Βασίλισσα του αλουμινίου έγινε ξαφνικά η Goldman Sachs

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο». Η ρήση φαίνεται ότι πηγαίνει γάντι στην περίπτωση των τραπεζιτών. Με τις εποπτικές και ελεγκτικές αρχές να έχουν σφίξει τον κλοιό και να έχουν περιορίσει σημαντικά τα περιθώρια ελιγμών τους στον τραπεζικό κλάδο, οι τραπεζίτες στρέφονται σε άλλες αγορές για να βγάλουν κέρδη εκμεταλλευόμενοι και πάλι τα κενά του συστήματος και να συντηρήσουν τα υψηλά μπόνους που απολαμβάνουν. Ως το σκάσιμο της τραπεζικής φούσκας δημιουργούσαν υπεραξίες κατά κύριο λόγο από τα σύνθετα τραπεζικά προϊόντα και άλλα χρηματοοικονομικά εργαλεία τα οποία «έστηναν» τα καλύτερα μυαλά που αποφοιτούσαν από τα μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια και τα οποία κατευθύνονταν μαζικά στο banking. Στόχος ήταν να εκμεταλλευθούν τα παραθυράκια της νομοθεσίας και να βγάλουν τεράστια κέρδη μανιπουλάροντας την αγορά. Τώρα, μετά τους περιορισμούς που έχουν μπει στη διακίνηση αυτών των προϊόντων, η βιομηχανία χειραγώγησης των αγορών έχει στραφεί σε άλλους κλάδους. Τρανταχτά παραδείγματα, η εμπλοκή της Goldman Sachs στο αλουμίνιο και της JP Morgan και της Barclays στην ενέργεια.

Έλεγχοι αποθεμάτων

Στην περίπτωση της Goldman Sachs η διατύπωση «εμπλοκή στο αλουμίνιο» έχει την έννοια όχι της ανάμειξης της κορυφαίας σε κεφαλαιοποίηση επενδυτικής τράπεζας της Wall Street στον κλάδο του αλουμινίου αλλά στη χειραγώγηση της τιμής του συγκεκριμένου μετάλλου!

Στη δυνατότητα, δηλαδή, που έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια η τράπεζα να μπλοκάρει την παγκόσμια αγορά αλουμινίου, αν το θελήσει!

«Στο ολλανδικό λιμάνι του Βλίσινγκεν οι αποθήκες στις οποίες κάποτε οι ψαράδες αποθήκευαν τις ρέγγες πληθαίνουν σαν τα μανιτάρια» έγραφαν την περασμένη εβδομάδα οι «Sunday Times».

Η λονδρέζικη εφημερίδα εξηγεί ότι η εταιρεία Pacorini Metals, θυγατρική της κορυφαίας χαλυβουργίας Glencore, την τελευταία τριετία πρόσθεσε 24 νέες γιγαντοκατασκευές ανεβάζοντας το σύνολο των αποθηκών στις 43.

Για να αντιληφθεί κανείς τα μεγέθη, οι 43 αποθήκες καταλαμβάνουν χώρο που θα κατελάμβαναν ισάριθμα γήπεδα ποδοσφαίρου. Στα γηπεδικού μεγέθους αυτά υπόστεγα του ολλανδικού λιμανιού βρίσκονται αποθηκευμένοι 2 εκατ. τόνοι αλουμινίου.

«Πρόκειται για ποσότητα που θα αρκούσε για να κατασκευαστούν περίπου 27.000 αεροσκάφη τζάμπο» γράφουν οι «Sunday Times».

Θα υπέθετε κανείς ότι από το Βλίσινγκεν διακινούνται τεράστιες ποσότητες αλουμινίου, ότι πρόκειται πιθανότατα για το μεγαλύτερο κέντρο πώλησης του μετάλλου στην Ευρώπη. Και όμως, η Pacorini Metals φορτώνει μόνο 3.000 τόνους αλουμινίου ημερησίως μόλις το 0,15% των αποθεμάτων της στο Βλίσινγκεν σε καράβια με προορισμό πελάτες της που... αδημονούν να παραλάβουν το μετάλλευμα. Για την ακρίβεια, περιμένουν 18 και περισσότερους μήνες για να το παραλάβουν!

Στήσιμο των τιμών

Το ίδιο παιχνίδι παίζεται και στο μακρινό Ντιτρόιτ. Στη διάσημη βιομηχανική πόλη των ΗΠΑ, που αποτελεί το κέντρο της δυναμικά ανακάμπτουσας εσχάτως αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας αλλά παρά ταύτα πριν από λίγες ημέρες χρεοκόπησε, υπάρχουν άλλες αποθήκες με αλουμίνιο. Αναλόγων διαστάσεων με εκείνες του Βλίσινγκεν.

Εκεί συνολικά βρίσκονται αποθηκευμένοι 1,5 εκατ. τόνοι αλουμινίου. Και από εκεί οι πωλήσεις γίνονται με μεγάλη φειδώ. Και τις διαχειρίζεται όχι μια εταιρεία παραγωγής και εμπορίου μεταλλευμάτων αλλά η διασημότερη τράπεζα της Wall Street η Goldman Sachs είναι άλλωστε η μοναδική που ξεπέρασε αβρόχοις ποσί την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.

Γιατί μοιράζεται λίγο λίγο, σαν αντίδωρο, από την Goldman Sachs και την Glencore το αλουμίνιο Μα για να κρατηθούν ψηλά οι τιμές.

Η τράπεζα και η συνεργός της καταφέρνουν περίφημα να χειραγωγούν την αγορά καθώς αυτές μόνες τους ελέγχουν τα δύο τρίτα των συνολικών αποθεμάτων αλουμινίου στον κόσμο. Η Goldman Sachs όμως δεν είναι η μόνη που έχει βάλει πόδι στον κλάδο αποθήκευσης (logistics) και της διακίνησης των εμπορευμάτων.

Αρκετές επενδυτικές τράπεζες της Wall Street, όπως η JP Morgan Chase και η Morgan Stanley, αλλά και η βρετανική Barclays, όπως αποκαλύφθηκε, έχουν εισβάλει στον εν ευρεία έννοια κλάδο των εμπορευμάτων εκμεταλλευόμενες, είτε μόνες είτε σε συνεργασία με άλλες εταιρείες, πετρέλαια, δεξαμενόπλοια, ανθρακωρυχεία και βεβαίως εταιρείες αποθήκευσης εμπορευμάτων.

(Αλ. Καψύλης, Βήμα της Κυριακής, 4/8/82013)