Ραδιενεργά

Μαθαίνω ότι μετά τη … «δόση» έχουν χαλαρώσει λιγάκι τα πράγματα στο κομμάτι των προμηθειών πετρελαίου, που επί … «αειμνήστου» δημοψηφίσματος είχαν φτάσει σε αρκετά προβληματικό σημείο. Οι γραμμές έχουν … χαλαρώσει, η κατάσταση έχει βελτιωθεί αλλά ακόμη δεν είναι … καλή, μου λέει άνθρωπος της αγοράς, που γνωρίζει. Έρχονται φορτία, ρώσικο ural, Σαουδαραβικά αργά, Λιβυκά, από άλλες χώρες της Αφρικής και το Ιράν, μου λέει ο ίδιος άνθρωπος. Εάν μάλιστα πρυτανεύσει η λογική και στην υπόθεση του Ιράν, τότε τα προβλήματα απομακρύνονται πιο πολύ…

Την παρατήρηση μου την έκανε άνθρωπος της βιομηχανίας και
δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω ότι έχει δίκιο. Πώς μπορεί να καλείται να πληρώσει
το κόστος για τον ΕΦΚ στο φυσικό αέριο (που όπως όλα δείχνουν θα φύγει από την
παραγωγή και θα πάει στην κατανάλωση του ρεύματος)  ένα χαλυβουργείο, που είναι γνωστό τοις πάσι, ότι
δουλεύει μόνο στη νυχτερινή βάρδια; Όταν δηλαδή οι μονάδες αερίου είναι σβηστές
και δουλεύουν μόνο οι λιγνίτες. Γι’ αυτό στη διαβούλευση που ξεκινά για το θέμα,
ίσως θα πρέπει να ληφθούν αρκετές παράμετροι υπόψη. Μεταξύ των οποίων και η
βιωσιμότητα ενεργοβόρων επιχειρήσεων που σήμερα «βγαίνουν» οριακά ή λειτουργούν
με ζημιές, προκειμένου να διατηρηθούν στη ζωή, εν μέσω κρίσης… 

Αν και πολλοί θα σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι υπάρχει αμερικανική εμπλοκή πίσω από το ναυάγιο του αγωγού Μπουργκάς- Αλεξανρούπολης, εντούτοις άνθρωποι που παρακολουθούν από κοντά τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας, πιστεύουν πως αυτό δεν ισχύει. «Διότι αν γινόταν ο αγωγός, θα εξασθένιζε το ρόλο της Τουρκίας ως ενεργειακού κόμβου της περιοχής, κάτι που οι Αμερικανοί το θέλουν. Η ακύρωση του έργου, ενδυναμώνει κι άλλο το ρόλο της Τουρκίας καθώς αναβιώνει το εναλλακτικό σχέδιο για τον αγωγό Σαμσούντα- Τσειχάν, κάτι που δεν συμφέρει την Ουάσινγκτον», εξηγεί ο διεθνολόγος και επικεφαλής του κέντρου Ρωσίας-Ευρασίας Κ. Φίλης. Κατά τον ίδιο, το ναυάγιο βαρύνει αποκλειστικά σχεδόν τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό Μ. Μπορίσοφ, που από την ημέρα που ανέλαβε τα ηνία της χώρας (2009) είχε δείξει ότι δεν ενδιαφέρεται για το έργο. Απλά, όπως λέει, ανάμεσα στο να γίνει το Μπουργκάς διαμετακομιστικό κέντρο πετρελαίου ή να παραμείνει τουριστικό θέρετρο, εκείνος επέλεξε το δεύτερο...

Αναγνώστης μας από τα Γιάννενα, μας ενημερώνει για τον τραγέλαφο που έχει δημιουργηθεί και τις συνεπακόλουθες καθυστερήσεις που πληρώνουν οι επενδυτές, όταν επιχειρούν να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά σε χωροθετημένες Βιομηχανικές Περιοχές (ΒΙΠΕ). Διαβάστε και θα καταλάβετε:

«Διάβαζα σήμερα τα «ραδιενεργά» και είπα να σας ενημερώσω για ένα γεγονός που συνδυάζει τους δύο τελευταίους τίτλους (παραλογισμός και ΥΠΕΚΑ). Όπως ξέρετε πολλά Φωτοβολταϊκά έργα έχουν γίνει εντός ΒΙΠΕ και επί του εδάφους. Επίσης πολλά έχουν αδειοδοτηθεί και είναι σε τροχιά υλοποίησης. Ε, λοιπόν το ελληνικό κράτος βρήκε ένα τρόπο να εμποδίσει την υλοποίηση τους!

Ορισμένες πολεοδομίες (τουλάχιστον τρεις) αρνούνται να εκδώσουν Άδεια εργασιών μικρής κλίμακας ή οικοδομική άδεια για ΦΒ εντός ΒΙΠΕ, στηριζόμενες σε υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 583, 14-04-2011) που "δεν δικαιολογεί την εγκατάσταση ΦΒ σε αδόμητα οικόπεδα εντός σχεδίου". Και επειδή οι ΒΙΠΕ δεν είναι εκτός σχεδίου απαγορεύονται τα ΦΒ επί εδάφους σε αυτές! Ασχετο αν το Χωροταξικό για τις ΑΠΕ προβλέπει εγκαταστάσεις εντός ΒΙΠΕ, άσχετο αν τα έργα έχουν αδειοδοτηθεί (έγκριση περιβαλλοντικών όρων ή και άδεια εγκατάστασης), άσχετο αν έχουν γίνει αρκετά MW εντός ΒΙΠΕ μέχρι τώρα.

Φυσικά η πρόθεση του (απρόσεκτου) νομοθέτη ήταν να προστατέψει τα αδόμητα οικόπεδα εντός οικισμού και όχι να αντιταχθεί στο χωροταξικό και στην λογική. Όμως παρ' όλα αυτά οι επενδυτές πρέπει να περιμένουν μερικές βδομάδες με αγωνία, να διαχειριστούν παραγγελίες εξοπλισμού που τρέχουν και εγκαταστάτες που περιμένουν. Περιμένουν να εφαρμόσουν οι πολεοδομίες την λογική, να κάνουν αυτό που πολλοί συνάδελφοι τους έκαναν ήδη και κάνουν ακόμη (η απόφαση αφήνει περιθώρια ερμηνείας, καθώς η επόμενη παράγραφος αναφέρεται στα ισχύοντα εντός ΒΙΠΕ ενώ η επίμαχη ορίζει τα ΦΒ ως ενεργητικά ηλιακά για την άμεση ή έμμεση εξυπηρέτηση των κτιρίων, άρα προφανώς δεν αναφέρεται σε επενδύσεις ανεξάρτητων παραγωγών ενέργειας). Ή περιμένουν το ΥΠΕΚΑ να λύσει το πρόβλημα και ελπίζοντας να μην χρειαστούν βδομάδες. Ενδιαφέρον είναι ότι οι πολεοδομίες είναι υπό την αιγίδα του ΥΠΕΚΑ. Ευτυχώς, γιατί αλλιώς θα περιμέναμε μήνες . . .»

Ρώτησα, και εάν ισχύουν αυτά που έφτασαν στα αφτιά μου, τότε πρόκειται πραγματικά για κράτος παραλόγου. Ο λόγος για τη σύλληψη του δ/νοντος συμβούλου της Καβάλα Όιλ, για χρέη προς το δημόσιο ύψους 700 χιλιάδων ευρώ. Μαθαίνω λοιπόν ότι για το ποσό αυτό υπάρχει συμφωνία συμψηφισμού, καθώς το δημόσιο χρωστάει στην εταιρεία όχι ένα ούτε δύο αλλά επτά ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ. Κατά μία εκδοχή μάλιστα, που δεν έχω ακόμη καταφέρω να διασταυρώσω, η σύλληψη έγινε παρότι οι αρμόδιοι ήταν σε γνώση της συμφωνίας συμψηφισμού. Είπαμε όλοι ότι επιτέλους κάποιος ενοχλεί αυτούς που χρωστάνε και ότι κάτι θα βγεί. Γιατί εδώ που τα λέμε, είναι εξοργιστικό να υπάρχουν επιχειρηματίες που να χρωστάνε στο κράτος, στα ασφαλιστικά ταμεία, στους εργαζόμενους, και να έχουν τεράστιες περιουσίες ή να διάγουν βίο πολυτελή και προκλητικό. Αλλά μου φαίνεται ότι όλα γίνονται για τα μάτια του κόσμου και, αν κρίνουμε από την υπόθεση με την Καβάλα Όιλ, μάλλον "στο γάμο του καραγκιόζη". Το θέμα το παρακολουθούμε πάντως, γιατί όντως έχει ενδιαφέρον…

Άλλη μια απίθανη ιστορία για το πώς δεν εφαρμόζονται οι νόμοι στην Ελλάδα: Όπως μου θυμίζει ο συνομιλητής μου, που προέρχεται από το χώρο των αιολικών, το Σεπτέμβριο με τον περιβαλλοντικό νόμο 4014/2011 καταργήθηκε η έγκριση επέμβασης και αντικαταστάθηκε από την έγκριση περιβαλλοντικών όρων (ΕΠΟ). Η κατάργηση της έγκρισης επέμβασης αφορά σ’ όλα τα έργα και τις δραστηριότητες, και φυσικά και τις ΑΠΕ. Η διάταξη αυτή είχε μάλιστα διαφημιστεί από τον Παπακωνσταντίνου διότι, πράγματι, η ορθή εφαρμογή της μειώνει πάρα πολύ το χρόνο αδειοδότησης των έργων χωρίς να θίγει την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς όλοι οι όροι για την προστασία του δάσους τίθενται στην απόφαση ΕΠΟ και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνονται σε μία ακόμα διοικητική πράξη. Δυστυχώς, τρεις μήνες μετά την ψήφισή της από τη Βουλή, η διάταξη παραμένει στην ουσία ανενεργή διότι έχει ανοίξει πόλεμος από τις υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ που θεωρούν ότι θίγονται. Κατ’ ουσίαν, τα Δασαρχεία συνεχίζουν να εκδίδουν εγκρίσεις επέμβασης (λες και δεν υπήρξε ποτέ ο ν.4014/2011 που τις κατήργησε), ενώ πάρα πολλές άδειες εγκατάστασης για σημαντικές επενδύσεις ΑΠΕ και ειδικά μεγάλων αιολικών πάρκων δεν εκδίδονται μέχρι να αποφασίσουν οι υπηρεσίες αν θα εφαρμόσουν το νόμο. Πρόκειται δηλαδή για μια "κόντρα" ανάμεσα στις υπηρεσίες δασών, περιβάλλοντος και ενέργειας του ΥΠΕΚΑ, κάτι που προφανώς ο υπουργός που ο ίδιος ψήφισε το νόμο, δε γνωρίζει. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα λεγόμενα του συνομιλητή μου. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι αν χάνουν τις ημέρες τους τόσοι άνθρωποι με τέτοιες μ……ς, πώς να έρθει ανάπτυξη στην Ελλάδα ;

Μετά τα ιδιοκτησιακά προχωράνε και τα οργανωτικά στην Hellas Power. Από την Πέμπτη ο Βασίλης Μηλιώνης δεν είναι πλέον στην εταιρεία που ίδρυσε. Όπως μαθαίνω, τα νέα αφεντικά του Ρωσο – αραβικού fund θα γνωστοποιήσουν οσονούπω τις κινήσεις που θα κάνουν.

Επειδή με το άρθρο μας για το 18μηνο των φωτοβολταϊκών υπήρξε μια σύγχυση και σωστά μας το επεσήμαναν κάποιοι αναγνώστες μας, να το ξεκαθαρίσουμε: Αν περάσει το 18μηνο από την υπογραφή σύμβασης με το ΔΕΣΜΗΕ και δεν έχει πραγματοποιηθεί η επένδυση, ο επενδυτής χάνει τις τιμές της σύμβασης και θα πληρωθεί, αν κάνει την επένδυση, με την τρέχουσα τιμή, δηλαδή κατά πολύ χαμηλότερη. Δεν ακυρώνεται όμως η επένδυση… Πιθανόν να γίνει μη βιώσιμη, αλλά δεν ακυρώνεται νομοθετικά.

Όχι δεν άφησε το πόστο της στον ΟΟΣΑ, η πρώην ΥΠΕΚΑ Τίνα Μπιρμπίλη. Όμως όπως αποκάλυψε στην βουλή ο βουλευτής Θανάσης Λεβέντης, σε ερώτηση που υπέβαλε το Σεπτέμβριο προς το υπουργείο, έλαβε γραπτή απάντηση με φαρδύ πλατύ από κάτω το όνομα της Τίνας Μπιρμπίλη. Η υπόθεση έγινε γνωστή σήμερα στην βουλή, κατά τη διαδικασία απάντησης ερωτήσεων προς τους υπουργούς. Και ο απαντών Γιάννης Μανιάτης, παραδέχθηκε το λάθος και είπε ότι θα γίνουν οι απαραίτητες… συστάσεις

Να ξέρετε ότι υπάρχει κινητικότητα στα αιολικά, που δεν περιορίζεται στην περίπτωση που καταγράψαμε προχθές με τη μεγάλη ξένη εταιρεία. Υπάρχουν και αντίστροφες τάσεις, δηλαδή ξένοι που συζητάνε να αγοράσουν. Δεν σας λέω ποιόν, αλλά αν προσέχατε παλαιότερα «ραδιενεργά» σχόλια κάτι θα καταλαβαίνατε… Πάντως δεν βλέπω να υπάρχει κατάληξη γιατί οι ξένοι θέλουν να αγοράσουν μπιρ παρά. Αν πέσουν τόσο χαμηλά οι πωλούντες, ίσως…

Θα βγούνε σύντομα, λέει, οι διαγωνισμοί για τις νέες ΕΠΑ. Αλλά κάποιους που ρώτησα μου είπαν ότι πολύ δύσκολα υπό τις παρούσες συνθήκες θα βρεθούν ξένοι να βάλουν χρήμα, τουλάχιστον για κάποιες από τις περιοχές. Προφανώς για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες, πάντως, θα προηγηθεί κάποια έρευνα της αγοράς. Άρα μην απορήσετε αν καθυστερήσει κάπως η υπόθεση…

Και ένα «de sous» για τον αγωγό της Μεγαλόπολης που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο στην Πελοπόννησο. Οι κεραίες μου έπιασαν ότι τους σωλήνες θα προμηθεύσει μεγάλος εισηγμένος ελληνικός όμιλος, που όλως τυχαίως έχει ιστορική … έδρα πρωτεύουσα νομού της Πελοποννήσου. Ο συγκεκριμένος όμιλος πάντως έχει μεγάλη διεθνή δραστηριότητα καθώς το ποσοστό των πωλήσεων που κατευθύνονται σε διεθνείς αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου φτάνει το … 95%. Σας δίνω … «περιγραφή», γιατί ακόμη δεν έχει βγει ανακοίνωση προς το χρηματιστήριο…

Είχαμε πολλά τηλεφωνήματα στελεχών της ενεργειακής πιάτσας που ρώταγαν για το όνομα της εταιρείας αιολικών που εξετάζει την αποχώρησή της από τη χώρα μας, το θέμα δηλαδή που αναδείξαμε χθες. Δεν μπορούμε φυσικά να πούμε όνομα αν δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, και τέτοια δεν υπάρχει. Μακάρι μάλιστα να… διαψευσθούμε. Η ζημιά από το να μην επιβεβαιωθεί ένα ρεπορτάζ είναι μικρότερη από το να φύγει μια μεγάλη ξένη εταιρεία. Γιατί, κακά τα ψέματα, τη στιγμή που ψάχνει η χώρα ξένες επενδύσεις με το… ντουφέκι, δημιουργεί ακόμα πιο βαρύ κλίμα μια πιθανή αποχώρηση. Εδώ είμαστε όμως για να δούμε τις εξελίξεις…

Εκδικάζεται σήμερα η εξ αναβολής δίκη των 15 ατόμων που συνελήφθησαν για την κατάληψη του κτιρίου πληροφορικής της ΔΕΗ στον Χολαργό, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής της ΓΕΝΟΠ Νίκος Φωτόπουλος. Είμαι περίεργος να δω τι θα αποφασίσει ο δικαστής. Και για να καταλάβετε το κλίμα που επικρατεί, σας μεταφέρω συζήτηση με συνδικαλιστή, που δεν έκρυβε την ανησυχία του σχετικά με τη πορεία των διαπραγματεύσεων διοίκησης - ΓΕΝΟΠ για τα μισθολογικά (δεν έχουν κλείσει) καθώς ακουγόταν ότι σε περίπτωση καταδίκης, ο Φωτόπουλος σκέφτεται ακόμη και να μην εξαγοράσει την ποινή του (!)

Όσοι ξέρουν το χώρο δεν ξαφνιάστηκαν από τη μεταβίβαση της Hellas Power στο αραβο-ρωσικό fund. Με τα χαστούκια που έχει φάει ο χώρος των προμηθευτών ρεύματος, (ειδικά τους τελευταίους μήνες, με αποκορύφωμα τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο αέριο που εκτόξευσε την Οριακή Τιμή με την οποία αγοράζουν το ρεύμα), οι ιδιοκτήτες των εταιρειών θάπρεπε να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν τις ζημιές και για να κάνουν αύξηση κεφαλαίου. Και πάλι με μεγάλο ρίσκο, καθώς η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα δεν επιτρέπει ασφαλείς προβλέψεις για το μέλλον. Κάτι θα ήξερε κι ο Τίγρης που την έκανε… Οπότε, μόνον κάποιος τέτοιος παίχτης, όπως το συγκεκριμένο fund, που αφενός μεν έχει διαθέσιμα κεφάλαια, αφετέρου, δε, μπορεί να κατανείμει το ρίσκο του διεθνώς σε πολλές διαφορετικές μπίζνες, θα μπορούσε να παίξει το στοίχημα. Αν θέλετε τη γνώμη μου πάντως, τα πράγματα δεν σταματάνε εδώ. Ότι αντιμετώπιζε ο Μηλιώνης με την Hellas Power αντιμετωπίζει και ο Φλώρος με την Energa. Σαν… δίδυμες μοιάζουν αυτές οι εταιρείες. Οπότε; Οπότε περιμένετε εξελίξεις...

Τους παράγοντες της αγοράς αερίου έχει φωνάξει ο ΔΕΣΦΑ – δεν
ξέρω εάν θα είναι και η ΡΑΕ – σε ειδική ημερίδα σήμερα στις 10 το πρωί στη Μεγάλη Βρετανία,
προκειμένου να τους παρουσιάσει την πρόταση του διαχειριστή για το νέο κανονισμό
τιμολόγησης. Για το θέμα βεβαίως είναι γνωστό ότι υπάρχει ανοιχτή κόντρα με τη
ΡΑΕ, η οποία έχει θέσει σε διαβούλευση τις προτάσεις του ΔΕΣΦΑ, με τον
αστερίσκο ότι οδηγούν σε σημαντικές αυξήσεις, άποψη που δε συμμερίζεται ο
διαχειριστής.  Τώρα για την επιλογή του
χώρου, σε τέτοιες εποχές – όπως μου έλεγε πηγή της αγοράς – θα μπορούσε να είχε
αξιοποιηθεί και ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος για τέτοιες εκδηλώσεις, που έχει ο
ΔΕΣΦΑ στο «Πάτημα» στα Μέγαρα. Έτσι θα αποφεύγονταν και οι «γκρίνιες» που ήδη
φτάνουν στα αυτιά μου… 

Δεν είναι ότι δεν τις έχουμε ακούσει κι εμείς τις πληροφορίες ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει ένα ειδικό χαράτσι επί του τζίρου των παραγωγών ΑΠΕ προκειμένου να κλείσει μέρος της τρύπας του ΔΕΣΜΗΕ. Υπάρχουν και ποσοστά που κυκλοφορούνε και μάλιστα από στόματα που δεν μπορείς εύκολα να αγνοήσεις. Δεν γράφουμε όμως τίποτα για δύο λόγους: Ο ένας είναι ότι οι άμεσα υπεύθυνοι που τους ρωτήσαμε μας διαβεβαιώνουν ότι, παρότι υπήρξε ως σκέψη, δεν πρόκειται τελικά να επιβληθεί. Ο άλλος είναι ότι μια τέτοια απόφαση θα ήταν ταφόπλακα, όχι μόνον για τους σημερινούς παραγωγούς ΑΠΕ, αλλά κυρίως για τις προοπτικές του κλάδου. Θα ήταν σαν να έλεγε η κυβέρνηση σε όσους σκοπεύουν να επενδύσουν, ξένους και έλληνες: Μην κάνετε τζάμπα υπολογισμούς, τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Επειδή λοιπόν ακόμα και η φημολογία για μια τέτοια απόφαση θα δημιουργούσε πολύ αρνητικό κλίμα, δεν γράφουμε τίποτα προς το παρόν… Να είστε σίγουροι πάντως ότι παρακολουθούμε από κοντά τα πράγματα…

Να σας ενημερώσω ότι εκτός από το Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας που γίνεται σήμερα, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε χθες το βράδυ συνάντηση με τον Επίτροπο Ενέργειας κ. Έτινγκερ. Δεν ήταν μόνος του, το θέμα ήταν ο Νότιος Διάδρομος για τη μεταφορά του Αζέρικου αερίου στην Ευρώπη και ο Έτινγκερ είχε μαζέψει όλους τους ευρωπαίους υπουργούς των οποίων οι χώρες εμπλέκονται στους αγωγούς που διεκδικούν το «νεύμα» των Αζέρων…

Διαβάσατε παραδίπλα για την αυστριακή εταιρία Unigea που είναι έτοιμη να επενδύσει περί τα 600 εκατ. ευρώ για αιολικά πάρκα στη χώρα μας. Μάθετε επιπλέον ότι έχουν κάνει αιτήσεις για 1.200 μεγαβάτ, κυρίως σε Μακεδονία – Θράκη, αλλά πολλές από τις αιτήσεις πέφτουν πάνω σε άλλες κ.λπ. Για τα 400 Μεγαβάτ πάντως που έχουν πάρει άδειες παραγωγής θα προχωρήσουνε. Ποιος τους εκπροσωπεί νομικά στη χώρα μας; Το γραφείο Λυκουρέζου το οποίο όπως ξέρετε έχει παλαιόθεν εμπλοκή με το χώρο. Μάθετε ακόμα ότι η εταιρεία αναζητεί συνεταίρους για το σχέδιό της.

Διαβάζω σήμερα δύο ειδήσεις στο Energypress, η πρώτη είναι για τα ενεργειακά προβλήματα της χαλυβουργίας και η δεύτερη για την απεργία στη Χαλυβουργία Ελλάδος που διανύει την 24η μέρα μετά την απόλυση 34 εργαζομένων. Και θυμάμαι όλα τα καμπανάκια, που είχαν χτυπήσει εδώ και αρκετούς μήνες από τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η Χαλυβουργία Ελλάδος. Και δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι στη ζυγαριά κάποιων, οι βιομηχανικοί εργάτες του ιδιωτικού τομέα, έχουν μικρότερο κόστος (πολιτικό εννοείται). Τότε ίσως δεν είχαν καταλάβει, τι σημαίνει αύξηση στην τιμή του ρεύματος και του φυσικού αερίου για τη βαριά βιομηχανία (ή τέλος πάντων για ό,τι μας έχει απομείνει από βιομηχανική δραστηριότητα σε αυτή τη χώρα). Τώρα ;

ΥΓ Οι απολύσεις είναι το πρώτο βήμα, φοβάμαι ότι θα υπάρξει και συνέχεια ακόμη πιο οδυνηρή…