Ραδιενεργά

Μπορεί το Εθνικό Πρόγραμμα για τα offshore να συνεχίζει να αγνοείται και να παραμένει κολλημένο στο ΥΠΕΞ, όπως σας έχουμε κατ’ επανάληψη ενημερώσει , ωστόσο κάτι μπορεί να κινηθεί το προσεχές διάστημα λόγω πιέσεων από…  Βρυξέλλες. «Είμαστε υποχρεωμένοι να το έχουμε οριστικοποιήσει έως τις 30 Ιουνίου. Αποτελεί ορόσημο από το Ταμείο Ανάκαμψης», είπε χθες ο ΓΓ του ΥΠΕΝ Αριστοτέλης Αιβαλιώτης στη διάρκεια πάνελ του 10ου συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Ενεργειακής Οικονομίας (ΗΑΕΕ) με αντικείμενο την απανθρακοποίηση των νησιών. Πράγματι, η έγκριση της στρατηγικής για την ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων (ΥΑΠ) είναι ένα από τα 72 φετινά ορόσημα του RRF. Τι σημαίνει αυτό στη πράξη; Οτι η περίφημη Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) που αγνοείται εδώ και πολύ καιρό θα πρέπει κάποια στιγμή μέσα στις επόμενες εβδομάδες να υπογραφεί και το πρόγραμμα να πάρει μπροστά. Η ΚΥΑ άλλωστε είναι έτοιμη, όπως μαθαίνουμε, το μόνο που απομένει είναι το πράσινο φως από το ΥΠΕΞ. Αναμένουμε επομένως με ενδιαφέρον το τι θα κάνει επ’ αυτού τις αμέσως επόμενες εβδομάδες ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης…

Στα 30 χρόνια από την πρώτη Γενική Συνέλευση, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, με αφορμή την είσοδο τότε στην παράλληλη αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών, έγινε σήμερα η Γενική Συνέλευση της METLEN όπως είπε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος. Τότε η εταιρεία του είχε κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ζητώντας από την αγορά 400 εκατ. δραχμές, δηλαδή 1,2 εκατ. ευρώ. Η κεφαλαιοποίησή της τότε ήταν μόλις 7,5 εκατ. ευρώ! Όποιος μπήκε λοιπόν το 1995 και στη συνέχεια ξέχασε τις μετοχές του στο ντουλάπι, έκανε σίγουρα μια καλή επένδυση…

Σίγουρα ενδιαφέρον και καινοτόμο, αλλά και ενδεικτικό της πεποίθησης που έχει ο ίδιος για την πορεία του Ομίλου τα επόμενα χρόνια, είναι το μοντέλο αποδοχών του Ευάγγελου Μυτιληναίου που αποφάσισε η Γενική Συνέλευση της METLEN. Σύμφωνα με τη νέα πολιτική, ο κ. Μυτιληναίος δεν θα λαμβάνει ετήσιο μισθό, ούτε ετήσιο μπόνους. Οι μοναδικές του αποδοχές — που θα ενεργοποιηθούν μετά τον τρίτο χρόνο — θα εξαρτώνται αποκλειστικά από την αύξηση της χρηματιστηριακής αξίας της εταιρείας σε ορίζοντα τριών έως πέντε ετών. «Αν δεν κερδίζετε εσείς, εγώ θα δουλεύω δωρεάν. Κερδίζετε εσείς; κερδίζω κι εγώ…», είπε απευθυνόμενος στους μετόχους.

Αναρωτιέται ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων και μας κοινοποιεί τον προβληματισμό του: «Είναι άραγε γνωστό στους απλούς καταναλωτές ότι πληρώνουν συνολικά 200 εκατ. ευρώ κάθε κάθε έτος προς τις συμβατικές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες (κυρίως, πλέον, με καύσιμο φυσικό αέριο), για αμοιβή της διαθεσιμότητάς τους (άρα αφορά αμοιβή για ισχύ και όχι για ενέργεια) να προσφέρουν υπηρεσίες στην αγορά εξισορρόπησης; Πρόκειται για τον Λογαριασμό Προσαύξησης 2, εκτός του γνωστού πλέον σε όλους μας ΛΠ3».  

Σε απρόσμενα (τουλάχιστον για τους περισσότερους, που δεν έχουν… εντρυφήσει στο θέμα) έντονο ύφος είναι διατυπωμένες οι αιχμές που εξακοντίζει η Motor Oil αναφορικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο και τον ευρύτερο σχεδιασμό του IGB στην τοποθέτησή της στη δημόσια διαβούλευση της ΡΑΑΕ επί της πρότασης του ICGB σχετικά με τις δημοπρασίες κατανομής δυναμικότητας για το έτος αερίου 2025-2026.

Μεταξύ άλλων, η Motor Oil κάνει λόγο για λειτουργία που αποβαίνει ετεροβαρής σε βάρος των Ελλήνων χρηστών, για επιβάρυνση των εισαγωγών των Ελλήνων χρηστών με μεγαλύτερα κόστη που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, για σχεδιασμό με επαχθείς όρους για την ασφάλεια εφοδιασμού των Ελλήνων και για περιορισμένη αξιοποίηση υποδομών που υποσκάπτει τη σκοπιμότητα του Κάθετου Διαδρόμου.

Τα… φαρμακερά βέλη που εξαπολύει η Motor Oil περιλαμβάνουν, ακόμα την αξιοποίηση του IGB από τους χρήστες, η οποία χαρακτηρίζεται απροσδόκητα χαμηλή.

Προφανώς, στόχος της παρέμβασης της Motor Oil δεν είναι απλά η δημοσιοποίηση των εκτιμήσεών της, αλλά η παρότρυνση προς τη ΡΑΑΕΥ να προβεί σε συγκεκριμένα μέτρα, με βασικό στόχο την αναπροσαρμογή των τιμολογίων προκειμένου το κόστος των εμπορικών ροών από και προς τις γειτονικές χώρες να καταστεί ελκυστικότερο για τους Έλληνες χρήστες.

Ψηφιακά κάνει τις πληρωμές της η πλειοψηφία των Ρουμάνων πελατών της ΔΕΗ, σε αντίθεση με τους Έλληνες που παραμένουν περισσότερο "αναλογικοί".

Τα στοιχεία της ΔΕΗ με αφορμή τα αποτελέσματα α' τριμήνου έδειξαν ότι το 64% των καταναλωτών της στη Ρουμανία αξιοποιεί το myPPCapp, έναντι μόλις 32% στην Ελλάδα. Η διαφορά εντοπίζεται και στην αυξητική τάση με +4% και +2,2% αντίστοιχα στις δύο αγορές κατά το τελευταίο έτος.

Μας βάζουν τα γυαλιά οι Ρουμάνοι καταναλωτές και δυστυχώς, όπως ακούω όλο και συχνότερα από όσους δραστηριοποιούνται «πάνω», δεν είναι μόνον στην ψηφιοποίηση…

Πέραν της επίσημης διάψευσης στην οποία προχώρησε ο ΑΔΜΗΕ μετά από δημοσίευμα ότι φέρεται να διαπραγματεύεται με τη Νexans, ώστε το υπό κατασκευή καλώδιο Κρήτη - Κύπρος, να χρησιμοποιηθεί τελικά για τις ανάγκες της ηλεκτρικής διασύνδεσης των Δωδεκανήσων, το σενάριο αυτό, όπως λένε άνθρωποι που γνωρίζουν τα θέματα αυτά, δεν θα μπορούσε να «παίζει» σε καμία περίπτωση. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς τις νομικές επιπλοκές και τις ενστάσεις που θα προέκυπταν αν για ένα έργο 860 εκατ ευρώ, όπως η διασύνδεση των Δωδεκανήσων που χρηματοδοτείται από κοινοτικά ταμεία, αποφασίζονταν να μη γίνει διαγωνισμός. Πρώτα από τη Κομισιόν, μετά από το Ρυθμιστή, την Αρχή Ανταγωνισμού, και τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό και φυσικά από την ίδια την κυβέρνηση.

Με την ευκαιρία αυτή όμως, έρχεται στο προσκήνιο ένα υπαρκτό και σημαντικό πρόβλημα: Ποιος θα αποζημιώσει τον ΑΔΜΗΕ για τα 200 εκατ ευρώ που έχει μέχρι τώρα πληρώσει στη Nexans, εφόσον το έργο δεν προχωρήσει; Οι Γάλλοι έχουν μέχρι σήμερα κατασκευάσει 160 χλμ καλωδίου και έχουν υπό κατασκευή άλλα 140 χλμ. Να θυμίσουμε ότι υπάρχει συμφωνία Αθηνών - Λευκωσίας ότι εάν για λόγους «ανωτέρας βίας» μπλοκάρει το έργο, το γεωπολιτισκό ρίσκο επιμερίζεται ισόποσα, 50%-50%, μεταξύ των δύο χωρών, έναντι του αρχικού 63% η Κύπρος (ως η βασική ωφελούμενη), 37% η Ελλάδα. Το επιπλέον 13%, μάλιστα, της επιπλέον επιβάρυνσης που θα προκύψει για τον έλληνα καταναλωτή, θα καλυφθεί από τον κρατικό προυπολογισμό.

Όπως καταλαβαίνετε, το θέμα, πολιτικά, δεν είναι καθόλου εύκολο. Καμία κυβέρνηση δεν θα ήθελε να φορτώσει με ένα τόσο μεγάλο νούμερο τα τέλη δικτύου που πληρώνουν οι καταναλωτές, ούτε να βγάλει ζεστό χρήμα από τον προϋπολογισμό. Ούτε και θα είναι εύκολο να πειστεί η Κύπρος να πληρώσει το 50% που της αναλογεί.

Μπορεί να φορτωθεί ο ΑΔΜΗΕ τη ζημιά; Μάλλον δύσκολο, δεδομένου μάλιστα ότι ο Διαχειριστής αν δεν αποζημιωθεί θα βρεθεί προφανώς σε αδυναμία να φέρει σε πέρας το επενδυτικό του πρόγραμμα, το οποίο μάλιστα έχει το χαρακτήρα του επείγοντος όπως έχουν δείξει τα προβλήματα των ηλεκτρικών δικτύων από τη μαζική διείσδυση των ΑΠΕ…

Ασφαλώς είναι πολύ σημαντικό να έχουμε τις δύο μεγαλύτερες πετρελαϊκές του κόσμου να ενδιαφέρονται για την έρευνα υδρογονανθράκων στην χώρα μας. Σίγουρα δείχνει αυτό πολλά πράγματα και από γεωπολιτικής πλευράς αλλά και από καθαρά επιχειρηματικής - κάτι βλέπουν και θέλουν να σιγουρευτούν αν αξίζει να το ψάξουν και να επενδύσουν περισσότερο…

Μέχρι εκεί, όμως! Αυτοί οι οργανισμοί για να πάνε all the way -που λένε και οι ίδιοι, ως γνήσιοι Αμερικανοί - πρέπει να είναι σχεδόν βέβαιοι ότι αξίζει τον κόπο. Και αν προχωρήσουν στη γεώτρηση και ανακαλύψουν ένα κοίτασμα, αυτό θα πρέπει να είναι …στα κυβικά τους για να πολλαπλασιάσουν τις επενδύσεις και να το αναπτύξουν. Νοιάζονται για τα μεγάλα, τα μικρομεσαία δεν τους λένε και πολλά πράγματα…

Αν ήταν αλλιώς, δεν θα συμπληρώνονταν αυτές τις μέρες 6 χρόνια από τότε που η ExxonMobil υπέγραφε τις συμβάσεις για την Κρήτη, χωρίς να έχει διενεργήσει ούτε μία ερευνητική γεώτρηση. Ούτε θα είχαν περάσει 13 χρόνια με τους αδελφούς ημών Κυπρίους σε αναμονή για το πότε η Chevron θα αποφασίσει να αναπτύξει το βεβαιωμένο κοίτασμα φυσικού αερίου «Αφροδίτη» - αν το αναπτύξει, κιόλας…

Επιπλέον, εμείς θα ήμασταν πολύ προσεκτικοί και σε ένα άλλο θέμα, αυτό του διαγωνισμού που θα διεξαχθεί για παραχώρηση περιοχών προς έρευνα, έπειτα από το ενδιαφέρον που εκδήλωσε η Chevron. Οι νέες αυτές περιοχές, έστω κι αν ήλθαν στο προσκήνιο έπειτα από το ενδιαφέρον της Chevron, δεν έχουν παραχωρηθεί στη Chevron. Στον διαγωνισμό μπορεί να έλθει και να τις διεκδικήσει ο οποιοσδήποτε και, υπό αυτήν την έννοια, ήταν ατυχής η διατύπωση στην πρώτη σχετική ανακοίνωση του ΥΠΕΝ που παρουσίαζε τη Chevron ως δυνάμει διαχειρίστρια της μεγαλύτερης έκτασης προς έρευνα σε σχέση με τους άλλους Operators στην χώρα μας.

Δηλαδή, αν κάποιος από τους άλλος παίκτες που είναι ήδη εδώ ή και κάποιος που δεν δραστηριοποιείται τώρα στην Ελλάδα έρθει στον διαγωνισμό και υποβάλει μία προσφορά καλύτερη από εκείνη της Chevron, τί αξία θα έχει αυτή η ανακοίνωση; Ή και το ανάποδο: τέτοιου είδους ανακοινώσεις, όπως και οι επισκέψεις στα γραφεία και οι συναντήσεις με κορυφαία στελέχη των αμερικανικών εταιρειών, δεν θα ήταν πιθανό, παραμονές ενός διεθνούς διαγωνισμού, να δημιουργήσουν την αίσθηση σε άλλες εταιρείες ότι «δεν μάς παίρνει να πάμε, τις έχουν δώσει ήδη τις περιοχές στους Αμερικανούς»; Δεν θα μπορούσε, έτσι, να αποτραπεί το ενδιαφέρον άλλων και να μειωνόταν ο ανταγωνισμός;

Τα γράφουμε αυτά γιατί, πέρα από την δικαιολογημένη ευφορία και την αναμενόμενη επικοινωνιακή προβολή, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί - ειδικά που, ως χώρα, πριν την έλευση των Αμερικανών, είχαμε χάσει μεγάλες εταιρείες όπως η Total και η Repsol. Η γυναίκα του Καίσαρα, με λίγα λόγια…

Το πολύ σοβαρό θέμα του Repowering των παλαιότερων φωτοβολταϊκών πάρκων, επαναφέρει ένας εκ των ισχυρών επιχειρηματικών παραγόντων των ΑΠΕ, παίρνοντας αφορμή από την πολύ ενδιαφέρουσα και επιτυχημένη πρώτη αντικατάσταση παλαιών ανεμογεννητριών που ολοκλήρωσε η ΔΕΗ. Μας γράφει λοιπόν:

«Πρόσφατα κάποιοι σήκωσαν drones σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς με εντολή άνωθεν, για να δουν αν αλλάχθηκαν πάνελς. Ο λόγος; Να μην παράγουν περισσότερο τα έργα και «διαταράσσεται» το σύστημα. Λες και απαγορεύεται να βελτιώνεις τις εγκαταστάσεις σου, τηρώντας στο ακέραιο την δεδηλωμένη παραγωγή σου με βάση την άδειά σου. Μάλιστα το επιχείρημα ήταν, ότι δεν δικαιούσαι να προβείς σε αλλαγή εξοπλισμού διότι οφείλει η παραγωγή να μειώνεται! Δηλαδή, όριο στο κέρδος σου! Τα drones πέταξαν και «τιμώρησαν» παραγωγούς που είχαν βάλει νέα πάνελ προ πχ 6ετιας με σκοπό να μειώσουν το λεγόμενο degradation των έργων τους;»

Και καταλήγει ο επιστολογράφος μας:

«Ας είμαστε σοβαροί… ο νόμος είναι σαφής. Στην δηλωμένη Άδεια και Παραγωγή δεν αναφέρεται πουθενά η απαγόρευση αλλαγής εξοπλισμού».
πουθενά η απαγόρευση αλλαγής εξοπλισμού, κάτι που έγινε παρατύπως, εννοώντας τον έλεγχο.

Επειδή εσχάτως ακούγονται και γράφονται πολλά, όπως π.χ. ότι για να γλιτώσουν οι παραγωγοί τις αρνητικές τιμές καλό είναι να κλείνουν αυτοβούλως εκείνες τις ώρες τα πάρκα τους, έχει τη σημασία του να θυμίσουμε ότι τα πράγματα στο target model δεν είναι καθόλου απλά, ώστε να κάνει ο καθένας ότι του κατέβει στο κεφάλι.

Τις παγίδες που κρύβει το κατέβασμα του διακόπτη για ένα παραγωγό με σύμβαση ΣΕΔΠ χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το ΦοΣΕ του, μας εξηγεί αναλυτικά ο Στέλιος Λουμάκης.

Για να καταλάβει κανείς σε τι περιπέτειες μπορεί να μπλέξει, ο κ. Λουμάκης μας θυμίζει τι έτρεξε το Πάσχα, μια ημέρα με μεγάλη υπερδυναμικότητα και περίπου μηδενικές τιμές στην χονδρική. Στις 12 το μεσημέρι ωστόσο η τιμή εκκαθάρισης της ανοδικής αγοράς ενέργειας εξισορρόπησης «πετούσε» στα 190 €/ MWh. Αν λοιπόν σε ανάλογες περιπτώσεις η ανοδική ενέργεια εξισορρόπησης είναι η κυρίαρχη τάση σε κάποιες χρονομονάδες, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο ψηλή θα είναι και η τιμή αποκλίσεων που θα κληθεί να πληρώσει ο παραγωγός από το «τυφλό» κατέβασμα του διακόπτη για τις συγκεκριμένες χρονομονάδες για το ρεύμα που δεν έγχυσε, ενώ είχε ενταχθεί στην αγορά από τον ΦοΣΕ του.

Συνοψίζοντας, ένας παραγωγός με ΣΕΔΠ πριν αγγίξει το διακόπτη πρέπει προηγουμένως να συνεννοηθεί με τον ΦοΣΕ του, ενώ πρέπει να του ζητήσει να μην συμμετέχει σε χαρτοφυλάκια αρνητικών προσφορών, τουλάχιστον μέχρι να επιτραπεί οι ΑΠΕ να είναι πάροχοι υπηρεσιών εξισορρόπησης και επίσης να επιτραπούν αρνητικές τιμές στην αγορά εξισορρόπησης.

Στον απόηχο του τεράστιου μπλακ άουτ στην Ισπανία και ενώ βιώνουμε ξανά ρεκόρ περικοπών στις ΑΠΕ για να αποφευχθούν τα χειρότερα, καλό είναι να θυμόμαστε ότι η Ελλάδα πέρασε με επιτυχία λίγες μόλις μέρες πριν το τεστ αποτροπής μιας περιπέτειας την περίοδο του Πάσχα.

Ένα θέμα για το οποίο τα έκτακτα μέτρα που ελήφθησαν για την αποσόβησή του είχαν δρομολογηθεί μήνες πριν. Αναφερόμαστε στην προετοιμασία που είχε γίνει από το ΥΠΕΝ (και εδώ οφείλουμε να κάνουμε μνεία στην προηγούμενη πολιτική ηγεσία υπό τον Θόδωρο Σκυλακάκη) από κοινού με τους Διαχειριστές, το κάλεσμα προς τους παραγωγούς για να επιταχυνθεί η εγκατάσταση εξοπλισμού set point, τις διαβουλεύσεις που έγιναν, αλλά και τον κανονισμό περικοπών από πλευράς ΡΑΕΕΥ.

Χάρη σε εκείνα τα μέτρα που είχαν συμφωνηθεί με τον ΑΔΜΗΕ, τον ΔΕΔΔΗΕ και τη ΡΑΕΕΥ, και με την παρούσα ηγεσία του ΥΠΕΝ να είναι πολύ «πάνω στο πρόβλημα», αποφεύχθηκαν τα χειρότερα τις ημέρες του Πάσχα, αλλά και τώρα με τη δοκιμασία της Πρωτομαγιάς.

Το άμεσο στοίχημα είναι πλέον να προχωρήσει γρήγορα η σύνδεση των συστημάτων τηλεελέγχου σε όλα τα πάρκα που έχουν αγοράσει και εγκαταστήσει τον εξοπλισμό set point, ώστε να μπεί μια τάξη και να σταματήσουν οι «πατέντες» που οδηγούν πολλές φορές σε ασύμμετρες συνέπειες για κάποιες κατηγορίες παραγωγών ΑΠΕ.

Και το δεύτερο, πιο μεσοπρόθεσμο στοίχημα, είναι να επιταχυνθεί η εγκατάσταση μπαταριών που θα δώσουν ανάσα στο σύστημα και θα βελτιώσουν τους όρους βιωσιμότητας των παραγωγών.

Το διπλό ρεκόρ των αρνητικών τιμών και των περικοπών που ζούμε αυτές τις μέρες «φωτογραφίζει» τις επερχόμενες εξελίξεις και δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού...

Οι βιομηχανίες και βιοτεχνίες της χώρας είναι και αυτές «στα κάγκελα», λόγω των -όλο και πιο συχνών- περιορισμών έγχυσης στους φωτοβολταϊκούς σταθμούς αυτοκατανάλωσης που έχουν εγκαταστήσει για να μειώσουν το ενεργειακό κόστος τους.

«Σοβαρά τώρα; Η αυτοπαραγωγή προκάλεσε το πρόβλημα της υπερχείλισης της πράσινης ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της χώρας;», μου γράφει φίλος αναγνώστης και συνεχίζει:

«Τους επιχειρηματίες - αυτοκαταναλωτές τους κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια τους χωρίς να έχουν την δυνατότητα αντίδρασης. Ενώ προχώρησαν σε μια επένδυση με σκοπό την βιωσιμότητά τους, βρίσκονται για ακόμη μια φορά αντιμέτωποι με τις παράλογες αποφάσεις του Υπουργείου. Δεν έχει γίνει μάλλον αντιληπτό από τους νομοθέτες τι εστί αυτοκατανάλωση για τις επιχειρήσεις και την εύρυθμη λειτουργία τους».

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, ειδικά αν υπολογίσει κανείς και το γεγονός ότι η αυτοπαραγωγή και αυτοκατανάλωση που θα έπρεπε να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ενεργειακής πολιτικής, φαίνεται να μην απασχολεί και πολύ τους λαμβάνοντες τις αποφάσεις. Δείτε σχετικά και το άρθρο του Χάρη Χρηστίδη.

Επειδή το θέμα των ρευματοκλοπών βρίσκεται τις τελευταίες μέρες και πάλι στην επικαιρότητα, σας μεταφέρω εδώ όσα μου έγραψε φίλος της στήλης από το χώρο της προμήθειας ρεύματος:

«Το ζήτημα των απωλειών στο δίκτυο διανομής δεν είναι καινούργιο. Οι εγκεκριμένοι συντελεστές έχουν σχεδόν διπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία: από 8,41% σε 16,19% στη Χαμηλή Τάση και από 2,56% σε 4,59% στη Μέση Τάση. Κι αν για τη Χαμηλή Τάση μπορεί να αναζητηθεί μερικώς η ευθύνη στους τελικούς χρήστες, στη Μέση Τάση, όπου υπάρχει εκτεταμένη τηλεμέτρηση, η ευθύνη δεν μπορεί να αποδοθεί κατά κύριο λόγο στον καταναλωτή. Όταν, μάλιστα, η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά μεταξύ των χειρότερων επιδόσεων στην Ευρώπη, φαίνεται πως δεν ευθύνεται απλώς η παραβατική συμπεριφορά ορισμένων καταναλωτών (ρευματοκλοπές).
Αντίθετα, υπάρχει θεσμικό έλλειμμα κινήτρων.  Ο Διαχειριστής Δικτύου εμφανίζεται να αποδίδει τις απώλειες είτε σε εξωτερικούς παράγοντες είτε στις ρευματοκλοπές. Εν τω μεταξύ διεκδικεί αύξηση του Επιτρεπόμενου Εσόδου κατά 23% για το 2025, στα €1,12 δισ., ενώ προγραμματίζει επενδύσεις €1,2 δισ. για την αντικατάσταση των μετρητών με «έξυπνους» έως το 2030. Ο αναμενόμενος αντίκτυπος; Μείωση των απωλειών κατά μόλις 20% σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο ίδιος ο ΔΕΔΔΗΕ.

Κι όλα αυτά με το κόστος να περνά, σταθερά, στον τελικό καταναλωτή – είτε άμεσα μέσω των ρυθμιζόμενων χρεώσεων είτε έμμεσα μέσω των επιβαρύνσεων του κόστους προμήθειας. Το πραγματικό πρόβλημα δηλαδή δεν είναι τεχνικό αλλά θεσμικό: η απουσία λογοδοσίας και η μη σύνδεση της αποδοτικότητας του Διαχειριστή με τα οικονομικά του κίνητρα. Η αποσύνδεση αυτή, εκτός από αντιαναπτυξιακή, είναι και αντικοινωνική.
Όσο το θεσμικό πλαίσιο αποτυγχάνει να ανταμείψει την πρόληψη και τη βελτίωση και επιλέγει να επιδοτεί τη συνήθεια και τη δυσλειτουργία, το μόνο βέβαιο είναι ότι οι λογαριασμοί δεν θα μικρύνουν. Ούτε οι αποστάσεις από την Ευρώπη».

Παραπονούνται επαγγελματίες του τομέα της αυτοπαραγωγής ενέργειας, ότι σε κάποια από τα τοπικά καταστήματα του ΔΕΔΔΗΕ στην Αττική συναντούν καθυστερήσεις και προβλήματα στην απαραίτητη επικοινωνία με το Διαχειριστή, γεγονός που οδηγεί στο να υπάρχουν περιπτώσεις με πολύμηνες καθυστερήσεις στην εξέταση αιτήσεων, επανειλημμένες απορρίψεις φακέλων και αδυναμία υπογραφής συμβάσεων. Η υποστελέχωση είναι πάντα ένα πρόβλημα που επιδεινώνει την κατάσταση, αλλά μήπως υπάρχει και πρόβλημα νοοτροπίας; Μήπως δεν έχουν ενστερνιστεί όλα τα στελέχη του ΔΕΔΔΗΕ τη φιλοσοφία που φέρεται να έχει υιοθετήσει κεντρικά ο Διοίκηση, για συνεργασία, συνεννόηση, εξυπηρέτηση, με επίκεντρο τον καταναλωτή-αυτοπαραγωγό;

Μου γράφει φίλος της στήλης που είναι ιδιοκτήτης μικρού υδροηλεκτρικού έργου, από εκείνα όμως που εξυπηρετούν και αρδευτικές λειτουργίες:

«Τις τελευταίες δύο Κυριακές αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε τη λειτουργία και αυτόματα να γίνουμε δέκτες απειλών από αγρότες και ΤΟΕΒ. Τους εξηγήσαμε τι συμβαίνει, αλλά αυτοί εμάς βρίσκουν μπροστά τους και απειλούν και τα έργα μας. Αφού έχει διακηρυχθεί από το ΥΠΕΝ ότι είναι πρόθεση του υπουργείου να μην περικόπτονται τα μικρά υδροηλεκτρικά και οι περικοπές που κανονικά αναλογούν σε αυτά να γίνονται μόνο λογιστικά μέσω του μηχανισμού αντιστάθμισης περικοπών, είναι τόσο δύσκολο ο ΑΔΜΗΕ να τα εξαιρεί από τις εντολές του ή το Υπουργείο να νομοθετήσει σχετικά;

Σήμερα οι αγρότες θέλουν νερό για ράντισμα κυρίως, αύριο που θα θέλουν για πότισμα θα μας κυνηγήσουν!!!»

Με αφορμή τη γκρίνια των τελευταίων Κυριακών για τις περικοπές, μου έστειλε το σχόλιό του και ο Πρόεδρος του ΣΠΕΦ Στέλιος Λουμάκης, ο οποίος και παρατηρεί πως η κατάσταση, αν δεν είχαμε τις εισαγωγές, θα ήταν ακόμα χειρότερη για τους παραγωγούς με ΣΕΔΠ. Υπενθυμίζει λοιπόν πως λ.χ. την Κυριακή 13/4 στην Βουλγαρία η χονδρεμπορική τιμή ήταν αρνητική για αρκετές ώρες, όταν στην Ελλάδα ήταν στο γνωστό «μηδέν κόμμα κάτι», ώστε να μην αναστέλλονται οι πληρωμές των έργων με ΣΕΔΠ ή καλούνται να πληρώσουν κιόλας.  Για να μην είχαμε λοιπόν εισαγωγές αλλά εξαγωγές, θα έπρεπε να είμασταν φθηνότεροι από την Βουλγαρία, δηλαδή να είχαμε αρνητικότερες από αυτήν τιμές.  Σε μια τέτοια περίπτωση πράγματι θα είχαμε ανάγκη για λιγότερες περικοπές, αλλά οι παραγωγοί θα πλήρωναν για την έγχυση τους ή θα είχαν δώσει εντολή από μόνοι τους στους ΦοΣΕ να μην τους βάλουν καν στην αγορά…, οπότε και πάλι θα καταλήγαμε σε εισαγωγές. 

Ο κ. Λουμάκης κλείνει το σχόλιο του με την πρόβλεψη πως ο συνδυασμός άγνοιας και γκρίνιας θα αποβεί ακόμη καταστροφικότερος για τους παραγωγούς με ΣΕΔΠ, αφού θα αναγκάσει τους ΦοΣΕ να εγκαταλείψουν γρηγορότερα την ιδιότυπη γραμμή άμυνας των «μηδέν κόμμα κάτι» τιμών στο χρηματιστήριο, αφήνοντας έτσι την ελληνική χονδρεμπορική αγορά να κινηθεί μαζί με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές σε βαθιά αρνητικό έδαφος. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πάψει μεν η γκρίνια των περικοπών -αφού μεταξύ άλλων αυτές θα καταστούν «σωτηρία» αντί «ζημιά», τα έργα με ΣΕΔΠ όμως μη καθετοποιημένων παραγωγών θα απαξιωθούν ολοσχερώς, αφού θα υποστούν σε ετήσια βάση απώλεια πραγματικού εισοδήματος πολλαπλάσια των περικοπών. 

Κατά τα λοιπά επείγει οι ΦοΣΕ και ο ΔΕΔΔΗΕ να μπορέσουν να τηλεχειριστούν άμεσα τα set-point που εγκατέστησαν οι παραγωγοί, ώστε η διαχείριση να γίνεται τηλεματικά και όχι χειρωνακτικά.

Σε δήλωσή του ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων αναφέρει τα εξής, όσον αφορά τις τιμές στη εγχώρια αγορά ηλεκτρικής ενέργειας:

«Για το μήνα Απρίλιο:

Ελλάδα 103.02 €/MWh, Γερμανία 77.5 €/MWh , Ισπανία 31.29 €/MWh, Ρουμανία 95.26 €/MWh, Αυστρία 86.6€/MWh, Ουγγαρία 93.43€/MWh

Συγκυριακά έχουμε τον Απρίλιο αθρόες εισαγωγές από Ρουμανία, παρά το πολύ υψηλό ποσοστό των ΑΠΕ >50% στη χώρα,  οι οποίες μηδένισαν τις τιμές το μεσημέρι,  Εάν είχαμε εξαγωγές οι τιμές στην εγχώρια αγορά θα ήταν υψηλότερες. Το γεγονός ότι είμαστε 10% ακριβότεροι από τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες πρέπει να μας προβληματίσει. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή αγορά αλλά και ότι δεν υπάρχει ανταγωνισμός στην εγχώρια αγορά».

Η Κίνα, Νο1 εισαγωγέας LNG παγκοσμίως, επέβαλε δασμούς 15% στο Αμερικανικό LNG με εφαρμογή από τις 10 Φεβρουαρίου 2025.

Εν συνεχεία, ακύρωσε την παραλαβή όλων των αμερικανικών φορτίων που είχε δεσμεύσει μέσω μακροχρόνιων συμβάσεων, τα οποία άλλωστε δεν είχαν δεσμευτικούς όρους παράδοσης (FOB), και επέλεξε να ανακατευθύνει τα φορτία στην Ευρώπη, η οποία αντιμετώπιζε πιο δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Έτσι, οι κινεζικοί ενεργειακοί κολοσσοί αποκόμισαν σημαντικά κέρδη, ενώ συγχρόνως η Κίνα συνέβαλε στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, αντισταθμίζοντας την απώλεια των ροών ρωσικού αερίου μέσω Ουκρανίας.

Η επαναπροσέγγιση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κίνας, που παρακολουθήσαμε χθες σε υψηλό επίπεδο, αποτελεί  ένα αξιοσημείωτο γεγονός καθώς είχε προηγηθεί μια πολυετής περίοδος που η ΕΕ εστίαζε σε πολιτικές " decoupling" από την Κίνα, και εν συνεχεία "de-risking"  (μια πιο ρεαλιστική εκδοχή).

Ελπίδες λοιπόν και για τη θερινή περίοδο, ως προς την διαθεσιμότητα LNG, με προσιτές τιμές, μέσω... Κίνας.

Αναμφίβολα, ένα πολύτιμο μάθημα διεθνούς διπλωματίας και οικονομικής πολιτικής. 

Σημειώνεται ότι το 2024, οι 3 μεγαλύτεροι προμηθευτές LNG της Κίνας ήταν η Αυστραλία, το Κατάρ και η Ρωσία, με τις ΗΠΑ να κατατάσσονται στην 4η θέση. Ο ορισμός της διαφοροποίησης πηγών. 

(Από ανάρτηση της Νεκταρίας Καρακατσάνη στο Facebook)

Οι μαζικές περικοπές της παραγωγής ΑΠΕ που έγιναν το Σαββατοκύριακο, έχουν αναστατώσει πολύ τον κλάδο των ανανεώσιμων, κυρίως δε των φωτοβολταϊκών, και ας μην το παραγνωρίζουμε, γιατί έπεται και συνέχεια. Όπως γράφει και ο Κώστας Δεληγιάννης, η ανάγκη για ενισχυμένες περικοπές ΑΠΕ εμφανίστηκε πριν από τις αργίες του Πάσχα και, με βάση όλες τις ενδείξεις, όχι μόνον θα ενταθεί τις εορταστικές μέρες, αλλά αναμένεται να χρειαστεί ξανά και μετά την πασχαλινή περίοδο. 

Και παρόλα αυτά, δεν έχουμε φροντίσει να μπεί στο σύστημα ούτε ένα Κιλοβάτ μπαταριών αποθήκευσης. Οι καθυστερήσεις στον τομέα της αποθήκευσης είναι πολύ μεγάλες και αντίστοιχα μεγάλη είναι η ευθύνη του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και των υπόλοιπων εμπλεκόμενων φορέων, διαχειριστών, ρυθμιστών κ.λπ. Η ανισορροπία ανάμεσα στη μεγάλη προσφορά πράσινης ενέργειας και στην περιορισμένη κατανάλωση δεν είναι ένα ξαφνικό πρόβλημα, ούτε μια θεομηνία. Ήταν μέγεθος απολύτως μετρήσιμο, αναμενόμενο και υπολογισμένο. Η εγκατάσταση μπαταριών δεν είναι ικανή να μηδενίσει το πρόβλημα, μπορεί όμως να δώσει μεγάλες ανάσες και στο σύστημα και στους παραγωγούς. Συνεπώς η ακηδία των υπευθύνων είναι αδικαιολόγητη…