Ραδιενεργά

Δεν πρόκειται για κάποιο τεράστιο έργο (36 εκατ. ευρώ είναι ο προϋπολογισμός του), αλλά στην αναβροχιά που επικρατεί, όλοι σπεύδουν να πάρουν θέση. Πρόκειται για την αναβάθμιση δύο λιγνιτικών μονάδων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου στην Πτολεμαϊδα, με την εγκατάσταση συστημάτων μείωσης των εκπομπών οξειδίων του αζώτου, για την οποία η ΔΕΗ τρέχει διαγωνισμό. Μαθαίνω ότι τα τεύχη δημοπράτησης  τα έχουν πάρει καμία 15ριά εταιρείες, μεταξύ των οποίων και μερικές από τις μεγάλες της χώρας… Η κατάθεση των προσφορών αναμένεται στις 3 Οκτωβρίου.

Φαίνεται τελικά ότι κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με την Υπουργική Απόφαση του ΥΠΕΚΑ για το Net Metering. Στελέχη της αγοράς δηλώνουν ότι η συγκεκριμένη Υπουργική Απόφαση είναι κίνηση σαχ ματ για τις ΑΠΕ. Από τη μια η εφαρμογή του ΕΤΜΕΑΡ και των ΥΚΩ στο σύνολο της κατανάλωσης που κάνει ασύμφορες τις οικιακές εγκαταστάσεις, από την άλλη το όριο των 10 kWp που βγάζει εκτός τις επιχειρήσεις, δεν μένει κανείς που να τον συμφέρει και ταυτόχρονα να μπορεί να βάλει σύστημα αυτοπαραγωγής. Συμπληρώνουν δε ότι δεν πρόκειται να κουνηθεί φύλο στην αγορά, άποψη που φαίνεται να συμμερίζονται και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, δημιουργώντας εύλογα την απορία για το πως είναι δυνατόν το ΥΠΕΚΑ να μη βλέπει αυτό που βλέπουν όλοι οι υπόλοιποι.

Αυτό όμως που φαίνεται να ενοχλεί ακόμα περισσότερο, είναι ότι παρά τις έντονες διαμαρτυρίες μετά τη δημοσίευση του πορίσματος της σχετικής Ομάδας Εργασίας, το ΥΠΕΚΑ όχι μόνο υιοθέτησε στο ακέραιο της προτάσεις της, αλλά θεωρεί πια την υπόθεση τελειωμένη, με τη δικαιολογία ότι το όλο θέμα έχει καθυστερήσει και δεν υπάρχει χρόνος για αλλαγές. Όλες οι πληροφορίες δείχνουν ότι η "ζημιά" έγινε από το ΔΕΔΔΗΕ, που κράτησε σκληρή στάση με την ανοχή των υπόλοιπων μελών της Ομάδας Εργασίας. Τώρα η μπάλα είναι στο γήπεδο της ΡΑΕ, αλλά μάλλον για τυπικούς λόγους...

Είναι βέβαιον ότι έπρεπε να τύχει μεγαλύτερης προσοχής το θέμα της αυτοπαραγωγής από την πλευρά του ΥΠΕΚΑ. Με τις ΑΠΕ στην "κατάψυξη" τα τελευταία δυο χρόνια και τους δείκτες ανεργίας στο κόκκινο, σε βαθμό που η Κυβέρνηση να συζητά τη θέσπιση ρήτρας απασχόλησης για όλα τα αναπτυξιακά μέτρα, δεν υπάρχει η… πολυτέλεια πρόχειρων πρωτοβουλιών. Είναι ανάγκη να μπαίνει σε προτεραιότητα, για κάθε πρωτοβουλία, το θέμα των θέσεων εργασίας. Άλλωστε μια ευνοϊκότερη αντιμετώπιση του θέματος (στην κατεύθυνση που δείχνουν οι φορείς του κλάδου) δεν θα έβλαπτε κάποιον. Ούτε τον καταναλωτή, ούτε τον προϋπολογισμό, ούτε τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ…

Σας τα έχω γράψει κι άλλες φορές: Στον κλάδο των αιολικών υπάρχει κινητικότητα που δείχνει ότι το επενδυτικό ενδιαφέρον είναι ενεργό. Αυτό μαρτυρούν και κάποιες πληροφορίες για κινήσεις δούναι και λαβείν που δεν είναι καθόλου στον… αέρα. Το καλό είναι ότι θα γίνουν νέα έργα με κεφάλαια εισαγόμενα…

Επί των επάλξεων και πάλι, μετά την καλοκαιρινή χαλάρωση… Το energypress, όπως ξέρουν οι (δεκάδες χιλιάδες, ειρήσθω εν παρόδω) σταθεροί αναγνώστες του, δεν έλειψε βέβαια ούτε μια μέρα από τη μάχη της ενημέρωσης, ανταμείβοντας την προσήλωσή τους με τη βεβαιότητα ότι μαθαίνουν πρώτοι και σε βάθος, όλες τις ειδήσεις, τις τάσεις, τις απόψεις, το παρασκήνιο του ενεργειακού κλάδου. Καλό αποκαλόκαιρο λοιπόν και καλή δύναμη σε όλους…

«Είναι μια φιλότιμη προσπάθεια να εξισορροπηθούν αντιτιθέμενες επιδιώξεις και συμφέροντα». Με αυτά τα λόγια σχολίασε παράγοντας της αγοράς το δεύτερο σχέδιο της ΡΑΕ για τις δημοπρασίες, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι απαιτήθηκαν πολύ λεπτοί χειρισμοί για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο που είχε αρχικά δημιουργηθεί και «πρωτοβουλίες που μπορούν να αναληφθούν μόνον όταν οι πρωταγωνιστές έχουν το βάρος να τις αναλάβουν». Από όσο έχω παρακολουθήσει την υπόθεση νομίζω ότι αναφερόταν στον πρόεδρο της Αρχής… Περιμένω εναγωνίως τις εξελίξεις…

Ψάχνοντας στο αρχείο μου για άλλο θέμα, σχετικό με τις έρευνες υδρογονανθράκων, έπεσα πάνω σε δηλώσεις του Γιάννη Μανιάτη στο mega, τον (περυσινό) Αύγουστο του 2013 όπου έλεγε ότι τον Σεπτέμβριο (του 2013 πάντα) θα έρχονταν στη Βουλή για κύρωση οι συμβάσεις του Δημοσίου με τις κοινοπραξίες για τις έρευνες σε Πατραϊκό και Ιωάννινα, ίσως και Κατάκολο. Δεν θέλω να ισχυριστώ ότι είναι εύκολες υποθέσεις αυτές, αλλά το βέβαιον είναι ότι ένα χρόνο μετά οι συμβάσεις δεν έχουν έρθει στη Βουλή…

Θυμάστε τις αλλαγές στο καταστατικό της ΔΕΗ που έγιναν τον Ιούνιο, δίνοντας τη δυνατότητα στην εταιρεία να μεταφέρει στο εξής καύσιμα στα νησιά με δικά της τάνκερ ; Το τάνκερ λοιπόν που μίσθωσε φέτος η ΔΕΗ για να μεταφέρει ντίζελ για τις ντιζελοκίνητες ηλεκτροπαραγωγικές της μονάδες στα νησιά, είχε σαν αποτέλεσμα εντυπωσιακή εξοικονόμηση πόρων.

Μέχρι και πέρυσι, το ντίζελ, το μετέφερε για λογαριασμό της ΔΕΗ ο ίδιος ο πωλητής του καυσίμου με δικά του σκάφη, και αμειβόταν με το μίλι, με ότι αυτό συνεπάγεται σε κόστη για την επιχείρηση...

Παράγοντας της βιομηχανίας, μιλώντας στο EnergyPress για το θέμα του NOME, επεσήμανε ότι όπως και στη Γαλλία η αντίστοιχη ρύθμιση είχε ως στόχο τη στήριξη της βιομηχανίας, έτσι και στην Ελλάδα θα πρέπει το τελικό σχέδιο που θα τεθεί σε διαβούλευση να εμπνέεται από την ίδια φιλοσοφία. Και καθοριστικής σημασίας σε αυτήν την κατεύθυνση θα είναι η τιμή των δημοπρασιών: εάν δεν διασφαλίζεται ότι η βιομηχανία θα πάρει την ίδια τελική τιμή που έχει εξασφαλίσει με την πρόσφατη μείωση από τη ΔΕΗ, τότε στην πράξη οι κυβερνητικές εξαγγελίες για στήριξη της βιομηχανίας δε θα έχουν αντίκρισμα. Αυτό είναι το ζουμί, τονίζουν οι ίδιοι κύκλοι της βιομηχανίας…

Την αγωνία του για την προώθηση, επιτέλους, του συστήματος net metering για τους αυτοπαραγωγούς στη χαμηλή τάση εκφράζει με σημείωμά του ο αναγνώστης μας Δημήτρης Μακρής. Γράφει λοιπόν στο σχόλιό του: «Η συμμετοχή στη χάραξη ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής δεν γίνεται μόνο με επιστολές και ανακοινώσεις, αλλά δημιουργώντας επιτυχημένα παραδείγματα. Π.χ. στις ΑΠΕ, η Γερμανία ήταν αυτή που χάραξε πρώτη το δρόμο, δημιουργώντας το μοντέλο των εγγυημένων τιμών πώλησης. Η επιτυχία του μοντέλου ήταν αυτή που έπεισε και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη να ακολουθήσουν. Από 1η Αυγούστου, για μια ακόμη φορά, η Γερμανία προχωρά στο μέλλον χαράσσοντας ουσιαστικά το δρόμο με το μοντέλο του direct marketing και την έμπρακτη στήριξη των εγκαταστάσεων αυτοπαραγωγής, απαλλάσσοντας όλα τα συστήματα έως 10kW από την καταβολή του τέλους ΑΠΕ και επιβάλλοντας τη μερική καταβολή του για τα υπόλοιπα συστήματα. Στη χώρα μας από τον Απρίλιο του 2013 γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια να πεισθεί το ΥΠΕΚΑ για ένα μοντέλο net metering για τους αυτοπαραγωγούς στη χαμηλή τάση και το όλο εγχείρημα έχει στοιχειώσει παρά το γεγονός ότι η αγορά φωνάζει διαρκώς για στασιμότητα και θέσεις εργασίας που χάνονται καθημερινά. Και όχι μόνο αυτό αλλά το μοντέλο που φαίνεται να έρχεται περιορίζει την εφαρμογή του net metering στα 10kW (αφήνοντας στην πράξη εκτός τις περισσότερες μικρές επιχειρήσεις) και προβλέπει την επιβάρυνση όλων των αυτοπαραγωγών με ΥΚΩ, τέλη δικτύου και τέλος ΑΠΕ. Κατά τα άλλα ως χώρα στέλνουμε επιστολές για τη χάραξη ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής. Δηλαδή λόγια χωρίς πράξεις για τη δημιουργία εντυπώσεων που ευτυχώς ή δυστυχώς ξεφουσκώνουν εύκολα».

Συνήθως η χώρα μας είναι από εκείνες που "ακολουθούν" και όχι από εκείνες που καθορίζουν τις ευρωπαϊκές πολιτικές. Υπό αυτή την έννοια έχει τη σημασία του το γεγονός ότι το ΥΠΕΚΑ βρέθηκε ανάμεσα σε αυτούς που πήραν πρωτοβουλία για την αναβάθμιση του ρόλου της ενεργειακής αποδοτικότητας στη συνολικότερη ευρωπαϊκή στρατηγική, πρωτοβουλία που τελικά είχε αποτέλεσμα. Φαίνεται αυτό από τη θετική αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα και με την ανακοίνωση που έβγαλε προχθες, στην πρωτοβουλία που είχαν πάρει ο Έλληνας Υπουργός Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης - που προήδρευε και του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας το πρώτο εξάμηνο του 2014 - που μαζί με άλλους εξι ομότιμούς του Υπουργούς, τον αντικαγκελάριο, υπουργό οικονομικών της Γερμανίας  και Αρχηγός του SPD Ζίγκμαρ Γκάμπριελ , της Δανίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και του Βελγίου, απέστειλαν πριν ένα μήνα περίπου επιστολή σχετικά με την  ανάγκη υιοθέτησης ενός φιλόδοξου στόχου για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης για το 2030. Η επιστολή είχε αποδέκτες τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, José Manuel Barroso, και τους Επιτρόπους Ενέργειας, Günther Oettinger και Δράσης για το Κλίμα, Connie Hedegaard και ζητούσαν να τεθεί σε επίπεδο Ε.Ε. ένας συγκεκριμένος και δεσμευτικός στόχος για την Ενεργειακή Απόδοση για το έτος 2030, ο οποίος και να περιληφθεί στην έκθεση προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Ιούλιου του 2014 που θα αναφέρεται στην επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης του 2020.

Την έντονη αντίδραση κύκλων της βιομηχανίας, προκαλούν τα σχόλια που είδαν το φως της δημοσιότητας σε σχέση το θέμα των ΥΚΩ. Όπως επισημαίνουν κύκλοι της ΕΒΙΚΕΝ είναι άκρως αποπροσανατολιστική η άποψη ότι η βιομηχανία ότι ζητάει απαλλαγή από την αύξηση αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους καταναλωτές.
Και αυτό διότι όπως επισημαίνουν πηγές της βιομηχανίας, η επιστολή της ΕΒΙΚΕΝ  ουσιαστικά αναφέρεται στις 60 μεγάλες επιχειρήσεις στην Μέση Τάση  με ετήσια κατανάλωση 1300GWh, για τις οποίες πρόσφατα τον περασμένο  Οκτώβρη το ΥΠΕΚΑ αποφάσισε τη μείωση του τέλους ΥΚΩ στο επίπεδο της Υψηλής τάσης. Η όποια  αύξηση αποφασιστεί  δεν θα πλήξει τις μεγάλες βιομηχανίες αλλά τις 60 μεγάλες της Μέσης Τάσης (κλωστουφαντουργίες, υαλουργίες, χαρτοβιομηχσνίες κ.λ.π)  που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της  μεσαίας μεταποίησης της ελληνικής οικονομίας, σε μια κρίσιμη περίοδο όπου οι εξαγωγές μειώνονται και το εμπορικό ισοζύγιο δέχεται εκ νέου πιέσεις. Την ίδια στιγμή πολλά από τα μέτρα των 150 εκατ. ευρώ ακόμη δεν έχουν εφαρμοστεί, με αποτέλεσμα παραγωγικές μονάδες να κλείνουν.  Χθες ο νέος Υπουργός Οικονομικών στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, σχολιάζουν οι ίδιες πηγές, δήλωσε ότι οι Ελληνικές βιομηχανίες έχουν το υψηλότερο κόστος ενέργειας στην Ευρώπη.
Και βέβαια υπάρχει και το κρίσιμο ερώτημα: εάν αυξηθεί το τέλος ΥΚΩ για τις βιομηχανίες, πόσα χρήματα θα συγκεντρωθούν; Το πολύ 3 εκατ. ευρώ, απαντούν οι ίδιες πηγές, σημειώνοντας ότι η αύξηση στα ΥΚΩ είναι πάνω από 200 εκατ. ενώ την ίδια στιγμή, οι φόροι στο συνολικό κόστος των ΥΚΩ (800 εκατ. ευρώ) είναι επίσης 200 εκατ. ευρώ!
Αν λοιπόν το ΥΠΕΚΑ θέλει να μην επιβαρυνθούν τα νοικοκυριά ας μη χρεώσουν τους φόρους, υποστηρίζει η ίδια πηγή της βιομηχανίας που επισημαίνει ότι η παραγωγή στη χώρα μας δίνει την ύστατη μάχη. Αν θέλουμε ανάπτυξη στην χώρα ας βοηθήσουμε την βιομηχανία μας να μείνει ζωντανή, καταλήγει.

Για τις συζητήσεις της τρόικας με τα στελέχη και την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, αλλά και με την ΔΕΗ, σας έχουμε ενημερώσει. Μαθαίνω επιπλέον ότι και στη συνάντηση που είχαν τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών με τους ανεξάρτητους ηλεκτροπαραγωγούς του  ΕΣΑΗ, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ανάλογο: Προχωρήστε, λέει η τρόικα, στις αλλαγές που έχουν δρομολογηθεί στην ηλεκτρική αγορά και αν υπάρξουν μικρές καθυστερήσεις (όπως αυτές που φαίνεται ότι θα υπάρξουν, ένα με δύο μήνες), δεν θα το κάνουμε και μεγάλο θέμα…

Μπορεί να εγκρίθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ε.Ε. το αίτημα του ΥΠΕΚΑ για αντιστάθμιση του κόστους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που έχουν οι βιομηχανίες, αλλά όπως πληροφορούμαι αυτό δεν φτάνει. Πρέπει να υπάρξει και η σχετική νομοθετική ρύθμιση από το ΥΠΕΚΑ, η οποία καθυστερεί. «Κινδυνεύουν να χαθούν 6 εκ. ευρώ για το 2013, τη στιγμή που κάθε ευρώ που χάνεται για τη βιομηχανία σημαίνει χάσιμο  θέσεων εργασίας» μου λέει ο συνομιλητής μου, ο οποίος υποστηρίζει ότι από τα μέτρα 150 εκ. ευρώ  για τη στήριξη των βιομηχανιών που εξαγγέλθηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο, έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα μέτρα που δεν ξεπερνούν τα 10εκ ευρώ…

Ποια μνημόνια, ποιές τρόικες, ποια κρίση; Σαν να βρισκόμαστε στον παλιό καλό καιρό που νόμος ήταν το δίκιο του ΓΕΝΟΠίτη… Έχω στα χέρια μου δύο προσφυγές που κατέθεσε την προηγούμενη εβδομάδα ο δικηγόρος του ΔΕΔΔΗΕ στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον της Απόφασης της ΡΑΕ (196/2014), που καθορίζει τις Χρεώσεις Χρήσης Δικτύου για το 2014. Τι ζητάνε οι αθεόφοβοι; Να συμπεριληφθούν στο κόστος λειτουργίας του Δικτύου, και άρα να το πληρώσουν οι καταναλωτές (με 11,3 και 2,5 εκ. ευρώ, αντίστοιχα), αφ' ενός η δαπάνη για την παροχή από τη ΔΕΗ ειδικού μειωμένου τιμολογίου ηλεκτρικής ενέργειας στους υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ, αφ' ετέρου η δαπάνη μισθοδοσίας και εργοδοτικών εισφορών του προσωπικού του ΔΕΔΔΗΕ που είναι αποσπασμένοι στο Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (ΤΑΥΤΕΚΩ)!. Στην απόφασή της η ΡΑΕ είχε απορρίψει ως μη αποδεκτές, για μετακύλιση στους καταναλωτές, τις δαπάνες αυτές. Δεν έχει σημασία το νούμερο (παρότι τα 13,8 εκατ. δεν είναι και λίγα) αλλά η νοοτροπία: Ας πληρώσουν οι καταναλωτές τα προνόμιά μας… Γιατί δεν τα βάζουνε και στις ΥΚΩ; 

Σε σχέση με όσα υποστήριξαν, μιλώντας στο energypress, στελέχη πετρελαϊκών εταιρειών, σύμφωνα με τα οποία – σε γενικές γραμμές – η τιμολογιακή πολιτική για τα δεδομένα που «πουλάει» η PGS αποτρέπει τις μικρές και μεσαίες εταιρείες από το να προσέλθουν στο διαγωνισμό, η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ αλλά και η κ. Σταματάκη, απαντούν ότι η χώρα μας "δεν ανακαλύπτει την Αμερική". Αντίθετα, όπως λένε, ακολουθεί την πεπατημένη που έχουν ακολουθήσει άλλες χώρες σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Ως εταιρείες τις οποίες στοχεύει, πάντως, το ΥΠΕΚΑ αναφέρει "οι μικρομεσαίες και πάνω". Όπως λέει μάλιστα χαρακτηριστικά η κ. Σταματάκη "οι δυσκολίες που έχουν τα ελληνικά νερά δεν ταιριάζουν σε μικρές εταιρείες. Πρέπει να έχουν κάποιο μέγεθος και κάποια εμπειρία". Η προκήρυξη θα αποκλείει σύμφωνα με πληροφορίες τις off shore εταιρίες από τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, όπως και τη συμμετοχή μιας εταιρίας σε διαφορετικές κοινοπραξίες για την ίδια περιοχή.

Κύκλοι της βιομηχανίας διευκρίνισαν  με σημασία ότι η βιομηχανία  πάντα στήριζε και συνεχίζει να στηρίζει  τον Πρόεδρο της ΡΑΕ, ο οποίος έχει αποδείξει στην πράξη με τις προτάσεις του και τις πρωτοβουλίες ότι στηρίζει τη βιομηχανία. Η όποια αντίθεση και οι υψηλοί τόνοι από μεριάς της βιομηχανίας εμφανίστηκαν λόγω του  προωθούμενου σχεδίου από το Υπουργείο για το ΝΟΜΕ , καθώς διέγνωσαν πίεση του Υπουργείου προς τη ΡΑΕ, που επιβεβαιώθηκε και με την απαντητική επιστολή του Υφυπουργού ΠΕΚΑ προς τον πρόεδρο της ΡΑΕ, για εφαρμογή "μιας τριμερούς συμφωνίας"  που αφήνει τη βιομηχανία από έξω. Εκτός του ότι η βιομηχανία μένει εκτός του νέου ΝΟΜΕ, το διακύβευμα είναι ότι η όποια τιμή  του ΝΟΜΕ προκύψει θα αποτελεί τιμή αναφοράς και για τα βιομηχανικά τιμολόγια. Οι κύκλοι της βιομηχανίας τονίζουν ότι αδυνατούν να αντιληφθούν την πίεση και την επιμονή του Υπουργείου η οποία, σύμφωνα με τους ίδιους, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εκπεφρασμένη βιομηχανική πολιτική της κυβέρνησης. "Το Υπουργείο θα βρεί όλους τους εργαζόμενους απέναντι του",  σημειώνουν εξάλλου οι ίδιοι κύκλοι...

Το γράφω όπως μου το είπαν στελέχη της πετρελαϊκής βιομηχανίας, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, που βρέθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στην παρουσίαση για τα ελληνικά «οικόπεδα» στο Λονδίνο: «Οι δημόσιοι υπάλληλοι - μισθωτοί του χιλιάρικου, σκίστηκαν και έκαναν μια πολύ αξιοπρεπή παρουσίαση. Αντίθετα οι χρυσοπληρωμένοι του ιδιωτικού τομέα παρουσιάστηκαν πολύ πρόχειροι». Ο λόγος προφανώς, αντίστοιχα, για τα στελέχη της ΕΔΕΥ, και τα στελέχη των Νορβηγών και των Γάλλων. Καλά λόγια άκουσα και για τη Σταματάκη και για τον Μανιάτη…

Για την υπόθεση της κατάργησης του Μηχανισμού Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (ΜΑΜΚ) που υποστήριζε μέχρι 30 Ιουνίου τις μονάδες φυσικού αερίου για να βρίσκονται «ετοιμοπόλεμες», αλλά και για τους προβληματισμούς που έχει προκαλέσει η κατάργηση σχετικά με την ευστάθεια της αγοράς σας έχω ενημερώσει. Προέκυψε εν τέλει η απόφαση της ΡΑΕ (έχετε διαβάσει και για αυτήν) αλλά μαθαίνω ότι δεν έχουν σταματήσει οι ανησυχίες και μάλιστα από τον πλέον… αρμόδιο, δηλαδή από τον ΑΔΜΗΕ. Ο Διαχειριστής επανήλθε ζητώντας 3μηνη παράταση ισχύος του μηχανισμού, τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει η τουριστική περίοδος. Κάτι θα ξέρει…

Πολύ ευχαριστημένοι είναι οι άνθρωποι της βιομηχανίας (και το δηλώνουν), από τον τρόπο που χειρίστηκε ο υπουργός Γιάννης Μανιάτης την υπόθεση του προγράμματος αντιστάθμισης της επιβάρυνσης των επιχειρήσεων από το κόστος CO₂. «Το πήρε πάνω του και μέσα σε λίγους μήνες το έφερε σε πέρας» λένε χαρακτηριστικά μετά την έγκριση του φακέλου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού (για την οποία θα έχετε διαβάσει φαντάζομαι το σχετικό θέμα).

Επειδή είναι επίκαιρο το θέμα της διακοψιμότητας (βλέπε και το σχετικό ρεπορτάζ) να σας πω ότι οι τωρινές περίεργες μέρες, όπου όλοι είναι σε επιφυλακή λόγω των απεργιών της ΓΕΝΟΠ, είναι κατάλληλες για διάφορα συμπεράσματα. Μαθαίνω φερ' ειπείν ότι ήδη έχουν γίνει κρούσεις σε ενεργοβόρες βιομηχανίες για να είναι έτοιμες να σταματήσουν τη λειτουργία τους κάποιες ώρες αιχμής του συστήματος. Βεβαίως χωρίς ανταμοιβή αφού κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα υιοθετηθεί. Ποια είναι η στάση των βιομηχανιών; Άλλες δείχνουν πρόθυμες και άλλες το βλέπουν ως μια καλή ευκαιρία για πίεση…