Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι περί εκβιασμού της Κύπρου…

Ξαναγράφω για το καλώδιο, με κίνδυνο να κατηγορηθώ ότι συντηρώ το σίριαλ της …καλωδιάδας, αλλά η υπόθεση προσφέρεται για σχολιασμό…

Όταν σκέφτομαι, για παράδειγμα, την έκρηξη Χριστοδουλίδη το πρωί της Κυριακής, που έκανε τόσο εύκολα λόγο για εκβιασμό από την πλευρά του ΑΔΜΗΕ  (άλλο που αντίστοιχα εύκολα απέσυρε την …κατηγορία) και την κίνηση την οποία θεώρησε εκβιαστική, πραγματικά γελάω.

Η κίνηση εκβιασμού ήταν, λέει, μια ένσταση που υπέβαλε ο ΑΔΜΗΕ κατά μιας απόφασης της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας Κύπρου (ΡΑΕΚ). Δηλαδή μια τυπική αίτηση από αυτές που κατατίθενται κατά δεκάδες στην ελληνική ρυθμιστική αρχή από όλες τις εταιρείες του κλάδου όταν θεωρούν ότι πλήττονται τα συμφέροντα τους από μια ρύθμιση ή από μια απόφαση.

Δηλαδή τι υπονοεί ο πρόεδρος της Κύπρου, η οποία μόλις «άνοιξε» την αγορά ηλεκτρισμού; Οτι κάθε φορά που ένας συμμετέχων στην αγορά της καταθέσει ένσταση ή προσφύγει στο δικαστήριο εναντίον μιας απόφασης της ΡΑΕΚ, θα θεωρείται ότι εκβιάζει τη χώρα;

Ξέρω, έχουμε πάθει ένα μιθριδατισμό, καθώς οι πολιτικοί θεωρούν πώς μπορούν να λένε περίπου ότι θέλουν «πολιτική αδεία»… Αλλά σε αυτή την περίπτωση το σήμα που στέλνεται από την Κύπρο στην επενδυτική κοινότητα είναι πολύ αρνητικό. Αυτό το «παραμύθι»  ότι δικαστική προσφυγή ισούται με εκβιασμό πρέπει να μαζευτεί και να τελειώνει, πρώτα απ΄όλα για το καλό του ενεργειακού κλάδου της αδελφής χώρας...