Αγκάθι το θέμα του κόστους για την πυρηνική σύντηξη και τον ITER απέναντι στις ΑΠΕ

Το Μάιο του 2018 αναμένεται να ξεκινήσει η συναρμολόγηση του θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα ITER στη Γαλλία, ο οποίος έχει στόχο να παράγει για πρώτη φορά ενέργεια από πυρηνική σύντηξη σε ρεαλιστική κλίμακα.

Το διεθνές σχέδιο έχει προϋπολογισμό 20 δις. ευρώ και απασχολεί 800 επιστήμονες. Θεωρείται μια από τις καλύτερες ευκαιρίες διεθνώς για να διαπιστωθεί το αν μπορεί η ανθρωπότητα να παράγει καθαρή ενέργεια μέσω της πυρηνικής σύντηξης μελλοντικά, καλύπτοντας τις ανάγκες της με βιώσιμο τρόπο.

Το ζήτημα, όμως, είναι αν η πυρηνική σύντηξη θα μπορέσει να ανταγωνιστεί στο μέλλον τις ΑΠΕ, δεδομένου του ότι τεχνολογίες όπως τα αιολικά αναμένεται να μη χρειάζονται πλέον επιδοτήσεις από το 2025. Όπως αναφέρει το Bloomberg, στις δεκαετίες που θα χρειαστεί ο ITER για να φτάσει στον προορισμό του, οι ΑΠΕ πρόκειται να ανθίσουν με αιχμή του δόρατος τη ραγδαία πτώση του κόστους στα φωτοβολταϊκά, στα αιολικά και στις μπαταρίες.

«Η έννοια της ανάγκης για μονάδες βάσης φθίνει», υποστηρίζει ο Πάολο Φρανκλ, επικεφαλής του τομέα ΑΠΕ του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA). «Τεχνικά μιλώντας, θα μπορούσαμε να λειτουργήσουμε ένα σύστημα με 100% ΑΠΕ», προσθέτει. Παρόλα αυτά, εκτιμά ότι ο πλανήτης θα πρέπει να συνεχίσει να ποντάρει στην πυρηνική σύντηξη, καθώς «δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει καμία λύση».

Από την πλευρά του, ο Μπερνάρ Μπιγκότ, διευθυντής του ITER, θεωρεί ότι «είναι ένα όνειρο το να λέμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε μόνο με φωτοβολταϊκά. Χρειαζόμαστε μια αξιόπιστη πηγή ενέργειας. Αν δεν έχεις μονάδες βάσης, οι ΑΠΕ δεν μπορούν να λειτουργήσουν».

Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, ότι μέχρι στιγμής η συνεισφορά του ITER εντοπίζεται σε τομείς όπως η ανάπτυξη προηγμένων υλικών. Για παράδειγμα, η ανάπτυξη καλωδίων νιοβίου-κασσίτερου για τον περιορισμό των τερατωδών πυρηνικών αντιδράσεων στον αντιδραστήρα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής τάσης.