ΑΔΜΗΕ: Τον Ιανουάριο ξεκινούν οι έρευνες βυθού για την διασύνδεση Ελλάδας – Ιταλίας – Τα επόμενα βήματα – Οι 3 προκλήσεις για τους Διαχειριστές στην Ευρώπη

Με την κατάθεση της μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μέσα στις επόμενες εβδομάδες και την ανάδειξη του αναδόχου για τις έρευνες βυθού που αναμένεται να ξεκινήσουν τον Ιανουάριο του 2027 συνεχίζει η ωρίμανση της δεύτερης ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Ιταλίας, του έργου GRITA 2 που θα προσθέσει 1 GW μεταφορικής ικανότητας ανάμεσα στις δύο χώρες.

Ειδικότερα, όπως τόνισε ο Αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ, Γιάννης Μάργαρης, μιλώντας εχθές στο 9^ο Συνέδριο Υποδομών και Μεταφορών, το έργο προχωράει κανονικά με τους δύο διαχειριστές ΑΔΜΗΕ και TERNA να έχουν συμφωνήσει στο χρονοδιάγραμμα των εργασιών που προβλέπεται να φέρει την διασύνδεση στην πρίζα το 2033.

Από ελληνικής πλευράς, τα αμέσως επόμενα βήματα, όπως προαναφέρθηκε, αφορούν στην κατάθεση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων τις αμέσως επόμενες εβδομάδες με σκοπό να εγκριθεί μέσα στο 2027, ενώ παράλληλα προχωρά η διαδικασία για την ανάδειξη του αναδόχου για τις έρευνες βυθού με στόχο να ξεκινήσουν στις αρχές του 2027, συνιστώντας το πρώτο κρίσιμο τεχνικό βήμα, καθώς από την έρευνα μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας θα προκύψει η τελική όδευση του υποθαλάσσιου καλωδίου.

Από εκεί και πέρα, ο ΑΔΜΗΕ σε συνεργασία με τον Ιταλό Διαχειριστή θα ορίσει τις τεχνικές προδιαγραφές για τον εξοπλισμό του έργου προκειμένου να προχωρήσει προς τα τέλη της επόμενης χρονιάς στους διαγωνισμούς προμήθειας για καλώδια και τους σταθμούς μετατροπής με τις σχετικές συμβασιοποιήσεις να τοποθετούνται εντός του 2028.

Σημειώνεται ότι ο προσδιορισμός των τεχνικών προδιαγραφών αποτελεί ουσιαστικό βήμα που επιτρέπει στη συνέχεια στους δύο Διαχειριστές να βγουν στην αγορά και να συζητήσουν με προμηθευτές. Επιπρόσθετα, οι δύο διαχειριστές, όπως ανέφερε ο ίδιος, επεξεργάζονται αυτή την περίοδο τόσο το Cooperation Agreement όσο και το Joint Procurement Agreement, τα οποία θα καθορίσουν το πλαίσιο συνεργασίας και τις διαδικασίες προμηθειών για το έργο.

Από εκεί και πέρα, ο κ. Μάργαρης αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό πακέτο για τα δίκτυα, γνωστό ως Grid Package, χαρακτηρίζοντας το «εξαιρετικό εργαλείο» που αντικατοπτρίζει τόσο την κατανόηση της Ευρώπης για την σημασία των δικτύων όσο και την έμφαση με μέτρα πολιτικής που θα καταλήξουν στο «τέλος της ημέρας» σε μια περισσότερο διασυνδεδεμένη αγορά.

Η αύξηση του σχετικού προϋπολογισμού από τα 6 στα 30 δις ευρώ ως pool χρηματοδότησης για έργα διασύνδεσης και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά απτή απόδειξη, με τα δίκτυα πλέον να αποτελούν συστατικό στοιχείο και εργαλείο για την ενεργειακή ασφάλεια των χωρών και της Ευρώπης συνολικότερα. «Ο μόνος τρόπος για προσιτή και οικονομική ενέργεια είναι να φτιαχτεί ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο μεταφοράς που θα επιτρέπει την μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε όλη την Ευρώπη» ανέφερε χαρακτηριστικά για να υπογραμμίσει την αξία των δικτύων για την περαιτέρω διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα των χωρών.

Από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ αναφέρθηκε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ένας διαχειριστής στο σχεδιασμό του δικτύου, ξεχωρίζοντας κατά πρώτον, τις αυξομειώσεις στα κόστη. Σε αυτή την βάση, όπως τόνισε ο ίδιος, οι Διαχειριστές και οι Ρυθμιστές θα πρέπει να εντοπίσουν τα κατάλληλα εργαλεία και φόρμουλες που θα περιορίζουν το εν λόγω ρίσκο και το οποίο κινδυνεύει, δεδομένης της αναταραχής στις εφοδιαστικές αλυσίδες παγκοσμίως, να θέσει εν αμφιβόλω την βιωσιμότητα των εν λόγω project.

Δεύτερον, πρόκληση παραμένει η αδειοδότηση των έργων με τα προβλήματα και τις καθυστερήσεις να επιμένουν, πράγμα που απαιτεί ένα περισσότερο συγκροτημένο πλαίσιο προς άρση των εμποδίων που εντοπίζονται.

Μια τρίτη παράμετρος αφορά στην προμήθεια του εξοπλισμού με την υφιστάμενη γραμμή παραγωγής να αδυνατεί να εξυπηρετήσει την ζήτηση που κορυφώνεται παγκοσμίως, απειλώντας κατά συνέπεια με πρόσθετες καθυστερήσεις την υλοποίηση των έργων.

Προς αντιμετώπιση του προβλήματος, ο ΑΔΜΗΕ έχει προχωρήσει σε συμφωνία πλαίσιο για την προμήθεια όλων των καλωδίων που θα χρειαστεί για το σύνολο των έργων, με την «συνταγή» ωστόσο, όπως επισημάνθηκε, να πρέπει να πάρει ευρύτερα χαρακτηριστικά υπό την ομπρέλα της ΕΕ, αγκαλιάζοντας κατά ανάλογο τρόπο και τα διεθνή έργα που «δεσμεύονται» και εξαρτώνται από επιμέρους διαγωνισμούς για την προμήθεια του εξοπλισμού.

Από εκεί και πέρα, η «Ευρώπη θα πρέπει να βρει τρόπο να επενδύσει σε τέτοιο εξοπλισμό, όπως είναι οι μετασχηματιστές» ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας έτσι την κρισιμότητα αλλά και την βαρύτητα του «made in Europe» στην πορεία υλοποίησης τέτοιων έργων που πέραν της τεχνικής τους σημασίας, διατηρούν ισχυρή στρατηγική διάσταση.