Γιατί «κατέβηκαν» μόλις 61 MW φωτοβολταϊκών και 381 MW αιολικών στο «Απόλλων» – Ποια είναι η «επόμενη ημέρα» για το πρόγραμμα μετά την περιορισμένη συμμετοχή έργων
Όλα τα σενάρια είναι ανοικτά πλέον για την πρώτη φάση του προγράμματος «Απόλλων», μετά το πολύ περιορισμένο παρών που έδωσαν μονάδες ΑΠΕ στη διαδικασία για την κατακύρωση ταρίφας. Η πιο ακραία περίπτωση αφορά τα φωτοβολταϊκά με μπαταρία, για τα οποία υποβλήθηκαν αιτήσεις από μόλις 3 έργα, συνολικής ισχύος 61 Μεγαβάτ.
Αυτό σημαίνει πως, συνυπολογίζοντας το ελάχιστο επίπεδο ανταγωνισμού (40%), έχει τη δυνατότητα ένταξης στο πρόγραμμα «ηλιακή ισχύς» 43,5 Μεγαβάτ. Συγκριτικά, το πρόγραμμα προέβλεπε την ανάπτυξη ενός χαρτοφυλακίου 200 Μεγαβάτ.
Κάτω από τον στόχο, αλλά σε σαφώς μικρότερο βαθμό, κινήθηκε η συμμετοχή των αιολικών. Όπως έγραψε το energypress, θέση στο «Απόλλων» διεκδικούν 13 πάρκα, συνολικής ισχύος 381 Μεγαβάτ.
Αυτό σημαίνει ότι θα μπορεί να λάβει «ταρίφα» αιολική ισχύς περί τα 272 Μεγαβάτ. Ένα νούμερο και πάλι σαφώς μικρότερο από τη δρομολόγηση 400 Μεγαβάτ, που προβλεπόταν.
Υπενθυμίζεται ότι το χαρτοφυλάκιο των 600 Μεγαβάτ φωτοβολταϊκών με μπαταρία και αιολικών προοριζόταν να χρηματοδοτήσει, με την επιστροφή των «υπερεσόδων» από τη συμμετοχή του στην αγορά, τις χαμηλές χρεώσεις των τιμολογίων ΚΟΤ Α. Για αυτό τον λόγο, όσα έργα προκριθούν θα αποζημιώνονται βάσει Σύμβασης λειτουργικής Ενίσχυσης Διαφορικής Προσαύξησης (ΣΕΔΠ).
Όπως είναι φυσικό, η ισχύς των 600 Μεγαβάτ είχε προκύψει στη βάση των χρηματοδοτικών αναγκών για την κάλυψη των περίπου 136.000 δικαιούχων ΚΟΤ Α. Κάτι που σημαίνει πως τα 315,5 Μεγαβάτ σταθμών, που τελικά μπορούν να δρομολογηθούν, «μεταφράζονται» σε υποχρηματοδότηση της πρώτης φάσης του προγράμματος.
Αυτό σημαίνει πως, για να λειτουργήσει πλήρως το σχήμα, θα πρέπει να δρομολογηθεί η επαναπροκήρυξη των διαγωνισμών. Κάτι τέτοιο θα καταστεί εφικτό το επόμενο χρονικό διάστημα, με δεδομένο ότι το ΥΠΕΝ έχει στα σκαριά ένα νέο σχήμα στήριξης ΑΠΕ. Έτσι κι αλλιώς, λόγω της πολύ μικρής συμμετοχής, είναι πολύ πιθανό ειδικά ο διαγωνισμός για τα φωτοβολταϊκά να χρειαστεί να κηρυχθεί άγονος.
Όσον αφορά τους λόγους για την τόσο περιορισμένη συμμετοχή ηλιακών πάρκων, μία κοινή παρατήρηση των περισσότερων ανθρώπων του κλάδου, με τους οποίους συνομίλησε το energypress, είναι η αβεβαιότητα για τα μελλοντικά έσοδα των έργων – λόγω της αβεβαιότητας στο πώς θα εξελιχθούν οι περικοπές και οι μηδενικές-αρνητικές τιμές στη χονδρεμπορική.
Έτσι, παρά το γεγονός ότι τα πάρκα του «Απόλλων» θα ήταν εξοπλισμένα με μπαταρίες, με την καθήλωση της ζήτησης για ρεύμα και τη συνεχή εγκατάσταση νέων φωτοβολταϊκών, υπάρχουν επιφυλάξεις για το ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι αποτελεσματικό «αντίδοτο» στην απώλεια εσόδων ο ετεροχρονισμός έγχυσης της παραγωγής, μέσω της αποθήκευσης.
Άλλα στελέχη του κλάδου σημειώνουν ότι επιβαρυντικά λειτούργησε το γεγονός ότι η διαδικασία αφορούσε φωτοβολταϊκά από τη «δεξαμενή» των έργων με όρους σύνδεσης. Όπως επισημαίνουν τα ίδια στελέχη, αν και αυτή η «δεξαμενή» είναι θεωρητικά αρκετά μεγάλη -της τάξης των 10 GW- πρακτικά το πρόγραμμα «έβαζε στο κάδρο» ένα αρκετά πιο περιορισμένο ποσοστό χαρτοφυλάκιο. Ο λόγος ήταν πως απευθυνόταν κυρίως σε μεγάλους – μεσαίους παραγωγούς, με κριτήριο τις ταρίφες που πρόσφερε, οι οποίοι όσο καθυστερούσε να «τρέξει» το πρόγραμμα, δρομολόγησαν με άλλους τρόπους (και κυρίως μέσω PPAs) τα ώριμα έργα που προηγούνται στα χαρτοφυλάκιά τους
Επίσης, οι παραγωγοί φαίνεται να αποθαρρύνθηκαν από τον γραφειοκρατικό «πονοκέφαλο» που θα σήμαινε η αλλαγή των αδειοδοτήσεων των φωτοβολταϊκών, ώστε να προστεθεί σε αυτά μπαταρία. Μάλιστα, πέρα από την τροποποίηση των αδειών των πάρκων, αν αυτά βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης, οι επενδυτές θα έπρεπε να αλλάξουν και τους όρους δανειοδότησής τους.
Όσον αφορά τα αιολικά πάρκα, τους βασικούς λόγους της περιορισμένης συμμετοχής τους αναλύει η ΕΛΕΤΑΕΝ σε χθεσινή ανακοίνωσή της. Σύμφωνα με την Ένωση, το γεγονός ότι δεν καλύφθηκε όλη η δημοπρατούμενη ισχύς οφείλεται κατ΄ αρχάς στα αδειοδοτικά και χωροταξικά προβλήματα, τα οποία εμποδίζουν την ωρίμανση του απαιτούμενου αριθμού νέων έργων,
«Αγκάθι» επίσης, με βάση την ΕΛΕΤΑΕΝ, αποτέλεσε το «σφιχτό» χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των αιολικών, με τη σχετική προθεσμία να είναι μικρότερη από αυτή των προηγούμενων διαγωνισμών. Επίσης, ανασταλτικά λειτούργησε και το ότι δεν προβλεπόταν ετήσια αναπροσαρμογή της τιμής αποζημίωσης με βάση κάποιο δείκτη πληθωρισμού, ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των επενδυτών σχετικά με ενδεχόμενη αναθεώρηση στην πορεία του κόστους των έργων, λόγω πληθωρισμού.