WindEurope: Τα χερσαία αιολικά ηγούνται του κλάδου μέχρι το 2030 – Στο «pipeline» 186 GW στην Ευρώπη την επόμενη πενταετία – Το μεγαλύτερο εμπόδιο τα δίκτυα

Τα 285 GW έφτασε αισίως το αιολικό δυναμικό της Ευρώπης με τις περισσότερες νέες εγκαταστάσεις του 2024, σε ποσοστό 84%, να αφορούν χερσαία αιολικά σύμφωνα με τα ετήσια στατιστικά της WindEurope τα οποία αναμένεται να δημοσιευθούν σήμερα και έχει στη διάθεσή του το energypress.

Ειδικότερα, η Ευρώπη εγκατέστησε 16.4 GW νέας αιολικής ισχύος το 2024 με την Ευρώπη των 27 να φτάνει τα 12.9 GW από αυτά. Το μεγαλύτερο μέρος αφορά σε χερσαίες εγκαταστάσεις, πράγμα που αναμένεται να συνεχιστεί μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας σε ποσοστό 75% επί των νέων μονάδων που θα μπουν στην πρίζα. Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία αποτελούν κατά σειρά το top 3 της Ευρώπης, καταγράφοντας το μεγαλύτερο μερίδιο σε νέα αιολικά πάρκα.

Η κατάταξη των χωρών διαφοροποιείται αν μετρήσουμε το μερίδιο των αιολικών στο ενεργειακό μίγμα των χωρών με την Δανία να ηγείται με 56% και να ακολουθούν η Ιρλανδία με 33%, η Σουηδία με 31%, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο με 30% όταν ο μέσος όρος της Ευρώπης των 27 κυμάνθηκε στο 19% για το 2024.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της WindEurope, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κατακύρωσαν συνολικά 36.6 GW νέων αιολικών έργων σε 12 χώρες το 2024 με τα 17 GW να αφορούν σε χερσαία αιολικά και τα 19.6 GW υπεράκτια αιολικά. Ο εν λόγω όγκος νέων έργων συνιστά ρεκόρ και είναι περίπου κατά 1/3 μεγαλύτερος από την αντίστοιχη δυναμικότητα του 2023.

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, οι εγκαταστάσεις του 2024 «έκλεισαν» σε χαμηλότερα επίπεδα από το αναμενόμενο με το βασικό πρόβλημα να εντοπίζεται στη συμφόρηση των δικτύων, τα εν εξελίξει θέματα με τις αδειοδοτήσεις των έργων σε πολλές χώρες, καθώς και προκλήσεις στο κομμάτι της χρηματοδότησης των έργων, πράγματα που δημιούργησαν προσκόμματα στην ωρίμανση των έργων.

Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το «Σχέδιο Δράσης για την Προσιτή Ενέργεια» της Κομισιόν αναφέρει ότι οι μέσοι χρόνοι για την αδειοδότηση ενός αιολικού κυμαίνονται από 7-10 χρόνια, γεγονός που μεταφράζεται σε πρόσθετο κόστος σε μια κατά τα άλλα φθηνή πηγή ενέργειας. «Αυτό εμποδίζει σοβαρά την μαζική ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, επηρεάζοντας, ταυτόχρονα, και το οικονομικό μοντέλο των έργων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στην περίπτωση δε των υπεράκτιων αιολικών, οι περιορισμοί στη χωρητικότητα του δικτύου, η απουσία κατάλληλων λιμενικών υποδομών και πλοίων που θα στηρίξουν τις απαραίτητες εργασίες διαδραματίζουν πρόσθετο ανασταλτικό ρόλο στην ανάπτυξη των έργων, όπως αναφέρει σχετικά η WindEurope.

Σύμφωνα με τα μοντέλα και τις εκτιμήσεις που κάνει ο σύνδεσμος, το ευρωπαϊκό χαρτοφυλάκιο των αιολικών αναμένεται να ενισχυθεί με 31 GW ετησίως κατά μέσο όρο την περίοδο 2025-2030 με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναπτύσσουν 23 GW ετησίως κατά μέσο όρο κατά την ίδια περίοδο. Εφόσον αυτό ευοδωθεί και επιβεβαιωθεί από την πραγματικότητα, τότε η διαθέσιμη αιολική δυναμικότητα θα φτάσει τα 350 GW μέχρι το 2030 με τα 303 GW αιολικά και τα 48 GW υπεράκτια αιολικά.

Σημειώνεται, ωστόσο, ότι ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2030 έχει οριστεί στα 425 GW. Ένα ακόμη στοιχείο που χρήζει επισήμανσης και προκύπτει από τα στοιχεία του ετήσιου στατιστικού δελτίου της WindEurope αφορά στο γεγονός ότι το 2024 καταγράφηκαν περισσότερες επενδύσεις σε χερσαία αιολικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Συγκεκριμένα οι «τελικές Επενδυτικές Αποφάσεις» για χερσαία αιολικά ανήλθαν στα 25 δισεκατομμύρια ευρώ με επιπλέον 7 δις για υπεράκτια αιολικά, πράγμα που σημαίνει ότι σχεδόν 20 GW νέων αιολικών πάρκων χρηματοδοτήθηκαν και θα μπουν σε διαδικασία κατασκευής τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Το υφιστάμενο αιολικό δυναμικό της Ευρώπης φτάνει τα 285 GW με τα 248 GW χερσαία αιολικά και τα 37 GW υπεράκτια αιολικά. Στην περίπτωση της Ευρώπης των 27, το συνολικό εκτιμάται στα 231 GW με τα 210 GW χερσαία και τα 21 GW υπεράκτια αιολικά.

Στο outlook για την περίοδο 2025-2030, η WindEurope επισημαίνει την ανάγκη να υπάρξουν γενναίες παρεμβάσεις των αρμόδιων αρχών για την αντιμετώπιση της συμφόρησης των δικτύων. «Οι Εθνικές Αρχές θα πρέπει να επενδύσουν στην επέκταση, την αναβάθμιση ή την βελτιστοποίηση των δικτύου μεταφοράς και διανομής το συντομότερο δυνατόν και επειγόντως να πάψει η προσέγγιση «first come first served» στην διαχείριση της αναμονής για όρους σύνδεσης.