IEA: Απαιτούνται ενεργειακές επενδύσεις $48 τρισ. ως το 2035

Η κάλυψη της συνεχώς αυξανόμενης ενεργειακής ζήτησης θα απαιτήσει επενδύσεις ύψους 48 τρισ. δολαρίων ως το 2035, εκτιμά σε έκθεσή του ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA).

Το ίδιο θα ισχύσει και για τις ετήσιες επενδύσεις στο κομμάτι του ενεργειακού εφοδιασμού. Όπως προβλέπει η IEA, από 1,6 τρισ. δολ. που είναι σήμερα οι ετήσιες επενδύσεις στο κομμάτι του supply θα αυξηθούν κατά τις επόμενες δεκαετίες στα 2 τρισ., ενώ οι ετήσιες δαπάνες στο κομμάτι της ενεργειακής απόδοσης από 130 δισ. που είναι, το 2035 θα ανέλθουν σε 550 δισ.

«Η αξιοπιστία και η βιωσιμότητα του μελλοντικού ενεργειακού μας συστήματος εξαρτάται από τις επενδύσεις», επισημαίνει η Εκτελεστική Διευθύντρια του Οργανισμού, Maria van der Hoeven. «Όλα αυτά δεν θα υλοποιηθούν αν δεν υπάρξουν αξιόπιστα πλαίσια πολιτικής, καθώς και αν δεν υπάρξει μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση. Καμία από αυτές τις δύο παραμέτρους δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένη. Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για ελλείψεις, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην περιφερειακή ή παγκόσμια ενεργειακή ασφάλειας. Επίσης καραδοκεί ο κίνδυνος να γίνουν επενδύσεις προς λάθος κατεύθυνση, διότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν αντικατοπτρίζονται δεόντως στις τιμές».

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, σημειώνει η IEA, προκύπτει ότι οι ετήσιες επενδύσεις για νέα καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια έχουν υπερδιπλασιαστεί σε πραγματικούς όρους από το 2000, με τις επενδύσεις σε ΑΠΕ να τετραπλασιάζονται αντίστοιχα, χάρη στις υποστηρικτικές πολιτικές των κυβερνήσεων.

Οι επενδύσεις σε ΑΠΕ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν υψηλότερες σε σχέση με τις επενδύσεις που έκαναν οι ΗΠΑ στο κομμάτι της παραγωγής φυσικού αερίου. Οι ΑΠΕ, μαζί με τα βιοκαύσιμα και την πυρηνική ενέργεια, αντιπροσωπεύουν σήμερα περίπου το 15% των ετήσιων επενδυτικών κεφαλαίων, με ένα αντίστοιχο ποσοστό να συγκεντρώνουν τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την έρευνα, η πλειονότητα των σημερινών επενδυτικών δαπανών -άνω του 1 δισ. δολ.- σχετίζεται με τα ορυκτά καύσιμα, είτε με την εξαγωγή τους, τη μεταφορά τους στον καταναλωτή, τη διύλιση αργού σε υποπροϊόντα πετρελαίου, είτε με τη χρήση τους σε ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς καύσης αερίου.

Η IEA παρατηρεί ότι οι επενδυτικές αποφάσεις διαμορφώνονται/επηρεάζονται ολοένα και περισσότερο από τα κίνητρα της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. Ενώ πολλές κυβερνήσεις ασκούν άμεση επιρροή στις επενδύσεις που γίνονται στον τομέα της ενέργειας, εντούτοις αρκετές ξέφυγαν του αρχικού τους στόχου όταν ήρθε η ώρα για την απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς στον ανταγωνισμό.

«Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έρχονται αντιμέτωποι με ολοένα και πιο σύνθετες επιλογές, στην προσπάθειά τους να σημειώσουν πρόοδο στο κομμάτι της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, της ανταγωνιστικότητας και των περιβαλλοντικών στόχων», δήλωσε ο επικεφαλής της IEA, Fatih Birol. «Αυτοί οι στόχοι δεν θα επιτευχθούν χωρίς την κινητοποίηση των ιδιωτών και του αντίστοιχου κεφαλαίου, αλλά αν οι κυβερνήσεις αλλάξουν τους κανόνες του παιχνιδιού με απρόβλεπτους τρόπους, θα είναι πολύ δύσκολο στους επενδυτές να ακολουθήσουν το "παιχνίδι"».

Σύμφωνα με το βασικό σενάριο της έκθεσης του Οργανισμού, από το σύνολο των 48 τρισ. δολ. που θα επενδυθούν παγκοσμίως ως το 2035, τα 40 τρισ. δολ. θα κατανεμηθούν στο κομμάτι του ενεργειακού εφοδιασμού και τα υπόλοιπα 8 τρισ. στην ενεργειακή αποδοτικότητα.

Ειδικότερα από αυτά τα 40 τρισ., τα 23 τρισ. θα επενδυθούν για την εξόρυξη ορυκτών καυσίμων, τη μεταφορά και διύλιση πετρελαίου. Σχεδόν 10 τρισ. θα διατεθούν στο κομμάτι της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, εκ των οποίων τα 6 τρισ. θα πάνε στις ΑΠΕ και 1 τρισ. στην πυρηνική ενέργεια.

Στο κομμάτι της μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας θα διατεθούν επιπλέον 7 τρισ. δολ.

Η IEA συμπληρώνει ότι πάνω από το ήμισυ των επενδύσεων στον ενεργειακό εφοδιασμό είναι απαραίτητα για να διατηρήσουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα, δηλ. να αντισταθμίσουν τη μειωμένη παραγωγή υδρογονανθράκων και την αντικατάσταση ενεργοβόρων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής.

Οι επενδύσεις 8 τρισ. στην ενεργειακή αποδοτικότητα θα επικεντρωθούν κυρίως στις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Βόρειας Αμερικής και της Κίνας, με το 90% να δαπανάται σε κτιριακές υποδομές και μεταφορές.

Ξεχωριστή σημασία δίνεται στις επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν για νέες εγκαταστάσεις υγροποίησης και πώς αυτές θα αυξήσουν το κόστος της εισαγωγής LNG- επιβραδύνοντας το ρυθμό με τον οποίο το LNG μπορεί να «παγκοσμιοποιήσει» τις αγορές αερίου. Παράλληλα, εξετάζεται ο ρόλος που θα διαδραματίσει η Μέση Ανατολή στις αγορές πετρελαίου, καθώς και τα εμπόδια που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τις upstream επενδύσεις στην περιοχή.