Οι επιχειρηματικές προσδοκίες είναι μεγάλες, αλλά η εικόνα είναι σύνθετη...

Όποιος μιλάει με την ενεργειακή αγορά, βλέπει ότι η προσοχή των παιχτών είναι επικεντρωμένη στην αναζήτηση ευκαιριών που "σχεδόν σίγουρα" μπορούν να φέρουν μεγάλα αποτελέσματα. Υπάρχει μια ορολογία γνωστή ως «resetting expectations» που αναφέρεται σε περιπτώσεις που λαμβάνει χώρα κάτι μεγάλο, όπως παραδείγματος χάριν ένας πόλεμος, και επαναπροσδιορίζει τις προσδοκίες της αγοράς, είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Στην προκειμένη περίπτωση, ο «δείκτης» δείχνει προς τα πάνω, πράγμα που μπορεί κανείς να το δει σε πολλούς υποτομείς της αγοράς ενέργειας, από το φυσικό αέριο μέχρι την εμπορία ηλεκτρικής ενέργειας στην χονδρεμπορική αγορά, τις μπαταρίες, αλλά και αλλού. Δεν είναι της παρούσης να το αναλύσουμε.

Μιλώντας πάντως για μπαταρίες (όπου, σε παράφραση της γνωστής ρήσης, οι πρώτοι τα παίρνουν όλα...), ολοένα και περισσότερο έχει αρχίσει να ακούγεται το αυτονόητο, ότι δηλαδή, όσο κι αν είναι απαραίτητες, δεν πρόκειται να λύσουν "με το καλημέρα"  το πρόβλημα των αρνητικών τιμών ή και των περικοπών. «Δεν γίνονται τα πράγματα τόσο αυτόματα» ειπώθηκε χαρακτηριστικά ενώ άκουγε ο πλέον αρμόδιος του ΥΠΕΝ που καλείται να βρει τη «χρυσή τομή» μεταξύ επιβράδυνσης και επιτάχυνσης στην εγκατάσταση μπαταριών.

Συμπέρασμα: Η εικόνα είναι πιο σύνθετη από ότι αποτυπώνεται σε «πρώτη ανάγνωση» με τις δεύτερες και τρίτες να βεβαιώνουν ότι το παιχνίδι γίνεται ολοένα και πιο σκληρό.