντάσεις, πολιτική αστάθεια και να υπονομεύουν τη δυνατότητα αυτοδιάθεσης των χωρών»; Οχι φυσικά, είναι η απάντηση στην «υπενθύμιση της Greenpeace προς το άτυπο συμβούλιο των υπουργών ενέργειας» στην Αθήνα.
Το αναφέρουμε με αφορμή την ανάρτηση, χθες, πανό στην πύλη του Αδριανού από ακτιβιστές της περιβαλλοντικής οργάνωσης με το σύνθημα «Ενεργειακή ασφάλεια = ΑΠΕ και εξοικονόμηση ενέργειας». Την ακτιβιστική δράση ακολούθησε ανακοίνωση του γραφείου της Greenpeace που «απαιτούσε από τους υπουργούς να επενδύσουν στην καθαρή ενέργεια ως τη μόνη λύση που εγγυάται την ασφάλεια και την ευημερία της Ευρώπης». Και με αφορμή την κρίση στην Ουκρανία υπενθυμίζει στους υπουργούς ότι «η εξάρτηση από τα ορυκτά προκαλεί γεωπολιτικές εντάσεις κ.λπ. κ.λπ.».
Η κλιμακούμενη κρίση στην Ουκρανία αναβάθμισε το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας στην ατζέντα των υπουργών Ενέργειας, όπως σημειώνει η περιβαλλοντική οργάνωση, αλλά να μας επιτρέψει να της υπενθυμίσουμε ότι μοιάζει πολύ χριστιανική αυτή η τοποθέτησή της, αφού γνωρίζει καλά πως αν ήταν τόσο απλό να μη μας ενδιαφέρουν τα ορυκτά καύσιμα θα είχε συμβεί προ πολλού.
Συνεπώς, η νουθεσία προς τις υπερδυνάμεις και τις περιφερειακές δυνάμεις για να μη μένουν κενό γράμμα θα πρέπει να συνοδεύονται με τέτοια επιστημονικά και οικονομικά επιχειρήματα που αν μη τι άλλο θα πείθουν ότι η ανθρωπότητα από τη μια μέρα στην άλλη θα γίνει μια χριστιανική κοινωνία, όπου όλοι θα αγαπούν αλλήλους μόλις αρχίσουν να επενδύουν στις ΑΠΕ. (Και όχι όλες, διότι δεν πείθουν οικονομικά και ενεργειακά).
Σε άλλο σημείο της ανακοίνωσής της η Greenpeace επισημαίνει:
«Η Ευρώπη σήμερα δαπανά ετησίως συνολικά 545 δισ. ευρώ για ενεργειακές εισαγωγές, χρήματα που θα μπορούσαν να επενδύονται στο εσωτερικό της Ευρώπης, ενώ περίπου τα δύο τρίτα των εισαγωγών πετρελαίου, άνθρακα, και φυσικού αερίου προέρχονται από τη Ρωσία. Από την Ουκρανία διέρχονται περίπου τα 2/3 του ρωσικού αερίου που κατευθύνεται στην Ευρώπη. Οι ιδιαίτερες γεωπολιτικές συνθήκες καθιστούν την Ουκρανία πεδίο πολιτικής σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης επηρεάζοντας καθοριστικά τις εσωτερικές εθνικές και πολιτικές ισορροπίες της χώρας».
Εύστοχα αναφέρει το ελληνικό Γραφείο της οργάνωσης ότι «δεν είναι δυνατόν να ξεπεραστεί μία κρίση με τις ίδιες πολιτικές που την προκάλεσαν».
Οι πολιτικές όμως που προκάλεσαν την κρίση έχουν ονοματεπώνυμο: ενεργειακοί κολοσσοί και το λόμπι του άνθρακα και μαζί ΗΠΑ, Ρωσία, Ε.Ε. Γερμανία, Κίνα κ.ά.
Οσες χώρες διαθέτουν τα ορυκτά ή τα έχουν ανάγκη να "αναπτυχθούν" θα ασκούν τις πολιτικές εκείνες που θα προκαλούν την κρίση.
Θεωρούμε ότι η πρόθεση της Greenpeace για βήματα απεξάρτησης από τα ορυκτά θα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση αν έβλεπε και την αρνητική πλευρά των αποτελεσμάτων από την ακριβή τεχνολογία που «υποδέχεται» τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Των ΑΠΕ όπως είναι η συντομογραφία τους, που έχουν θεοποιηθεί διά πάσαν νόσον και...
Αυτό φυσικά δεν αφορά τον... ήλιο ή άλλες δυνάμεις της φύσης που δεν έχουν τύχει μέχρι σήμερα λελογισμένης υποδοχής τηρουμένων πάντα των ενεργειακών αναγκών μας και των τεχνολογικών επιτευγμάτων. Και σ' αυτό δεν φταίει η Greenpeace.
(Φίλης Καϊτατζής, Ελευθεροτυπία)