Ραδιενεργά

Όπως έχετε διαβάσει στο energypress, με το νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ που πάει στη Βουλή, δημιουργείται ένας Ειδικός Λογαριασμός Αποθεματικού Ασφάλειας Εφοδιασμού στον ΑΔΜΗΕ, ο οποίος θα έχει έσοδα από την επιβολή «Μεταβατικού Τέλους Ασφάλειας Εφοδιασμού» σε όλους τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής (συμβατικούς και ΑΠΕ), ώστε να καλυφθεί το κόστος που θα έχει ο ΑΔΜΗΕ από τη μείωση τιμολογίων ρεύματος στους βιομηχανικούς καταναλωτές. Οι λεπτομέρειες (που δεν είναι καθόλου λεπτομέρειες) για το πόσο θα πληρώνει κάθε είδος σταθμού ηλεκτροπαραγωγής, επαφίενται σε υπουργικές αποφάσεις που θα εκδοθούν στη συνέχεια. Μαθαίνω λοιπόν ότι οι φορείς των ΑΠΕ έχουν σηκώσει μπαϊράκι. Λένε δηλαδή ότι οι μόνοι που θα την πληρώσουν στην πραγματικότητα  θα είναι  οι παραγωγοί ΑΠΕ. Και τούτο διότι οι υπόλοιποι παραγωγοί (παράδειγμα εκείνοι του λιγνίτη ή του φυσικού αερίου) μπορούν να περάσουν το συγκεκριμένο κόστος στο μεταβλητό τους κόστος και συνεπώς να το πάρουν από την κατανάλωση. Πράγμα που δεν μπορούν οι σταθμοί ΑΠΕ που πληρώνονται με σταθερή ταρίφα… Οι πράσινοι παραγωγοί βάζουν επίσης θέμα για το ότι το τέλος δεν μπαίνει επί της ισχύος αλλά επί της ενέργειας και υπενθυμίζουν ότι οι θερμικοί σταθμοί, μέσω των ΑΔΙ έχουν έσοδα και για την ισχύ τους και όχι μόνον για την ενέργεια που εγχέουν στο σύστημα…

Νομίζω ότι δεν θα ήταν μια σώφρων απόφαση εκ μέρους της ΔΕΗ το να μην δώσει στην ERNST & YOUNG τα στοιχεία για τον κοστολογικό έλεγχο που έχει αποφασίσει η Ρυθμιστική Αρχή προκειμένου να γίνει η συγκριτική αξιολόγηση με τις βέλτιστες πρακτικές και να διατυπωθούν προτάσεις για τα επόμενα βήματα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης. Για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων ότι η μελέτη θα αποτελέσει έναν άριστο «μπούσουλα» για τη βελτίωση της λειτουργίας της επιχείρησης. Τώρα θα μου πείτε, τι μου ήρθε και αναρωτιέμαι για το αν θα δώσει η ΔΕΗ τα στοιχεία. Υπάρχει τέτοιο θέμα; Νομίζω ότι υπάρχει, (ή τουλάχιστον υπήρχε μέχρι την Δευτέρα το βράδυ), αν κρίνω από κάποια τηλεφωνήματα που έπεσαν άνωθεν… Αν δεν υπήρχε, γιατί να πέσουν;

Την είδηση τη διαβάσατε φαντάζομαι. Η πρώην (και πρώτη) υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη αναλαμβάνει για μια πενταετία τη θέση της εκτελεστικής γραμματέως της Σύμβασης της Βιέννης για την προστασία του στρώματος του Όζοντος και του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος. Τοποθετήθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τον γραμματέα του Μπαν Κι Μουν, με διεθνείς διαδικασίες επιλογής και η τοποθέτησή της στο νέο της πόστο ανακοινώθηκε με κάθε επισημότητα και με ένα δελτίο Τύπου του Οργανισμού, στο οποίο μάλιστα τονίζεται η εμπιστοσύνη του Μπαν Κι Μουν στο πρόσωπό της, αλλά και η προϋπηρεσία και το πλούσιο βιογραφικό της. Το σημειώνω επειδή η Τίνα Μπιρμπίλη έχει δεχθεί μεγάλης κλίμακας επιθέσεις από τα ελληνικά media ως «κηπουρός» του Παπανδρέου, τόσο για την τοποθέτησή της στο ΥΠΕΚΑ όσο και στη θέση του εκπροσώπου της χώρας στον ΟΟΣΑ. Και τώρα αποδεικνύεται ότι δεν ήταν και για πέταμα… Κάτι καταφέρνει και μόνη της… Εκτός και αν αποδειχθεί ότι και ο Μπαν Κι Μουν είναι ενεργούμενο του Γιώργου…

Κόσμος και ντουνιάς σήμερα στη ΡΑΕ. Όπως μου λένε από το ΥΠΕΚΑ, θα κετέβει στην οδό Πειραιώς σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου (Μανιάτης, Παπαγεωργίου, Μαθιουδάκης) και θα συναντήσει την ολομέλεια της Αρχής. Ρώτησα για τα θέματα, μου είπαν τα τυπικά, αλλά νομίζω ότι θα συζητηθούν όλες οι εκκρεμότητες που δεν είναι καθόλου λίγες. Επειδή από όσο θυμάμαι δεν έχει ξαναγίνει μια τέτοια κίνηση, θεωρώ ότι αποτελεί και μια έμμεση «υπογράμμιση» από την πλευρά του υπουργείου για τη σημασία που δίνει στο ρόλο της ΡΑΕ. Μην θεωρείτε αυτονόητη μια τέτοια στάση από τους πολιτικούς. Κατά κανόνα βλέπουν «με μισό μάτι» τις Ανεξάρτητες Αρχές…

Έχει που έχει τα γνωστά προβλήματα υποστελέχωσης η ΡΑΕ, τώρα την βλέπω να τρέχει και να μην φτάνει. Μαθαίνω ότι οι προσφυγές και οι ενστάσεις σε κάθε ρυθμιστική απόφαση που παίρνει η Αρχή είναι πολλές και προέρχονται κυρίως από την πλευρά της ΔΕΗ. Κάθε τέτοια νομική αμφισβήτηση όμως, για να απαντηθεί, απαιτεί μια ολόκληρη διαδικασία, την οποία πρέπει να φέρουν σε πέρας τα στελέχη της ΡΑΕ, τη στιγμή που τα ανοιχτά θέματα της ενεργειακής αγοράς είναι τεράστια. Και βέβαια οι μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας για μεταρρύθμιση του κλάδου της ενέργειας είναι σε εξέλιξη. Λέτε να πρόκειται για επιλογή από τη μεριά της ΔΕΗ για να… εξαντληθεί κάποια στιγμή η ΡΑΕ και να καταρρεύσει υπό το βάρος του υπερβολικού φόρτου εργασίας; Αυτό μόνον ένας Φωτόπουλος θα το σκεφτότανε… Πάντως, για να μιλήσουμε για την ουσία της όλης υπόθεσης, ένας δεσπόζων παίχτης (οιωνοί μονοπώλιο) είναι λογικό να επιδιώκει τη διατήρηση της ισχυρής θέσης του. Θυμηθείτε τις τεράστιες κόντρες ανάμεσα στον ΟΤΕ και  την ΕΕΤΤ, την ανεξάρτητη αρχή για τις τηλεπικοινωνίες, την περίοδο που άνοιγε ουσιαστικά η αγορά, η οποία κατέληξε να έχει σήμερα υψηλά επίπεδα ανταγωνισμού. Έ, στο αντίστοιχο σημείο βρισκόμαστε τώρα και στην αγορά του ηλεκτρισμού… 

Βιάστηκε η πολιτεία να "πανηγυρίσει" για την έναρξη λειτουργίας του συστήματος εισροών- εκροών, όταν στην πράξη αποδείχθηκε πως η ίδια ήταν ανέτοιμη. Παράδειγμα πρώτον : Τρεις εβδομάδες από τις 28 Αυγούστου οπότε και έκανε πρεμιέρα το νέο σύστημα, και ακόμη να "ανοίξει" η ειδική e- εφαρμογή στη ΓΓΠΣ του υπ. Οικονομικών που θα δέχεται και θα επεξεργάζεται τα στοιχεία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η εφαρμογή θα κάνει πρεμιέρα την προσεχή Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου. Παράδειγμα δεύτερο : Εκδόθηκε προ ημερών από το ΥΠΑΝ η υπουργική απόφαση για την υποχρεωτική τοποθέτηση συστημάτων εισροών- εκροών και στους μεταπωλητές θέρμανσης, με καταληκτική ημερομηνία εγκατάστασης την… 15η Οκτωβρίου, ημέρα έναρξης της σεζόν διάθεσης πετρελαίου. Ερώτημα : Εδώ οι πρατηριούχοι που γνώριζαν μήνες πριν τα χρονοδιαγράμματα και δεν κατάφεραν να είναι έτοιμοι, και θα προλάβουν μέσα σε ένα μήνα οι μεταπωλητές ;  

Για να μην υπάρχουν παρανοήσεις: Στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ για τις ΑΠΕ δεν περιλαμβάνεται ρύθμιση που να επιτρέπει στο ΥΠΕΚΑ να αλλάζει με υπουργική απόφαση τις ταρίφες των υπόλοιπων (πλην φωτοβολταϊκών) ΑΠΕ. Το θεσμικό πλαίσιο παραμένει όπως ήταν. Αυτό που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο αναφέρεται στα φωτοβολταϊκά, όπου ως γνωστόν ήταν θεσμοθετημένο το να αλλάζουν οι εγγυημένες τιμές με υπουργική απόφαση. Η σχετική αναφορά έχει ως εξής: «Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, που εκδίδεται μετά από γνώμη της ΡΑΕ, μπορεί να μεταβάλλονται και να εξειδικεύονται τα στοιχεία του ανωτέρω πίνακα και ιδίως όσον αφορά στις τιμές και την κατηγοριοποίηση ανά ισχύ και χρονική περίοδο αναφοράς καθώς και να καθορίζονται κατηγορίες ανά ειδικότερη κατασκευαστική τεχνολογία φωτοβολταϊκών πλαισίων. Για τη μεταβολή και εξειδίκευση αυτή λαμβάνονται κυρίως υπόψη η διείσδυση των φωτοβολταϊκών σταθμών στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, ο βαθμός επίτευξης των εθνικών στόχων διείσδυσης των ΑΠΕ, το κόστος προμήθειας και εγκατάστασης του εξοπλισμού και οι οικονομικές επιπτώσεις για τον καταναλωτή.».

"Να δούμε τι θα κάνουμε με ΔΕΗ και ΔΕΠΑ. Πρέπει να τρέξουμε τη ΔΕΗ ως το τέλος του έτους, καθώς επίσης να προκηρύξουμε διαγωνισμό για τη ΔΕΠΑ". Τα λόγια ανήκουν στον διευθύνοντα σύμβουλο του ΤΑΙΠΕΔ Γιάννη Εμίρη, μετά τη συνάντηση που είχε χθες το απόγευμα με το Γιάννη Στουρνάρα για ΛΑΡΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ. Βέβαια, το να κάνεις διαγωνισμό για τη ΔΕΠΑ είναι μια κουβέντα. Πρώτα πρέπει να βρεθεί η φόρμουλα για την οριστική ρύθμιση των χρεών των ιδιωτών ηλεκτροπαραγωγών, η οποία φυσικά και δεν έχει βρεθεί. Μετά θέλει premarketing στις αγορές για το αν υπάρχει ενδιαφέρον. Δύσκολα πράγματα, ακόμη και αν προκριθεί το plan "διαγωνισμός σε μία φάση"...

"Η ελληνική πλευρά επιμένει η αποκρατικοποίηση της ΛΑΡΚΟ να γίνει ως ενιαία βιομηχανία;", είχε ερωτηθεί την Πέμπτη ο Γιάννης Στουρνάρας εξερχόμενος από τη συνάντηση με τους Σαμαρά- Βενιζέλο. "Ναι", είχε απαντήσει, για να προσθέσει ότι "θα καταλήξουμε στην καλύτερη εναλλακτική λύση την επόμενη εβδομάδα". Σήμερα λοιπόν πραγματοποιείται νέα συνάντηση Σαμαρά-Βενιζέλου για τις αμυντικές βιομηχανίες και τη ΛΑΡΚΟ. Ποιά μπορεί να είναι η καλύτερη εναλλακτική λύση για τη μεταλλουργία ; Πάντως, αυτό που έχει διαφανεί εδώ και ημέρες είναι ότι το σενάριο της ενιαίας πώλησης έχει δυσκολίες. Επομένως, η αμέσως επόμενη εναλλακτική είναι αυτή της πώλησης μέσω δύο παράλληλων διαγωνισμών, αφενός του εργοστασίου της Λάρυμνας μαζί με το μεταλλείο του Αι Γιάννη, και αφετέρου των υπόλοιπων ορυχείων.

Τηλεδιάσκεψη με στελέχη της Κομισιόν για ΛΑΡΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ ήταν προγραμματισμένη να γίνει χθες το πρωί αλλά αναβλήθηκε, πιθανώς κατόπιν αιτήματος της ελληνικής πλευράς που ψάχνει εναγωνίως ακόμη για την βέλτιστη λύση. Παρ' ότι λοιπόν αύριο εκπνέει η προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει η κυβέρνηση να έχει ανακοινώσει στην τρόικα το οριστικό σχέδιο εξυγίανσης των τριών επιχειρήσεων, δεν αποκλείεται να δοθεί κάποια μικρή παράταση. Μέχρι και χθες πάντως, η συζήτηση με την τρόικα ήταν ανοικτή χωρίς εκείνη να έχει δώσει το οριστικό της οκέυ στις ελληνικές προτάσεις. Πιθανώς να υπάρξουν εξελίξεις σήμερα ή τη Δευτέρα..

Σε δύο - τρεις ημέρες, διαβεβαιώνουν στελέχη του υπ. Ανάπτυξης,  θα έχουν εντοπισθεί και κλείσει όλοι οι πρατηριούχοι σε Αττική και Θεσσαλονίκη, που δεν έχουν προμηθευτεί το σύστημα εισροών- εκροών. Από το πρωί πάντως σήμερα τα συνεργεία πραγματοποιούν ελέγχους, και προς το μεσημέρι αναμένουμε νέες ανακοινώσεις. Οσο για τα πρώτα επτά πρατήρια που κλείνουν, τα τρία ήταν ανεξάρτητα, ενώ τα τέσσερα είχαν συμβάσεις με εταιρείες. Ποιές είναι αυτές ; Δύο πρατηριούχοι είχαν σύμβαση με την Aegean, ένας με την ΕΚΟ, και ένας με τη Revoil. Προφανώς, οι εταιρείες δεν φέρουν ευθύνη που οι πρατηριούχοι- συνεργάτες τους δεν φρόντισαν να εγκαταστήσουν συστήματα εισροών- εκροών, και τώρα τους αφαιρείται η άδεια..

«Έχουμε… 200 μνημονιακές υποχρεώσεις, μια σειρά από εφαρμογές για τις φορολογικές δηλώσεις, εκκαθαρίσεις. Έτσι φτάσαμε στο παρά πέντε για να ετοιμάσουμε το σύστημα υποδοχής στοιχείων για τις εισροές- εκροές». Τα λόγια ανήκουν σε στέλεχος της ΓΓΠΣ που επιχειρεί να εξηγήσει γιατί τα στελέχη της τρέχουν με την ψυχή στο στόμα για να ολοκληρώσουν την εφαρμογή για τις εισροές- εκροές, όταν το χρονοδιάγραμμα λειτουργίας των συστημάτων αυτών είναι γνωστό εδώ και μήνες. Έστω πάντως και με καθυστέρηση, αυτές τις ημέρες, η ΓΓΠΣ «τεστάρει» κατά πόσο ο μορφότυπος των συστημάτων που έχουν τοποθετήσει στις δεξαμενές τους οι πρατηριούχοι είναι συμβατός με την εφαρμογή της. Και από την εβδομάδα- έτσι λέει τουλάχιστον- θα μπορεί να δέχεται στοιχεία…

Ανεξάρτητα του τι θα συμβεί τελικά με τη ΛΑΡΚΟ, ένα από τα σενάρια που έχει εξεταστεί τελευταίως σχετικά με τις οφειλές της προς τη ΔΕΗ, είναι το εξής : Να δώσει το λιγνιτωρυχείο στα Σέρβια του νομού Κοζάνης που διαθέτει η ΛΑΡΚΟ στη ΔΕΗ και έτσι να «σβήσει» μέρος από τα 160 εκατ. ευρώ των οφειλών της. Η ιδέα πάντως δεν έχει προχωρήσει, τουλάχιστον μέχρι τώρα…

Την περασμένη εβδομάδα, στελέχη του ΥΠΕΚΑ διεμήνυαν ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να πουληθεί «πακέτο» το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ μαζί με τα μεταλλεία. Ακούω ωστόσο ότι οι εξελίξεις δεν είναι ακριβώς έτσι. Και ότι τελικά η προωθούμενη λύση, που θα συζητηθεί και στη σημερινή σύσκεψη στο υπ. Οικονομικών (για ΛΑΡΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ) είναι η…  πώληση ξεχωριστά του εργοστασίου από τα μεταλλεία.  Κι αυτό γιατί η Κομισιόν στύλωσε τα πόδια στο ενδεχόμενο πώλησης της ΛΑΡΚΟ ως ενιαίας εταιρείας, απαιτώντας σε μια τέτοια περίπτωση να επιστραφούν τα 130 εκατ. ευρώ των κρατικών ενισχύσεων. Φυσικά επειδή δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, απομένει η λύση της πώλησης «σπαστά». Να πωληθεί η ΛΑΡΚΟ με δύο διαγωνισμούς, έναν για το εργοστάσιο, και ένα δεύτερο για τα ορυχεία. Περισσότερα, μετά την σημερινή σύσκεψη που έχει οριστεί για το μεσημέρι…

Διαβάζοντας τα ποσά των υποχρεώσεων που έχει η ΛΑΡΚΟ απέναντι σε τρίτους καταλαβαίνει ο καθένας γιατί η εταιρεία δεν μπορεί να πουληθεί: 190 εκατ. ευρώ οι παραβάσεις στην εφορία, 60 εκατ. ευρώ οι απαιτήσεις παλαιών μετόχων (Εθνική Τράπεζα, Θεοδωράκης), 150 εκατ. ευρώ τα χρέη στη ΔΕΗ. Μιλάμε συνολικά για 400 εκατ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα 130 εκατ. ευρώ των κρατικών ενισχύσεων την επιστροφή των οποίων είναι έτοιμη να απαιτήσει η Κομισιόν. Το ΥΠΕΚΑ επιχείρησε πρόσφατα να «ελαφρύνει» την εταιρεία από κάποια βάρη, χωρίς ωστόσο επιτυχία.  Ένα είδος συνεννόησης επήλθε με Εθνική και με ΔΕΗ, όχι όμως και με την Εφορία. Έτσι, το σχέδιο εγκαταλείφθηκε, και τα βάρη παραμένουν…

Όποιο και να ήταν το παρασκήνιο της υπόθεσης, ακόμη και αν του την είχαν στημένη, το βέβαιο είναι ότι ο Στέλιος του ΤΑΙΠΕΔ υπέπεσε σε γκάφα ολκής, αποδεχόμενος την πρόσκληση Μελισσανίδη να τον «πετάξει» με το τζέτ μέχρι την Κεφαλονιά για να συνεχίσει τις βουτιές του. Το χειρότερο δε , για τον ίδιο τον κ. Σταυρίδη, και για την κυβέρνηση που τον είχε επιλέξει για την δύσκολη αυτή θέση, είναι ότι δεν μοιάζει να έχει καταλάβει τι ακριβώς έκανε. Παραθέτω απόσπασμα από δηλώσεις του χθες στο «ΒΗΜΑ FM». «Εάν δηλαδή εγώ κατεβαίνω από την Κηφισιά προς την Αθήνα και έχω ένα πολύ ωραίο αυτοκίνητο και σας πω, "μπείτε μέσα να σας αφήσω στο Ψυχικό", σημαίνει ότι έχουμε προνομιακές σχέσεις; Το τζετ δηλαδή σας πείραξε». Καλό, ε;

Κρίσιμη συνάντηση προγραμματίζεται στο υπ. Οικονομικών για την Τετάρτη με θέμα το μέλλον των ΛΑΡΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ. Ο χρόνος άλλωστε μετρά αντίστροφα μέχρι τις 30 Αυγούστου, οπότε και σύμφωνα με το επικαιροποιημένο μνημόνιο, η κυβέρνηση πρέπει να έχει καταλήξει στο τι θα κάνει με τις τρεις εταιρείες. Στη συνάντηση της Τετάρτης θα συμμετέχουν οι εμπλεκόμενοι υπουργοί, το ΤΑΙΠΕΔ, οι διοικήσεις των τριών εταιρειών, και οι νομικοί σύμβουλοι που έχουν αναλάβει τις συγκεκριμένες ιδιωτικοποιήσεις…

Μόνο έμμεσα εμπλέκεται το ΤΑΙΠΕΔ στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, άλλοι χειρίζονται το θέμα. Η φράση αυτή που ανήκει σε στέλεχος του Ταμείου αντανακλά αφενός την πραγματικότητα, αφετέρου όμως και την επιθυμία των ανθρώπων στην οδό Κολοκτρώνη να μην φορτωθούν άλλο ένα καυτό μπαλάκι. Πράγματι, το ΥΠΕΚΑ μαζί με επιτελείο που έχει δημιουργηθεί για το λόγο αυτό στη ΔΕΗ, εξετάζουν αλλαγές στο αρχικό σχέδιο πώλησης της λεγόμενης «μικρής ΔΕΗ». Τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ από την πλευρά τους δεν κρύβουν ότι χαίρονται με την προσωρινή απεμπλοκή τους από την ιστορία. Μετά τον Σταυρίδη που κάηκε στον τζόγο, μην έχουμε και καμιά ηλεκτροπληξία…

Παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει στους κόλπους των φωτοβολταϊκών για το ποιό είναι το δέον γενέσθαι σχετικά με το new deal. Δηλαδή πρακτικά, ποια γραμμή να ακολουθήσουν οι επενδυτές. Υποθέτω ότι αν ρωτήσεις τον καθένα, αυτό που θα ήθελε είναι να μην αλλάξει τίποτα, ή μάλλον να αλλάξει προς το καλύτερο. Δηλαδή και να συνεχίσει να έχει τις ταρίφες που έχει «κλειδώσει», αλλά και να καταργηθεί η έκτακτη εισφορά και να πληρώνεται έγκαιρα Θάλεγα μάλιστα ότι δικαιούται, ως επενδυτής, κάτι τέτοιο. Αυτό υπέγραψε με το κράτος, με αυτά τα δεδομένα έχει κάνει τους υπολογισμούς του και είναι λογικό να απαιτεί τήρηση των όσων έχει υπογράψει. Για το πρόβλημα που έχει προκύψει δεν ευθύνεται εκείνος που είδε την επιχειρηματική ευκαιρία και πήγε νόμιμα, από την «μπροστινή πόρτα», να την αξιοποιήσει. Φταίει εκείνος (δηλαδή το κράτος) που δεν είδε έγκαιρα το πρόβλημα, ή για την ακρίβεια εκείνος που, ενώ το έβλεπε το πρόβλημα δεν έκανε τίποτα για να προλάβει τις συνέπειες. (Για να «σκάσει» το όλο ζήτημα στα χέρια του Παπαγεωργίου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα…).

Το ερώτημα όμως πλέον δεν τίθεται με ηθικούς όρους. Η απόφαση για αθέτηση των συμφωνηθέντων από το κράτος είναι ειλημμένη. Και στηρίζεται στο γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται υπό χρεοκοπία. Αυτό που έχει σημασία τώρα για τους επενδυτές φωτοβολταϊκών είναι πώς θα χάσουν λιγότερα και πώς θα παραμείνουν βιώσιμοι. Όχι πώς θα μείνουν «ανέγγιχτοι» γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό. Το να κάνουν κάποιοι ότι δεν καταλαβαίνουν και να υποστηρίζουν ότι "λεφτά υπάρχουν", μάλλον οδηγεί σε χειρότερα αποτελέσματα.  Για παράδειγμα, το να ζητάει κανείς σήμερα, σε μία χώρα σε πτώχευση, να αποπληρωθούν στο ακέραιο και με τόκο μάλιστα (αυτό σημαίνει το discount rate 10% + 3% πληθωρισμός) οι συμβάσεις σε όρους παρούσας αξίας, σημαίνει ότι δεν συνειδητοποιεί που βρίσκεται. Προσοχή, δεν λέω αν είναι ηθικά σωστό ή λάθος, αλλά αν είναι εφικτό. Αν υπάρχουν τα λεφτά. Γιατί αν μπορούσε να συμβεί αυτό και να πληρωθούν οι υπεραποδόσεις που συμβασιοποιήθηκαν, τότε δεν θα φτάναμε εδώ που φθάσαμε.  Νομίζω δε ότι οι θιασώτες του "λεφτά υπάρχουν" στα φωτοβολταϊκά δεν έχουν καταλάβει ότι "παίζει" και η περίπτωση να τα χάσουν όλα.  Μην σας φαίνεται τίποτα ακραίο. Μπορώ να σας απαριθμήσω καμιά δεκαριά περιπτώσεις ακραίων πολιτικών επιλογών, που ανήκουν στην κατηγορία «αυτό δεν γίνεται», και οι οποίες εφαρμόστηκαν το τελευταίο διάστημα παρά την οργή και τις απειλές των ενδιαφερομένων. Ή παρά τις νομικές αμφισβητήσεις ακόμα και της επιστημονικής υπηρεσίας του Κοινοβουλίου. Γι αυτό νομίζω ότι χρειάζεται νηφαλιότητα και κάποιες βασικές ρεαλιστικές «κόκκινες γραμμές». Πρώτη απόλες, κατά τη γνώμη μου, να παραμένει κάθε μία επένδυση βιώσιμη.

Το παιχνίδι που παίζεται αυτή τη στιγμή με το new deal των φωτοβολταϊκών είναι κρίσιμο. Είναι λογικό να είναι εξοργισμένοι οι παραγωγοί φ/β και λογικό να εξετάζουν κάποιοι τις νομικές πλευρές και τις μάχες που μπορούν να δώσουν. Το πρόβλημα όμως είναι ότι το ΥΠΕΚΑ έχει δώσει προθεσμία μέχρι τις 5 Αυγούστου για την παραμετροποίηση των μέτρων για τις υφιστάμενες συμβάσεις. Και έχει ζητήσει τη συνδρομή των εκπροσώπων των φορέων. Τι σημαίνει αυτό; Όποιος καταθέσει τώρα προτάσεις μπορεί να βάλει στο τραπέζι όλα τα εύλογα αιτήματα ή παραμέτρους: πχ είμαι αγρότης, έχω 100άρι, πληρώνω αυτό το δάνειο, θα μπω μέσα με 50%, μπορώ να επιβιώσω με 30% και να βγάλω και κάποιο κέρδος μετά τα 15 χρόνια. Γι’ αυτό και εγώ τουλάχιστον βλέπω με θετικό μάτι όσους φορείς προχωρούν στην κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων. Διότι η προθεσμία τρέχει, το μέτρο είναι δεδομένο και μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Άσε που, όπως φαίνεται, το "εθελοντικό" δεν πρόκειται επί της ουσιας να είναι πράγματι εθελοντικό... Υπό αυτή την έννοια δεν ξέρω εάν η έκθεση του ΣΠΕΦ είναι σωστή ή εάν εκφράζει το σύνολο των παραγωγών (κάτι τέτοιο είναι εκ των πραγμάτων δύσκολο). Όμως σίγουρα είναι μια κίνηση ρεαλιστικής διεκδίκησης που μάλλον θα ήταν καλό να γίνει από όλους. Είναι μεγάλη η ευθύνη που έχουν πλέον οι συλλογικοί φορείς απέναντι στα μέλη τους. Γιατί στο τέλος, εκείνο που έχει σημασία, είναι το αν θα διασωθούν οι επενδυτές, πολλοί από τους οποίους ούτε ήξεραν που έμπλεκαν όταν ξεκινούσαν. Και σίγουρα δεν θέλουν ουτε βέβαια να χρεοκοπήσουν, αλλά ούτε και να μείνουν παγιδευμένοι στην αβεβαιότητα για κάποια χρόνια...