Η αποθήκευση «κλειδί» για την ενεργειακή μετάβαση – Αισιοδοξούμε παρά τις προκλήσεις

Ένα νέο τοπίο που αν και διατηρεί την ελκυστικότητα των «πράσινων» επενδύσεων εντούτοις «απαιτεί» αυτές να καταστούν περισσότερο αποδοτικές, διαμορφώνεται στο εξής με την αγορά να καλείται να «βαδίσει» την νέα χρονιά, αναζητώντας την «χρυσή τομή» ανάμεσα σε προκλήσεις και ρίσκα από την μία και την επίτευξη των στόχων για την Ενέργεια και το Κλίμα από την άλλη όπως προσδιορίζονται στο αναθεωρημένο ΕΣΕΚ, το οποίο πλέον συνιστά τον «οδικό χάρτη» της χώρα.

Τα νέα δεδομένα δεν συνιστούν ελληνική ιδιομορφία παρά το νέο προφίλ της ενεργειακής μετάβασης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, όταν καλείται να συμπεριλάβει στο «αφήγημά» της ή και να προσαρμοστεί στη «δυστοκία» της πραγματικότητας, η οποία έρχεται να επανατοποθετήσει την «πράσινη» τροχιά σε νέες βάσεις.

Ένα απλό δείγμα συνιστά η συζήτηση περί ενεργειακής ασφάλειας η οποία, χωρίς να αμφισβητεί την ανάγκη επιτάχυνσης της ενεργειακής μετάβασης, ωστόσο υπογραμμίζει την παράμετρο της λειτουργίας και της ισορροπίας του ενεργειακού συστήματος.

Η απάντηση κατά άλλους είναι «περισσότερος χώρος» στα ορυκτά καύσιμα προς αντιστάθμιση της στοχαστικότητας των ΑΠΕ και κατά άλλους «μεγαλύτερη ταχύτητα» στην υλοποίηση της πράσινης μετάβασης. Το παραπάνω δίπολο ωστόσο παραγνωρίζει ή μονομερώς αναγνωρίζει μια δεδομένη πραγματικότητα που καθιστά «ανεδαφική» την συζήτηση περί «πανάκειας» σε μια τεχνολογία.

Η μία απάντηση, περί «ορυκτών καυσίμων» αναγνωρίζει την «σιγουριά» των συγκεκριμένων πηγών ενέργειας, παραγνωρίζοντας τόσο το στοιχείο της εξάρτησης της χώρας όσο και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και η άλλη απάντηση «περί ΑΠΕ και πάλι ΑΠΕ καθώς και αποθήκευση», αναγνωρίζει το θετικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και το φθηνό κόστος ενέργειας, παραγνωρίζοντας ή υποβαθμίζοντας την στοχαστικότητα των «πράσινων» τεχνολογιών, τα αντικειμενικά όρια της αγοράς που και η αποθήκευση δεν μπορεί να ξεπεράσει δίχως την ανάλογη ζήτηση και πολύ περισσότερο την δυσκολία ενσωμάτωσης των ΑΠΕ στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας με αποτελεσματικό τρόπο, όταν οι «πράσινες» μονάδες συνιστούν την πλειοψηφία ανάμεσα στα στοιχεία του συστήματος.

Κατά συνέπεια, υποδεχόμαστε το 2025 με την «κληρονομιά» να ξεδιαλύνουμε την παραπάνω σύνθετη εικόνα σε κατεύθυνση που αφενός να μην τίθεται εν αμφιβόλω η γενική κατεύθυνση της κλιματικής ουδετερότητας και αφετέρου οι νέες επενδύσεις σε ΑΠΕ που πλέον θα λαμβάνουν χώρα σε ένα έδαφος με αντικειμενικά περισσότερα ρίσκα και προκλήσεις, θα διατηρούν το βιώσιμό πρόσημό τους.

Η αποθήκευση συνιστά αδιαμφισβήτητα μέρος της λύσης όπου αν και ήδη καταγράφονται τα πρώτα βήματα στην ελληνική αγορά, χρειάζεται να επιταχύνουμε περαιτέρω. Είναι σαφές ότι μόνο με την άμεση, ταχεία και αποτελεσματική ενσωμάτωση μπαταριών στο σύστημα μπορεί να εξισορροπήσει η αγορά και δεν έχουμε αυτή την διακύμανση τιμώ που πλέον περνάει στους καταναλωτές. Αν είχαμε ΑΠΕ με μπαταρίες η μεσοσταθμική τιμή του ρεύματος θα ήταν πολύ πιο χαμηλή από τα 15 και 16 και 17 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στα οικιακά τιμολόγια. Κατά συνέπεια η βαρύτητα στην αποθήκευση με την περαιτέρω προώθηση των μπαταριών σε όλο το εύρος του ηλεκτρικού συστήματος συνιστά «μονόδρομο» αντικρύζοντας την «επόμενη μέρα» της ενεργειακής μετάβασης.

Ένα μέλλον, λοιπόν, όπου η ενέργεια θα είναι καθαρή, προσβάσιμη και καινοτόμα είναι κάτι δυνατό, ωστόσο απαιτεί μια σχεδιασμένη προσπάθεια που αν και προφανώς ξεπερνάει τα σύνορα της χώρας μας, εμείς θα πρέπει να ασχοληθούμε για να γίνει πραγματικότητα εντός των συνόρων.

Είναι σαφές ότι πλέον η συζήτηση δεν αφορά την κατεύθυνση των πραγμάτων αλλά το «πώς» θα γίνουν με την δυσκολία να έγκειται στο κομμάτι της βελτιστοποίησης μιας και ο κλάδος της ενέργειας ήταν, είναι και θα είναι στο επίκεντρο της οικονομικής και κατά συνέπεια πολιτικής και κοινωνικής ζωής άμεσα ή έμμεσα.

Συμπερασματικά, το μήνυμα για το νέο έτος δεν μπορεί παρά να είναι αισιόδοξο, καθώς παρά τις προκλήσεις και την συνθετότητα των πραγμάτων, όπως περιέγραψα ακροθιγώς παραπάνω, έχουμε τα «εργαλεία» να απαντήσουμε στο βέλτιστο «πως» θα γίνουν τα επόμενα βήματα το 2025 και τα επόμενα χρόνια.

*Ο Χρήστος Πετρόχειλος είναι Γενικός Διευθυντής της kIEFER TEK

Το άρθρο περιλαμβάνεται στο αφιέρωμα που ετοίμασε το energypress για τις προκλήσεις και προσδοκίες στον ενεργειακό τομέα το 2025