Ραδιενεργά

Αυτό το ερώτημα έχει αρχίσει να τίθεται στους κόλπους του διαχειριστή του συστήματος, ιδιαίτερα μετά την κορύφωση της ρητορικής της αντιπολίτευσης, η οποία αντιτίθεται στο προωθούμενο μοντέλο αποκρατικοποίησης του διαχειριστή, με είσοδο νέου επενδυτή. Κάποιοι όμως στον ΑΔΜΗΕ, φαίνεται ότι παραμέρισαν τις κορώνες περί «εκποίησης των εθνικών δικτύων» (τα ίδια άλλωστε ακούγονταν επί σειρά ετών και για τον ΟΤΕ) και άρχισαν να βάζουν κάτω τι θα σήμαινε πρακτικά για τους εργαζόμενους και την εταιρεία, η επιλογή ΣΥΡΙΖΑ για τον ΑΔΜΗΕ. Στην πραγματικότητα η αντιπολίτευση φαίνεται να προκρίνει ένα μοντέλο νέου ΔΕΣΜΗΕ, ιδιοκτησιακά διαχωρισμένου από τη ΔΕΗ, με μέτοχο το Δημόσιο. Βεβαίως, κάποιοι φοβούνται μήπως αντί για το Δημόσιο οι μετοχές καταλήξουν στο ΤΑΙΠΕΔ αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Λειτουργικά πάντως, μια τέτοια κίνηση, εκτιμάται ότι θα έφερνε σημαντική εξοικονόμηση στο μισθολογικό κόστος, αφού η κρατικοποίηση σημαίνει «ενιαίο μισθολόγιο» κάτι που φαντάζει σαν εφιάλτης βλέποντας και ακούγοντας τα ισχύοντα στον «κρατικοποιημένο ΛΑΓΗΕ». Με λίγα λόγια, όλοι φοβούνται πλέον τη συνέπεια της «πολιτικής των κρατικοποιήσεων αφού η εξίσωση με τα πλαφόν του Δημόσιου τομέα, εκτιμάται ότι συνεπάγεται ένα σημαντικό «κούρεμα» στους υφιστάμενους μισθούς των εργαζομένων του διαχειριστή. Γι αυτό και όπως ακούω τις τελευταίες ημέρες, οι … «υποστηρικτές» πιθανής κρατικοποίησης του ΑΔΜΗΕ, λιγοστεύουν με γεωμετρικό ρυθμό. Αντίθετα πληθαίνουν οι φωνές των εργαζομένων του ΑΔΜΗΕ, που βλέπουν την είσοδο ιδιώτη στρατηγικού, σαν απεμπλοκή από το πλαφόν που έχει επιβληθεί στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα. Εξακολουθεί βεβαίως να υπάρχει η έντονη ανησυχία για το ασφαλιστικό τους μέλλον.

Την απορία του μου μετέφερε προ ημερών άνθρωπος της ενεργειακής αγοράς σε σχέση με το ποιος τελικά έχει την ευθύνη για το αποτέλεσμα των επαφών με τους Ρώσους της Gazprom. Η κυβέρνηση ή η ΔΕΠΑ; Αφορμή η αναφορά που έκανε η ΔΕΠΑ στην ανακοίνωσή της ότι «η ΔΕΠΑ με τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης και του ΥΠΕΚΑ επιδιώκει με συνεχείς διαπραγματεύσεις στα πλαίσια  των συμβατικών προβλέψεων να κάνει το καλάθι των προμηθειών φυσικού αερίου ακόμη πιο ανταγωνιστικό και πιο ευέλικτο στα επίπεδα των τιμών της Δυτικής Ευρώπης». Πιστεύω ότι αν όλα πάνε καλά τότε οι μνηστήρες της επιτυχίας θα είναι πολλοί. Το ερώτημα είναι τι γίνεται σε περίπτωση που στραβώσουν τα πράγματα και οι συζητήσεις δε φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τότε προφανώς κανείς δεν θα θέλει να είναι στο κάδρο…

Το σενάριο αυτό ακούγεται όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα σε κατ' ιδίαν συζητήσεις στελεχών του ενεργειακου χώρου, με το επιχείρημα ότι αποτελεί την πιο καθαρή λύση που θα απέκλειε την επανάληψη φαινομένων "αποκλεισμού" αλά Gazprom. Εισαγωγή στο ΧΑ θα σήμαινε εξαγορά ενός ποσοστού της ΔΕΠΑ καταρχήν από έλληνες θεσμικούς, και εν συνεχεία από ξένους, με βάση μια καθαρή αποτίμηση, χωρίς τον κίνδυνο η Κομισιόν να βάλει στην πορεία εμπόδια. Πού είναι το πρόβλημα ; Οτι για να πιάσει καλή τιμή η μετοχή της ΔΕΠΑ θα πρέπει αφενός να επιλυθούν οι εκκρεμότητες, δηλαδή το θέμα των χρεών, αφετέρου να μην δημιουργηθούν νέες (σσ: βλέπε λιανική αγορά αερίου)...
 

Υπερψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη συμφωνία φιλοξενούσας χώρας του αγωγού TAP. "Οχι" ψήφισαν η ΑΝΕΛ, η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε παρών. Παράλληλα, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Α. Παπαγεωργίου κατέθεσε το αίτημα της Ελλάδας (letter of intend) να συμμετάσχει το Δημόσιο με ποσοστό ως 5% στην εταιρεία λειτουργίας του TAP...

Με τις πληροφορίες να γίνονται πιο έντονες ότι η ΔΕΠΑ βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για την έκπτωση στην τιμή του φυσικού αερίου, έχουν πάρει φωτιά τα μηχανάκια των ενδιαφερόμενων μεγάλων καταναλωτών, οι οποίοι και περιμένουν να δουν την νέα τιμή που θα προκύψει. Αυτή τη στιγμή ακούγεται ότι η έκπτωση θα είναι της τάξης του 15%. Με βάση τα τιμολόγια που έχουν εκδοθεί τις τελευταίες ημέρες, η τιμή που προκύπτει για το τέταρτο τρίμηνο για το ρωσικό αέριο είναι 12,88 δολάρια/mmbtu. Που σημαίνει ότι εάν εξασφαλίσουμε έκπτωση 15%, τότε η τιμή πέφτει στο 10,95 δολάρια /mmbtu. Η μέτρηση αυτή, σημειώνεται είναι και η πλέον αδιαμφισβήτητη αφού γίνεται σε θερμιδική βάση, όπως ακριβώς γίνονται και οι πληρωμές προς τους Ρώσους. Ίδωμεν…

Πέμπτη μαθαίνω ότι θα γίνει τελικά η κρίσιμη συνάντηση της αντιπροσωπείας της ΔΕΠΑ στα γραφεία της Gazprom στη Μόσχα. Αραγε θα βγει λευκός καπνός ; "Εχουμε κλειδώσει τη μείωση 15%, πάμε για το μείον 20%", έλεγε χαρακτηριστικά κυβερνητική πηγή. Βέβαια, εκτός από το ποσοστό, υπάρχουν ακόμη μια σειρά εκκρεμότητες να οριστικοποιηθούν : Το take or pay, οι μάξιμουμ ποσότητες, η διάρκεια, κλπ. Για να δούμε...

Άνθρωπος της αγοράς που λόγω θέσης αναμένει με μεγάλο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης μεταξύ ΔΕΠΑ και Gazprom, μου μετέφερε την ανησυχία του μετά τις τελευταίες διαρροές που είδαν το φως της δημοσιότητας. «Πρέπει να εμπιστευτούμε τη διαπραγματευτική ομάδα της ΔΕΠΑ και να σταθούμε δίπλα τους, τώρα που είναι η πιο κρίσιμη στιγμή της διαπραγμάτευσης», μου είπε χαρακτηριστικά. «Εάν αληθεύουν οι πληροφορίες βρισκόμαστε κοντά σε μια καλή συμφωνία, που θα μας δώσει βελτιωμένη τιμή, συγκριτικά με την περιοχή μας» προσθέτει ο ίδιος. Και αναρωτιέται, εάν πάμε σε διαιτησία αντέχουν οι επιχειρήσεις να περιμένουν δύο χρόνια; Ο ίδιος τονίζει ότι η πλευρά της ΔΕΠΑ, έκανε μερικές πολύ καλές κινήσεις στη διαπραγματευτική σκακιέρα και έφερε τους Ρώσους από εκεί που έδιναν «σκάρτο» 10%, να έχουν ανεβάσει σημαντικά την έκπτωση που προσφέρουν. Ας πάρουμε τώρα την έκπτωση, καταλήγει ο ίδιος, για να πάρουμε και μία ανάσα.
Βεβαίως η κάθε πλευρά έχει τα δικά της κριτήρια για το πώς αντιμετωπίζει την όλη υπόθεση. Υπάρχουν δηλαδή και εκείνοι που θεωρούν ότι «μετά την απομάκρυνση από το … τραπέζι, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται». Και επιμένουν ότι η χώρα μας μπορεί και δικαιούται να πάρει περισσότερα. Και εκτός από την έκπτωση, παίζουν ρόλο και άλλες παράμετροι, ίσως εξίσου σημαντικό, όπως η αναδρομικότητα της συμφωνίας που μεταφράζεται σε πολλά χρήματα. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει και η παράμετρος «οικονομική αντοχή» που έχουν οι εμπλεκόμενες πλευρές και εν τέλει οι καταναλωτές του φυσικού αερίου που πληρώνουν. Δύσκολη ισορροπία και άσκηση…

«Και ενώ εδώ και ένα μήνα υπήρχε εκ νέου ενημέρωση -προειδοποίηση από την πλευρά της Energean ότι υπάρχει κίνδυνος με τη χρηματοδότηση του γεωτρητικού της προγράμματος, στο μεσοδιάστημα δεν έγινε καμία κίνηση», γράφουμε στο σχετικό θέμα. Όπως ενημερωνόμαστε όμως αρμοδίως, από τις 20 Οκτώβρη έχει στείλει ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας σχετική επιστολή στα ΕΛΠΕ, η οποία μάλιστα έχει απαντηθεί. Δεν γνωρίζω την απάντηση, ωστόσο «κοντός ψαλμός αλληλούια». Σύντομα θα δούμε αν θα «επιστρέψει» υπογεγραμμένη από τα ΕΛΠΕ η νέα τροποποιητική σύμβαση μεταξύ των δύο μερών, η οποία, σημειωτέον, είχε σταλεί στα ΕΛΠΕ πριν δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα με το γεωτρητικό πρόγραμμα της Energean.

Δεν ξέρω αν είναι έτσι όπως τα λέει ο ΑΔΜΗΕ σχετικά με το θέμα των αναδρομικών χρεώσεων μετά τη νέα μέθοδο υπολογισμού της τιμής που πληρώνουν οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας για ΑΠΕ. Νομικοί παράγοντες που επικοινώνησαν με το energypress υποστηρίζουν ότι πραγματικά υπάρχει θέμα, αφού ο νόμος δεν όριζε ρητά ότι η εφαρμογή του θα ήταν από τη δημοσίευση του νόμου. Αυτό έγινε με την κανονιστική πράξη που ήρθε να υλοποιήσει τα όσα προέβλεπε ο νόμος. Τέλος πάντων, μου λένε, αν το κυνηγήσει η ΔΕΗ μάλλον θα δικαιωθεί. Και επειδή είναι 48,2 εκατ. ευρώ για τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και μέρος του Αυγούστου του 2013, νομίζω ότι θα τα βρούνε στα δικαστήρια…

Τα «έχουν πάρει» μαθαίνω στον ΑΔΜΗΕ με τη ΔΕΗ (παρότι η μία εταιρεία είναι θυγατρική και η άλλη μητρική). Ετοίμαζαν μάλιστα και επιστολή διαμαρτυρίας, την οποία πρέπει ήδη να έστειλαν. Η αιτία είναι κάποια πράγματα που ισχυρίζεται η ΔΕΗ στην ανακοίνωσή της για τα αποτελέσματα 9μήνου. Λέει χαρακτηριστικά η ΔΕΗ: «Σε εφαρμογή της Απόφασης ΡΑΕ 366/2013, η οποία δημοσιεύθηκε στα μέσα Αυγούστου κατ εφαρμογή του Νόμου 4152/2013, για τη νέα μέθοδο υπολογισμού της τιμής που πληρώνουν οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας για ΑΠΕ στο Διασυνδεδεμένο Σύστημα, ο ΑΔΜΗΕ απέστειλε τον Οκτώβριο στη ΔΕΗ Α.Ε. διορθωτικές εκκαθαρίσεις για τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και μέρος του Αυγούστου του 2013 συνολικού ύψους 48,2 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο προκύπτει από την αναδρομική εφαρμογή της εν λόγω μεθόδου από την ημερομηνία δημοσίευσης, στις 9.5.2013, του Νόμου. Για το ποσό αυτό, η ΔΕΗ έχει υποβάλει ένσταση και δεν έχει σχηματίσει πρόβλεψη, υποστηρίζοντας ότι η σχετική διάταξη του εν λόγω νόμου δεν προβλέπει αναδρομική εφαρμογή της μεθόδου αυτής». Γιατί τα «έχουν πάρει» στον ΑΔΜΗΕ; Διότι, υποστηρίζουν, η συγκεκριμένη ρύθμιση ισχύει, σύμφωνα με το νόμο, από την δημοσίευση στην εφημερίδα της κυβερνήσεως, δηλαδή από την 9η /5/13. Άρα οι συμμετέχοντες στην αγορά (και η ΔΕΗ) ήταν ενημερωμένοι για την έκδοση του νόμου και έπρεπε να έχουν κάνει τις σχετικές προβλέψεις. Και όχι να διαμαρτύρονται για τις διορθωτικές εκκαθαρίσεις των μηνών Μάιος, Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος…

Η αλήθεια είναι ότι προκαλεί σύγχυση η επίκληση της ΔΕΗ για κόστος λιγνιτικών της τάξης των 59 ευρώ η μεγαβατώρα. Άλλωστε αυτό ακριβώς το σημείο προκάλεσε συζητήσεις στην ενεργειακή πιάτσα: πως είναι δυνατόν η ΔΕΗ να δηλώνει στις προσφορές της στον ΗΕΠ μεταβλητό κόστος 33 ευρώ και στη συνέχεια να δηλώνει ότι το πλήρες κόστος της είναι 59 ευρώ. Και μπορεί να είναι δύο διαφορετικά πράγματα το πλήρες από το μεταβλητό κόστος αλλά πόσο μπορεί πια να "φουσκώνει" ο λογαριασμός από τη μισθοδοσία και τα άλλα πάγια; Γιατί 26 ευρώ η μεγαβατώρα είναι μεγάλο νούμερο λένε στην αγορά επικρίνοντας στη ΔΕΗ ότι με την τακτική της, μεταξύ άλλων φουσκώνει και το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ. Από την άλλη βεβαίως η ΔΕΗ υποστηρίζει ότι αυτά είναι τα κόστη και τα νούμερα δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Αυτό το τελευταίο πάντως θα φανεί στη συνέχεια, γιατί με την εξέλιξη αυτή μπαίνει στο κάδρο της συζήτησης και η αγορά των ΑΠΕ που έχει "έννομο συμφέρον" να καταδείξει ότι οι προσφορές της ΔΕΗ στον ΗΕΠ δε δικαιολογούνται και αυξάνουν τεχνητά το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ...

Είναι αλήθεια ότι όταν επελέγη η Ernst & Young για τον κοστολογικό έλεγχο της ΔΕΗ από τη ΡΑΕ, υπήρξαν κάποιες ενστάσεις από την αγορά. Δόθηκαν ωστόσο διαβεβαιώσεις. Από χθες οι ανησυχίες αυτές επανήλθαν. Πόσο ανεξάρτητος μπορεί να είναι ο κοστολογικός έλεγχος αναρωτιούνται εκ νέου πηγές της αγοράς; Και πέφτει ο κλήρος στη ΡΑΕ να διασφαλίσει ότι η γυναίκα του Καίσαρα όχι μόνο είναι αλλά και φαίνεται τίμια. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει προσοχή και ανησυχία στην αγορά…

«Το πρωτογενές πλεόνασμα το χρωστάτε στους παραγωγούς φωτοβολταϊκών». Έτσι σχολίασε ο Νίκος Χατζηνικολάου τις ερωτήσεις τηλεθεατών προς τον φιλοξενούμενό του υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη σχετικά με τις καθυστερήσεις, συνολικού ύψους περί τα 900 εκατ. ευρώ, στις πληρωμές των παραγωγών «πράσινης» ενέργειας. «Δεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουν στη θέση του Μάκη Παπαγεωργίου που αναγκάστηκε, πιεζόμενος από την τρόικα,  να φέρει στη Βουλή τη  διάταξη για την έκτακτη εισφορά» είπε ο υπουργός Ανάπτυξης.

Όπως μου εξηγούν κύκλοι της βιομηχανίας, οι δημοπρασίες αερίου αποδεικνύονται μια σημαντική κατάκτηση, που οφείλεται στην επιμονή και το σθένος της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του προέδρου της Γ. Κυριτσάκη, να κάνει μια σε βάθος έρευνα για τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά αερίου. Και μεταξύ των άλλων μέτρων που συμφωνήθηκαν μεταξύ ΕΠΑΝΤ και ΔΕΠΑ ήταν ακριβώς και οι δημοπρασίες.
Τώρα αυτό ακριβώς το οικοδόμημα, απειλείται, υποστηρίζουν οι ίδιοι κύκλοι. Πως; Ως γνωστόν υπάρχουν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ της ΔΕΠΑ και των βιομηχανιών, καθώς λήγουν οι υφιστάμενες συμβάσεις προμήθειας. Και μεταξύ των άλλων ζητημάτων έχει προκύψει η εξής λεπτομέρεια που έχει τη δική της σημασία: εάν κάποιος πελάτης θέλει να πάρει τη μεγαλύτερη δυνατή έκπτωση, στην πραγματικότητα με τους όρους τους οποίους καλείται να αποδεχθεί, ουσιαστικά δεσμεύεται να μη συμμετάσχει στις δημοπρασίες. Πως μπορεί να διαχωρίζονται οι ποσότητες όταν είναι ο ίδιος ο πωλητής και στις δύο περιπτώσεις, αυτό είναι άξιο απορίας, καταλήγουν οι ίδιοι κύκλοι… 

Τελικά με τους χειρισμούς που έγιναν στην υπόθεση ΔΕΗ - Αλουμινίον από τη διοίκηση του ΑΔΜΗΕ (Γ. Γιαρέντης) αν μη τι άλλο αποσοβήθηκαν τα χειρότερα. Από τη μια πλευρά η ΔΕΗ ζητούσε την άμεση καταγγελία της σύμβασης, από την άλλη το Αλουμίνιο δεν προχώρησε -όπως είχε κάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν- σε ασφαλιστικά μέτρα. Ενώπιον του διαφαινόμενου αδιεξόδου με αρνητικές συνέπειες για όλη την αγορά, εκείνο που χρειαζόταν ήταν ένας προσεκτικός χειρισμός που θα έδινε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να μην οδηγηθεί η κατάσταση στα άκρα και να εκτονωθεί η κρίση. Κάτι που έγινε και δόθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο (με την εφαρμογή του κώδικα) ο απαραίτητος χρόνος. Και επειδή σε προηγούμενο σχόλιο είχαμε κάνει λόγο για μεγάλη… φουρτούνα, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ο καπετάνιος αποδεικνύεται μέχρι στιγμής ικανός.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου, και ενόψει της έναρξης της περιόδου του πετρελαίου θέρμανσης, το υπ. Ανάπτυξης εξέδωσε την απόφαση για την υποχρεωτική εγκατάσταση συστημάτων εισροών εκροών ελέγχου των καυσίμων από τους μεταπωλητές. Με τη διαφορά ότι η απόφαση ήταν ένα copy paste εκείνης για τους πρατηριούχους. Ποιο το κακό θα μου πείτε. Ότι, η διακίνηση ποσοτήτων πετρελαίου θέρμανσης μέσω των μεταπωλητών είναι πολλαπλάσια εκείνων μέσω των πρατηρίων. Οι υπόγειες δεξαμενές που έχουν τα πρατήρια είναι 10-20 κυβικών, έναντι 50-100 κυβικών που είναι των μεταπωλητών. Με άλλα λόγια το σύστημα που έβαλαν τα πρατήρια και το οποίο μετρά μικρούς όγκους, δεν μπορεί να δουλέψει για τις εταιρείες πώλησης πετρελαίου θέρμανσης. που διακινούν δεκαπλάσιους όγκους ! Το ΥΠΑΝ ενημερώθηκε σχετικά από τις εταιρείες πετρελαιοειδών και μάλλον θα αλλάξει την απόφαση…

Εντείνεται η φημολογία για τις εντυπώσεις που έχει αφήσει η μέχρι στιγμής συνεργασία με τους νορβηγούς της PGS. Η αλήθεια είναι ότι και από ελληνικής πλευράς υπάρχει στενό «μαρκάρισμα» και ζητείται να παρουσιαστούν αποτελέσματα όσο πιο γρήγορα γίνεται. Από την άλλη μεριά, γεωλόγοι που παρακολούθησαν την τελευταία παρουσίαση στο APPEX δεν έμειναν και πολύ ικανοποιημένοι με τα όσα είδαν. Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να ρίξουν το ανάθεμα. Οι δικές μου πηγές πάντως λένε ότι υπάρχει ψυχραιμία. Ναι μεν η παρουσίαση στο Κάραβελ και το στέλεχος που ήρθε στην Αθήνα, δεν ήταν στην καλύτερη … φόρμα του, ούτε έκανε τον κόσμο που βρισκόταν εκεί πιο σοφό. Από την άλλη μεριά, δε θα πρέπει να βιαζόμαστε, αφού στην παρούσα φάση δουλεύουν όχι οι γεωλόγοι αλλά οι γεωφυσικοί. Και άρα υπάρχει ακόμη δουλειά μπροστά. Είναι, όπως μου λέει γνώστης της αγοράς, σα να ερίζουν οι χειρούργοι για το πού θα γίνει η εγχείρηση, ενώ ακόμη δεν έχει τελειώσει ο υπέρηχος. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και εκείνοι που θα είχαν κάθε λόγο να ανησυχούν, εμφανίζονται αισιόδοξοι. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω…

Είναι πολύ σημαντικές οι διεργασίες που συντελούνται αυτήν την περίοδο σε σχέση με τους κώδικες του φυσικού αερίου. Πηγές της βιομηχανίας βλέπουν ότι με τις πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, ότι γίνεται προσπάθεια με τους κώδικες να λυθούν σημαντικά θέματα της αγοράς. Ωστόσο οι ίδιες πηγές της βιομηχανίας θεωρούν ότι το Α και το Ω του ανοίγματος της αγοράς φυσικού αερίου βρίσκεται στο αποκαλούμενο εικονικό σημείο, χωρίς το οποίο δεν μπορεί κάποιος πελάτες να υπογράψει μια διαχωρισμένη σύμβαση (αέριο και μεταφορά). Επομένως εάν δε λυθεί το συγκεκριμένο ζήτημα, οι πελάτες θα είναι αναγκασμένοι να αγοράζουν αέριο και μεταφορά από τον (ίδιο) προμηθευτή. Οι εναλλακτικές που φαίνεται ότι θα δίνονται θα έχουν τέτοιο κόστος που θα καθίσταται ασύμφορο. Το ζήτημα είναι σημαντικό για τη βιομηχανία, λένε οι ίδιες πηγές.

Η σταθερή απόδοση κεφαλαίων σήμερα στον ΑΔΜΗΕ είναι στο 8%. Αλλά το ποσοστό θεωρείται χαμηλό, σύμφωνα με όσα έχουν διαμηνύσει στην ελληνική πλευρά οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές. Γιατί; Αυτό που υποστηρίζουν είναι ότι, αν κάποιος δώσει εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, τότε μπορεί να πάρει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου σε αυτά τα νούμερα απόδοσης, τα οποία μπορεί να τα διαχειριστεί με μεγαλύτερη ευελιξία. Γιατί να δεσμευθεί με τόσο μεγάλη επένδυση για τόσο πολλά χρόνια; Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υποψήφιοι επενδυτές έχουν ενημερώσει την ελληνική πλευρά ότι προκειμένου να υπάρχει επαρκές κίνητρο ώστε να κατέβουν στον επικείμενο διαγωνισμό πώλησης του 66% του ΑΔΜΗΕ, θα τους ενδιέφερε μια απόδοση της τάξης του 10%-11%.

«Στην Ενωμένη Ευρώπη, σήμερα, επιστροφή στην ανάπτυξη σημαίνει επιστροφή στην πραγματική οικονομία, με αιχμή τη βιομηχανία. Η Ευρώπη διαπιστώνει ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα «μιας νέας βιομηχανικής επανάστασης». Κι έχει θέσει το ζήτημα της βιομηχανικής πολιτικής πρώτο-πρώτο στην αναπτυξιακή της ατζέντα μέχρι το 2020». Αυτά λέει ο ΣΕΒ προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Όπως πάντα όμως, το ζήτημα είναι ποιος πληρώνει για να υπάρξει μια βιομηχανική πολιτική. Και αυτή η απάντηση δεν είναι πάντα αυτονόητη.