Έπεται (συνταρακτική) συνέχεια στις υψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας - Οι εκτιμήσεις για την γερμανική αγορά μέχρι το 2030 και ο παράγοντας υδρογόνο

Απαισιόδοξες προβλέψεις για την εξέλιξη των τιμών ρεύματος σε βάθος της τρέχουσας δεκαετίας αποτυπώνονται σε εκθέσεις και εκτιμήσεις ενεργειακών συμβούλων για την γερμανική αγορά ενέργειας, γεγονός που προμηνύει εξελίξεις – ενδεχομένως και ανάλογες - και στις υπόλοιπες αγορές της Ευρώπης, αν σκεφτεί κανείς το «ειδικό βάρος» που έχει.

Ειδικότερα, η συμβουλευτική εταιρεία σε θέματα ενέργειας Enervis εκτιμάει ότι η τιμή ρεύματος στη spot αγορά της Γερμανίας είναι σχεδόν απίθανο να υποχωρήσει κάτω των 100 ευρώ μέχρι περίπου τα τέλη της δεκαετίας όταν και η επέκταση των ΑΠΕ θα «απαλύνει» την πίεση στην προμήθεια ενέργειας.

Την ίδια στιγμή το ελβετικό ερευνητικό κέντρο Prognos, σε μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό του Συνδέσμου Βιομηχανίας της Βαυαρίας (Bavarian Industry Association) αναφέρει ότι οι τιμές χονδρικής στη Γερμανία θα παραμείνουν σημαντικά υψηλότερες τα επόμενα πέντε χρόνια σε σχέση με την περίοδο 2019-2020, κυρίως λόγω του ενεργειακού μίγματος της χώρας και της συνεχιζόμενης εξάρτησης και έκθεσης στις τιμές του φυσικού αερίου.

Τόσο στη μία περίπτωση όσο και στην άλλη, οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ζήτημα της αποσύνδεσης των τιμών χονδρικής ρεύματος από τις τιμές φυσικού αερίου, γεγονός που βρίσκεται υψηλά στην ατζέντα της «ενεργειακής» συζήτησης στην Ευρώπη, όπως μαρτυρούν τόσο τα πρόσφατα αποτελέσματα του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας της Ευρώπης, όσο και τα θέματα προς διερεύνηση που έχει θέσει μπροστά της η Κομισιόν για τέλος του χρόνου και αρχές του επόμενου. Όπως έχει γράψει το energypress, στο στόχαστρο βρίσκεται και το TTF, με ολοένα και περισσότερες φωνές να κάνουν λόγο για αναποτελεσματικό δείκτη που αδυνατεί να αποτυπώσει στην επίλυσή του τα θεμελιώδη της αγοράς.

Σε κάθε περίπτωση, αναλυτές αντιμετωπίζουν με «σκεπτικισμό» το ενδεχόμενο ριζικών παρεμβάσεων στην δομή της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, με τον manager της Enervis, Tim Steinert να αναφέρει πως η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αποκόψει τις αγορές ρεύματος και αερίου για να μειώσει τις τελικές τιμές καταναλωτή δεν είναι «καλή ιδέα», καθώς τέτοιου είδους μέτρα ενέχουν τον κίνδυνο παραμόρφωσης της αγοράς.Ανάλογη θέση έχει υιοθετήσει, από την πρώτη στιγμή, και ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Εμπορίας Ηλεκτρικής Ενέργειας απορρίπτοντας τέτοιες παρεμβάσεις.

Οι προβλέψεις για την αγορά της Γερμανίας

Η Prognos εξέτασε μια σειρά σενάρια λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες που αναμένεται να επιδράσουν στην διαμόρφωση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας μελλοντικά, όπως είναι η διαθεσιμότητα του ρωσικού αερίου, οι ΑΠΕ και η χρήση του υδρογόνου.

Οι τιμές θα υποχωρήσουν από το 2024 κι έπειτα, όμως θα παραμείνουν υψηλότερες σε σύγκριση με πριν σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Σε ενδεχόμενο πλήρους διακοπής του ρωσικού αερίου, η μέση τιμή ηλεκτρικής ενέργειας θα αυξηθεί στα 500 ευρώ ανά μεγαβατώρα το 2023 λόγω των υψηλών τιμών φυσικού αερίου και στη συνέχεια θα υποχωρήσει σημαντικά το 2028, όπως εκτιμάται στην έκθεση. Μέχρι το 2030 η τιμή αναμένεται να φτάσει τα 98 ευρώ ανά μεγαβατώρα και στη συνέχεια να υποχωρήσει σε περίπου 80 ευρώ ανά MWh έως το 2040.

Η μεγαλύτερη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθώς και η μεγαλύτερη ευελιξία της ενεργειακής κατανάλωσης μέσω της διαχείρισης ζήτησης (demand-side management) αναμένεται να επιδράσουν θετικά στις τιμές ρεύματος, παρασέρνοντας τες προς τα κάτω.

Ο παράγοντας «υδρογόνο»

Ωστόσο, η παραγωγή ενέργειας υδρογόνου θα οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, σύμφωνα με την Prognos.

Οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής υδρογόνου αναμένεται να διασφαλίσουν την ασφάλεια εφοδιασμού καλύπτοντας φορτία αιχμής σε ένα κλιματικά ουδέτερο ενεργειακό σύστημα. Εάν η χρήση υδρογόνου αντικατοπτριζόταν στις τιμές χονδρικής της ηλεκτρικής ενέργειας το αποτέλεσμα θα ήταν μια σημαντική αύξηση των τιμών ρεύματος από το 2028 στα 160 ευρώ έως το τέλος της δεκαετίας του 2030.

Ως εκ τούτου, οι συντάκτες της έκθεσης καταλήγουν, λέγοντας πως το κόστος του υδρογόνου δεν θα πρέπει να αναχρηματοδοτηθεί μέσω της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας παρά μέσω άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων.