Ραδιενεργά

Μια νέα προσθήκη επισημοποιήθηκε εδώ και λίγες μέρες στο επιτελείο του Γ. Σταθάκη, καθώς δημοσιεύτηκε η απόφαση του υπουργού Ενέργειας, βάσει της οποίας ο Γιάννης Παπαναγιώτου προσλαμβάνεται σε θέση Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού στο γραφείο του υπουργού, ενώ βγήκε και το σχετικό ΦΕΚ.

Ο κ. Παπαναγιώτου είναι πτυχιούχος του Bachelor of Science Honours in Economics του University of Birmingham και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης.

Σε 25 ημέρες, κάπου δηλαδή προς τα τέλη Ιουλίου, αναμένεται να παραδώσει το πόρισμα για τα αίτια της κατολίσθησης στο ορυχείο Αμυνταίου, η επιτροπή που διόρισε ο υπουργός ΠΕΝ Γιώργος Σταθάκης. Τα μέλη της τοποθετήθηκαν χθες, και είναι όλοι καθηγητές... εκτός του συστήματος ΔΕΗ, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Στο υπουργείο δεν έχουν πειστεί καθόλου για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει το θέμα η ΔΕΗ, δηλαδή ως ένα γεωολογικό φαινόμενο που δεν μπορούσε να προβλεφθεί, πολλω δε μάλλον όταν οι ρηγματώσεις ήταν γνωστές εδώ και πολύ καιρό. Προσεχώς η συνέχεια...

Σε πολιτικά εύκολες και πολιτικά δύσκολες χωρίζονται οι προς πώληση μονάδες της ΔΕΗ, σύμφωνα με τον συνομιλητή μου. Στην πρώτη κατηγορία συγκαταλέγονται οι δύο μονάδες του Αμυνταίου - που παρά την κατολίσθηση στο ομώνυμο ορυχείο, παραμένει αξιοποιήσιμος, αφού μπορεί να τροφοδοτηθεί από το γειτονικό ορυχείο της Λακιάς- όπως και η Μελίτη Ι, μαζί με την άδεια για την Μελίτη ΙΙ. Είναι πολιτικά εύκολες για τον απλούστατο λόγο ότι όλες βρίσκονται στην Φλώρινα όπου ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει μόνο έναν βουλευτή. Πάμε τώρα στις πολιτικά δύσκολες. Εδώ έχουμε τις 5 του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, καθώς στην Κοζάνη ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει 4 βουλευτές, αλλά και αυτές της Μεγαλόπολης. Ξέρετε γιατί ; Γιατί στην κυβέρνηση φοβούνται ότι ο γαλάζιος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης θα κάνει σαματά. Εγώ ένα έχω να πω. Αν η McKinsey και η Lazard λάβουν υπόψιν τους όλα τα παραπάνω, τότε καλύτερα να περιμένουν ως τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογες για να φτιάξουν την λίστα με τις μονάδες, αφού πρώτα δουν ποιός θα βγει και που, και με τίνος κόμματος την στήριξη...

Όπως ίσως θα διαβάσατε, παρών (και μάλιστα «μάρτυρας») στη χθεσινή διαδικασία για τον ΑΔΜΗΕ ήταν και ο Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος ήταν ο εμπνευστής του μοντέλου που κατάργησε τον παλιό εν εξελίξει διαγωνισμό για το 66% του ΑΔΜΗΕ και προώθησε τη διατήρηση του 51% του Διαχειριστή από το Δημόσιο. Για να πούμε την αλήθεια, όταν παρουσιάστηκε το μοντέλο αυτό οι πάντες προεξοφλούσαν την αποτυχία και κατάρρευσή του. Δεν μιλάμε μόνον για την αντιπολίτευση, αλλά και για την αγορά που δεν έδινε καμία πιθανότητα επιτυχίας. Να μην πούμε για την τρόικα που είχε μια αντιμετώπιση του στυλ «προσπαθήστε το και όταν φάτε τα μούτρα σας εδώ είμαστε». Το ότι στάθηκε και υλοποιήθηκε μέχρι τέλους το περίπλοκο μοντέλο είναι πράγματι εντυπωσιακό και καλώς αισθάνεται δικαιωμένος ο Πάνος Σκουρλέτης. Το ίδιο δικαιωμένοι αισθάνονται και οι τεχνικοί σύμβουλοι που είχαν αναλάβει να τρέξουν τις διαδικασίες. Το ότι δεν «χτύπησε» το σύστημα και δεν κατέρρευσε η αρχιτεκτονική του εγχειρήματος θεωρείται επίτευγμα μέγα… «Θα το έχουμε στο book μας ως ένα από τα πιο δύσκολα έργα» όπως έλεγε χθες βράδυ παράγοντας μιας από τις εταιρείες συμβούλων…

Πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο πρόεδρος της ΔΕΗ δεν το βάζει κάτω. Παρότι έχει έρθει σε κόντρα, άλλοτε εμφανή άλλοτε καλυμμένη, με τις πολιτικές της κυβέρνησης, και παρότι έχει «αδειαστεί» αρκετές φορές, επιμένει. Μου έκανε εντύπωση για παράδειγμα ότι χθες, κατά την τελετή για το πέρασμα του 25% του ΑΔΜΗΕ στους Κινέζους, ξαναέφερε, έστω και έμμεσα, το θέμα των αρνητικών οικονομικών επιπτώσεων που είχε για τη ΔΕΗ το συγκεκριμένο μοντέλο απόσχισης του ΑΔΜΗΕ. «Ας μην αναφερθούμε τώρα στις οικονομικές επιπτώσεις που είχε για τη ΔΕΗ» είπε, και με αυτόν τον τρόπο τα είπε όλα. Μην ξεχνάτε ότι ο Μανόλης Παναγιωτάκης επέμενε σε όλη τη φάση προετοιμασίας του σχεδίου ότι υπάρχουν άλλες λύσεις καλύτερες και ταυτόχρονα συμβατές με το κοινοτικό πλαίσιο.

«Φορτωμένος», κατά το κοινώς λεγόμενο στις λαϊκές πιάτσες, δηλαδή με την τσέπη γεμάτη λεφτά, είναι τώρα ο Μανόλης Παναγιωτάκης. Όχι ο ίδιος βέβαια αλλά το ταμείο της ΔΕΗ, στο οποίο μπήκαν – και μάλιστα έντοκα – τα χρήματα από την πώληση στους Κινέζους του 24% του ΑΔΜΗΕ. Είναι όμως σαν τους οικιακούς προϋπολογισμούς μας: Πριν προλάβουν να μπούν τα λεφτά, έχουν ήδη εξανεμιστεί από τις πολλές υποχρεώσεις…

Την Παρασκευή είναι προγραμματισμένη η εξ αναβολής Γενική Συνέλευση των ΕΛΠΕ, (είχε αναβληθεί για ένα μήνα μετά από σχετικό αίτημα της Paneuropean με αιτιολογία ότι υπήρχαν εν εξελίξει διαπραγματεύσεις μεταξύ των μετόχων και του δημοσίου). Αν περιμένετε εκπλήξεις και νέες διαφωνίες θα απογοητευτείτε. Όπως μαθαίνω υπάρχει ήδη συμφωνία στα βασικά ανάμεσα στον Όμιλο Λάτση και το Δημόσιο (για τα υπόλοιπα θα καταλήξουν τις επόμενες ώρες) που θα εκφραστεί και στις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης. Αυτό αφορά και τα διοικητικά αλλά και τις κινήσεις για το ΔΕΣΦΑ, όπου τα ΕΛΠΕ έχουν ήδη δώσει καταρχήν έγκριση στο ΤΑΙΠΕΔ για να προχωρήσει…

Να βάλω και ένα κουίζ: η απόφαση για κατάθεση αγωγής από τον ΑΔΜΗΕ κατά του Μπλάνα ήταν ομόφωνη ή όχι; Ποιο ήταν το μέλος που δεν υπερψήφισε την πρόταση και με ποιο αιτιολογικό; Τα νέα έχουν φτάσει από τη Ροσινιόλ, στην... Πειραιώς;  

Και σε συνέχεια του προηγούμενου σχολίου, αξίζει να σας μεταφέρω και μια άλλη πληροφορία. Πως λοιπόν μπορεί να δικαιολογηθεί το αίτημα για μη μετακίνηση των εργαζόμενων στο ορυχείο του Αμύνταιου, όταν μαθαίνω ότι στο ΛΚΔΜ και στο γειτονικό στην κυριολεξία Νότιο Πεδίο, παραμένουν τουλάχιστον 3 καδοφόροι εκσκαφείς ανενεργοί, με το αιτιολογικό ότι δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό. Μιλάμε για διαφορά μισής ώρας παραπάνω. Και να σας μεταφέρω επίσης ότι μπορεί κάποια τοπικά σωματεία να χαϊδεύουν αυτιά, ωστόσο στα ανώτερα κλιμάκια της ΓΕΝΟΠ η άποψη που επικρατεί είναι ότι οι μετατάξεις όχι απλά πρέπει να γίνουν, αλλά να γίνουν και γρήγορα...

Μπορεί το ορυχείο στο Αμύνταιο να έχει καταπλακωθεί από εκατομμύρια τόνους χωμάτων, ωστόσο κάποιοι φαίνεται ότι δεν έχουν ακόμη καταλάβει τι συμβαίνει γύρω τους. Μαθαίνω λοιπόν ότι οι 600 εργαζόμενοι του Αμυνταίου δεν θέλουν να ξεβολευτούν. Τσίνισαν λοιπόν όταν άκουσαν τον Μ.Παναγιωτάκη να λέει ότι στο Αμύνταιο θα παραμείνουν οι απολύτως απαραίτητοι, και οι υπόλοιποι θα απασχοληθούν εκεί που η ΔΕΗ έχει κενά, δηλαδή σε γειτονικά ορυχεία. Και πιέζουν μέσω των τοπικών συνδικαλιστών να συνεχίσουν να πληρώνονται, δίχως στην πράξη να κάνουν τίποτα, αφού ουδείς γνωρίζει πότε θα αποκατασταθεί η ζημιά. Δεν είναι οι μόνοι. Το ίδιο ζητούν και οι συνάδελφοί τους στην μονάδα του Αγίου Γεωργίου της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, που έκλεισε πρόσφατα, και δεν βρίσκεται καν σε ψυχρή εφεδρεία. Παρ' όλα αυτά στη συγκεκριμένη μονάδα συνεχίζουν να απασχολούνται 77 υπάλληλοι-"ψυγεία" οι οποίοι κοστίζουν 3,5 εκατ. ευρώ ετησίως χωρίς να προσφέρουν τίποτα στην εταιρεία και ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε άλλες θέσεις. Εχει φτάσει μάλιστα η Ενωση Τεχνικών ΔΕΗ να καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να μην μετατεθούν αλλού οι εργαζόμενοι στο Κερατσίνι, τα οποία και εκδικάζονται την Παρασκευή. Είδες η ΔΕΗ ; 

Όπως ίσως θυμάστε, αυτές τις μέρες η ΔΕΗ, μετά τον ένα μήνα προθεσμία που είχε λάβει, θα έπρεπε να καταθέσει στη ΡΑΕ τα πλήρη στοιχεία για τα ακριβή ποσά που έχει εισπράξει ανά ρυθμιζόμενη χρέωση (ΕΤΜΕΑΡ, τέλη δικτύου κ.λπ.) και εκείνα που έχει αποδώσει. Όπως καταλαβαίνετε η μεγάλη ζημιά στο Αμύνταιο είναι επαρκής λόγος για να υπάρξει κάποια ανοχή στις ημερομηνίες. Είτε τώρα όμως είτε αργότερα, η ΔΕΗ θα πρέπει να αποδείξει ότι ευσταθεί ο βασικός της ισχυρισμός, ότι δηλαδή δεν παρακρατά ποσά και ότι σε ετήσια βάση αποδίδει τελικά στους Διαχειριστές (ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ) ό,τι τους αναλογεί με βάση τα ποσά που έχει και η ίδια εισπράξει από τους καταναλωτές. Όσοι γνωρίζουν, ισχυρίζονται ότι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο για τη διοίκηση της δεσπόζουσας επιχείρησης…

Μια πρώτη επαφή με τα στελέχη της Κομισιόν στον τομέα της Περιφερειακής Πολιτικής είχε, όπως μαθαίνω, η ΔΕΗ, προκειμένου να διερευνηθούν οι δυνατότητες εξεύρεσης οικονομικών πόρων για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε η μεγάλη κατολίσθηση στο Αμύνταιο. Δεν βγήκε κάτι ακόμα, αλλά το επόμενο διάστημα θα διερευνηθούν όλες οι πιθανές προοπτικές σε αυτό το επίπεδο.

Σας έγραφα πρόσφατα για τη μελέτη ευελιξίας του ΑΔΜΗΕ και έγραφα τις πληροφορίες μου σύμφωνα με τις οποίες για τα πρώτα έτη της 10ετίας που εξετάζεται στη μελέτη (από το 2018 έως το 2027) οι ανάγκες υπολογίζονται σε 3.500 MW τη στιγμή που ο μεταβατικός μηχανισμός που έληξε τον Απρίλιο ήταν βασισμένος σε ανάγκες 5.000 MW το έτος. Επικοινώνησε μαζί μου η πλέον αρμόδια πηγή και με διαβεβαίωσε ότι η πληροφόρησή μου δεν ήταν σωστή. «Η μελέτη καταγράφει πράγματι για κάποιους μήνες των πρώτων χρόνων ανάγκες για 3.500 MW, αλλά για άλλους μήνες των ίδιων χρόνων καταγράφει ανάγκες πολύ υψηλότερες, στα επίπεδα των 4.500 και των 5.000 MW» μου λέει και επισημαίνει το εξής: Όταν πρέπει να εξασφαλίσεις μηχανισμό για το σύνολο του χρόνου δεν μπορείς να βάλεις ως κριτήριο τις χαμηλότερες ανάγκες, ούτε καν τον Μέσο Όρο. Πρέπει να λογαριάσεις με βάση τις μέγιστες ανάγκες έτσι ώστε να μην είσαι εκτεθειμένος, καμία στιγμή του χρόνου, σε κινδύνους. Το θέμα έχει ξεχωριστή σημασία γιατί στα δεδομένα της μελέτης θα στηριχθεί ο νέος μεταβατικός μηχανισμός ευελιξίας ισχύος (δηλαδή τα ΑΔΙ) που σκοπεύει να κοινοποιήσει στην Κομισιόν η ΡΑΕ.

Με την ευκαιρία θέλω να δώσω μια εξήγηση. Όπως καταλαβαίνετε, η δουλειά μας δεν είναι απλώς να δημοσιεύουμε τα Δελτία Τύπου και τις ειδήσεις «κοινής λήψης». Είναι να ρωτάμε, να μαθαίνουμε και να σας ενημερώνουμε πριν τις επίσημες ανακοινώσεις. Δεν δημοσιεύουμε όμως οτιδήποτε μαθαίνουμε, παρά μόνον αν έχουμε πεισθεί ότι είναι ακριβές. Όταν βλέπετε «σύμφωνα με πληροφορίες του energypress» δεν σημαίνει πως γράφουμε ό,τι μας είπε ο οποιοσδήποτε και «όποιον πάρει ο χάρος»... Σημαίνει ότι οι πληροφορίες προέρχονται από φερέγγυες και αρμόδιες πηγές τέτοιες που να μπορούμε να τις δημοσιεύσουμε με σχετική ασφάλεια. Γιαυτό άλλωστε πολύ σπάνια διαψεύδονται οι πληροφορίες μας. Έχει συμβεί όμως - κάποιες λίγες φορές-, πληροφορίες ακόμα και από απολύτως έγκυρες πηγές να αποδεικνύονται «όχι απολύτως ακριβείς». Μπορούμε να κάνουμε κάτι; Να επανορθώνουμε και να διορθώνουμε, πράγμα το οποίο κάνουμε χωρίς κανένα δισταγμό όταν έχουμε νεότερα στοιχεία.

Γνωστά εδώ και χρόνια ήταν τα ζητήματα στο ορυχείο Αμύνταιου, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών, όμως η απουσία μιας «κουλτούρας ασφαλείας» οδήγησε στην κατολίσθηση του Σαββάτου, με ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για τη ΔΕΗ, ίσως περισσότερο όσον αφορά την εικόνα της, εκτός από το οικονομικό κόστος. Άλλωστε, οι υπηρεσίες της ΔΕΗ και σωματεία είχαν ενημερώσει από παλιά τις διοικήσεις της ΔΕΗ για το ρήγμα, ενώ υπάρχει και σχετική μελέτη του ΙΓΜΕ του 2010 που έκανε λόγο για το θέμα. Να δούμε πλέον αν οι έρευνες της ίδιας της ΔΕΗ και του ΥΠΕΝ θα οδηγήσουν σε ευθύνες και αν θα προσάψουν ανθρώπινα λάθη…

Πιο γρήγορα έρχοναι τελικά οι συνθήκες στενότητας του συστήματος μετά την καταστροφική κατολίσθηση στο ορυχείο του Αμύνταιου. Αν και η ΔΕΗ διαβεβαιώνει ότι υπάρχει λιγνίτης από άλλο πεδίο που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες για το χειμώνα (το βάρος πέφτει εκεί αναγκαστικά λόγω τηλεθέρμανσης της πόλης του Αμύνταιου) είναι σαφές ότι οι ώρες λειτουργίας των 600MW του ΑΗΣ περιορίζονται ακόμη περισσότερο , όπως και η διαθεσιμότητά της. Εδώ  βεβαίως ανακύπτει μείζον θέμα, που σχετίζεται με το κατεπείγον της υπόθεσης της διακοψιμότητας και της ανανέωσης του μηχανισμού που θυμίζουμε λήγει το Νοέμβριο. Το θέμα είναι σοβαρό και καλό θα είναι να επιλυθούν άμεσα τα ζητήματα και να προχωρήσει η διαδικασία υποβολής προς την Κομισιόν ώστε να μην τρέχουμε το φθινόπωρο... 

Παράγοντας της βιομηχανίας σχολίασε το σημερινό  δημοσιεύματα για την έγκριση της διακοψιμότητας και συγκεκριμένα  στο σημείο όπου αναφέρεται: "Συγκεκριμένα η Κομισιόν φέρεται να ζητάει να περιλαμβάνεται η διακοψιμότητα στο μεταβατικό μηχανισμό ευελιξίας, καθώς θεωρεί ότι στο πλαίσιο των ανταγωνιστικών διαδικασιών μπορούν να προσφέρουν ευελιξία όχι μόνον μονάδες παραγωγής αλλά και καταναλωτές μέσω διαχείρισης της ζήτησης". Μας λέει λοιπόν: «Είναι προφανές ότι για να εγκριθεί ο μηχανισμός ευελιξίας πρέπει να συμμετέχει και η ζήτηση (όχι η διακοψιμότητα όπως μάλλον εκ παραδρομής αναφέρεται στο δημοσίευμα) και μάλιστα όχι απλά να συμμετέχει αλλά να διασφαλίζεται και η ισότιμη συμμετοχή της ζήτησης στο μηχανισμό. Η διακοψιμότητα, όπως εξάλλου αναφέρεται και στην πρόσφατη μελέτη επάρκειας του ΑΔΜΗΕ,  είναι απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του Διαχειριστή για να αντιμετωπίσει κρίσεις όπως αυτή του Δεκεμβρίου και Ιανουαρίου όπου το σύστημα έφθασε στα πρόθυρα black out.  Η ίδια μελέτη υπογραμμίζει ότι σε συνθήκες αυτόνομης λειτουργίας (χωρίς διασυνδέσεις) η αξιοπιστία του συστήματος κρίνεται ανεπαρκής στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Ας μην μπερδεύουμε λοιπόν την πορεία της έγκρισης της διακοψιμότητας ως αυτοτελούς υπηρεσίας που παρέχει η ζήτηση,  με την έγκριση ενός προσωρινού μηχανισμού στον οποίο μπορούν να ενταχθούν συγκεκριμένες τεχνολογίες ηλεκτροπαραγωγής».

Το έχουμε ξαναγράψει, αλλά επειδή αυτή την περίοδο όλο σχεδόν το ενεργειακό μνημόνιο, που λέει ο λόγος, περνάει από εκεί, αξίζει να το επισημάνουμε και πάλι: Η ΡΑΕ έχει τα δικά της έσοδα, το δικό της προϋπολογισμό, αλλά δεν μπορεί να προσλάβει προσωπικό παρά μόνον με την έγκριση της κυβέρνησης και μέσα στον κανόνα μία πρόσληψη προς πέντε αποχωρήσεις. Ταυτόχρονα εκείνοι που δουλεύουν αμείβονται πολύ… συμβατικά για δουλειά απαιτήσεων και για πολλές ώρες και πολλά ξενύχτια, ενώ και ορισμένων οι συμβάσες λήγουν οσονούπω. Είναι αυτό καθεστώς λειτουργίας ανεξάρτητης αρχής; ενός τόσο κομβικού οργάνου όπως φαίνεται να αναγνωρίζει και η τρόικα ζητώντας όλο και περισσότερες γνώμες, μελέτες, αποφάσεις; Ξέρετε τι λέει η παροιμία για το πώς (δεν) βάφονται αυγά…

Τη συνεργασία που είχαν τα ΕΛΠΕ επί πολύ μεγάλο διάστημα με τη Statoil, μελετώντας την από κοινού διεκδίκηση περιοχών στο Ιόνιο, αποκάλυψε χθες ο Γιάννης Γρηγορίου, επικεφαλής του τομέα υδρογονανθράκων της εταιρείας. Γιατί όμως τελικά δεν εμφανίστηκε πουθενά η Statoil; Όπως είπε ο Γιάννης Γρηγορίου, αυτό οφείλεται στο ότι η ελληνική πολιτεία έκανε ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος πολυκερματίζοντας την περιοχή σε μικρά οικόπεδα. Αυτό αποτρέπει τις μεγάλες εταιρείες, πράγμα που το βλέπουμε και τώρα με Total και Exxon που φαίνεται ότι διεκδικούν πολύ μεγάλου μεγέθους περιοχές. Τι άλλο αποκάλυψε ο Γρηγορίου; Ότι και με την Enel ήταν σε επαφή τα ΕΛΠΕ λίγο πριν υποβάλλει αίτημα για τα τρία χερσαία οικόπεδα, όπως επίσης ότι και τώρα συνεργάζονται με διάφορες εταιρείες και για άλλες περιοχές της Ελλάδας...

Σε εξέλιξη συνεχίζουν να βρίσκονται οι συζητήσεις μεταξύ των μετόχων των Ελληνικών Πετρελαίων, δηλαδή του Ελληνικού Δημοσίου και της πλευράς Λάτση. Κάποιες πληροφορίες μάλιστα θέλουν προ ημερών και μετά τη μίνι κρίση που δημιουργήθηκε με την αναβολή της τακτικής Γενικής Συνέλευσης των ΕΛΠΕ να υπήρξε συνάντηση σε ανώτατο επίπεδο, μεταξύ του πρωθυπουργού και του επιχειρηματία Σπύρου Λάτση. Η συνάντηση δεν έχει επιβεβαιωθεί και το βέβαιο είναι ότι επισήμως και ανεπισήμως από κυβερνητικής πλευράς διαμηνύεται ότι ο διάλογος με τον έτερο μέτοχο των ΕΛΠΕ συνεχίζεται. Ακόμη και σήμερα πάντως δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως τα αίτια που οδήγησαν την Paneuropean να ζητήσει την αναβολή της τακτικής ΓΣ. Το πιο πιθανό είναι να εγείρεται ζήτημα για πιο ενεργή συμμετοχή στη διοίκηση. Ωστόσο πρέπει να αναφερθεί ότι μέχρι στιγμής, με εξαίρεση την επιφύλαξη που εκδηλώθηκε γύρω από το θέμα της αναδιοργάνωσης, όλες οι αποφάσεις του ΔΣ έχουν ληφθεί με ομοφωνία. Αλλά ακόμη και η αναδιοργάνωση έγινε με βάση τα σύγχρονα πρότυπα διοίκησης διυλιστηριακών ομίλων και το μοντέλο που θέλει την προμήθεια πρώτων υλών να μπαίνει κάτω από την ίδια ομπρέλα με τη λειτουργία των μονάδων για καλύτερη απόδοση. Σε κάθε περίπτωση το αμέσως επόμενο διάστημα μέχρι τις 23 Ιουνίου οπότε θα έχουμε και την ΓΣ αναμένεται να έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Όσο για την υπόθεση του ΔΕΣΦΑ, εκεί είναι σαφές ότι δεν υπάρχει επί του παρόντος ζήτημα με την απόφαση της επικείμενης ΓΣ να ανανεώσει την εντολή πώλησης. Το μόνο θέμα που θα μπορούσε να εγερθεί είναι ως προς το τίμημα εάν και εφόσον προχωρήσει η διαδικασία και θα πρέπει να ληφθεί απόφαση για αποδοχή μιας χαμηλής προσφοράς. Και κάτι τελευταίο: μπορεί η συνάντηση Τσίπρα – Λάτση να μην έχει επιβεβαιωθεί, ωστόσο είναι βέβαιο ότι προτού ο πρωθυπουργός διαμηνύσει ότι ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει είχε ενημερωθεί προσωπικά για όλα τα θέματα των ΕΛΠΕ από τη διοίκηση του ομίλου... 

Καλή η συζήτηση χθες που διοργανώθηκε στην αίθουσα της Γερουσίας στη Βουλή από τον τομέα ενέργειας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης με επίκεντρο τους υδρογονάνθρακες και τα έσοδα που μπορούν μελλοντικά να προκύψουν αλλά και που πρέπει, όπως τόνισε ο πρώην υπουργός Γ.Μανιάτης, να χρησιμοποιηθούν για τη μελλοντική στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος.

Βεβαίως, είμαστε ακόμη σε φάση "αν έχουμε κοιτάσματα και τί μπορεί να δώσουν", αλλά για να μην πάμε στο γραφικό "ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε", υπάρχει κάτι πολύ συγκεκριμένο ήδη στην Ελλάδα: όπως ανέφερε, μιλώντας εκ μέρους της Energean, ο Δημήτρης Γόντικας, αντιπρόεδρος και δ/νων σύμβουλος της θυγατρικής Kavala Oil, στα δέκα χρόνια που η εταιρεία επενδύει και εκμεταλλεύεται το κοίτασμα του Πρίνου, η ελληνική οικονομία (Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, εταιρείες δημοσίου συμφέροντος) και η τοπική κοινωνία της Καβάλας έχουν καρπωθεί περί τα 360 εκατ. ευρώ. 

Μεγάλο νούμερο, αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για μια σχετικά μικρή παραγωγή...