Aurora για 2ο Διαγωνισμό standalone μπαταριών: Ακόμα και κάτω από τα όρια βιώσιμου IRR οι προσφορές των παικτών – Οι στρατηγικές και τα ρίσκα

Την στρατηγική των συμμετεχόντων να συμβιβαστούν με χαμηλά περιθώρια κέρδους, αναλαμβάνοντας σημαντικά ρίσκα προκειμένου να διασφαλίσουν πλεονέκτημα στην αναδυόμενη ελληνική αγορά αποθήκευσης, καταδεικνύουν τα αποτελέσματα της 2^ης διαγωνιστικής διαδικασίας για standalone μπαταρίες, όπως αναφέρει σε σχετική της ανάλυση η Aurora Energy Research.

Ειδικότερα, τα «νούμερα» του 2^ου διαγωνισμού σε συνέχεια και όσων είχαν διαφανεί από τον 1^ο διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2023 με εξίσου χαμηλές προσφορές να προκρίνονται, δείχνει την στρατηγική επιδίωξη των συμμετεχόντων να κατοχυρώσουν θέση στην αγορά, δηλαδή το πλεονέκτημα του «first mover» ακόμη κι αν αυτό συνοδεύεται από υψηλότερο ρίσκο για την βιωσιμότητα της επένδυσης.

Ενδεικτικό είναι, όπως αποτυπώνεται στο παρακάτω διάγραμμα της Aurora, το ύψος του IRR της επένδυσης βρίσκεται σε συνάρτηση με το ύψος του CAPEX με αντιστρόφως ανάλογη σχέση, δηλαδή όσο μικρότερο το CAPEX τόσο υψηλότερο το IRR με τις δεδομένες προσφορές στο διαγωνισμό.

Εντούτοις, η υφιστάμενη ωριμότητα της τεχνολογίας προσιδιάζει σε μεγέθη CAPEX της τάξης των 600.000€/MW, πράγμα που οδηγεί σε επίπεδα IRR οριακά και κάτω από το 5%. Σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι οι βασικές παραδοχές της αγοράς ως προς την διαβάθμιση του συντελεστή εσωτερικής απόδοσης στην κατηγορία των standalone μπαταριών προσδιορίζουν ως βιώσιμη μια επένδυση με IRR 10%+, εξίσου βιώσιμη ωστόσο με «relatively low returns» στο εύρος από 5-10% και μη βιώσιμη κάτω από 5%.

Στην ανάλυση που επιχειρεί η Aurora, όπου στο CAPEX υπολογίζεται το σύνολο των κεφαλαίων που απαιτούνται μέχρι και την διαδικασία του «repowering» μετά την δεκαετία, προκύπτει ότι όσοι επενδυτές κατορθώσουν να διασφαλίσουν εξαιρετικά χαμηλό CAPEX, της τάξης των 450.000 – 500.000 ευρώ ανά Μεγαβάτ, θα λειτουργήσουν τα έργα τους με ένα IRR 5-7% αναλόγως του ύψους της λειτουργικής ενίσχυσης.

Όπως αναφέρει και ο κ. Σταύρος Σκαρλής, αναλυτής της Aurora σε ανάρτησή του στο Linkedin, καθοριστικό ρόλο για την «συμπεριφορά» των συμμετεχόντων και την επιλογή τους να κινηθούν στα όρια έως και κάτω από αυτά των βιώσιμων τιμών IRR έπαιξε και η διασφάλιση οριστικών προσφορών σύνδεσης για τα έργα που προκρίθηκαν, καθώς η χορήγηση ΟΠΣ «σφραγίζει» την είσοδο στην αγορά.

Από εκεί και πέρα, η συνολικότερη «λογική» των χαμηλών προσφορών, και με δεδομένα τα χαμηλά IRR, μπορεί να συνοδεύεται, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, από δυνατότητες του κάθε συμμετέχοντα να αντισταθμίσει διαφορετικά τις όποιες απώλειες ή αυξημένα ρίσκα επιτυγχάνοντας μείωση του OPEX ή αξιοποιώντας τις δυνατότητες που υπάρχουν στα πλαίσια ενός διαφοροποιημένου «χαρτοφυλακίου» ΑΠΕ σε επίπεδο Ομίλου.

Ένα επιπλέον στοιχείο που ξεχωρίζει κατά τον δεύτερο διαγωνισμό είναι ότι σε αντίθεση με τον πρώτο, στη 2^η ανταγωνιστική διαδικασία υπήρξαν  ξένες εταιρείες που κατόρθωσαν να «περάσουν» τα έργα τους όπως είναι η Amber-Energy θυγατρική της τσέχικης Solek και η Enel.

Υπενθυμίζεται ότι οι ξένες εταιρείες υπήρξαν εξαιρετικά επικριτικές κατά τον προηγούμενο διαγωνισμό για το ύψος των προσφορών, καθώς, όπως υποστήριξαν, οι προσφορές «ξέφευγαν» κατά πολύ από τα δικά τους συστήματα αναλύσεων και δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίστανται εκ των πραγμάτων εκτός παιχνιδιού.

Τα αποτελέσματα των δύο διαγωνισμών

Στο πρώτο διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε το περασμένο καλοκαίρι είχαν υποβληθεί συνολικά 93 προσφορές συνολικής ισχύος 3,5 Γιγαβάτ με τις 90 να κρίνονται έγκυρες και τυπικώς εντάξει. Τα τελικά αποτελέσματα του διαγωνισμού κατακύρωσαν λειτουργική ενίσχυση σε 12 project συνολικής ισχύος 411 MW, τα οποία υλοποιούν 7 εταιρείες, με μεσοσταθμική τιμή στα 47.798ευρώ/MWh/έτος.

Η χαμηλότερη προσφορά ήταν στα 33.948 ευρώ ανά Μεγαβατ ανά έτος από την Helleniq Energy και η υψηλότερη στα 64.112 ευρώ ανά Μεγάβατ ανά έτος.

Η τελική λίστα διαμορφώθηκε ως εξής:

- Helleniq Energy με περίπου 100 MW, τα οποία «σπάνε» σε τρία έργα (50 MW, 25 MW, 25 MW)

- ΔΕΗ Ανανεώσιμες με περίπου 98 MW (δύο έργα των 50 MW και 48 MW)

- Intra Energy με περίπου 100 MW (τρία έργα των 50 MW, 25 MW, 25 MW)

- Αέναος της Mytilineos (48 MW)

- Ενεργειακή Τεχνική (7,8 MW)

- Energy Bank (50 MW)

- Ενεργειακή Κοινότητα (8 MW)

Ως προς τον δεύτερο διαγωνισμό, οι αρχικές υποβληθείσες προσφορές υπολογίζονται σε 55 συνολικής ισχύος 1.668 MW εκ των οποίων στην επόμενη φάση «πέρασαν» 48 και συνολικής ισχύος 1556 MW με τις υπόλοιπες να κόβονται. Η τελική λίστα των «νικητών» του διαγωνισμού περιλαμβάνει συνολικά 11 έργα standalone μπαταριών αποθήκευσης που ανήκουν σε 7 εταιρείες ή ομίλους εταιρειών. Οι 11 «επιτυχούσες» προσφορές για λειτουργική ενίσχυση ξεκινάνε από 44.100 ευρώ ανά Μεγαβάτ ανά έτος (η χαμηλότερη) και φτάνουν τα 49.917 ευρώ ανά Μεγαβάτ ανά έτος (η υψηλότερη που περνάει).

Οι εταιρείες που «πέρασαν» τα 11 επιτυχόντα έργα είναι οι εξής:

Η CNI Ενεργειακή (του δραστήριου ελληνικού ομίλου CNI) με δύο έργα των 25 Μεγαβάτ έκαστο

Η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή ένα έργο 40 Μεγαβάτ και η ΗΡΩΝ, του ίδιου Ομίλου, ένα έργο των 12 Μεγαβάτ

Η εταιρεία AMBER Energy, συμφερόντων της Τσέχικης SOLEK, με ένα έργο των 18 Μεγαβάτ.

Η MORE του Ομίλου της Motor Oil με τρία έργα συνολικής ισχύος 72 Μεγαβάτ, μέσω των εταιρειών MS FLORINA, MS FOKIDA και MS VIOTIA.

Η εταιρεία ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ με ένα έργο 8,87 Μεγαβάτ

Η ENEL Green Power hellas με ένα έργο 49 Μεγαβάτ

Η εταιρεία FARIA ENERGY, μέσω της BAT SOLAR με ένα έργο 49,9 Μεγαβάτ

Οι «άτυχες» προσφορές που έμειναν εκτός, όχι επειδή είχαν υψηλή τιμή αλλά επειδή δεν «χώραγε» η δυναμικότητά τους ήταν δύο της εταιρείας ΑΛΑΣΙΑ συμφερόντων της εφοπλιστικής οικογένειας Χατζηιωάννου για 36 και 36 Μεγαβάτ και μία της R1 ENERGY (μέσω της DNC Μετόχι) για 50 Μεγαβάτ.

Παράλληλα, είχαν βγεί για τυπικούς λόγους εκτός διαγωνισμού 7 προσφορές, μεταξύ των οποίων της ΑΕΝΑΟΣ Συσσωρευτές (συμφερόντων Mytilineos), της ELPEDISON και της ΦΩΣ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (συμφερόντων της Γερμανικής BayWa).