Χ. Φλουδόπουλος: "Ξαναζεσταίνεται" με τον ITGI το παιχνίδι των αγωγών
Όταν το 2009 υπογραφόταν στη Ρώμη η συμφωνία για τον αγωγό South Stream, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοινώνοντας την ιταλική συμμετοχή, υπέγραφε τρεις ακόμη συμφωνίες για την εξαγωγή στη Ρωσία ιταλικών προϊόντων όπως λεωφορεία, τρακτέρ, αγροτικά προϊόντα και άλλα. Μια πραγματικά "χρυσή" συμφωνία για τον τότε Ιταλό πρωθυπουργό αφού ο South Stream ουδέποτε υλοποιήθηκε σε αντίθεση με τις άλλες εμπορικές συμφωνίες. Το δέλεαρ πάντως ήταν σαφές για τους Ιταλούς, οι οποίοι για μια ακόμη φορά έπαιξαν σωστά το χαρτί των γεωπολιτικών ισορροπιών.
Η χθεσινή υπογραφή του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΔΕΠΑ, Edison και Gazprom, επαναφέρει στο προσκήνιο την υπόθεση του αγωγού ITGI, ένας αγωγός που βρίσκεται πράγματι σε αρκετά προχωρημένο αδειοδοτικά και σχεδιαστικά στάδιο – ο επικεφαλής της ΔΕΠΑ Θ. Κιτσάκος είχε κάνει λόγο πρόσφατα για ένα ουσιαστικά έτοιμο να κατασκευαστεί έργο – καθώς αρχικά προοριζόταν ώστε να διεκδικήσει τη μεταφορά αερίου από την Κασπία και ειδικότερα από το Αζερμπαϊτζάν (κατά καιρούς βεβαίως είχαν ακουστεί σενάρια και για Τουρκμενικό, Κουρδικό ακόμη και Ιρανικό αέριο). Τελικά το κονσόρτιουμ του Shah Deniz επέλεξε τον αγωγό TAP με αποτέλεσμα ο ITGI να μπει στον πάγο και να διατηρείται στα συρτάρια ως εφεδρεία, για την περίπτωση που οι συνθήκες αλλάξουν.
Η συγκυρία πάντως φαίνεται ότι εξυπηρετεί τα σχέδια αναβίωσης του ITGI, του έργου που υποστηρίζεται από τη ΔΕΠΑ και την ιταλική ενεργειακή εταιρεία Edison, η οποία το τελευταίο διάστημα εμφανίζει ακόμη μεγαλύτερη κινητικότητα στα εγχώρια ενεργειακά πράγματα, όπου είναι παρούσα εδώ και πολλά χρόνια.
Γιατί λοιπόν εμφανίζεται ως ευνοϊκή η τρέχουσα συγκυρία για τον ITGI; Ως γνωστόν η ρωσική πλευρά μετά την πρόοδο που έχει συντελεστεί στον αγωγό TAP, ο οποίος θυμίζουμε "σπάει" το ρωσικό μονοπώλιο στην ευρύτερη περιοχή και θα μεταφέρει αζέρικο αέριο σε Βαλκάνια και Ιταλία, δείχνει να βιάζεται να προλάβει τις εξελίξεις. Στο πλαίσιο αυτό επιχείρησε να προωθήσει ως απάντηση τον αγωγό Turkish Stream, ενώ μετά τη δραματική επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας και Μόσχας, στράφηκε εκ νέου προς τη Βουλγαρία, επιχειρώντας να αναβιώσει τον αγωγό South Stream. Προφανής στόχος της Ρωσίας είναι να προφτάσει να εξασφαλίσει την πώληση του δικού της αερίου τόσο προς τα Βαλκάνια όσο και προς την Ιταλία, προτού κατασκευαστεί ο TAP, ο οποίος θα μεταφέρει στη γείτονα αέριο από το Αζερμπαϊτζάν. Πράγματι, λοιπόν, το ρευστό αυτό παιχνίδι που βρίσκεται σε εξέλιξη δίνει μια νέα ευκαιρία για τον αγωγό ITGI, ο οποίος μπορεί να αναβαπτιστεί, μέσω του στόχου της ρωσικής πλευράς να υπερασπιστεί τα μερίδια αγοράς που διαθέτει στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε ενώπιον ενός εξαιρετικά λεπτού παιχνιδιού ισορροπιών, όπου εκτός των εμφανών και αφανών πρωταγωνιστών, συμμετέχουν επίσης Ελλάδα, Ιταλία αλλά και Γαλλία (βασικός μέτοχος της Edison είναι η γαλλική EdF).
Ποιος είναι ο αγωγός ITGI
Ο αγωγός ITGI Poseidon, είναι ένα έργο που θα κληθεί να κατασκευάσει και να λειτουργήσει η εταιρεία Poseidon, η κοινή εταιρεία (50%-50%) της ΔΕΠΑ και της Edison. Ο υποθαλάσσιος αγωγός μήκους 212 χιλιομέτρων προβλέπεται να ξεκινήσει από την Ηγουμενίτσα προς το Οτράντο της Ιταλίας. Η χωρητικότητα του αγωγού θα είναι μεταξύ 8 έως 10 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως και θα διασχίζει το Ιόνιο πέλαγος σε μέγιστο βάθος 1450 μέτρων.
Στο ελληνικό τμήμα ο αγωγός θα διατρέχει περίπου 600 χλμ καταλήγοντας στα δυτικά παράλια της Θεσπρωτίας. Αρχικά προβλεπόταν η είσοδος του ITGI να γίνεται από την Τουρκία, από όπου και θα εισέρχονταν 11,6 δισ.κ.μ. αερίου ετησίως, ενώ στην έξοδο προς Ιταλία επρόκειτο να εξέρχονται 8,8 δισ. κμ., εκ των οποίων το 80% ή τα περίπου 6,4 δισ. κμ. υπό τον έλεγχο της Edison και το υπόλοιπο 20% ή 1,6 δισ.κ.μ. υπό τον έλεγχο της ΔΕΠΑ. Βεβαίως με το νέο σχεδιασμό το αέριο πρόκειται να έρχεται από τη Βουλγαρία, ενώ απομένει να διευκρινιστεί εάν οι υπόλοιπες παράμετροι όπως πχ η χωρητικότητα παραμένουν οι ίδιες.
Τέλος απομένει να διευκρινιστεί εάν η παρουσία κατά τις χθεσινές επαφές του γενικού γραμματέα ΔΟΣ του ΥΠΕΞ Γ. Τσίπρα, συνδέεται με πιθανές συζητήσεις με κάποιου είδους αντισταθμιστικά οφέλη για τη συμμετοχή της ελληνικής πλευράς στο φιλόδοξο έργο.
(capital.gr, 25/2/2016)