Ραδιενεργά

Έλαβα από έμπειρο στέλεχος της ηλεκτρικής αγοράς το παρακάτω σχόλιο αναφορικά με τις εν εξελίξει διεργασίες και διενέξεις γύρω από το ενεργειακό κόστος των βιομηχανιών. Το δημοσιεύω αυτούσιο γιατί νομίζω ότι «φωτογραφίζει» το κλίμα μέσα στο οποίο καλούνται να πάρουν αποφάσεις εκείνοι που έχουν τέτοια αρμοδιότητα. Το σχόλιο λοιπόν λέει τα εξής:
«Παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό τους βιομηχανικούς καταναλωτές να συμμετέχουν στο δημόσιο διάλογο για πολύ σημαντικά θέματα, όπως η δομή και λειτουργία της ενεργειακής αγοράς, υπό όρους τηλεπαραθύρου, όπου δεν έχει σημασία τι λες και αν ευσταθούν τα επιχειρήματά σου αλλά αν φωνάζεις αρκετά ώστε να επισκιάζεις όλους τους άλλους… κλείνοντας που και που και το μάτι στον τηλεθεατή (κοιτώντας καχύποπτα) όταν οι άλλοι αρθρώνουν λογικές θέσεις προκειμένου να τις υποβαθμίσεις.
Επικαλούνται συμπαιγνίες, εμπαιγμούς, ίντριγκες και «συμφέροντα» τα οποία έχουν ως στόχο να βλάψουν την βιομηχανία και εκτοξεύουν απειλές προς πάσα κατεύθυνση, στοχεύοντας προφανώς να εκβιάσουν «το σύστημα» ώστε μέσω της οικειοποίησης πόρων που ανήκουν στην ενεργειακή αγορά να επιδοτήσουν το έλλειμμα πωλήσεων και ανταγωνιστικότητας που αντιμετωπίζουν για πολλούς και διάφορους λόγους.
Βλέπουμε να αποδίδονται στο υψηλό ενεργειακό κόστος οι πρόσφατες απολύσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδας, τη στιγμή που από τη ΔΕΗ τους έχει προσφερθεί ένα από τα χαμηλότερα τιμολόγια παροχής ηλεκτρισμού στην Ευρώπη. Να κατηγορείται η κυβέρνηση για απροθυμία και ολιγωρία, όταν αυτή τους εξασφάλισε αυτά τα ιδιαίτερα χαμηλά τιμολόγια. Να στρέφονται λάβροι εναντίον της ΡΑΕ και να αμφισβητούν τις προθέσεις της και την ακεραιότητά της, τη στιγμή που όλη τη δύσκολή περίοδο της κρίσης και οικονομικής δυσπραγίας και ενώ χρωστούσαν δεκάδες εκατομμύρια στη ΔΕΗ, χάρη στις αποφάσεις της ΡΑΕ παρεμποδίστηκε η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης και η καταγγελία των συμβάσεών τους από τη ΔΕΗ. Να χωρίζουν τη βαριά βιομηχανία σε καλή (χαλυβουργίες, τσιμέντα, κλπ) και κακή (εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής) και να ορίζουν ποια βιομηχανία πρέπει να κλείσει και ποια όχι.
Με αυτή τη στάση, εκτός του ότι διακινδυνεύουν την ομαλή λειτουργία της ενεργειακής αγοράς, κινδυνεύουν και οι ίδιοι να μείνουν χωρίς συμμάχους γιατί τελικά όλα έχουν ένα όριο!!!»

Είναι αυτό που λέμε ο νόμος του Μέρφυ, διότι δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά το γεγονός ότι την ημέρα που το συνέδριο του ΙΕΝΕ, στη Θεσσαλονίκη, είχε ως θέμα την αγορά ηλεκτρισμού και το νέο ενεργειακό μείγμα «έσκασε» ένα μίνι μπλάκ-άουτ και πολλές περιοχές της πόλης έμειναν χωρίς ρεύμα. Η αλήθεια είναι ότι η χτεσινή μπόρα στη Θεσσαλονίκη συνοδεύθηκε από δυνατό… «αστραπόβροντο». Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός δεν έμεινε απαρατήρητο.

Συμφωνεί ο ΕΣΑΗ με το σχέδιο για τις δημοπρασίες NOME θεωρώντας ότι γίνεται ένα πρώτο βήμα, σε μεταβατικό επίπεδο, για το άνοιγμα της λιανικής του ρεύματος. Θεωρεί όμως ότι ο πραγματικός ανταγωνισμός θα υπάρξει όταν υπάρξει ανταγωνισμός στην παραγωγή, συνεπώς προς τα εκεί θα πρέπει να κατευθύνονται και οι αποφάσεις της πολιτείας. Αυτή είναι, όπως μαθαίνω, η κεντρική ιδέα των όσων υποστηρίζει ο Σύνδεσμος των ανεξάρτητων ηλεκτροπαραγωγών στη διαβούλευση για το NOME που λήγει σήμερα. Κατά τα λοιπά, το NOME δεν επηρεάζει σε κάτι την οικονομική κατάσταση των παραγωγών, (επηρεάζει όμως βεβαίως το κομμάτι προμήθειας των ίδιων επιχειρήσεων).

«Εάν δεν κάνουμε λάθος η ΡΑΕ είναι ανεξάρτητη αρχή και ως τέτοια την αντιμετωπίζει η βιομηχανία. Αλίμονο εάν η ΡΑΕ  υποκύπτει στους εκβιασμούς του Υπουργείου και κατ ' επέκταση της τρόικας», μου γράφει εκπρόσωπος των βιομηχανικών καταναλωτών, «αλλιώς να κλείσουμε από τώρα τα εργοστάσιά μας και να μεταφερθούμε σε χώρες που δεν κάνει κουμάντο η τρόικα». Ο ίδιος διευκρινίζει ότι το μόνο που ζητάει η βιομηχανία είναι ελεύθερη αγορά και πιστώνει στην κυβέρνηση ότι «άντεξε στο πιο σκληρό εκβιασμό της τρόικας και εφάρμοσε τα μειωμένα βιομηχανικά τιμολόγια»... Τώρα βέβαια, υπάρχει το ερώτημα, η ανεξαρτησία μιας ανεξάρτητης αρχής της δίνει το δικαίωμα να αποφασίζει ερήμην των εθνικών νόμων και των συμφωνιών που δεσμεύουν τη χώρα (όπως το μνημόνιο); Δεν νομίζω και γιαυτό πιστεύω ότι στο τέλος – τέλος, μετά μάλιστα και την επίσημη απόρριψη του NOME από τους ενδιαφερόμενους, τις αποφάσεις θα κληθεί να λάβει (ή να μην λάβει) η κυβέρνηση…

Τι κρύβεται πίσω από την αποχώρηση των Αυστραλιανών της Woodside Petroleum από τη διεκδίκηση συμμετοχής στο ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν και τη μετατόπιση του ενδιαφέροντός τους στα Κυπριακά κοιτάσματα; Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, η βεβαιότητα ότι τελικά το Ισραήλ θα τα βρει με την Τουρκία και θα διοχετεύσει προς τα εκεί τα αέριό του, μέσω αγωγού. Οι Αυστραλοί συνέδεαν το ενδιαφέρον τους με την κατασκευή πλωτού σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου, επιδίωξη που έχουν και σε σχέση με τα Κυπριακά κοιτάσματα…

Βλέπω την ΕΒΙΚΕΝ να «πυροβολεί» εναντίον του NOME και αναρωτιέμαι: Αν οι βιομηχανίες δεν το θέλουν και ο έτερος βασικός ενδιαφερόμενος, δηλαδή η ΔΕΗ, επίσης δεν κόβεται για την εφαρμογή του, είναι βέβαιον ότι θα επιμείνει η ΡΑΕ για τη υιοθέτησή του; Μήπως δούμε να αποσύρεται το σχέδιο;  (όπως καταλαβαίνουν οι έμπειροι αναγνώστες του energypress δεν μου ήρθε επιφοίτηση και τα γράφω αυτά…)  Μπαίνω, δε, στον πειρασμό να μεταφέρω όσα μου είπε, ως σχόλιο στις τελευταίες αψιμαχίες, θεσμικός παράγοντας και άριστος γνώστης των τεκταινομένων: Τις διαπραγματεύσεις και τις συμφωνίες με την τρόικα δεν τις κάνει η ΡΑΕ αλλά η κυβέρνηση. Ότι και να έλεγε λοιπόν στις αρχικές της προτάσεις η ΡΑΕ, από τη στιγμή που η κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε με τη τρόικα και συμφώνησε ότι δεν θα συμμετέχουν στο NOME παρά μόνον προμηθευτές και ότι δεν θα υπάρχει ρυθμιζόμενη τιμή αλλά πλειοδοτικές δημοπρασίες, η κατεύθυνση είχε δοθεί. Άρα, μου λέει, «οι βιομηχανικοί καταναλωτές χτυπάνε το σαμάρι γιατί δεν τολμάνε ή δεν θέλουν στην παρούσα φάση να χτυπήσουν το γάιδαρο, δηλαδή την κυβέρνηση». Τι άλλο μου είπε; «Με δεδομένο ότι και τα υπόλοιπα μέτρα ελάφρυνσης του ενεργειακού κόστους των βιομηχανιών (αντιστάθμιση, διακοψιμότητα, μείωση τιμής αερίου) βρίσκουν διάφορα προσκόμματα στις Βρυξέλλες και δεν προχωρούν και τόσο… άνετα, κάνει εντύπωση ότι οι βιομηχανίες πριονίζουν τόσο απόλυτα το κλαδί του ΝΟΜΕ που, όσο να πεις, δίνει μια βάση για να σταθούν και να επιδιώξουν τη βελτίωσή του»…

Σενάρια διεύρυνσης των κριτηρίων ένταξης στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο προκειμένου να συμπεριληφθούν σε αυτό και άνεργοι που έχουν εγγραφεί σχετικά πρόσφατα στο μητρώο του ΟΑΕΔ, επεξεργάζεται σύμφωνα με πληροφορίες το ΥΠΕΚΑ.
Με το ισχύων καθεστώς, στο ΚΟΤ εντάσσονται άνεργοι για συνεχές χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών, κάτι που εξετάζεται να αλλάξει. Ανακοινώσεις, ενδέχεται να υπάρξουν μέσα στις αμέσως επόμενες ημέρες.

Στην τελευταία επικαιροποίηση του μνημονίου το θέμα των στρεβλώσεων της αγοράς ηλεκτρισμού και η ανάγκη για άμεση άρση τους βρίσκονται στο επίκεντρο. Όπως μου λέει εκπρόσωπος των ενεργοβόρων βιομηχανιών υπάρχει άμεση παραδοχή των στρεβλώσεων ενώ η τρόικα δε δέχεται ότι τα μειωμένα τιμολόγια είναι λύση στο θέμα του ενεργειακού κόστους. Αντίθετα παραπέμπει ως μία από τις καίριες λύσεις στο ΝΟΜΕ. Όμως εάν το ΝΟΜΕ αποκλείει τη βιομηχανία τότε στην πραγματικότητα όχι μόνο δε δίνεται λύση αλλά οδηγούμαστε σε καταστροφικό μονοπάτι, εκτιμά η ίδια πηγή της βιομηχανίας. Επομένως δεν νοείται να μείνουν εκτός των δημοπρασιών άμεσα ή έμμεσα οι ενεργοβόροι βιομηχανικοί πελάτες, καταλήγει. Εξ ου και η διαφαινόμενη έντονη αντίδραση για το θέμα, προσθέτω εγώ…

Για να είμαι δίκαιος, πρέπει να σημειώσω αυτό που μου επεσήμανε πηγή της αγοράς, ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της θερμικής και της ηλεκτρικής μεγαβατώρας. Ο λόγος για τα κόστη που δημοσιοποίησε η ΔΕΗ. Πράγματι λοιπόν το κόστος της θερμικής και όχι της ηλεκτρικής μεγαβατώρας είναι 2,95 ευρώ/GJ  καιμεταφράζεται σε 10,7 ευρώ η μεγαβατώρα. Ωστόσο όπως εξήγησε η ίδια πηγή για να βρούμε τα ευρώ ανά καθαρή παραγόμενη ηλεκτρική μεγαβατώρα πρέπει να διαιρέσουμε με τον καθαρό βαθμό απόδοσης των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ που είναι κατά μέσο όρο τάξης 31%. Άρα μιλάμε για κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για το καύσιμο και μόνο τάξης 35 ευρώ/MWh. Σε αυτό θα πρέπει να προσθέσουμε και κόστος CO2 (τάξης 7,5 ευρώ/MWh με τις σημερινές τιμές) και λοιπό μεταβλητό κόστος λειτουργίας και συντήρησης τάξης 3 €/MWh. Εξ ου και προκύπτει συνολικό μεταβλητό κόστος λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής τάξης 45 €/MWh, βάσει της μελέτης της Booz για λογαριασμό της ΔΕΗ

Θέμα ημερών θα πρέπει να θεωρείται η καταβολή από τη ΔΕΗ των 48,2 εκ. ευρώ προς τον ΑΔΜΗΕ. Τα χρήματα αφορούν την εδώ και ένα χρόνο διαμάχη των δύο πλευρών για τις αναδρομικές χρεώσεις που έχει επιβάλει ο διαχειριστής, μετά τη νέα μέθοδο υπολογισμού της τιμής που πληρώνουν οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας για ΑΠΕ, για το τετράμηνο Μαΐου- Αυγούστου 2013.
Έπειτα από τις αποσαφηνίσεις που έδωσε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Α. Παπαγεωργίου σε ερώτημα της ΡΑΕ, στο πλαίσιο διερεύνησης της καταγγελίας της ΔΕΗ κατά του ΑΔΜΗΕ, η πρώτη θα πρέπει να καταβάλλει το ποσό στο διαχειριστή, ο οποίος και θα το αποδώσει στο ΛΑΓΗΕ. Θυμίζουμε ότι η καταγγελία ανέφερε  ότι ο διαχειριστής του δικτύου έχει επιβάλει παράνομα αναδρομικές χρεώσεις προς την επιχείρηση όσον αφορά το μεσοσταθμικό μεταβλητό κόστος των θερμικών συμβατικών σταθμών (έσοδο του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ & ΣΗΘΥΑ).

Η προσφυγή που κατέθεσαν προ ημερών πέντε σωματεία στο ΣτΕ κατά της ιδιωτικοποίησης του ΑΔΜΗΕ θα συζητηθεί σε μερικούς μήνες, και απόφαση δεν προβλέπεται να εκδοθεί πριν από ένα χρόνο. Αλλά μέχρι τότε ο διαγωνισμός του ΑΔΜΗΕ θα έχει ολοκληρωθεί. "Αν πράγματι ήθελαν να τον μπλοκάρουν, θα κατέθεταν ασφαλιστικά μέτρα", όπως παρατηρεί στέλεχος του χώρου. Και διερωτάται : Μήπως άραγε η προσφυγή έγινε για τα μάτια του κόσμου;

Το σχόλιο ανήκει σε πηγή της αγοράς, που διάβασε τα στοιχεία της μελέτης της Booz για το λιγνιτικό κόστος. Όπως μου λέει η πηγή, ενώ παρέχονται αναλυτικά στοιχεία για το κόστος του λιγνίτη (2,95 ευρώ/GJ που μεταφράζεται σε 10,6 ευρώ η μεγαβατώρα) δε συμβαίνει το ίδιο για το μέσο μεταβλητό κόστος των λιγνιτικών σταθμών. Και εδώ επανέρχεται το ζήτημα εάν η ΔΕΗ πρέπει να πουλάει την ενέργεια στο λογιστικό ή στο μεταβλητό της κόστος. Όπως εξηγεί η ίδια πηγή, σε όλη την Ευρώπη, οι μονάδες ηλεκτρισμού πουλάνε την λιγνιτική παραγωγή σε τιμές κάτω από τα 40 ευρώ (αυτό τουλάχιστον δείχνουν τα στοιχεία από τα χρηματιστήρια ενέργειας). Αυτό σημαίνει ότι εκεί πωλούν στο μεταβλητό τους κόστος, αφού με βάση τα στοιχεία του πίνακα της Booz το πλήρες κόστος τους είναι πάνω από 50 ευρώ.

Αντιγράφω από σχετική ανακοίνωση της ΕΛΕΤΑΕΝ γιατί νομίζω ότι πρέπει πραγματικά να προσεχθεί το θέμα (στο οποίο έχουμε και άλλοτε αναφερθεί). «Η συμπεριφορά του Κράτους απέναντι στις κοιτίδες αριστείας που του έχουν απομείνει, πρέπει να αποπνέει σεβασμό για τα στελέχη  που τις υπηρετούν. Η περίπτωση του ΚΑΠΕ είναι χαρακτηριστική. Από την ευρωπαϊκή πρωτοπορία στην έρευνα και την τεχνολογία, που διασφαλίζει πόρους και τεχνογνωσία για την πατρίδα, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια άσκοπη διοικητική δομή εξαιτίας της ανήθικης συμπεριφοράς που επεφύλαξε το Κράτος στα στελέχη και τους εργαζομένους τους. Η δίκαιη μισθολογική αντιμετώπιση του ΚΑΠΕ είναι ένα στοίχημα για όλους μας». Θα αναφέρω και τα όσα δηλώνει ο πρώτος πρόεδρος του ΚΑΠΕ Δημήτρης Λάλας: «Ο τρόπος που συμπεριφέρεται η πολιτεία απέναντι στο ΚΑΠΕ είναι απαράδεκτος. Πάντα πρέπει να ελέγχουμε τη λειτουργία ενός δημόσιου φορέα, αλλά το υπουργείο πρέπει να είναι αρωγός και όχι να οδηγεί σε μαρασμό έναν τέτοιο επιτυχημένο και απαραίτητο οργανισμό. Απαραίτητο όχι μόνον για τις ΑΠΕ και την κοινωνία, αλλά και για το ίδιο το υπουργείο». Τι ζητούν οι επιστήμονες - ερευνητές του ΚΑΠΕ; Να εξομοιωθούν, όσον αφορά τα μισθολογικά δεδομένα, με τα υπόλοιπα ερευνητικά ιδρύματα. Προσυπογράφουμε…

Πως είναι δυνατόν να μιλάμε για νέες ΕΠΑ, μου έλεγε εκπρόσωπος ενεργοβόρου βιομηχανίας με αφορμή το σχετικό δημοσίευμα του EnergyPress, όταν αποδείχθηκε από το σχεδιασμό τους ότι τα νέα τοπικά «μονοπώλια» θα οδηγούσαν σε κλείσιμο τις λίγες βιομηχανίας που απέμειναν να λειτουργούν, εν μέσω κρίσης. Ο ίδιος άνθρωπος της βιομηχανίας απορούσε πάντως πως συνεχίζουμε να μιλάμε για νέες ΕΠΑ, όταν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν σταματήσει οι επεκτάσεις του δικτύου στις υφιστάμενες ΕΠΑ. Και μιας και ο λόγος για τις βιομηχανίες που βρίσκονται εγκατεστημένες στις περιοχές των νέων ΕΠΑ, η ίδια πηγή με ενημέρωσε ότι ακόμη δεν έχει περάσει στους μη επιλέγοντες πελάτες που προμηθεύονται αέριο από τη ΔΕΠΑ η έκπτωση της Gazprom. Το θέμα εκκρεμούσε ενόψει της αλλαγής της διοίκησης, η οποία πάντως ολοκληρώθηκε και τυπικά προ δύο εβδομάδων. Να θυμίσουμε πάντως ότι οι βιομηχανικοί καταναλωτές, είχαν εξαρχής εκφράσει την έντονη αντίδρασή τους στην προοπτική να υπαχθούν υφιστάμενοι βιομηχανικοί ιστοί στη δικαιοδοσία των νέων εταιρειών παροχής αερίου.

Ειδήσεις υπόσχονται οι άνθρωποι του ΣΕΒ ότι θα έχουμε σύντομα σε ενεργειακό επίπεδο. Προς ποια κατεύθυνση όμως θα κινηθεί ο ΣΕΒ ; Μια πρόγευση δίνουν τα σχόλια κορυφαίου στελέχους του. «Δεν γίνεται να συνεχίζουμε να πληρώνουμε πανάκριβα το ρεύμα στην Κρήτη επειδή καθυστερεί η διασύνδεση με το νησί. Πρέπει αυτή να επιταχυνθεί. Ούτε είναι δυνατόν, να καθυστερεί τόσο πολύ η διασύνδεση των Κυκλάδων. Δεν είναι δυνατόν να διαθέτουμε γραμμή 150 κιλοβόλτ στη Πελοπόννησο, όταν στην Ε. Ένωση υπάρχουν πλέον γραμμές μόνο των 400 κιλοβόλτ. Τέλος, το φυσικό αέριο παρά τη συμφωνία με τη Gazprom παραμένει ακριβό, ενώ δεν είναι δυνατόν η λιγνιτιπαραγωγή να εμφανίζεται ότι κοστίζει 50% πάνω απ’ ότι κάνει στην Ευρώπη».

Κατ' ιδίαν συνάντηση ενδεχομένως να έχουν την Πέμπτη ο επικεφαλής της Gazprom Αλεξέι Μίλερ που θα βρίσκεται για λίγες ώρες στην Ελλάδα με τον υπουργό ΠΕΚΑ Γιάννη Μανιάτη. Τόπος της συνάντησης, πιθανώς ο Αστέρας Βουλιαγμένης, όσο για την ατζέντα της, άγνωστη. Ο Μίλερ θα βρίσκεται την ημέρα εκείνη στην Αθήνα, προκειμένου να μιλήσει στην ετήσια εκδήλωση του Ευρωπαικού Συμβουλίου Επιχειρήσεων (European Business Congress-EBC) που διεξάγεται στον Αστέρα, με την παρουσίασή του να έχει ως θέμα "μεταφορές και φυσικό αέριο". Το EBC είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1997 στη Βόννη, με σκοπό μεταξύ άλλων την προώθηση της συνεργασίας ανάμεσα στις χώρες-μέλη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ). Φέτος, για την 17η ετήσια γενική συνέλευση του EBC επελέγη η Αθήνα, με διοργανωτή την Prometheus Gas. Διαθέτει 137 μέλη από 24 χώρες του ΟΑΣΕ, και ο Μίλερ είναι πρόεδρος του EBC, με αντιπρόεδρο τον Γιούργκεν Φίτσεν της Deutsche Bank.

Στην Ελλάδα θα βρεθεί την Πέμπτη ο ισχυρός άνδρας της Gazprom, Αλεξέι Μίλερ. Συγκεκριμένα, έρχεται στη χώρα μας για να παρευρεθεί στο συνέδριο του EBC European Business Council, ιδρυτικό μέλος του οποίου είναι η Gazprom. Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στον Αστέρα της Βουλιαγμένης ενώ, μεταξύ άλλων, παρών θα είναι και ο υπουργός Ενέργειας, Γιάννης Μανιάτης. 

Παράγοντας που εκφράζει τη βιομηχανία,  σχολιάζοντας το χθεσινό δημοσίευμα του Energypress που ανέφερε ότι η τιμή εκκίνησης για τα NOME θα καθορισθεί με την σύμφωνη γνώμη της Κομισιόν και της Τρόικα δήλωσε με σημασία ότι οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα μεγάλο πρόβλημα: η βιομηχανία έχει χάσει την εμπιστοσύνη της  προς την Τρόικα η οποία στην πράξη προσπαθεί να μπλοκάρει τα μειωμένα βιομηχανικά τιμολόγια και μέχρι στιγμής δίνει κάθε δικαίωμα να πιστεύουμε ότι εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα
Γιατί τόση βιασύνη να βγει η διαβούλευση των δημοπρασιών (που μόνο ΝΟΜΕ δεν είναι) όταν το πιο σημαντικό σημείο που θα καθορίσει που απευθύνεται το προϊόν  είναι η τιμή εκκίνησης η οποία θα βγει πολύ αργότερα;
Γιατί ζητούν από τη βιομηχανία να υπογράψει λευκή επιταγή;
Από την στιγμή που η τιμή εκκίνησης σχετίζεται με το μεταβλητό κόστος των λιγνιτικών μονάδων το θέμα αναγορεύεται στο ποιος καθορίζει την βιομηχανική πολιτική στην χώρα μας.
Και η απάντηση είναι μία. Είναι η κυβέρνηση η οποία πρόσφατα παρενέβη και τοποθετήθηκε ξεκάθαρα στην ΓΣ της ΔΕΗ κόντρα στην Τρόικα.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι η βιομηχανία ούτε εκβιασμούς θα δεχθεί ούτε ψευτοδιλλήματα.

Για τους μικρούς φωτοβολταϊκούς ο ΔΕΔΔΗΕ το έχει κάνει ήδη. Για τους μεγάλους, πάνω από 1 Μεγαβάτ, οι οποίοι πρέπει να πάρουν άδεια από τη ΡΑΕ, η Ρυθμιστική Αρχή ετοιμάζεται να καλέσει όσους είχαν υποβάλλει αίτημα αλλά δεν πρόλαβαν να αδειοδοτηθούν γιατί τους προέκυψε η αναστολή, να δηλώσουν αν θέλουν να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία και να πάρουν άδεια τώρα που έπαψε η αναστολή, με τις νέες ταρίφες. Αλλιώς μπαίνουν στο αρχείο. Είμαι περίεργος να δω πόσοι θα επιλέξουν να συνεχίσουν τώρα τη διαδικασία και από αυτούς πόσοι θα προχωρήσουν τα έργα…

Μετά την αποδοχή της πρότασης της Enel – μια επίσης εξαιρετικά θετική εξέλιξη για την αγορά υδρογονανθράκων – αυξάνεται σημαντικά ο όγκος του έργου που διαχειρίζεται αυτή τη στιγμή μια «χούφτα» άνθρωποι στο ΥΠΕΚΑ. Θυμίζουμε ότι έχουμε ήδη το open door,  ενώ εκτός από την πρόταση της Enel για τα χερσαία πεδία έπεται ο γύρος παραχωρήσεων. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να δημιουργηθεί ο φορέας και να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά η ΕΔΕΥ ; Ρητορικό το ερώτημα έτσι…