Ραδιενεργά

Στα μέσα Σεπτεμβρίου, και ενόψει της έναρξης της περιόδου του πετρελαίου θέρμανσης, το υπ. Ανάπτυξης εξέδωσε την απόφαση για την υποχρεωτική εγκατάσταση συστημάτων εισροών εκροών ελέγχου των καυσίμων από τους μεταπωλητές. Με τη διαφορά ότι η απόφαση ήταν ένα copy paste εκείνης για τους πρατηριούχους. Ποιο το κακό θα μου πείτε. Ότι, η διακίνηση ποσοτήτων πετρελαίου θέρμανσης μέσω των μεταπωλητών είναι πολλαπλάσια εκείνων μέσω των πρατηρίων. Οι υπόγειες δεξαμενές που έχουν τα πρατήρια είναι 10-20 κυβικών, έναντι 50-100 κυβικών που είναι των μεταπωλητών. Με άλλα λόγια το σύστημα που έβαλαν τα πρατήρια και το οποίο μετρά μικρούς όγκους, δεν μπορεί να δουλέψει για τις εταιρείες πώλησης πετρελαίου θέρμανσης. που διακινούν δεκαπλάσιους όγκους ! Το ΥΠΑΝ ενημερώθηκε σχετικά από τις εταιρείες πετρελαιοειδών και μάλλον θα αλλάξει την απόφαση…

Εντείνεται η φημολογία για τις εντυπώσεις που έχει αφήσει η μέχρι στιγμής συνεργασία με τους νορβηγούς της PGS. Η αλήθεια είναι ότι και από ελληνικής πλευράς υπάρχει στενό «μαρκάρισμα» και ζητείται να παρουσιαστούν αποτελέσματα όσο πιο γρήγορα γίνεται. Από την άλλη μεριά, γεωλόγοι που παρακολούθησαν την τελευταία παρουσίαση στο APPEX δεν έμειναν και πολύ ικανοποιημένοι με τα όσα είδαν. Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να ρίξουν το ανάθεμα. Οι δικές μου πηγές πάντως λένε ότι υπάρχει ψυχραιμία. Ναι μεν η παρουσίαση στο Κάραβελ και το στέλεχος που ήρθε στην Αθήνα, δεν ήταν στην καλύτερη … φόρμα του, ούτε έκανε τον κόσμο που βρισκόταν εκεί πιο σοφό. Από την άλλη μεριά, δε θα πρέπει να βιαζόμαστε, αφού στην παρούσα φάση δουλεύουν όχι οι γεωλόγοι αλλά οι γεωφυσικοί. Και άρα υπάρχει ακόμη δουλειά μπροστά. Είναι, όπως μου λέει γνώστης της αγοράς, σα να ερίζουν οι χειρούργοι για το πού θα γίνει η εγχείρηση, ενώ ακόμη δεν έχει τελειώσει ο υπέρηχος. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και εκείνοι που θα είχαν κάθε λόγο να ανησυχούν, εμφανίζονται αισιόδοξοι. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω…

Είναι πολύ σημαντικές οι διεργασίες που συντελούνται αυτήν την περίοδο σε σχέση με τους κώδικες του φυσικού αερίου. Πηγές της βιομηχανίας βλέπουν ότι με τις πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, ότι γίνεται προσπάθεια με τους κώδικες να λυθούν σημαντικά θέματα της αγοράς. Ωστόσο οι ίδιες πηγές της βιομηχανίας θεωρούν ότι το Α και το Ω του ανοίγματος της αγοράς φυσικού αερίου βρίσκεται στο αποκαλούμενο εικονικό σημείο, χωρίς το οποίο δεν μπορεί κάποιος πελάτες να υπογράψει μια διαχωρισμένη σύμβαση (αέριο και μεταφορά). Επομένως εάν δε λυθεί το συγκεκριμένο ζήτημα, οι πελάτες θα είναι αναγκασμένοι να αγοράζουν αέριο και μεταφορά από τον (ίδιο) προμηθευτή. Οι εναλλακτικές που φαίνεται ότι θα δίνονται θα έχουν τέτοιο κόστος που θα καθίσταται ασύμφορο. Το ζήτημα είναι σημαντικό για τη βιομηχανία, λένε οι ίδιες πηγές.

Η σταθερή απόδοση κεφαλαίων σήμερα στον ΑΔΜΗΕ είναι στο 8%. Αλλά το ποσοστό θεωρείται χαμηλό, σύμφωνα με όσα έχουν διαμηνύσει στην ελληνική πλευρά οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές. Γιατί; Αυτό που υποστηρίζουν είναι ότι, αν κάποιος δώσει εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, τότε μπορεί να πάρει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου σε αυτά τα νούμερα απόδοσης, τα οποία μπορεί να τα διαχειριστεί με μεγαλύτερη ευελιξία. Γιατί να δεσμευθεί με τόσο μεγάλη επένδυση για τόσο πολλά χρόνια; Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υποψήφιοι επενδυτές έχουν ενημερώσει την ελληνική πλευρά ότι προκειμένου να υπάρχει επαρκές κίνητρο ώστε να κατέβουν στον επικείμενο διαγωνισμό πώλησης του 66% του ΑΔΜΗΕ, θα τους ενδιέφερε μια απόδοση της τάξης του 10%-11%.

«Στην Ενωμένη Ευρώπη, σήμερα, επιστροφή στην ανάπτυξη σημαίνει επιστροφή στην πραγματική οικονομία, με αιχμή τη βιομηχανία. Η Ευρώπη διαπιστώνει ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα «μιας νέας βιομηχανικής επανάστασης». Κι έχει θέσει το ζήτημα της βιομηχανικής πολιτικής πρώτο-πρώτο στην αναπτυξιακή της ατζέντα μέχρι το 2020». Αυτά λέει ο ΣΕΒ προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Όπως πάντα όμως, το ζήτημα είναι ποιος πληρώνει για να υπάρξει μια βιομηχανική πολιτική. Και αυτή η απάντηση δεν είναι πάντα αυτονόητη.

Με το ΚΑΠΕ, το οποίο όπως λένε και οι εργαζόμενοι στην ανακοίνωσή τους είναι στην πραγματικότητα αυτοχρηματοδοτούμενο, έχει ξανασυμβεί να μην θεωρηθεί… ανανεώσιμη η διοίκησή του. Και το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο, (στο οποίο ασκούσε καθήκοντα Προέδρου ο Αντιπρόεδρος Θανάσης Στούμπος μετά την παραίτηση Σανταμούρη για λόγους υγείας), ουσιαστικά οδηγήθηκε στην παραίτηση για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Μ΄αυτά και μ΄αυτά, ο πρώτος και εμβληματικός φορέας των Ανανεώσιμων Πηγών συρρικνώθηκε και αποδυναμώθηκε...

Οι άμεσα εμπλεκόμενοι, δηλαδή η ΔΕΗ και η «Αλουμίνιον», έχουν βεβαίως μεγάλη φουρτούνα αλλά είναι δικαιολογημένο. Η μάχη είναι κάτι σαν αυτό που ο μακαρίτης ο Σαντάμ έλεγε «μητέρα των μαχών». Αλλά δεν θα θελα να ήμουνα ούτε ψύλλος στον κόρφο της διοίκησης του ΑΔΜΗΕ. Πρέπει να πάρει πολύ δύσκολες αποφάσεις και διέξοδος από αυτή την υποχρέωση δεν υπάρχει. Ούτε καν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου (στην οποία όπως μαθαίνω προσέτρεξε ο κ. Γιαρέντης) δεν μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει κάτι…

“Περί τα τέλη του 2013, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία και η ερμηνεία των δεδομένων των σεισμικών ερευνών, θα προκύψει μια ξεκάθαρη εικόνα, η οποία θα μας επιτρέψει να οριοθετήσουμε τις περιοχές που θα προκηρυχθούν εντός του 2014-15”. H φράση ανήκει στον ΥΠΕΚΑ Γιάννη Μανιάτη και ειπώθηκε στο πλαίσιο του Hellenic – Albanian Economic and Energy Roundtable που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στα Τίρανα, Παρατηρείτε κάτι; Αν όχι, επισημαίνω ότι είναι η πρώτη φορά που οποιοσδήποτε παράγων του υπουργείου θέτει και το 2015 ως χρονικό πλαίσιο προκήρυξης των νέων διαγωνισμών για έρευνες υδρογονανθράκων σε Ιόνιο και Κρήτη. Μέχρι τώρα, άπαντες μιλούσαν για προκηρύξεις εντός του 2014... Φαίνεται ότι υιοθετούνται πλέον πιο ρεαλιστικές απόψεις, από τη στιγμή που “φτιάχνουμε μια εταιρεία από το μηδέν, αντιληφθείτε το” όπως έλεγε στο περιθώριο του πρόσφατου Workshop του ΙΕΝΕ η Σοφία Σταματάκη, αναφερόμενη στο νέο φορέα, για την προεδρία του οποίου η ίδια έχει επιλεγεί. Το θέμα είναι να υπάρξει ρεαλισμός και ως προς την εικόνα που θα βγάλει η PGS σήμερα στο συνέδριο των Αμερικανών γεωλόγων για τη Δυτική Ελλάδα. Γιατί οι Νορβηγοί θέλουν να πουλήσουν και να βγάλουν λεφτά, οπότε ας ...διυλιστούν προσεκτικά όσα θα ειπωθούν.

Το θέμα είναι από τη φύση του πιασάρικο. Θυμηθείτε ότι από πολύ παλιά και επί χρόνια, σε κάθε αύξηση της τιμής του ρεύματος, έβγαινε το ΚΚΕ, τότε, και έλεγε κάτι του στυλ «ζητάτε αυξήσεις από τον κοσμάκη, αλλά στην Πεσινέ δίνετε το ρεύμα πάμφθηνο»… Για την τιμολόγηση του ρεύματος της «Αλουμίνιον» ο λόγος, και τα πολλά δημοσιεύματα που έχουν ήδη δεί το φως της δημοσιότητας, τα οποία μάλιστα βγάζουν το εύκολο συμπέρασμα ότι η ΡΑΕ «χαρίστηκε» στον Μυτιληναίο. Καταρχάς όσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί το σύστημα ξέρουν ότι ΡΑΕ και διαιτητικό σώμα είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Η ΡΑΕ είχε ευθύνη μόνον για την προσωρινή τιμή που είχε ορίσει, μέχρι να βγεί το πόρισμα της διαιτησίας στην οποία είχαν καταφύγει οι δύο πλευρές. Και το πόρισμα της διαιτησίας δίνει μια τιμή περίπου 15% κάτω από την προσωρινή. Για να έχετε όμως μια αίσθηση περί του θέματος, σας λέω κάτι που δεν είναι γνωστό: Ξέρετε ποια τιμή πρότεινε ως εύλογη η δικηγόρος και επίκουρη καθηγήτρια Εμπορικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Λία Αθανασίου, η οποία είχε προταθεί στο διαιτητικό σώμα από την ΔΕΗ (και η οποία μειοψήφησε στην τελική απόφαση); 46,1 ευρώ η Μεγαβατώρα. Λίγο λιγότερο δηλαδή ακόμα και από τα 47,2 ευρώ τη Μεγαβατώρα που είχε ορίσει ως προσωρινή τιμή η ΡΑΕ. Το θέμα είναι περίπλοκο και σχετίζεται με τις ιδιαιτερότητες που έχει η βιομηχανική παραγωγή. Όταν θα δημοσιοποιηθεί το σκεπτικό της απόφασης θα το καταλάβουν όλοι. Βεβαίως κάθε πλευρά θα διεκδικήσει τα συμφέροντά της και η ΔΕΗ είναι σίγουρο ότι θα κυνηγήσει σε θεσμικό επίπεδο ό,τι δικαιούται. Αλλά τα εύκολα συμπεράσματα και οι λαϊκισμοί, σήμερα, δεν ωφελούν. Ήταν κατάλληλα για άλλες εποχές, τότε που είχες την πολυτέλεια, ότι και να λεγες, τα πράγματα να βαδίζουν σχεδόν από μόνα τους…

Μέχρι πριν από ένα μήνα, το όνομά της ακουγόταν μαζί με αυτά των Αμυντικών Βιομηχανιών. Τις τελευταίες εβδομάδες όμως , είναι λες και έφυγε από το κάδρο η ΛΑΡΚΟ, καθώς για την τύχη, τόσο τη δική της όσο και των 1000 περίπου εργαζομένων δεν ακούγεται κουβέντα.  Από το ΤΑΙΠΕΔ δηλώνουν πλήρη άγνοια, καθώς το θέμα το χειρίζεται το ΥΠΕΚΑ. Περίεργη σιωπή, εκτός και αν η ΛΑΡΚΟ τελικά τη γλίτωσε…
 

Όπως θα είδατε στο σχετικό θέμα, οι Σύλλογοι Επιστημονικού Προσωπικού και Τεχνολόγων Μηχανικών της ΔΕΗ, δημοσιοποίησαν επιστολή προς τον κ. Μανιάτη, με την οποία σχολιάζουν όσα υποστήριξε ο υπουργός απαντώντας στον κ. Τσίπρα. Οι Σύλλογοι αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι «το περιεχόμενο των λεχθέντων του κ. Μανιάτη μας θίγει ως εργαζόμενους που υπηρετούμε το συγκεκριμένο χώρο». Δημοσιεύοντας την επιστολή, γράψαμε από λάθος ότι το σχόλιο αυτό αναφερόταν σε λεχθέντα του Αλέξη Τσίπρα και όχι του Γιάννη Μανιάτη, όπως φυσικά ήταν το σωστό. Με σημείωμά τους οι Σύλλογοι μας επισημαίνουν το λάθος (το οποίο βεβαίως διορθώθηκε) και υπογραμμίζουν ότι οι ίδιοι δεν έκαναν κανένα σχολιασμό των δηλώσεων του κ. Τσίπρα. Έχουν δίκιο και τους ζητάμε συγγνώμη.

Το έχουμε ξαναγράψει: Οικονομία χωρίς βιομηχανία, δηλαδή οικονομία στηριγμένη αποκλειστικά στον τουρισμό στις υπηρεσίες και στην κατανάλωση, είναι μια οικονομία τραβεστί. Αν τα θέλουμε, όμως, τα «φουγάρα» στη χώρα, πρέπει να τους παρέχουμε τη δυνατότητα να είναι ανταγωνιστικά, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι και οι ιδιοκτήτες τους κάνουν όσα πρέπει προς αυτή την κατεύθυνση. Η απόφαση της διαιτησίας στην οποία είχαν καταφύγει η ΔΕΗ και η «Αλουμίνιον της Ελλάδος» για τον καθορισμό της τιμής χρέωσης του ρεύματος από την πρώτη στη δεύτερη, φαίνεται ότι εξασφαλίζει στην «Αλουμίνιον» μια καλή βάση έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού. Φαίνεται επίσης ότι δύσκολα θα είναι μαχητή από τη ΔΕΗ αφού οι δύο πλευρές είχαν δεσμευθεί ότι θα αποδεχθούν την απόφαση της διαιτησίας. Η ηλεκτρική αγορά μπαίνει πλέον οριστικά στη φάση της ουσιαστικής απελευθέρωσης που περιλαμβάνει και την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ. Σε αυτή τη νέα κατάσταση, όλες οι τελευταίες ρυθμιστικές αποφάσεις (και όχι μόνον η απόφαση της διαιτησίας) δείχνουν ότι ο παράγοντας «ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας» θα είναι παρών και θα έχει βαρύτητα…

Πέραν του να είναι μια επένδυση στις προοπτικές του ελληνικού ομίλου, η είσοδος του York Capital στην ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι και μια «ψήφος εμπιστοσύνης» στην ελληνική οικονομία. Δεν βάζει εύκολα λεφτά κάποιος σε μια οικονομία που δεν πιστεύει ότι θα ορθοποδήσει. Σε κάθε περίπτωση το deal των 100 εκατ. ευρώ είναι η μεγαλύτερη τοποθέτηση σε εισηγμένη τα τελευταία χρόνια. Κάτι λέει αυτό…

Για αγορά από την ιταλική Enel αδειών για φωτοβολταϊκά 102,5 MW στην Ελλάδα έκανε λόγο πρόσφατο δημοσίευμα του γνωστού κλαδικού portal PV Magazine, το οποίο μάλιστα αναδημοσιεύθηκε από πλήθος άλλων site. Όπως όμως διευκρινίζουν πηγές της αγοράς, δεν υπήρξαν αγορές αδειών φωτοβολταϊκών από την Enel. Αποδίδουν δε το όλο θέμα που προέκυψε με το εν λόγω δημοσίευμα σε παρανόηση. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, τα 102,5 MW αδειών που υποτίθεται ότι απέκτησε η εταιρεία αφορούν σε πάρκα που είτε ήδη λειτουργούν ή κατασκευάζονται.

Για να είμαι ειλικρινής, με βάση την οργή, την αγανάκτηση και την απελπισία που δείχνουν οι πολλοί παραγωγοί φωτοβολταϊκών που παίρνουν τηλέφωνο στα γραφεία μας, περίμενα ότι θα ήταν πολύ περισσότεροι αυτοί που θα συγκεντρωνόντουσαν χθες έξω από το ΥΠΕΚΑ. Εντάξει, οι περισσότεροι δεν είναι από την Αθήνα, υπάρχει και η γνωστή συνδικαλιστική διάσπαση, αλλά κακά τα ψέματα: Συγκέντρωση με λίγες δεκάδες παραγωγών από τις χιλιάδες που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, δεν είναι σοβαρό μέσο πίεσης…

Ουδέν νεώτερο από το μέτωπο των διαπραγματεύσεων των κοινοπραξιών με το ΥΠΕΚΑ για τις συμβάσεις που αφορούν τις έρευνες που αφορούν σε Ιωάννινα, Πατραϊκό Κόλπο και Κατάκολο. Φαίνεται μάλιστα ότι τα πράγματα έχουν περιπλακεί, διότι δεν εξηγείται αλλιώς η προκήρυξη από το ΥΠΕΚΑ που ζητά νέο νομικό σύμβουλο ειδικά για τις τρεις συμβάσεις. Η προθεσμία εκδήλωσης προσφορών λήγει σήμερα 31 Οκτωβρίου, και σύμφωνα με την προκήρυξη από τη στιγμή που θα υπογράψει τη σύμβαση ο νέος σύμβουλος, θα πρέπει εντός είκοσι ημερών να έχει παραδώσει την έκθεσή του. Με λίγα λόγια, χάνεται και ο Νοέμβριος, και πλέον μένει να δούμε αν θα καταστεί δυνατό οι συμβάσεις να υπογραφούν ως το τέλος Δεκεμβρίου…

Υποστηρικτής του South Stream ο Λαβρόφ, υπέρ του TAP ο Έτινγκερ (σσ: αν και παλαιότερα υποστήριζε τον ανταγωνιστή του, Nabucco West). Πρόκειται για μια από τις πολλές διαφορές ανάμεσα στα δύο κορυφαία ενεργειακά στελέχη που μας επισκέπτονται. Κι όμως υπάρχει ένα κοινό στοιχείο, για το οποίο και οι δύο επιδεικνύουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ποιο είναι αυτό ; Μα, φυσικά η έρευνα που διεξάγει η Κομισιόν για τη Gazprom. Φυσικά, τα συμφέροντα είναι αντικρουόμενα. Υπέρ μιας ηπιότερης στάσης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στην έρευνα κατά Gazprom τάσσεται ο Λαβρόφ, να μη χαλαρώσει ο έλεγχος θέλει ο Έτινγκερ. Το ενδιαφέρον είναι ότι το δεύτερο και πιο δύσκολο στάδιο της έρευνας ξεκινά στις αρχές του 2014, και το θέμα θα κληθεί να διαχειριστεί η Ελληνική προεδρία....

Όλοι γράφουμε για την πώληση της ΔΕΠΑ, για την αναθέρμανση του ενδιαφέροντος από τους Ρώσους κ.λπ., αλλά ας μην γελιόμαστε. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το ΤΑΙΠΕΔ, παρά την πίεση που έχει για την επιτάχυνση του Προγράμματος Αποκρατικοποιήσεων, δεν κάνει κάποια κίνηση για επανάληψη του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ. Δεν έχει βρεθεί φόρμουλα επίλυσης για τα χρέη που υπάρχουν (λόγω του γνωστού ντόμινο) προς την επιχείρηση, και αν δεν λυθεί αυτό ο θέμα, αποκρατικοποίηση δεν μπορεί να γίνει...

Άλλη, νέα πρόταση για την εξάλειψη του σωρευμένου ελλείμματος του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ του ΛΑΓΗΕ, μαθαίνω ότι εξετάζεται, καθώς εκείνη που προέβλεπε το λογιστικό μηδενισμό μέσω 6μηνου παγώματος και light κούρεμα στις υφιστάμενες ταρίφες, συναντά ανυπέρβλητα νομικά και άλλα προβλήματα στην υλοποίησή της. Πάντως και στη νέα πρόταση, η «σταθερά» είναι το κούρεμα στα λειτουργούντα φωτοβολταϊκά.

Δημοσιότητα χθες για την Energean, η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα χρηματοδότησης στον Πρίνο. Βέβαια όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση τα τελευταία χρόνια η πραγματική είδηση θα ήταν το… αντίθετο. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: Στην 5ετία 2008-2012 τα έσοδα ήταν συνολικά 220 εκατ. ευρώ ενώ οι λειτουργικές δαπάνες (μηχανήματα, καύσιμα, μισθοδοσίες κλπ) ήταν 185 εκατ. ευρώ! Βάλτε 150 εκατ. που έχουν επενδυθεί για να ξαναβγεί πετρέλαιο, βάλτε και  60 εκατ. στις νέες γεωτρήσεις για να αυξηθεί η παραγωγή και  να σωθούν οι θέσεις εργασίας και τα νούμερα δε…  βγαίνουν. Τα δε 100 εκατ. που έχουν επενδύσει οι Αμερικανοί της Third Point μπήκαν για την ανάπτυξη σε νέες περιοχές και όχι για το …βαρέλι που ξύνεται ο πάτος! Τώρα, το αν η Energean θα είχε καλή πρόσβαση σε δανεισμό, αν έμπαινε σε ισχύ το deal με την BP που έχει συμφωνήσει να αγοράζει όλη την παραγωγή, μάλλον δεν χρειάζεται απάντηση. Αυτό που ίσως χρειάζεται είναι το πώς γίνεται, με παλιό νόμο, να υποχρεώνεται η εταιρεία να πουλά την παραγωγή της σε συγκεκριμένο πελάτη, δηλαδή τα Ελληνικά Πετρέλαια…