Πρόταση για να αρθεί η αδικία σε όσους ενισχύθηκαν από τον αναπτυξιακό

Από τον αναγνώστη μας κ. Θανάση Καμπούρη λάβαμε επιστολή του προς τον υφυπουργό ΠΕΚΑ, κ. Παπαγεωργίου, με την οποία ζητά να αρθεί η αδικία που περιέχει το “New Deal” αναφορικά με την επίδραση της ενίσχυσης του αναπτυξιακού στη διαμόρφωση των νέων τιμών στα φωτοβολταϊκά.

Η επιστολή έχει ως εξής:

«Αξιότιμε κύριε Παπαγεωργίου,

Έχει υποστηριχτεί από πολλούς η άποψη, μέσα σε αυτούς και εγώ, ότι ο καθορισμός των τιμών με κριτήριο τον δείκτη απόδοσης IRR αποτελεί σοφή και δίκαιη επιλογή μόνο όταν γίνεται εκ των προτέρων κατά την γέννηση ενός κλάδου. Μετατρέπεται δε σε κατάφορη αδικία που σκοτώνει την επιχειρηματικότητα και καταστρέφει ενδεχομένως επενδύσεις και επενδυτές όταν εφαρμόζεται εκ των υστέρων και αναδρομικά. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση στην οποία πρόκειται για κοινωνική παροχή και όχι για επενδυτική δραστηριότητα π.χ. οικιακά φ/β. Εν πάση περιπτώσει αυτή είναι η οπτική σας, αυτή είναι η επιλογή σας, εσείς αποφασίζετε και εμείς είτε σαν απλός λαός είτε σαν επενδυτές έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε ή να διαμαρτυρόμαστε.

Στα πλαίσια των απόψεων και των επιλογών σας θεωρώ πραγματικά εμμονή και δογματισμό το γεγονός να μην αναγνωρίζετε τουλάχιστον την οφθαλμοφανή αδικία που παράγει, όχι τόσο η κατηγοριοποίηση των επενδύσεων σε ΜΕ και ΧΕ όσο η υπερβολική και πολλές φορές ισοπεδωτική επίδραση της ενίσχυσης του αναπτυξιακού στην διαμόρφωση των νέων τιμών.

Υπό το πρίσμα της δικής σας απόφασης, δηλαδή να χρησιμοποιείται ο δείκτης απόδοσης IRR σαν μοναδικό κριτήριο που θα συμπεριλαμβάνει στις παραμέτρους του και την ενίσχυση του αναπτυξιακού νόμου, ένας μόνο τρόπος υπάρχει προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις και οι αδικίες:

Οι τιμές στις δύο κατηγορίες πρέπει να είναι κοινές με τη διαφορά ότι στις επενδύσεις της κατηγορίας ΜΕ να επιβάλλεται μια πρόσθετη εισφορά που θα ισούται με την ενίσχυση που έχουν λάβει λόγω υπαγωγής στον αναπτυξιακό νόμο, μείον το κόστος της όλης διαδικασίας το οποίο μπορεί να προσδιοριστεί με γενικό και αντικειμενικό τρόπο. Η εισφορά αυτή θα καταβάλλεται έντοκα σε χρονική περίοδο η οποία μπορεί να εκτείνεται και μέχρι το τέλος της αρχικής σύμβασης (χωρίς την επέκταση που προβλέπεται από το νόμο).   Με αυτό τον τρόπο οι επενδύσεις των δύο κατηγοριών ξεκινάνε από την ίδια ακριβώς αφετηρία χωρίς καμία διαφοροποίηση του IRR και χωρίς καμία αδικία ήθελε προκύψει από μια υποκειμενική και λανθασμένη εκτίμηση της παραμέτρου «κρατική ενίσχυση» .

Σας καλώ να επανεξετάσετε με μεγαλύτερη προσοχή και νηφαλιότητα το σημείο αυτό διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος το μέτρο να εκφυλιστεί και να στερήσει από τον ειδικό λογαριασμό ακόμη και τα ούτως ή άλλως λιγοστά έσοδα που αναμένονται δεδομένου ότι όλοι θα σπεύσουν είτε να αρνηθούν την είσπραξη της επιχορήγησης είτε να την επιστρέψουν, ακόμη και έντοκα, αφού εκτός των άλλων θα απαλλαγούν και από τους περιορισμούς και τις υποχρεώσεις που υπόκεινται εξαιτίας της υπαγωγής τους στον αναπτυξιακό νόμο.

Συνεπώς φροντίστε να μείνουν οι πόροι αυτοί στον ειδικό λογαριασμό και όχι να επιστραφούν στο ΥΠΑΝ και ενδεχομένως από εκεί ξανά στα Ευρωπαϊκά ταμεία.

Θανάσης Καμπούρης»