Setpoint για αυτοπαραγωγούς: Παγίδες και ευκαιρίες

Εδώ και 2 μήνες περίπου έχουν εκδοθεί οι οδηγίες του ΔΕΔΔΗΕ για την εφαρμογή του SetPoint σε Aυτοπαραγωγούς με ονομαστική ισχύ παραγωγής μεγαλύτερη των 400kW. Η αγορά έχει αρχίσει να κινείται γύρω από αυτή την απαίτηση και οι πρώτες προσφορές είτε έχουν ήδη δοθεί είτε είναι σε προετοιμασία, καθώς όλοι οι ενδιαφερόμενοι τρέχουν να προλάβουν την προθεσμία του Σεπτεμβρίου.

Μελετώντας τις απαιτήσεις του ΔΕΔΔΗΕ επι του θέματος αναδεικνύεται κάτι σημαντικό που διαφοροποιεί τα νέα αυτά συστήματα σε σχέση με τα προηγούμενα που εγκαταστάθηκαν στους καθαρούς παραγωγούς ενέργειας: ο ΔΕΔΔΗΕ απαιτεί τον έλεγχο της εγχεόμενης ενέργειας και όχι μόνο της παραγόμενης. Το λεπτό σημείο όμως (η παγίδα) αναφέρεται ρητά στις σχετικές οδηγίες: «Αν η Εγκατάσταση ή/και ο Εξοπλισμός δεν έχει την τεχνική δυνατότητα ελέγχου της ισχύος έγχυσης, γίνεται αποδεκτό να ελέγξει, αντί αυτής, την ισχύ παραγωγής. Δηλαδή αν ο Εξοπλισμός λάβει μια εντολή SetPoint ή μηδενισμού της ισχύος έγχυσης και αδυνατεί να το υλοποιήσει, θα πρέπει, αντί αυτού, να εφαρμόσει την ίδια εντολή περιορίζοντας (ισόποσα, όπως ακριβώς ορίζει η εντολή) την παραγωγή του».

Γιατί αποτελεί παγίδα το συγκεκριμένο σημείο; Γιατί πολύ απλά, το να δεχθεί ο Αυτοπαραγωγός να εφαρμοστεί η εντολή setpoint στην παραγωγή και όχι στην έγχυση κάνει σημαντική διαφορά στην οικονομική απόδοση του συστήματος.

Και γιατί να το δεχθεί αυτό ο Αυτοπαραγωγός; Γιατί το να ελεγχθεί η ισχύς της παραγωγής είναι η εύκολη και τυποποιημένη λύση που έχει ήδη εφαρμοστεί ευρέως στους παραγωγούς ενέργειας. Ο έλεγχος της έγχυσης είναι τεχνικά πιο απαιτητικός, απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό ανάλογα με την αρχιτεκτονική της κάθε εγκατάστασης και σίγουρα θα έχει υψηλότερο κόστος από το να ελεγχθεί μόνο η παραγωγή.

Ας δώσουμε ένα χονδρικό παράδειγμα για να καταλάβουμε τη διαφορά: 

Έστω βιομηχανική μονάδα η οποία έχει εγκαταστήσει ΦΒ σταθμό ισχύος 500kWp υπό το καθεστώς net metering ή net billing και ένα μεσημέρι ο σταθμός παράγει 350kW ενώ οι καταναλώσεις είναι στα 150kW, άρα εγχέονται 200kW. Ας υποθέσουμε επίσης ότι την δεδομένη στιγμή ο σταθμός δέχεται εντολή SetPoint να περιορίσει την έγχυση στο δίκτυο στα 50kW. Εφόσον ελέγχεται η έγχυση, η παραγωγή θα πρέπει να περιοριστεί στα 200kW ώστε να συνεχίσει να εξυπηρετεί την κατανάλωση (150kW) και να εγχέει 50kW. Εάν όμως το σύστημα δεν έχει αυτή την δυνατότητα, η εντολή θα δοθεί στην παραγωγή ισόποσα, που σημαίνει ότι θα πρέπει να πέσει στα 50kW, αφήνοντας το υπόλοιπο της κατανάλωσης (100kW στο συγκεκριμένο παράδειγμα) να καλυφθεί από το δίκτυο, με ότι σημαίνει αυτό για το κόστος και την οικονομική απόδοση της επένδυσης.

Εδώ λοιπόν έγκειται και η ευκαιρία του Αυτοπαραγωγού, να υλοποιήσει την υποχρέωση του απέναντι στον ΔΕΔΔΗΕ με έναν πιο μελετημένο, έξυπνο τρόπο ώστε να διαφυλάξει την υπεραξία της επένδυσης του στον μέγιστο δυνατό βαθμό, ενώ παράλληλα δίνεται η ευκαιρία να βελτιώσει την ποιότητα και την ευελιξία των υποδομών του. 

Ο Αυτοπαραγωγός λοιπόν θα πρέπει να επιλέξει προσεκτικά τον κατάλληλο συνεργάτη που έχει την εμπειρία και την γνώση να υλοποιήσει αυτή την λύση με τον βέλτιστο τεχνικά και οικονομικά τρόπο, ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες που υπάρχουν σε κάθε εγκατάσταση.

Ο κ. Τσίρμπας είναι Sales Director της GreenSpark (www.greenspark.gr).