Το FSRU Αλεξανδρούπολης ως γεωπολιτικός πολλαπλασιαστής ισχύος της Ελλάδας

Η κρίση στα «Στενά του Hormuz» και η αποσταθεροποίηση των ροών LNG από τον Περσικό Κόλπο δεν ανέδειξαν μόνο την επιχειρησιακή αξία του FSRU Αλεξανδρούπολης, ανέδειξαν και τον βαθύτερο γεωπολιτικό του ρόλο. Το έργο που έχει αναπτύξει η Gastrade δεν αποτελεί πλέον απλώς μία ενεργειακή επένδυση. Συνιστά εργαλείο στρατηγικής επιρροής της Ελλάδας σε μια περιοχή που αναζητά επειγόντως σταθερότητα και διαφοροποίηση εφοδιασμού.

Η δυνατότητα τροφοδοσίας μέσω του Κάθετου Διαδρόμου δεν είναι θεωρητική. Το LNG που εισάγεται στην Αλεξανδρούπολη μπορεί να κατευθυνθεί άμεσα προς τη Βουλγαρία, τη Σερβία, τη Β. Μακεδονία τη Ρουμανία, τη Μολδαβία, την Ουκρανία, την Ουγγαρία, και τη Σλοβακία. Πρόκειται για χώρες με υψηλή ιστορική εξάρτηση από τη ρωσική Gazprom και με περιορισμένες εναλλακτικές σε περίπτωση παρατεταμένης κρίσης. Σε μια συγκυρία όπου τα ευρωπαϊκά αποθέματα κινούνται σε χαμηλά επίπεδα και η επαναπλήρωση απειλείται, η νότια πύλη εισόδου αποκτά κρίσιμη σημασία.

Η Ελλάδα, μέσω της Αλεξανδρούπολης, μετατρέπεται σε σταθεροποιητικό κόμβο για τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία αποκτούν αξιόπιστη εναλλακτική πηγή εφοδιασμού. Η Μολδαβία και η Ουκρανία, ευάλωτες γεωπολιτικά και ενεργειακά, ενισχύουν την ανθεκτικότητά τους. Η Ουγγαρία και η Σλοβακία, που βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο ενεργειακής διαφοροποίησης, αποκτούν νότια πρόσβαση σε LNG. Η Σερβία και η Β. Μακεδονία, εκτός ΕΕ αλλά ενταγμένες στο περιφερειακό δίκτυο, ενισχύουν την ενεργειακή τους ασφάλεια μέσω ενός ευρωπαϊκού διαδρόμου.

Αυτή η διασύνδεση δημιουργεί ένα νέο πλέγμα σχέσεων. Η ενεργειακή ροή δεν είναι απλώς εμπορική πράξη, είναι πράξη πολιτικής εμπιστοσύνης. Η Ελλάδα αποκτά διαπραγματευτικό βάρος στα ευρωπαϊκά συμβούλια, αλλά και στις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής.

Παράλληλα, η διοχέτευση κυρίως αμερικανικού LNG, με δεδομένο πλέον και του προβλήματος στα στενά του Hormuz, ενισχύει τον διατλαντικό άξονα και καθιστά την Ελλάδα βασικό κόμβο διαφοροποίησης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεκαοκτώ χρόνια πριν, όταν ο Δημήτρης Κοπελούζος διέκρινε την ευκαιρία μετατροπής της Αλεξανδρούπολης σε ενεργειακό κόμβο, η ιδέα φαινόταν σε πολλούς τολμηρή και αβέβαιης βιωσιμότητας. Το έργο ξεκίνησε πριν τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, ως αναγκαίο έργο διαφοροποίησης ενεργειακών πηγών και οδών. Στην συνέχεια με τον πόλεμο στο προσκήνιο να επηρεάζει βαθιά τις αγορές ενέργειας, αποδεικνύεται πόσο εύθραυστες είναι οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και με την Ευρώπη να αναζητά επειγόντως εναλλακτικές ροές, η στρατηγική εκείνη επιλογή επιβεβαιώνεται με τρόπο που υπερβαίνει κάθε αρχική πρόβλεψη. Ακόμα και σήμερα με τις τελευταίες εξελίξεις. Ενώ η προοπτική του δεύτερου FSRU στη Θράκη εδραιώνει αυτή τη στρατηγική και παγιώνει έναν μόνιμο άξονα συνεργασίας Ελλάδας–Βαλκανίων–Κεντρικής Ευρώπης.

Σε μια περίοδο όπου η ενεργειακή ασφάλεια ταυτίζεται με την εθνική ασφάλεια, η Αλεξανδρούπολη μετατρέπεται σε σημείο αναφοράς της νέας ευρωπαϊκής ενεργειακής αρχιτεκτονικής.

Το FSRU Αλεξανδρούπολης, δεν ενισχύει μόνο τα αποθέματα φυσικού αερίου της Ευρώπης. Ενισχύει τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας ως παρόχου σταθερότητας, εταίρου αξιοπιστίας και πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας για ολόκληρη την περιοχή.